Mahābhārata · Adhyāya 10.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.18.1
ततो देवयुगेऽतीते देवा वै समकल्पयन् ।
यज्ञवेदप्रमाणेन विधिवद्यष्टुमीप्सवः
तस्यायमाद्यः श्लोकः ।
हते दुर्योधने चैव हते सैन्ये च सर्वशः।
धृतराष्ट्रो महाराज श्रुत्वा किमकरोन्मुने ॥ १०.१८.१ ॥
Als das Zeitalter der Götter vergangen war, bereiteten die Götter ein Opfer vor, gemäß dem Maß des Opfer-Veda, da sie es nach der Vorschrift vollziehen wollten. Dies ist der erste Vers dazu: Als Duryodhana erschlagen und das ganze Heer überall vernichtet war, was tat Dhṛtarāṣṭra, o großer König, o Weiser, als er das hörte?
10.18.2
कल्पयामासुरथ ते साधनानि हवींषि च ।
भागार्हा देवताश्चैव यज्ञियं द्रव्यमेव च ॥ १०.१८.२ ॥
Dann bereiteten sie die Mittel und die Opfergaben, die Gottheiten, die eines Anteils würdig sind, und die für das Opfer geeignete Substanz vor.
10.18.3
ता वै रुद्रमजानन्त्यो याथातथ्येन देवताः ।
नाकल्पयन्त देवस्य स्थाणोर्भागं नराधिप ॥ १०.१८.३ ॥
Die Götter aber, die Rudra nicht in seiner wahren Gestalt erkannten, bestimmten dem Gott Sthāṇu keinen Anteil, o Herr der Menschen.
10.18.4
सोऽकल्प्यमाने भागे तु कृत्तिवासा मखेऽमरैः ।
तपसा यज्ञमन्विच्छन्धनुरादौ ससर्ज ह ॥ १०.१८.४ ॥
Als ihm kein Anteil bestimmt worden war, schuf der in Tierfelle Gekleidete, indem er im Opfer der Unsterblichen durch Askese nach dem Opfer suchte, zuerst den Bogen.
10.18.5
लोकयज्ञः क्रियायज्ञो गृहयज्ञः सनातनः ।
पञ्चभूतनृयज्ञश्च जज्ञे सर्वमिदं जगत् ॥ १०.१८.५ ॥
Das Opfer der Welten, das Opfer des Handelns, das ewige Hausopfer und das Opfer an die fünf Elemente und an die Menschen: Aus diesen entstand diese ganze Welt.
10.18.6
लोकयज्ञैर्नृयज्ञैश्च कपर्दी विदधे धनुः ।
धनुः सृष्टमभूत्तस्य षष्टिकिष्कुप्रमाणतः ॥ १०.१८.६ ॥
Durch die Opfer der Welten und die Opfer an die Menschen fertigte der Kapardin mit dem Haarknoten den Bogen; der von ihm geschaffene Bogen war sechzig Kiṣkus lang.
10.18.7
वषट्कारोऽभवज्ज्या तु धनुषस्तस्य भारत ।
यज्ञाङ्गानि च चत्वारि तस्य सन्नहनेऽभवन् ॥ १०.१८.७ ॥
O Bhārata, die Sehne jenes Bogens wurde zum vaṣaṭkāra, und in seiner Ausrüstung entstanden die vier Glieder des Opfers.
10.18.8
ततः क्रुद्धो महादेवस्दुपादाय कार्मुकम् ।
आजगामाथ तत्रैव यत्र देवाः समीजिरे ॥ १०.१८.८ ॥
Da kam der große Gott, zornig, mit dem Bogen in der Hand genau dorthin, wo sich die Götter versammelt hatten.
10.18.9
तमात्कार्मुकं दृष्ट्वा ब्रह्मचारिणमव्ययम् ।
विव्यथे पृथिवी देवी पर्वताश्च चकम्पिरे ॥ १०.१८.९ ॥
Als sie den Bogen jenes unvergänglichen Brahmacārin sah, litt die Göttin Erde, und die Berge zitterten.
10.18.10
न ववौ पवनश्चैव नाग्निर्जज्वाल वैधितः ।
व्यभ्रमच्चापि संविग्नं दिवि नक्षत्रमण्डलम् ॥ १०.१८.१० ॥
Der Wind wehte nicht, und das Feuer loderte nicht—es war wie durchbohrt; und der Sternenkreis am Himmel, erregt, irrte umher.
10.18.11
न बभौ भास्करश्चापि सोमः श्रीमुक्तमण्डलः ।
तिमिरेणाकुलं सर्वमाकाशं चाभवृद्वृतम् ॥ १०.१८.११ ॥
Die Sonne schien nicht, und der Mond zeigte sich nicht mit seiner leuchtenden Scheibe; der ganze Himmel, von Finsternis überwältigt, wurde bedeckt.
10.18.12
अभिभूतास्ततो देवा विषयान्न प्रजज्ञिरे ।
न प्रत्यभाच्च यज्ञः स देवतास्त्रेसिरे तथा ॥ १०.१८.१२ ॥
Da wurden die Götter überwältigt; sie vermochten ihre Bereiche nicht zu erkennen; das Opfer leuchtete nicht auf, und die Gottheiten wurden ebenso in Schrecken versetzt.
10.18.13
ततः स यज्ञं विव्याध रौद्रेण हृदि पत्रिणा ।
अपक्रान्स्ततो यज्ञो मृगो भूत्वा सपावकः ॥ १०.१८.१३ ॥
Dann durchbohrte er das Opfer mit einem grausamen Pfeil ins Herz. Da floh das Opfer, zu einem Hirsch geworden, zusammen mit dem Feuer.
10.18.14
स तु तेनैव रूपेण दिविस्थो वै व्यराजत ।
अन्वीयमानो रुद्रेण युधिष्ठिर नभस्तले ॥ १०.१८.१४ ॥
Er, in genau dieser Gestalt, stand am Himmel und strahlte; o Yudhiṣṭhira, Rudra verfolgte ihn am Firmament.
10.18.15
अपक्रान्ते ततो यज्ञे संज्ञा न प्रत्यभात्सुरान् ।
नष्टसंज्ञेषु देवेषु न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ १०.१८.१५ ॥
Als das Opfer entflohen war, kehrte den Göttern das Bewusstsein nicht zurück; mit verlorenen Sinnen nahmen die Götter nichts mehr wahr.
10.18.16
त्र्यम्बकः सवितुर्बाहू भगस्य नयने तथा ।
पूष्णश्च दशनान्क्रुद्धो धनुष्कोट्या व्यशातयत् ॥ १०.१८.१६ ॥
Der Dreiäugige, zornig, schlug mit dem Ende seines Bogens beide Arme des Savitṛ, beide Augen des Bhaga und die Zähne des Pūṣan aus.
10.18.17
प्राद्रवन् ततो देवा यज्ञाङ्गानि च सर्वशः ।
केचित्तत्रैव घूर्णन्तो गतासव इवाभवन् ॥ १०.१८.१७ ॥
Da flohen die Götter und die Glieder des Opfers nach allen Seiten; einige taumelten dort und wurden wie leblos.
10.18.18
स तु विद्राव्य तत्सर्वं शितिकम्ठोऽवहस्य च ।
अवष्टभ्य धनुष्कोटिं रुरोध विबुधांस्ततः ॥ १०.१८.१८ ॥
Da zerstreute er alles, der Blaukehlige, lachte, ergriff die Spitze seines Bogens und hielt die Götter auf.
10.18.19
ततो वागमरैरुक्ता ज्यां तस्य धनुषोऽच्छिनत् ।
अथ तत्सहसा राजंश्छिन्नज्यं विस्फुरद्धनुः ॥ १०.१८.१९ ॥
Da ertönte eine Stimme, von den Göttern gesprochen, und sie zerschnitten die Sehne seines Bogens. O König, da begann jener Bogen mit zerschnittener Sehne plötzlich zu zittern.
10.18.20
ततो विधनुषं देवा देवश्रेष्ठमुपागमन् ।
शरणं सह यज्ञेन प्रसादं चाकरोत्प्रभुः ॥ १०.१८.२० ॥
Da traten die Götter vor den bogenlosen Besten der Götter. Sie suchten Zuflucht zusammen mit dem Opfer, und der Herr erwies seine Gnade.
10.18.21
ततः प्रसन्नो भगवान्प्रास्यत्कोपं जलाशये ।
स जलं पावको भूत्वा शोषयत्यनिशं प्रभो ॥ १०.१८.२१ ॥
Da warf der erfreute, erhabene Herr seinen Zorn in das Wasserbecken. Dieser Zorn, zu Feuer geworden, trocknet das Wasser unablässig aus, o Herr.
10.18.22
भगस्य नयने चैव बाहू च सवितुस्तथा ।
प्रादात्पूष्णश्च दशनान्पुनर्यज्ञांश्च पाण्डव ॥ १०.१८.२२ ॥
Er gab die beiden Augen des Bhaga und ebenso die beiden Arme des Savitṛ zurück; dem Pūṣan gab er seine Zähne wieder, und auch die Opfer, o Pāṇḍava.
10.18.23
ततः सुस्थमिदं सर्वं बभूव पुनरेव हि ।
सर्वाणि च हवींष्यस्य देवा भागमकल्पयन् ॥ १०.१८.२३ ॥
Da wurde all dies wieder in Ordnung gebracht, und bei allen Opfergaben bestimmten die Götter ihm seinen Anteil.
10.18.24
तस्मिन्क्रुद्धेऽभवत्सर्वमसुस्थं भुवनं प्रभो ।
प्रसन्ने च पुनः सुस्थं जगद्भवति भारत ॥ १०.१८.२४ ॥
Wenn er zornig ist, gerät die ganze Welt in Unordnung, o Herr; und wenn er erfreut ist, wird die Welt wieder in Ordnung gebracht, o Bhārata.
10.18.25
ततस्ते निहताः सर्वे तव पुत्रा महारथाः ।
अन्ये च बहवः शूराः पाञ्चालस्य पदानुगाः ॥ १०.१८.२५ ॥
Dann wurden alle deine Söhne, großen Wagenkrieger, erschlagen, und viele andere Helden, die Fußgefolgsleute Pāñcālas waren.
10.18.26
न तन्मनसि कर्व्यं न च तद्द्रौणिना कृतम् ।
महादेवप्रसादः स कुरुकार्यमनन्तरम् ॥ १०.१८.२६ ॥
Das lag nicht im Sinn, und es wurde auch nicht vom Sohn Droṇas getan; danach war es die Gnade Mahādevas, die das Werk der Kurus vollendete.