Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 10.18

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

10.18.1

ततो देवयुगेऽतीते देवा वै समकल्पयन् ।
यज्ञवेदप्रमाणेन विधिवद्यष्टुमीप्सवः
तस्यायमाद्यः श्लोकः ।
हते दुर्योधने चैव हते सैन्ये च सर्वशः।
धृतराष्ट्रो महाराज श्रुत्वा किमकरोन्मुने ॥ १०.१८.१ ॥

அதன்பின் தேவயுகம் கடந்தபோது, தேவர்கள் யஜுர்வேதத்தின் விதிப்படி முறையாக யாகம் செய்ய விரும்பி ஏற்பாடு செய்தனர். அது குறித்த முதல் சுலோகம் இது: துரியோதனன் கொல்லப்பட்டு, படை முழுவதும் அழிந்ததைக் கேட்டு, மன்னன் திருதராஷ்டிரன் என்ன செய்தான், ஓ முனிவரே?

10.18.2

कल्पयामासुरथ ते साधनानि हवींषि च ।
भागार्हा देवताश्चैव यज्ञियं द्रव्यमेव च ॥ १०.१८.२ ॥

பின்னர் அவர்கள் சாதனங்களையும் ஹவிஸ்களையும், பங்குக்குத் தகுதியான தேவர்களையும், யாகத்திற்குரிய பொருட்களையும் ஏற்பாடு செய்தனர்.

10.18.3

ता वै रुद्रमजानन्त्यो याथातथ्येन देवताः ।
नाकल्पयन्त देवस्य स्थाणोर्भागं नराधिप ॥ १०.१८.३ ॥

அந்தத் தேவர்கள் ருத்திரனை உண்மையாக அறியாததால், ஓ நராதிபா, ஸ்தாணு தேவனுக்கான பங்கை அவர்கள் ஏற்பாடு செய்யவில்லை.

10.18.4

सोऽकल्प्यमाने भागे तु कृत्तिवासा मखेऽमरैः ।
तपसा यज्ञमन्विच्छन्धनुरादौ ससर्ज ह ॥ १०.१८.४ ॥

அவனுக்குப் பங்கு ஏற்பாடு செய்யப்படாதபோது, தோலாடை அணிந்தவன் அமரர்களின் அந்த யாகத்தில், தவத்தால் யாகத்தைத் தேடி, முதலில் வில்லைப் படைத்தான்.

10.18.5

लोकयज्ञः क्रियायज्ञो गृहयज्ञः सनातनः ।
पञ्चभूतनृयज्ञश्च जज्ञे सर्वमिदं जगत् ॥ १०.१८.५ ॥

உலக யாகம், செயல் யாகம், நித்தியமான இல்ல யாகம், பஞ்சபூத மற்றும் மனித யாகம் ஆகியவற்றிலிருந்தே இந்த முழு உலகமும் தோன்றியது.

10.18.6

लोकयज्ञैर्नृयज्ञैश्च कपर्दी विदधे धनुः ।
धनुः सृष्टमभूत्तस्य षष्टिकिष्कुप्रमाणतः ॥ १०.१८.६ ॥

உலக யாகங்களாலும் மனித யாகங்களாலும் ஜடாதரியான சிவன் வில்லை உருவாக்கினான். அவனால் படைக்கப்பட்ட அந்த வில் அறுபது கிஷ்கு அளவுடையதாயிற்று.

10.18.7

वषट्कारोऽभवज्ज्या तु धनुषस्तस्य भारत ।
यज्ञाङ्गानि च चत्वारि तस्य सन्नहनेऽभवन् ॥ १०.१८.७ ॥

பாரதா, அந்த வில்லின் நாண் வஷட்காரமாயிற்று; அதன் அலங்காரங்களில் யாகத்தின் நான்கு அங்கங்கள் உண்டாயின.

10.18.8

ततः क्रुद्धो महादेवस्दुपादाय कार्मुकम् ।
आजगामाथ तत्रैव यत्र देवाः समीजिरे ॥ १०.१८.८ ॥

அப்போது கோபமுற்ற மகாதேவர் அந்த வில்லை எடுத்துக்கொண்டு, தேவர்கள் கூடியிருந்த இடத்திற்கே வந்தார்.

10.18.9

तमात्कार्मुकं दृष्ट्वा ब्रह्मचारिणमव्ययम् ।
विव्यथे पृथिवी देवी पर्वताश्च चकम्पिरे ॥ १०.१८.९ ॥

அந்த அழியாத பிரம்மசாரியின் வில்லைக் கண்டு தேவி பூமி வருந்தினாள்; மலைகளும் நடுங்கின.

10.18.10

न ववौ पवनश्चैव नाग्निर्जज्वाल वैधितः ।
व्यभ्रमच्चापि संविग्नं दिवि नक्षत्रमण्डलम् ॥ १०.१८.१० ॥

காற்று வீசவில்லை; நெருப்பும் எரியவில்லை—அது துளைக்கப்பட்டது போலானது; வானில் நட்சத்திர மண்டலமும் கலங்கி அலைந்தது.

10.18.11

न बभौ भास्करश्चापि सोमः श्रीमुक्तमण्डलः ।
तिमिरेणाकुलं सर्वमाकाशं चाभवृद्वृतम् ॥ १०.१८.११ ॥

சூரியனும் ஒளிரவில்லை; சந்திரனும் தன் ஒளிமண்டலத்துடன் தெரியவில்லை; இருளால் கலங்கி, வானம் முழுவதும் மூடப்பட்டது.

10.18.12

अभिभूतास्ततो देवा विषयान्न प्रजज्ञिरे ।
न प्रत्यभाच्च यज्ञः स देवतास्त्रेसिरे तथा ॥ १०.१८.१२ ॥

அப்போது தேவர்கள் வெல்லப்பட்டனர்; தங்கள் இடங்களை அறியவில்லை; யாகமும் ஒளிரவில்லை; தேவதைகளும் அதுபோலவே நடுங்கினர்.

10.18.13

ततः स यज्ञं विव्याध रौद्रेण हृदि पत्रिणा ।
अपक्रान्स्ततो यज्ञो मृगो भूत्वा सपावकः ॥ १०.१८.१३ ॥

அப்போது அவர் கொடிய அம்பால் யாகத்தின் இதயத்தை எய்தார். அப்போது யாகம் மானாக மாறி நெருப்புடன் ஓடிப்போனது.

10.18.14

स तु तेनैव रूपेण दिविस्थो वै व्यराजत ।
अन्वीयमानो रुद्रेण युधिष्ठिर नभस्तले ॥ १०.१८.१४ ॥

அவர் அதே உருவத்தில் வானில் நின்று ஒளிர்ந்தார். யுதிஷ்டிரரே, ருத்திரர் அவரைப் பின்தொடர்ந்தார்.

10.18.15

अपक्रान्ते ततो यज्ञे संज्ञा न प्रत्यभात्सुरान् ।
नष्टसंज्ञेषु देवेषु न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ १०.१८.१५ ॥

யாகம் ஓடிப்போனபோது தேவர்களுக்கு உணர்வு திரும்பவில்லை. உணர்வை இழந்த தேவர்களுக்கு எதுவும் புரியவில்லை.

10.18.16

त्र्यम्बकः सवितुर्बाहू भगस्य नयने तथा ।
पूष्णश्च दशनान्क्रुद्धो धनुष्कोट्या व्यशातयत् ॥ १०.१८.१६ ॥

முக்கண்ணரான அவர் கோபத்துடன் சவிதாவின் இரு கைகளையும், பகனின் இரு கண்களையும், பூஷனின் பற்களையும் வில்லின் நுனியால் உடைத்தார்.

10.18.17

प्राद्रवन् ततो देवा यज्ञाङ्गानि च सर्वशः ।
केचित्तत्रैव घूर्णन्तो गतासव इवाभवन् ॥ १०.१८.१७ ॥

அப்போது தேவர்களும் யாகத்தின் அங்கங்களும் எல்லாப் பக்கமும் ஓடினர். சிலர் அங்கேயே சுழன்று உயிரற்றவர்கள் போல ஆயினர்.

10.18.18

स तु विद्राव्य तत्सर्वं शितिकम्ठोऽवहस्य च ।
अवष्टभ्य धनुष्कोटिं रुरोध विबुधांस्ततः ॥ १०.१८.१८ ॥

அப்போது நீலகண்டர் அனைத்தையும் சிதறடித்து, சிரித்தபடி வில்லின் நுனியைப் பிடித்து தேவர்களைத் தடுத்தார்.

10.18.19

ततो वागमरैरुक्ता ज्यां तस्य धनुषोऽच्छिनत् ।
अथ तत्सहसा राजंश्छिन्नज्यं विस्फुरद्धनुः ॥ १०.१८.१९ ॥

அப்போது தேவர்களால் சொல்லப்பட்ட வாக்கு கேட்டது; அவர்கள் அவனுடைய வில்லின் நாணை அறுத்தனர். அரசே, நாண் அறுந்த அந்த வில் திடீரென்று நடுங்கத் தொடங்கியது.

10.18.20

ततो विधनुषं देवा देवश्रेष्ठमुपागमन् ।
शरणं सह यज्ञेन प्रसादं चाकरोत्प्रभुः ॥ १०.१८.२० ॥

அப்போது வில்லிழந்த அந்த தேவதேவனிடம் தேவர்கள் வந்தனர். அவர்கள் யாகத்துடன் சரணடைந்தனர்; இறைவன் அருள் புரிந்தார்.

10.18.21

ततः प्रसन्नो भगवान्प्रास्यत्कोपं जलाशये ।
स जलं पावको भूत्वा शोषयत्यनिशं प्रभो ॥ १०.१८.२१ ॥

பின்னர் மகிழ்ந்த பகவான் தனது கோபத்தை நீர்நிலையில் வீசினார். அந்தக் கோபம் நெருப்பாகி இடைவிடாமல் நீரை வற்றச் செய்கிறது, ஓ பிரபோ.

10.18.22

भगस्य नयने चैव बाहू च सवितुस्तथा ।
प्रादात्पूष्णश्च दशनान्पुनर्यज्ञांश्च पाण्डव ॥ १०.१८.२२ ॥

பகனின் இரு கண்களையும், சவிதாவின் இரு கரங்களையும் அவ்வாறே கொடுத்தார். பூஷனின் பற்களையும், ஓ பாண்டவா, யாகங்களையும் மீண்டும் கொடுத்தார்.

10.18.23

ततः सुस्थमिदं सर्वं बभूव पुनरेव हि ।
सर्वाणि च हवींष्यस्य देवा भागमकल्पयन् ॥ १०.१८.२३ ॥

பின்னர் இவை அனைத்தும் மீண்டும் சீராயின. அனைத்து ஹவிஸ்களிலும் தேவர்கள் அவருக்குரிய பங்கை ஏற்படுத்தினர்.

10.18.24

तस्मिन्क्रुद्धेऽभवत्सर्वमसुस्थं भुवनं प्रभो ।
प्रसन्ने च पुनः सुस्थं जगद्भवति भारत ॥ १०.१८.२४ ॥

அவர் கோபமடைந்தபோது உலகம் முழுவதும் சீர்கெட்டது, ஓ பிரபோ. அவர் மகிழ்ந்தபோது உலகம் மீண்டும் சீராகிறது, ஓ பாரதா.

10.18.25

ततस्ते निहताः सर्वे तव पुत्रा महारथाः ।
अन्ये च बहवः शूराः पाञ्चालस्य पदानुगाः ॥ १०.१८.२५ ॥

பின்னர் உன் மகன்கள் அனைத்து மகாரதர்களும் கொல்லப்பட்டனர்; பாஞ்சாலனின் காலாட்படை வீரர்களான வேறு பல வீரர்களும் கொல்லப்பட்டனர்.

10.18.26

न तन्मनसि कर्व्यं न च तद्द्रौणिना कृतम् ।
महादेवप्रसादः स कुरुकार्यमनन्तरम् ॥ १०.१८.२६ ॥

அது மனதில் இருந்த செயலும் அல்ல; துரோணரின் மகன் அதைச் செய்ததும் அல்ல. அது பின்னர் மகாதேவரின் அருளால் குருக்களின் செயல் ஆனது.