ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 10.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.5.1
शुश्रूषुरपि दुर्मेधाः पुरुषोऽनियतेन्द्रियः ।
नालं वेदयितुं कृत्स्नौ धर्मार्थाविति मे मतिः ॥ १०.५.१ ॥
ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି ଓ ଅସଂଯତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଥିବା ମଣିଷ ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବୁଝି ପାରେ ନାହିଁ, ଏହା ମୋ ମତ।
10.5.2
तथैव तावन्मेधावी विनयं यो न शिक्षते ।
न च किञ्चन जानाति सोऽपि धर्मार्थनिश्चयम् ॥ १०.५.२ ॥
ସେହିପରି, ଯେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ବିନୟ ଶିଖେ ନାହିଁ ଓ କିଛି ଜାଣେ ନାହିଁ, ସେ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥର ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣେ ନାହିଁ।
10.5.3
चिरं ह्यपि जडः शूरः पण्डितं पर्युपास्य ह ।
न स धर्मान्विजानाति दर्वी सूपरसानिव ॥ १०.५.३ ॥
ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି ଶୂର ଦୀର୍ଘକାଳ ପଣ୍ଡିତଙ୍କ ସେବା କଲେ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମ ବୁଝେ ନାହିଁ; ଚାମଚ ଯେପରି ତରକାରିର ରସ ବୁଝେ ନାହିଁ।
10.5.4
मुहूर्तमपि तं प्राज्ञः पण्डितं पर्युपास्य हि ।
क्षिप्रं धर्मान्विजानाति जिह्वा सूपरसानिव ॥ १०.५.४ ॥
ପ୍ରାଜ୍ଞ ମଣିଷ ପଣ୍ଡିତଙ୍କ ସେବା ମୁହୂର୍ତ୍ତେ କଲେ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଧର୍ମ ବୁଝେ; ଜିଭ ଯେପରି ତରକାରିର ରସ ତୁରନ୍ତ ଜାଣେ।
10.5.5
शुश्रूषुस्त्वेव मेधावी पुरुषो नियतेन्द्रियः ।
जानीयादागमान्सर्वान्ग्राह्यं च न विरोधयेत् ॥ १०.५.५ ॥
କିନ୍ତୁ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସଂଯମୀ ମଣିଷ ସମସ୍ତ ଆଗମ ଜାଣିବା ଉଚିତ; ଓ ଯାହା ଗ୍ରହଣୀୟ ତାହାର ବିରୋଧ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
10.5.6
अनयस्त्ववमानी यो दुरात्मा पापपूरुषः ।
दिष्टमुत्सृज्य कल्याणं करोति बहुपातकम् ॥ १०.५.६ ॥
କିନ୍ତୁ ଅପମାନକାରୀ, ଦୁରାତ୍ମା, ପାପୀ ଅନୟ ଭାଗ୍ୟରୁ ମିଳିଥିବା କଲ୍ୟାଣ ତ୍ୟାଗ କରି ବହୁ ପାପ କରେ।
10.5.7
नाथवन्तं तु सुहृदः प्रतिषेधन्ति पातकात् ।
निवर्तते तु लक्ष्मीवान्नालक्ष्मीवान्निवर्तते ॥ १०.५.७ ॥
ଯାହାର ରକ୍ଷକ ଅଛି, ତାକୁ ବନ୍ଧୁମାନେ ପାପରୁ ନିବାରଣ କରନ୍ତି। ଭାଗ୍ୟବାନ ଫେରେ, ଅଭାଗା ଫେରେ ନାହିଁ।
10.5.8
यथा ह्युच्चावचैर्वाक्यैः क्षिप्तचित्तो नियम्यते ।
तथैव सुहृदा शक्यो नशक्यस्त्ववसीदति ॥ १०.५.८ ॥
ଚଞ୍ଚଳ ମନ ଯେପରି ଉଚ୍ଚ-ନୀଚ ବାକ୍ୟରେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୁଏ, ସେହିପରି ବନ୍ଧୁ ଦ୍ୱାରା ଯାହା ନିୟନ୍ତ୍ରଣୀୟ ସେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୁଏ; ଯାହା ନୁହେଁ, ସେ ଅବସନ୍ନ ହୁଏ।
10.5.9
तथैव सुहृदोऽप्राज्ञान्कुर्वाणान्कर्म पापकम् ।
प्राज्ञाः सम्प्रतिषेधन्ति यथाशक्ति पुनःपुनः ॥ १०.५.९ ॥
ସେହିପରି ବନ୍ଧୁମାନେ ପାପକର୍ମ କରୁଥିବା ଅଜ୍ଞମାନଙ୍କୁ ନିବାରଣ କରନ୍ତି; ପ୍ରାଜ୍ଞମାନେ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ବାରମ୍ବାର ନିବାରଣ କରନ୍ତି।
10.5.10
स कल्याणे मनः कृत्वा नियम्यात्मानमात्मना ।
कुरु मे वचनं तात येन पश्चान्न तप्स्यसे ॥ १०.५.१० ॥
ସେ ମନକୁ କଲ୍ୟାଣରେ ସ୍ଥିର କରି ନିଜେ ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁ। ହେ ତାତ, ମୋ ବଚନ କର, ଯେପରି ପରେ ତୁମେ ଅନୁତାପ କରିବ ନାହିଁ।
10.5.11
न वधः पूज्यते लोके सुप्तानामिह धर्मतः ।
तथैव न्यस्तशस्त्राणां विमुक्तरथवाजिनाम् ॥ १०.५.११ ॥
ଏ ଲୋକରେ ଶୋଇଥିବାଙ୍କ ବଧ ଧର୍ମାନୁସାରେ ପୂଜିତ ହୁଏ ନାହିଁ; ସେହିପରି ଶସ୍ତ୍ର ରଖିଦେଇଥିବାଙ୍କ ଏବଂ ରଥ-ଘୋଡ଼ା ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବାଙ୍କ ବଧ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
10.5.12
ये व ब्रूयुस्तवास्मीति ये च स्युः शरणागताः ।
विमुक्तमूर्धजा ये च ये चापि हतवाहनाः ॥ १०.५.१२ ॥
ଯେଉଁମାନେ କହନ୍ତି 'ମୁଁ ତୁମର', ଯେଉଁମାନେ ଶରଣାଗତ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର କେଶ ଖୋଲା, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ବାହନ ହତ—
10.5.13
अद्य स्वप्स्यन्ति पाञ्चाला विमुक्तकवचा विभो ।
विश्वस्ता रजनीं सर्वे प्रेता इव विचेतसः ॥ १०.५.१३ ॥
ହେ ବିଭୋ! ଆଜି ରାତ୍ରିରେ ପାଞ୍ଚାଳମାନେ କବଚ ଖୋଲି, ବିଶ୍ୱାସରେ, ମୃତଙ୍କ ପରି ଅଚେତ ହୋଇ ଶୋଇବେ।
10.5.14
यस्तेषां तदवस्थानां द्रुह्येत पुरुषोऽनृजुः ।
व्यक्तं स नरके मज्जेदगाधे विपुलेऽप्लुवे ॥ १०.५.१४ ॥
ସେହି ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେ ଅସରଳ ମଣିଷ ଦ୍ରୋହ କରିବ, ସେ ଅଗାଧ, ବିଶାଳ, ନୌକାବିହୀନ ନରକରେ ନିଶ୍ଚୟ ବୁଡ଼ିବ।
10.5.15
सर्वास्त्रविदुषां लोके श्रेष्ठस्त्वमसि विश्रुतः ।
न च ते जातु लोकेऽस्मिन्सुसूक्ष्ममपि किल्बिषम् ॥ १०.५.१५ ॥
ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଜଗତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ବିଖ୍ୟାତ; ଏହି ଜଗତରେ ତୁମର ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ପାପ ମଧ୍ୟ କେବେ ହୋଇନାହିଁ।
10.5.16
त्वं पुनः सूर्यसङ्काशः श्वोभूत उदिते रवौ ।
प्रकाशे सर्वभूतानां विजेता युधि शात्रवान् ॥ १०.५.१६ ॥
ଆସନ୍ତାକାଲି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦିତ ହେଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ, ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ଆଲୋକରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜିତିବ।
10.5.17
असम्भावितरूपं हि त्वयि कर्म विगर्हितम् ।
शुक्ले रक्तमिव न्यस्तं भवेदिति मतिर्मम ॥ १०.५.१७ ॥
ତୁମଠାରେ ଏହି ନିନ୍ଦନୀୟ କର୍ମ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ଉପରେ ଲାଲ ରଙ୍ଗ ପରି ତାହା ଦେଖାଯିବ ବୋଲି ମୋର ମତ।
10.5.18
एवमेव यथाऽऽत्थ त्वमनुशाससि मातुल ।
तैस्तु पूर्वमयं सेतुः समन्ताद्विह्वलीकृतः ॥ १०.५.१८ ॥
ମାମା! ତୁମେ କହିଥିବା ଓ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିବା ଭଳି ହିଁ; କିନ୍ତୁ ପୂର୍ବରୁ ସେମାନେ ହିଁ ଏହି ସେତୁକୁ ଚାରିପାଶରୁ ବିଚଳିତ କରିଥିଲେ।
10.5.19
प्रत्यक्षं भूमिपालानां भवतां चापि सन्निधौ ।
न्यस्तशस्त्रो मम पिता धृष्टद्युम्नेन पातितः ॥ १०.५.१९ ॥
ରାଜାମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ଆପଣମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ, ଅସ୍ତ୍ର ଖସାଇ ଦେଇଥିବା ମୋ ପିତାଙ୍କୁ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ପାତିତ କଲା।
10.5.20
कर्णश्च पतिते चक्रे उत्थास्यन्रथिनां वरः ।
उत्तमे व्यसने मग्नो हतो गाण्डीवधन्वना ॥ १०.५.२० ॥
ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ଣ୍ଣ, ଚକ୍ର ବସିଯିବାରୁ ଉଠିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେବା ସମୟରେ, ଘୋର ସଙ୍କଟରେ ମଗ୍ନ ଥିବା ବେଳେ, ଗାଣ୍ଡୀବଧାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ହେଲେ।
10.5.21
तथा शान्तनवो भीष्मो न्यस्तशस्त्रो निरायुधः ।
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य हतो गाण्डीवधन्वना ॥ १०.५.२१ ॥
ସେହିପରି ଶାନ୍ତନୁ-ପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ, ଅସ୍ତ୍ର ଖସାଇ ନିରସ୍ତ୍ର ଥିବାବେଳେ, ଶିଖଣ୍ଡୀଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ଗାଣ୍ଡୀବଧାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ହେଲେ।
10.5.22
भूरिश्रवा महेष्वासस्तथा प्रायगतो रणे ।
क्रोशतां बूमिपालानां युयुधानेन पातितः ॥ १०.५.२२ ॥
ମହାଧନୁର୍ଦ୍ଧର ଭୂରିଶ୍ରବା ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ରଣରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା ବେଳେ, ରାଜାମାନେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା ସମୟରେ ଯୁଯୁଧାନ ତାଙ୍କୁ ପାତିତ କଲେ।
10.5.23
दुर्योधनश्च भीमेन समेत्य गदया मृधे ।
पश्यतां भूमिपालानामधर्मेण निपातितः ॥ १०.५.२३ ॥
ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ମଧ୍ୟ ଭୀମଙ୍କ ସହ ଗଦାଯୁଦ୍ଧରେ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ, ରାଜାମାନେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ, ଅଧର୍ମରେ ପାତିତ ହେଲେ।
10.5.24
एकाकी बहुभिस्तत्र परिवार्य महारथैः ।
अधर्मेण नरव्याघ्रो भीमसेनेन पातितः ॥ १०.५.२४ ॥
ସେଠାରେ ଏକାକୀ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅନେକ ମହାରଥୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ, ନରବ୍ୟାଘ୍ର ଅଧର୍ମରେ ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାତିତ ହେଲେ।
10.5.25
विलापो भग्नसक्थस्य यो मे राज्ञः परिश्रुतः ।
वादिकानां कथयतां स मे मर्माणि कृन्तति ॥ १०.५.२५ ॥
ଭଗ୍ନ-ଜଂଘ ରାଜାଙ୍କ ଯେଉଁ ବିଳାପ ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ତାହା କହୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ କଥାରେ ମୋ ମର୍ମକୁ କାଟୁଛି।
10.5.26
एवं चाधार्मिकाः पापाः पाञ्चाला भिन्नसतवः ।
तानेवं भिन्नमर्यादान्किं भवान्न विगर्हति ॥ १०.५.२६ ॥
ଏହିପରି ଅଧାର୍ମିକ, ପାପୀ ପାଞ୍ଚାଳମାନେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ବନ୍ଧନ ଛିଡ଼ିଗଲା ଏବଂ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଭଙ୍ଗ ହେଲା — ସେମାନଙ୍କୁ ଆପଣ କାହିଁକି ନିନ୍ଦା କରୁନାହାଁନ୍ତି?
10.5.27
पितृहन्तॄनहं हत्वा पाञ्चालान्निशि सौप्तिके ।
कामं कीटः पतङ्गो वा जन्म प्राप्य भवामि वै ॥ १०.५.२७ ॥
ପିତାଙ୍କ ହନ୍ତା ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କୁ ରାତିରେ, ନିଦ୍ରାରେ ବଧ କରି ଇଚ୍ଛାରେ କୀଟ କିମ୍ବା ପତଙ୍ଗ ଜନ୍ମ ନେଇ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ହେବି।
10.5.28
त्वरे चाहमनेनाद्य यदिदं मे चिकीर्षितम् ।
तस्य मे त्वरमाणस्य कुतो निद्रा कुतः सुखम् ॥ १०.५.२८ ॥
ଆଜି ମୁଁ ଏଥିପାଇଁ ଶୀଘ୍ର କରୁଛି, ଯାହା ମୋର ଏହି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା; ସେହି ଶୀଘ୍ରତାରେ ଥିବା ମୋର ନିଦ୍ରା କୁଆଡ଼େ, ସୁଖ କୁଆଡ଼େ?
10.5.29
न स जातः पुमाँल्लोके कश्चिन्न स भविष्यति ।
यो मे व्यावर्तयेदेतां वधे तेषां कृतां मतिम् ॥ १०.५.२९ ॥
ଜଗତରେ ଏପରି କୌଣସି ପୁରୁଷ ଜନ୍ମିନାହିଁ କିମ୍ବା ଜନ୍ମିବ ନାହିଁ, ଯିଏ ସେମାନଙ୍କ ବଧ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମୋର ଏହି ସଂକଳ୍ପରୁ ମୋତେ ଫେରାଇ ପାରିବ।
10.5.30
एवमुक्त्वा महाराज द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
एकान्ते योजयित्वाऽश्वान्प्रायादभिमुखः परान् ॥ १०.५.३० ॥
ମହାରାଜ, ଏହିପରି କହି ପ୍ରତାପୀ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ନିର୍ଜନରେ ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ମୁହଁ କରି ଚାଲିଗଲେ।
10.5.31
तमब्रूतां महात्मानौ भोजशारद्वतावुभौ ।
किमयं स्यन्दनो युक्तः किं च कार्यं चिकीर्षितम् ॥ १०.५.३१ ॥
ମହାତ୍ମା ଭୋଜ ଓ ଶାରଦ୍ୱତ ଦୁହେଁ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହି ରଥ କାହିଁକି ଯୋଡ଼ାଯାଇଛି, ଏବଂ କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ?"
10.5.32
एकसामर्थप्रयातौ स्वस्त्वया सह नरर्षभ ।
समदुःखसुखौ चापि तस्माच्छंसितुमर्हसि ॥ १०.५.३२ ॥
"ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏକା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆମେ ତୁମ ସହିତ ଆସିଛୁ; ସୁଖଦୁଃଖ ସମାନଭାବେ ବାଣ୍ଟିଛୁ। ତେଣୁ ତୁମେ ତୁମର ସଂକଳ୍ପ ଆମକୁ କହିବା ଉଚିତ।"
10.5.33
अश्वत्थामा तुं सङ्क्रुद्धः पितुर्वधमनुस्मरन् ।
ताभ्यां तथ्यं तथाऽऽचख्यौ यदस्यात्मचिकीर्षितम् ॥ १०.५.३३ ॥
ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ପିତାଙ୍କ ବଧକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ତାଙ୍କ ମନର ଇଚ୍ଛା ଦୁହିଁଙ୍କୁ ସତ୍ୟରେ କହିଲେ।
10.5.34
हत्वा शतसहस्राणि योधानां निशितैः शरैः ।
न्यस्तशस्त्रो मम पिता धृष्टद्युम्नेन पातितः ॥ १०.५.३४ ॥
"ଶହ ଶହ ହଜାର ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ବଧ କରି, ଅସ୍ତ୍ର ରଖିଦେଇଥିବା ବେଳେ, ମୋ ପିତା ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାତିତ ହେଲେ।"
10.5.35
तं तथैव वधिष्यामि न्यस्तवर्माणमद्य वै ।
पुत्रं पाञ्चालराजस्य पापं पापेन कर्मणा ॥ १०.५.३५ ॥
"ଆଜି ମୁଁ ତାକୁ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ବଧ କରିବି—କବଚ ଖୋଲି ରଖିଥିବା ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜାଙ୍କ ସେହି ପାପୀ ପୁତ୍ରକୁ, ପାପ କର୍ମରେ।"
10.5.36
तथा विनिहतः पापः पाञ्चाल्यः पशुवन्मया ।
शस्त्रेण विजिताँल्लोकान्नाप्नुयादिति मे मतिः ॥ १०.५.३६ ॥
"ଏହିପରି ମୋ ଦ୍ୱାରା ପଶୁ ପରି ବଧ ହୋଇଥିବା ସେହି ପାପୀ ପାଞ୍ଚାଳ-ପୁତ୍ର ଅସ୍ତ୍ରରେ ଜିତାଯାଇଥିବା ଲୋକ ପାଇବ ନାହିଁ—ଏହା ମୋର ମତ।"
10.5.37
क्षिप्रं सन्नद्वकवचौ सखङ्गावात्तकार्मुकौ ।
मामेवाद्य प्रतीक्षेतां रथवर्यौ परन्तपौ ॥ १०.५.३७ ॥
ଶୀଘ୍ର କବଚ ପିନ୍ଧି, ଖଡ୍ଗ ଧରି, ଧନୁ ଉଠାଇ, ଆଜି ମୋତେ ହିଁ ସେ ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଶତ୍ରୁତାପନ।
10.5.38
इत्युक्त्वा रथमास्थाय प्रायादभिमुखः परान् ।
तमन्वगात्कृपो राजन्कृतवर्मा च सात्वतः ॥ १०.५.३८ ॥
ଏହା କହି, ରଥେ ଚଢ଼ି, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ସମ୍ମୁଖ ହୋଇ ସେ ଚାଲିଗଲା। ହେ ରାଜନ, ତାହାର ପଛେ କୃପ ଓ ସାତ୍ୱତ କୃତବର୍ମା ମଧ୍ୟ ଗଲେ।
10.5.39
ते प्रयाता व्यरोचन्त परानभिमुखास्त्रयः ।
हूयमाना यथा यज्ञे समिद्धा हव्यवाहनाः ॥ १०.५.३९ ॥
ସେମାନେ ତିନିଜଣ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଯାଉ ଯାଉ, ଯଜ୍ଞରେ ଆହୁତି ପଡ଼ୁଥିବା ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହବ୍ୟବାହନ ଅଗ୍ନି ପରି ଚମକିଲେ।
10.5.40
ययुश्च शिबिरं तेषां सम्प्रसुप्तजनं विभो ।
द्वारदेशमनुप्राप्य द्रौणिस्तस्थौ महारथः ॥ १०.५.४० ॥
ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଶିବିରକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠି ଲୋକମାନେ ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ ଶୋଇଥିଲେ, ହେ ବିଭୋ। ଦ୍ୱାରଦେଶରେ ପହଞ୍ଚି ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ମହାରଥୀ ଠିଆ ହେଲା।