മഹാഭാരതം · അധ്യായം 10.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.18.1
ततो देवयुगेऽतीते देवा वै समकल्पयन् ।
यज्ञवेदप्रमाणेन विधिवद्यष्टुमीप्सवः
तस्यायमाद्यः श्लोकः ।
हते दुर्योधने चैव हते सैन्ये च सर्वशः।
धृतराष्ट्रो महाराज श्रुत्वा किमकरोन्मुने ॥ १०.१८.१ ॥
അനന്തരം ദേവയുഗം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദേവന്മാർ യജുർവേദപ്രമാണമനുസരിച്ച് വിധിപ്രകാരം യജിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ക്രമീകരണങ്ങൾ ചെയ്തു. ഇതിന്റെ ആദ്യ ശ്ലോകം ഇതാണ്: ദുര്യോധനൻ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോഴും സൈന്യം എല്ലാവശത്തും നശിച്ചപ്പോഴും, ഹേ മഹാരാജാവേ, ഹേ മുനേ, അതു കേട്ട് ധൃതരാഷ്ട്രൻ എന്തു ചെയ്തു?
10.18.2
कल्पयामासुरथ ते साधनानि हवींषि च ।
भागार्हा देवताश्चैव यज्ञियं द्रव्यमेव च ॥ १०.१८.२ ॥
അനന്തരം അവർ സാധനങ്ങളും ഹവിസ്സുകളും, ഭാഗത്തിന് അർഹരായ ദേവന്മാരെയും, യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യമായ ദ്രവ്യവും ക്രമീകരിച്ചു.
10.18.3
ता वै रुद्रमजानन्त्यो याथातथ्येन देवताः ।
नाकल्पयन्त देवस्य स्थाणोर्भागं नराधिप ॥ १०.१८.३ ॥
ആ ദേവന്മാർ രുദ്രനെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയാതിരുന്നതിനാൽ, ഹേ നരാധിപാ, സ്ഥാണുദേവന്റെ ഭാഗം അവർ ക്രമീകരിച്ചില്ല.
10.18.4
सोऽकल्प्यमाने भागे तु कृत्तिवासा मखेऽमरैः ।
तपसा यज्ञमन्विच्छन्धनुरादौ ससर्ज ह ॥ १०.१८.४ ॥
അവന് ഭാഗം നിശ്ചയിക്കാതിരുന്നപ്പോൾ, കൃത്തിവാസൻ ദേവന്മാരുടെ ആ യജ്ഞത്തിൽ തപസ്സിനാൽ യജ്ഞത്തെ തേടി ആദ്യം വില്ല് സൃഷ്ടിച്ചു.
10.18.5
लोकयज्ञः क्रियायज्ञो गृहयज्ञः सनातनः ।
पञ्चभूतनृयज्ञश्च जज्ञे सर्वमिदं जगत् ॥ १०.१८.५ ॥
ലോകയജ്ഞം, ക്രിയായജ്ഞം, സനാതനമായ ഗൃഹയജ്ഞം, പഞ്ചഭൂതയജ്ഞവും നൃയജ്ഞവും — ഇവയിൽനിന്നാണ് ഈ സർവ്വ ജഗത്തും ഉണ്ടായത്.
10.18.6
लोकयज्ञैर्नृयज्ञैश्च कपर्दी विदधे धनुः ।
धनुः सृष्टमभूत्तस्य षष्टिकिष्कुप्रमाणतः ॥ १०.१८.६ ॥
ലോകയജ്ഞങ്ങളാലും നൃയജ്ഞങ്ങളാലും ജടാധാരിയായ കപർദ്ദി (ശിവൻ) വില്ല് നിർമ്മിച്ചു. അവൻ സൃഷ്ടിച്ച ആ വില്ല് അറുപത് കിഷ്കു അളവുള്ളതായി.
10.18.7
वषट्कारोऽभवज्ज्या तु धनुषस्तस्य भारत ।
यज्ञाङ्गानि च चत्वारि तस्य सन्नहनेऽभवन् ॥ १०.१८.७ ॥
ഭാരതാ, ആ വില്ലിന്റെ ഞാൺ വഷട്കാരമായി; അതിന്റെ സന്നാഹത്തിൽ യജ്ഞാംഗങ്ങൾ നാലായി.
10.18.8
ततः क्रुद्धो महादेवस्दुपादाय कार्मुकम् ।
आजगामाथ तत्रैव यत्र देवाः समीजिरे ॥ १०.१८.८ ॥
അപ്പോൾ കോപിച്ച മഹാദേവൻ ആ വില്ലെടുത്ത്, ദേവന്മാർ ഒത്തുകൂടിയ സ്ഥലത്തേക്കുതന്നെ വന്നു.
10.18.9
तमात्कार्मुकं दृष्ट्वा ब्रह्मचारिणमव्ययम् ।
विव्यथे पृथिवी देवी पर्वताश्च चकम्पिरे ॥ १०.१८.९ ॥
ആ അവ്യയനായ ബ്രഹ്മചാരിയുടെ വില്ലു കണ്ട് ഭൂദേവി വ്യഥിതയായി; പർവതങ്ങൾ വിറച്ചു.
10.18.10
न ववौ पवनश्चैव नाग्निर्जज्वाल वैधितः ।
व्यभ्रमच्चापि संविग्नं दिवि नक्षत्रमण्डलम् ॥ १०.१८.१० ॥
കാറ്റടിച്ചില്ല, തീ ജ്വലിച്ചില്ല—അതു തുളയ്ക്കപ്പെട്ടതുപോലെയായി; ആകാശത്തെ നക്ഷത്രമണ്ഡലവും ഭയന്ന് അലഞ്ഞു.
10.18.11
न बभौ भास्करश्चापि सोमः श्रीमुक्तमण्डलः ।
तिमिरेणाकुलं सर्वमाकाशं चाभवृद्वृतम् ॥ १०.१८.११ ॥
സൂര്യൻ പ്രകാശിച്ചില്ല, ചന്ദ്രനും തന്റെ ശോഭാമണ്ഡലത്തോടെ കണ്ടില്ല; ഇരുളിനാൽ വ്യാകുലമായി ആകാശമാകെ മൂടപ്പെട്ടു.
10.18.12
अभिभूतास्ततो देवा विषयान्न प्रजज्ञिरे ।
न प्रत्यभाच्च यज्ञः स देवतास्त्रेसिरे तथा ॥ १०.१८.१२ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ പരാജിതരായി; തങ്ങളുടെ വിഷയങ്ങൾ അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല; യജ്ഞവും തെളിഞ്ഞില്ല; ദേവതകളും അതുപോലെ ഭയന്നു.
10.18.13
ततः स यज्ञं विव्याध रौद्रेण हृदि पत्रिणा ।
अपक्रान्स्ततो यज्ञो मृगो भूत्वा सपावकः ॥ १०.१८.१३ ॥
അപ്പോൾ അവൻ ഭയങ്കരമായ അമ്പുകൊണ്ട് യജ്ഞത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ എയ്തു. അപ്പോൾ യജ്ഞം മാനായി മാറി അഗ്നിയോടൊപ്പം ഓടിപ്പോയി.
10.18.14
स तु तेनैव रूपेण दिविस्थो वै व्यराजत ।
अन्वीयमानो रुद्रेण युधिष्ठिर नभस्तले ॥ १०.१८.१४ ॥
അവൻ അതേ രൂപത്തിൽ ആകാശത്ത് നിന്ന് പ്രകാശിച്ചു. യുധിഷ്ഠിരാ, രുദ്രൻ അവനെ പിന്തുടർന്നു.
10.18.15
अपक्रान्ते ततो यज्ञे संज्ञा न प्रत्यभात्सुरान् ।
नष्टसंज्ञेषु देवेषु न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ १०.१८.१५ ॥
യജ്ഞം ഓടിപ്പോയപ്പോൾ ദേവന്മാർക്ക് ബോധം തിരിച്ചുവന്നില്ല. ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട ദേവന്മാർക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.
10.18.16
त्र्यम्बकः सवितुर्बाहू भगस्य नयने तथा ।
पूष्णश्च दशनान्क्रुद्धो धनुष्कोट्या व्यशातयत् ॥ १०.१८.१६ ॥
ത്ര്യംബകൻ കോപത്തോടെ സവിതാവിന്റെ ഇരു കൈകളും, ഭഗന്റെ ഇരു കണ്ണുകളും, പൂഷന്റെ പല്ലുകളും വില്ലിന്റെ അറ്റം കൊണ്ട് തകർത്തു.
10.18.17
प्राद्रवन् ततो देवा यज्ञाङ्गानि च सर्वशः ।
केचित्तत्रैव घूर्णन्तो गतासव इवाभवन् ॥ १०.१८.१७ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും യജ്ഞാംഗങ്ങളും എല്ലാ ഭാഗത്തേക്കും ഓടി. ചിലർ അവിടെത്തന്നെ ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞ് ജീവനില്ലാത്തവരെപ്പോലെയായി.
10.18.18
स तु विद्राव्य तत्सर्वं शितिकम्ठोऽवहस्य च ।
अवष्टभ्य धनुष्कोटिं रुरोध विबुधांस्ततः ॥ १०.१८.१८ ॥
അപ്പോൾ നീലകണ്ഠൻ എല്ലാം ചിതറിച്ച്, ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വില്ലിന്റെ അറ്റം പിടിച്ച് ദേവന്മാരെ തടഞ്ഞു.
10.18.19
ततो वागमरैरुक्ता ज्यां तस्य धनुषोऽच्छिनत् ।
अथ तत्सहसा राजंश्छिन्नज्यं विस्फुरद्धनुः ॥ १०.१८.१९ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ പറഞ്ഞ വാക്ക് കേട്ടു; അവർ അവന്റെ വില്ലിന്റെ ഞാൺ മുറിച്ചു. രാജാവേ, ഞാൺ മുറിഞ്ഞ ആ വില്ല് പെട്ടെന്ന് വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
10.18.20
ततो विधनुषं देवा देवश्रेष्ठमुपागमन् ।
शरणं सह यज्ञेन प्रसादं चाकरोत्प्रभुः ॥ १०.१८.२० ॥
അപ്പോൾ വില്ലില്ലാതായ ആ ദേവശ്രേഷ്ഠന്റെ അടുത്ത് ദേവന്മാർ വന്നു. അവർ യജ്ഞത്തോടുകൂടി ശരണം പ്രാപിച്ചു; പ്രഭു അനുഗ്രഹം നൽകി.
10.18.21
ततः प्रसन्नो भगवान्प्रास्यत्कोपं जलाशये ।
स जलं पावको भूत्वा शोषयत्यनिशं प्रभो ॥ १०.१८.२१ ॥
പിന്നീട് പ്രസന്നനായ ഭഗവാൻ തന്റെ കോപം ജലാശയത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. ആ കോപം അഗ്നിയായി മാറി ഇടവിടാതെ ജലം വറ്റിക്കുന്നു, ഹേ പ്രഭോ.
10.18.22
भगस्य नयने चैव बाहू च सवितुस्तथा ।
प्रादात्पूष्णश्च दशनान्पुनर्यज्ञांश्च पाण्डव ॥ १०.१८.२२ ॥
ഭഗന്റെ രണ്ടു കണ്ണുകളും സവിതാവിന്റെ രണ്ടു ബാഹുക്കളും അതുപോലെ നൽകി. പൂഷന്റെ പല്ലുകളും, ഹേ പാണ്ഡവാ, യജ്ഞങ്ങളും വീണ്ടും നൽകി.
10.18.23
ततः सुस्थमिदं सर्वं बभूव पुनरेव हि ।
सर्वाणि च हवींष्यस्य देवा भागमकल्पयन् ॥ १०.१८.२३ ॥
പിന്നീട് ഇതെല്ലാം വീണ്ടും ക്രമത്തിലായി. എല്ലാ ഹവിസ്സുകളിലും ദേവന്മാർ അവനുള്ള ഭാഗം നിശ്ചയിച്ചു.
10.18.24
तस्मिन्क्रुद्धेऽभवत्सर्वमसुस्थं भुवनं प्रभो ।
प्रसन्ने च पुनः सुस्थं जगद्भवति भारत ॥ १०.१८.२४ ॥
അവൻ കോപിച്ചപ്പോൾ ലോകം മുഴുവൻ അസ്വസ്ഥമായി, ഹേ പ്രഭോ. അവൻ പ്രസന്നനാകുമ്പോൾ ലോകം വീണ്ടും സുസ്ഥിരമാകുന്നു, ഹേ ഭാരതാ.
10.18.25
ततस्ते निहताः सर्वे तव पुत्रा महारथाः ।
अन्ये च बहवः शूराः पाञ्चालस्य पदानुगाः ॥ १०.१८.२५ ॥
പിന്നീട് നിന്റെ മഹാരഥന്മാരായ പുത്രന്മാരെല്ലാം വധിക്കപ്പെട്ടു; പാഞ്ചാലന്റെ കാൽനട അനുചരന്മാരായ മറ്റ് പല ശൂരന്മാരും വധിക്കപ്പെട്ടു.
10.18.26
न तन्मनसि कर्व्यं न च तद्द्रौणिना कृतम् ।
महादेवप्रसादः स कुरुकार्यमनन्तरम् ॥ १०.१८.२६ ॥
അത് മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന കാര്യമല്ല, ദ്രൗണി ചെയ്തതുമല്ല. അത് പിന്നീട് മഹാദേവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ കുരുകാര്യമായി.