مهابهاراتا · أدهيايا 10.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.5.1
शुश्रूषुरपि दुर्मेधाः पुरुषोऽनियतेन्द्रियः ।
नालं वेदयितुं कृत्स्नौ धर्मार्थाविति मे मतिः ॥ १०.५.१ ॥
حتى الرجل الراغب في الاستماع، الضعيف الفهم، غير المتحكم في حواسه، لا يستطيع أن يدرك الدهارما والأرثا كليهما تماماً، هذا رأيي.
10.5.2
तथैव तावन्मेधावी विनयं यो न शिक्षते ।
न च किञ्चन जानाति सोऽपि धर्मार्थनिश्चयम् ॥ १०.५.२ ॥
وكذلك الحكيم الذي لا يتعلم التواضع ولا يعرف شيئاً، لا يحصل على اليقين في الدهارما والأرثا.
10.5.3
चिरं ह्यपि जडः शूरः पण्डितं पर्युपास्य ह ।
न स धर्मान्विजानाति दर्वी सूपरसानिव ॥ १०.५.३ ॥
حتى البطل الغبي الذي خدم العالم زمناً طويلاً لا يفهم الدهارمات، كما لا تدرك المغرفة نكهات المرق.
10.5.4
मुहूर्तमपि तं प्राज्ञः पण्डितं पर्युपास्य हि ।
क्षिप्रं धर्मान्विजानाति जिह्वा सूपरसानिव ॥ १०.५.४ ॥
الحكيم الذي يخدم العالم ولو لحظة يدرك الدهارمات سريعاً، كما يدرك اللسان نكهات المرق في الحال.
10.5.5
शुश्रूषुस्त्वेव मेधावी पुरुषो नियतेन्द्रियः ।
जानीयादागमान्सर्वान्ग्राह्यं च न विरोधयेत् ॥ १०.५.५ ॥
أما الرجل الراغب في الاستماع، العاقل، المتحكم في حواسه، فينبغي أن يعرف جميع الآغامات، ولا يعارض ما يجب قبوله.
10.5.6
अनयस्त्ववमानी यो दुरात्मा पापपूरुषः ।
दिष्टमुत्सृज्य कल्याणं करोति बहुपातकम् ॥ १०.५.६ ॥
أما المهين للآخرين، الشرير الباطن، الآثم، فإنه يترك الخير الذي قدّره القدر، ويرتكب ذنوباً كثيرة.
10.5.7
नाथवन्तं तु सुहृदः प्रतिषेधन्ति पातकात् ।
निवर्तते तु लक्ष्मीवान्नालक्ष्मीवान्निवर्तते ॥ १०.५.७ ॥
يمنع الأصدقاء من له حامٍ من الذنب. فالمحظوظ يرجع، أما غير المحظوظ فلا يرجع.
10.5.8
यथा ह्युच्चावचैर्वाक्यैः क्षिप्तचित्तो नियम्यते ।
तथैव सुहृदा शक्यो नशक्यस्त्ववसीदति ॥ १०.५.८ ॥
كما يُضبط العقل الشارد بالكلام العالي والمتدنّي، كذلك من يمكن أن يُضبط بالصديق يُضبط؛ ومن لا يُضبط يهلك.
10.5.9
तथैव सुहृदोऽप्राज्ञान्कुर्वाणान्कर्म पापकम् ।
प्राज्ञाः सम्प्रतिषेधन्ति यथाशक्ति पुनःपुनः ॥ १०.५.९ ॥
وكذلك يمنع الأصدقاء الجهّال الذين يرتكبون الأعمال الآثمة؛ والحكماء يمنعونهم مراراً وتكراراً بقدر استطاعتهم.
10.5.10
स कल्याणे मनः कृत्वा नियम्यात्मानमात्मना ।
कुरु मे वचनं तात येन पश्चान्न तप्स्यसे ॥ १०.५.१० ॥
فليثبّت عقله على الخير، ولْيضبط نفسه بنفسه. يا بني، اسمع كلامي حتى لا تندم بعد ذلك.
10.5.11
न वधः पूज्यते लोके सुप्तानामिह धर्मतः ।
तथैव न्यस्तशस्त्राणां विमुक्तरथवाजिनाम् ॥ १०.५.११ ॥
لا يُكرَم في هذا العالم قتل النائمين وفق الدharma؛ وكذلك قتل من ألقوا سلاحهم وأُطلقت عرباتهم وخيولهم.
10.5.12
ये व ब्रूयुस्तवास्मीति ये च स्युः शरणागताः ।
विमुक्तमूर्धजा ये च ये चापि हतवाहनाः ॥ १०.५.१२ ॥
من يقولون «أنا لك»، ومن جاؤوا لاجئين، ومن انحلّت شعورهم، ومن قُتلت مراكبهم—
10.5.13
अद्य स्वप्स्यन्ति पाञ्चाला विमुक्तकवचा विभो ।
विश्वस्ता रजनीं सर्वे प्रेता इव विचेतसः ॥ १०.५.१३ ॥
أيها القدير، سينام البانشالا الليلة وقد خلعوا دروعهم، واثقين، فاقدين الوعي كالموتى جميعهم.
10.5.14
यस्तेषां तदवस्थानां द्रुह्येत पुरुषोऽनृजुः ।
व्यक्तं स नरके मज्जेदगाधे विपुलेऽप्लुवे ॥ १०.५.१४ ॥
إن الرجل الغادر الذي يؤذي من هم في تلك الحال سيغرق بلا شك في الجحيم، بحر لا قرار له واسع بلا قارب.
10.5.15
सर्वास्त्रविदुषां लोके श्रेष्ठस्त्वमसि विश्रुतः ।
न च ते जातु लोकेऽस्मिन्सुसूक्ष्ममपि किल्बिषम् ॥ १०.५.१५ ॥
بين جميع العارفين بالأسلحة، أنت الأفضل والمشهور في العالم؛ ولم يصبك في هذا العالم ولو أدنى ذنب قط.
10.5.16
त्वं पुनः सूर्यसङ्काशः श्वोभूत उदिते रवौ ।
प्रकाशे सर्वभूतानां विजेता युधि शात्रवान् ॥ १०.५.१६ ॥
لكن حين تشرق الشمس غدًا، ستكون مثل الشمس، فتغلب أعداءك في القتال في نور تراه جميع الكائنات.
10.5.17
असम्भावितरूपं हि त्वयि कर्म विगर्हितम् ।
शुक्ले रक्तमिव न्यस्तं भवेदिति मतिर्मम ॥ १०.५.१७ ॥
إن فعلاً مستنكرًا لا يليق بك البتة؛ فسيبدو كالأحمر الموضوع على قماش أبيض — هذا رأيي.
10.5.18
एवमेव यथाऽऽत्थ त्वमनुशाससि मातुल ।
तैस्तु पूर्वमयं सेतुः समन्ताद्विह्वलीकृतः ॥ १०.५.१८ ॥
كما تقول وتُرشد يا خال؛ ومع ذلك فإنهم هم من زعزع هذا الجسر من كل جانب أولاً.
10.5.19
प्रत्यक्षं भूमिपालानां भवतां चापि सन्निधौ ।
न्यस्तशस्त्रो मम पिता धृष्टद्युम्नेन पातितः ॥ १०.५.१९ ॥
أمام أعين الملوك، وفي حضوركم، سقط أبي — وقد ألقى سلاحه — مصروعًا على يد دهرشتدyumna.
10.5.20
कर्णश्च पतिते चक्रे उत्थास्यन्रथिनां वरः ।
उत्तमे व्यसने मग्नो हतो गाण्डीवधन्वना ॥ १०.५.२० ॥
وكارنا، أفضل الفرسان على العربات، إذ غاصت عجلة عربته وكان على وشك النهوض، غارقًا في محنة عظيمة، قُتل على يد حامل الغاندِيفا.
10.5.21
तथा शान्तनवो भीष्मो न्यस्तशस्त्रो निरायुधः ।
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य हतो गाण्डीवधन्वना ॥ १०.५.२१ ॥
وكذلك بْهِيشْما ابن شانتنو، إذ ألقى سلاحه وكان أعزل، وقد قدّم شيخاندين أمامه، قُتل على يد حامل الغاندِيفا.
10.5.22
भूरिश्रवा महेष्वासस्तथा प्रायगतो रणे ।
क्रोशतां बूमिपालानां युयुधानेन पातितः ॥ १०.५.२२ ॥
وكذلك العظيم الرامي بهوريشرافس، إذ لقي حتفه في المعركة، والملوك يصرخون، سقط على يد يُيُذهانا.
10.5.23
दुर्योधनश्च भीमेन समेत्य गदया मृधे ।
पश्यतां भूमिपालानामधर्मेण निपातितः ॥ १०.५.२३ ॥
ودُريودهانا أيضًا، إذ التقى بهيمة في نزال بالعصا في المعركة، والملوك يشاهدون، صُرع ظلمًا.
10.5.24
एकाकी बहुभिस्तत्र परिवार्य महारथैः ।
अधर्मेण नरव्याघ्रो भीमसेनेन पातितः ॥ १०.५.२४ ॥
وهو وحيد هناك، محاط بكثير من الفرسان العظماء، سقط نمرُ الرجال ظلمًا على يد بهيمسينا.
10.5.25
विलापो भग्नसक्थस्य यो मे राज्ञः परिश्रुतः ।
वादिकानां कथयतां स मे मर्माणि कृन्तति ॥ १०.५.२५ ॥
إن نحيب الملك مكسور الفخذ، الذي سمعته من رواته، يقطع مقاتلي الحيوية.
10.5.26
एवं चाधार्मिकाः पापाः पाञ्चाला भिन्नसतवः ।
तानेवं भिन्नमर्यादान्किं भवान्न विगर्हति ॥ १०.५.२६ ॥
وهكذا البنجاليون الظالمون الآثمون، الذين انقطعت روابطهم وتجاوزوا كل حد — لماذا لا تلومهم أنت؟
10.5.27
पितृहन्तॄनहं हत्वा पाञ्चालान्निशि सौप्तिके ।
कामं कीटः पतङ्गो वा जन्म प्राप्य भवामि वै ॥ १०.५.२७ ॥
بعد أن أقتل البنجاليين قتلة أبي ليلاً أثناء نومهم، سأولد راضياً دودة أو فراشة.
10.5.28
त्वरे चाहमनेनाद्य यदिदं मे चिकीर्षितम् ।
तस्य मे त्वरमाणस्य कुतो निद्रा कुतः सुखम् ॥ १०.५.२८ ॥
أنا أسرع اليوم إلى هذا الفعل الذي أنويه؛ وأنا مسرع، فأين النوم وأين السعادة؟
10.5.29
न स जातः पुमाँल्लोके कश्चिन्न स भविष्यति ।
यो मे व्यावर्तयेदेतां वधे तेषां कृतां मतिम् ॥ १०.५.२९ ॥
لم يولد في العالم ولن يولد رجل يستطيع أن يردني عن هذا العزم الذي عقدته على قتلهم.
10.5.30
एवमुक्त्वा महाराज द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
एकान्ते योजयित्वाऽश्वान्प्रायादभिमुखः परान् ॥ १०.५.३० ॥
قال هذا أيها الملك العظيم، ثم وصل ابن درونا القدير خيوله في خلوة وانطلق متجهاً نحو أعدائه.
10.5.31
तमब्रूतां महात्मानौ भोजशारद्वतावुभौ ।
किमयं स्यन्दनो युक्तः किं च कार्यं चिकीर्षितम् ॥ १०.५.३१ ॥
قال له الرجلان العظيمان، بهوجا وشاردفاتا: "لماذا رُبط هذا العربة، وأي عمل تريد أن تفعله؟"
10.5.32
एकसामर्थप्रयातौ स्वस्त्वया सह नरर्षभ ।
समदुःखसुखौ चापि तस्माच्छंसितुमर्हसि ॥ १०.५.३२ ॥
"يا أفضل الرجال، لقد انطلقنا معك لغاية واحدة، نتقاسم الفرح والحزن بالتساوي؛ فحريّ بك أن تخبرنا بمرادك."
10.5.33
अश्वत्थामा तुं सङ्क्रुद्धः पितुर्वधमनुस्मरन् ।
ताभ्यां तथ्यं तथाऽऽचख्यौ यदस्यात्मचिकीर्षितम् ॥ १०.५.३३ ॥
كان أشفاتّامان مملوءًا غضبًا، يتذكر قتل أبيه، فأخبرهما بصدق بما كان يريد أن يفعله.
10.5.34
हत्वा शतसहस्राणि योधानां निशितैः शरैः ।
न्यस्तशस्त्रो मम पिता धृष्टद्युम्नेन पातितः ॥ १०.५.३४ ॥
"بعد أن قتل مئات الآلاف من المحاربين بسهام حادة، سقط أبي، وقد ألقى سلاحه، برمية من دهرشطدْيومنا."
10.5.35
तं तथैव वधिष्यामि न्यस्तवर्माणमद्य वै ।
पुत्रं पाञ्चालराजस्य पापं पापेन कर्मणा ॥ १०.५.३५ ॥
"اليوم سأقتله بالطريقة ذاتها، ذلك الذي وضع درعه—ابن ملك البانشالا الشرير، بعمل شرير."
10.5.36
तथा विनिहतः पापः पाञ्चाल्यः पशुवन्मया ।
शस्त्रेण विजिताँल्लोकान्नाप्नुयादिति मे मतिः ॥ १०.५.३६ ॥
"هكذا، إذ قتله على يدي كالحيوان، فإن ذلك الأمير البانشالي الشرير لن ينال العوالم التي تُكسب بالسلاح—هذا رأيي."
10.5.37
क्षिप्रं सन्नद्वकवचौ सखङ्गावात्तकार्मुकौ ।
मामेवाद्य प्रतीक्षेतां रथवर्यौ परन्तपौ ॥ १०.५.३७ ॥
ليَنتظرني اليومَ وحدي، سريعًا، ذانِك الفارسانِ الأفضلانِ، متدرِّعَينِ، حاملَينِ السيوفَ والقسيَّ، مُحرِقَي الأعداء.
10.5.38
इत्युक्त्वा रथमास्थाय प्रायादभिमुखः परान् ।
तमन्वगात्कृपो राजन्कृतवर्मा च सात्वतः ॥ १०.५.३८ ॥
قال هذا، وصعد عربته، ومضى متجهًا نحو الأعداء؛ يا ملك، تبعه كربا والساتفاتا كريتافارمان.
10.5.39
ते प्रयाता व्यरोचन्त परानभिमुखास्त्रयः ।
हूयमाना यथा यज्ञे समिद्धा हव्यवाहनाः ॥ १०.५.३९ ॥
وقد انطلق الثلاثة متجهين نحو الأعداء، فأشرقوا كنيران القرابين المتَّقدة التي تُصبّ عليها الأُضحيات في الطقس.
10.5.40
ययुश्च शिबिरं तेषां सम्प्रसुप्तजनं विभो ।
द्वारदेशमनुप्राप्य द्रौणिस्तस्थौ महारथः ॥ १०.५.४० ॥
ومضَوا نحو معسكرهم حيث كان الناسُ نيامًا نومًا عميقًا، أيها القدير؛ ولما بلغوا جوار الباب وقف ابنُ درونا، الفارسُ العظيم.