مهابهاراتا · أدهيايا 10.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.18.1
ततो देवयुगेऽतीते देवा वै समकल्पयन् ।
यज्ञवेदप्रमाणेन विधिवद्यष्टुमीप्सवः
तस्यायमाद्यः श्लोकः ।
हते दुर्योधने चैव हते सैन्ये च सर्वशः।
धृतराष्ट्रो महाराज श्रुत्वा किमकरोन्मुने ॥ १०.१८.१ ॥
ثم لما مضى عصر الآلهة، رتّبت الآلهة قربانًا وفق مقدار فيدا القرابين، راغبةً في إقامته على الوجه المشروع. وهذا أول بيت في ذلك: لما قُتل دُريودهانا وهلك الجيش كله من كل جانب، ماذا فعل دهريتراشترا، أيها الملك العظيم، أيها الحكيم، حين سمع ذلك؟
10.18.2
कल्पयामासुरथ ते साधनानि हवींषि च ।
भागार्हा देवताश्चैव यज्ञियं द्रव्यमेव च ॥ १०.१८.२ ॥
ثم هيّأوا الوسائل والقرابين، والآلهة المستحقة للنصيب، والمادة الصالحة للقربان.
10.18.3
ता वै रुद्रमजानन्त्यो याथातथ्येन देवताः ।
नाकल्पयन्त देवस्य स्थाणोर्भागं नराधिप ॥ १०.१८.३ ॥
لكن الآلهة، إذ لم تعرف رودرا على حقيقته، لم تُخصّص نصيبًا للإله ستهانو، يا سيد البشر.
10.18.4
सोऽकल्प्यमाने भागे तु कृत्तिवासा मखेऽमरैः ।
तपसा यज्ञमन्विच्छन्धनुरादौ ससर्ज ह ॥ १०.१८.४ ॥
ولما لم يُخصَّص له نصيب، سعى لابس الجلد إلى القربان بالتقشف في قربان الآلهة، فابتكر القوس أولًا.
10.18.5
लोकयज्ञः क्रियायज्ञो गृहयज्ञः सनातनः ।
पञ्चभूतनृयज्ञश्च जज्ञे सर्वमिदं जगत् ॥ १०.१८.५ ॥
قربان العوالم، وقربان الفعل، والقربان المنزلي الأبدي، وقربان العناصر الخمسة والبشر: منها نشأ هذا العالم كله.
10.18.6
लोकयज्ञैर्नृयज्ञैश्च कपर्दी विदधे धनुः ।
धनुः सृष्टमभूत्तस्य षष्टिकिष्कुप्रमाणतः ॥ १०.१८.६ ॥
بقرابين العوالم وقرابين البشر، صنع ذو الشعر المجدول كَبَردي القوس؛ وكان القوس الذي خلقه بطول ستين كِشْكُو.
10.18.7
वषट्कारोऽभवज्ज्या तु धनुषस्तस्य भारत ।
यज्ञाङ्गानि च चत्वारि तस्य सन्नहनेऽभवन् ॥ १०.१८.७ ॥
يا بهاراتا، صارت وتر ذلك القوس «فَشَتْكارا»، وفي عدّته نشأت أعضاء القربان الأربعة.
10.18.8
ततः क्रुद्धो महादेवस्दुपादाय कार्मुकम् ।
आजगामाथ तत्रैव यत्र देवाः समीजिरे ॥ १०.१८.८ ॥
ثم جاء الإله العظيم، وقد غضب، حاملاً القوس، إلى ذلك المكان نفسه حيث اجتمعت الآلهة.
10.18.9
तमात्कार्मुकं दृष्ट्वा ब्रह्मचारिणमव्ययम् ।
विव्यथे पृथिवी देवी पर्वताश्च चकम्पिरे ॥ १०.१८.९ ॥
لما رأت قوس ذلك البرهمجاري الخالد، تألمت الإلهة الأرض، وارتعدت الجبال.
10.18.10
न ववौ पवनश्चैव नाग्निर्जज्वाल वैधितः ।
व्यभ्रमच्चापि संविग्नं दिवि नक्षत्रमण्डलम् ॥ १०.१८.१० ॥
لم تهب الريح، ولم يتأجج النار—كأنما قد انثقب؛ ودارت دائرة النجوم في السماء مضطربةً تائهة.
10.18.11
न बभौ भास्करश्चापि सोमः श्रीमुक्तमण्डलः ।
तिमिरेणाकुलं सर्वमाकाशं चाभवृद्वृतम् ॥ १०.१८.११ ॥
لم تشرق الشمس، ولم يظهر القمر بهالته المضيئة؛ وقد غُطّت السماء كلها، مغمورةً بالظلام المضطرب.
10.18.12
अभिभूतास्ततो देवा विषयान्न प्रजज्ञिरे ।
न प्रत्यभाच्च यज्ञः स देवतास्त्रेसिरे तथा ॥ १०.१८.१२ ॥
فغُلبت الآلهة حينئذٍ، فلم تدرك مواطنها؛ ولم تتجلَّ القربان، وارتعدت الآلهة كذلك.
10.18.13
ततः स यज्ञं विव्याध रौद्रेण हृदि पत्रिणा ।
अपक्रान्स्ततो यज्ञो मृगो भूत्वा सपावकः ॥ १०.१८.१३ ॥
فأصاب الرب القربان في قلبه بسهم مروّع، فهرب القربان متحولاً إلى غزال مع النار.
10.18.14
स तु तेनैव रूपेण दिविस्थो वै व्यराजत ।
अन्वीयमानो रुद्रेण युधिष्ठिर नभस्तले ॥ १०.१८.१४ ॥
فوقف في السماء بذلك الهيئة نفسها وتلألأ، يا يودشثيرا، وكان رودرا يتعقبه في السماء.
10.18.15
अपक्रान्ते ततो यज्ञे संज्ञा न प्रत्यभात्सुरान् ।
नष्टसंज्ञेषु देवेषु न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ १०.१८.१५ ॥
فلما فرّ القربان لم تعد الوعي إلى الآلهة، فلم تدرك الآلهة فاقدة الوعي شيئاً البتة.
10.18.16
त्र्यम्बकः सवितुर्बाहू भगस्य नयने तथा ।
पूष्णश्च दशनान्क्रुद्धो धनुष्कोट्या व्यशातयत् ॥ १०.१८.१६ ॥
فغضب ذو العيون الثلاث، وبطرف قوسه حطّم ذراعي سافيتري وعيني بهغا وأسنان بوشان.
10.18.17
प्राद्रवन् ततो देवा यज्ञाङ्गानि च सर्वशः ।
केचित्तत्रैव घूर्णन्तो गतासव इवाभवन् ॥ १०.१८.१७ ॥
فهربت الآلهة وأعضاء القربان في كل الاتجاهات؛ وبعضهم، دائراً هناك، صار كأنه بلا روح.
10.18.18
स तु विद्राव्य तत्सर्वं शितिकम्ठोऽवहस्य च ।
अवष्टभ्य धनुष्कोटिं रुरोध विबुधांस्ततः ॥ १०.१८.१८ ॥
ثم إن ذا العنق الأزرق بدد كل شيء، وضحك، وأمسك بطرف قوسه، وصدّ الآلهة.
10.18.19
ततो वागमरैरुक्ता ज्यां तस्य धनुषोऽच्छिनत् ।
अथ तत्सहसा राजंश्छिन्नज्यं विस्फुरद्धनुः ॥ १०.१८.१९ ॥
ثم سُمع صوتٌ قالته الآلهة، فقطعوا وتر قوسه. أيها الملك، فاهتزّت تلك القوس المقطوعة الوتر فجأةً.
10.18.20
ततो विधनुषं देवा देवश्रेष्ठमुपागमन् ।
शरणं सह यज्ञेन प्रसादं चाकरोत्प्रभुः ॥ १०.१८.२० ॥
ثم اقترب الآلهة من خير الآلهة وقد صار بلا قوس. التمسوا الملاذ مع القربان، فمنحهم الربّ نعمته.
10.18.21
ततः प्रसन्नो भगवान्प्रास्यत्कोपं जलाशये ।
स जलं पावको भूत्वा शोषयत्यनिशं प्रभो ॥ १०.१८.२१ ॥
ثم ألقى الربّ المبارك، وقد رضي، غضبه في البحيرة. وذلك الغضب، إذ صار نارًا، يجفف الماء بلا انقطاع، أيها الرب.
10.18.22
भगस्य नयने चैव बाहू च सवितुस्तथा ।
प्रादात्पूष्णश्च दशनान्पुनर्यज्ञांश्च पाण्डव ॥ १०.१८.२२ ॥
فردّ عيني بهاغا وكذلك ذراعي سافيتري، وأعاد إلى بوشان أسنانه، وأعاد القرابين أيضًا، أيها البانداوي.
10.18.23
ततः सुस्थमिदं सर्वं बभूव पुनरेव हि ।
सर्वाणि च हवींष्यस्य देवा भागमकल्पयन् ॥ १०.१८.२३ ॥
ثم عاد كل شيء إلى نظامه، وقدّر له الآلهة نصيبه في جميع القرابين.
10.18.24
तस्मिन्क्रुद्धेऽभवत्सर्वमसुस्थं भुवनं प्रभो ।
प्रसन्ने च पुनः सुस्थं जगद्भवति भारत ॥ १०.१८.२४ ॥
إذا غضب تضطرب الدنيا كلها أيها الرب، وإذا رضي عادت الدنيا إلى نظامها، أيها البهاراتي.
10.18.25
ततस्ते निहताः सर्वे तव पुत्रा महारथाः ।
अन्ये च बहवः शूराः पाञ्चालस्य पदानुगाः ॥ १०.१८.२५ ॥
فقُتل حينئذٍ جميع أبنائك، أولئك الرماة العظام على العربات، وقُتل كثير من الأبطال الآخرين، أتباع البنجال المشاة.
10.18.26
न तन्मनसि कर्व्यं न च तद्द्रौणिना कृतम् ।
महादेवप्रसादः स कुरुकार्यमनन्तरम् ॥ १०.१८.२६ ॥
لم يكن ذلك في نيّته، ولا فعله ابن درونا؛ بل كان بعد ذلك بنعمة ماهاديفا أن تمّ أمر الكورو.