மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 10.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.5.1
शुश्रूषुरपि दुर्मेधाः पुरुषोऽनियतेन्द्रियः ।
नालं वेदयितुं कृत्स्नौ धर्मार्थाविति मे मतिः ॥ १०.५.१ ॥
கேட்கும் ஆவல் இருந்தாலும், புத்தி மந்தமாகவும் புலன்கள் அடங்காதவனாகவும் உள்ள மனிதன் தர்மத்தையும் அர்த்தத்தையும் முழுமையாக அறிய இயலாதவன் என்பது என் கருத்து.
10.5.2
तथैव तावन्मेधावी विनयं यो न शिक्षते ।
न च किञ्चन जानाति सोऽपि धर्मार्थनिश्चयम् ॥ १०.५.२ ॥
அதுபோலவே, அறிவாளியாக இருந்தாலும் பணிவைக் கற்காதவனும், எதையும் அறியாதவனும் தர்மார்த்தங்களைத் தீர்மானமாக அறிய மாட்டான்.
10.5.3
चिरं ह्यपि जडः शूरः पण्डितं पर्युपास्य ह ।
न स धर्मान्विजानाति दर्वी सूपरसानिव ॥ १०.५.३ ॥
மந்தமான வீரன் ஒரு பண்டிதரை நீண்ட காலம் அணுகி இருந்தாலும் தர்மங்களை அறியமாட்டான்; கரண்டி குழம்பின் சுவையை அறியாததுபோல.
10.5.4
मुहूर्तमपि तं प्राज्ञः पण्डितं पर्युपास्य हि ।
क्षिप्रं धर्मान्विजानाति जिह्वा सूपरसानिव ॥ १०.५.४ ॥
அறிவுள்ளவன் ஒரு பண்டிதரை ஒரு கணம் அணுகினாலும் விரைவில் தர்மங்களை அறிவான்; நாக்கு குழம்பின் சுவையை உடனே அறிவதுபோல.
10.5.5
शुश्रूषुस्त्वेव मेधावी पुरुषो नियतेन्द्रियः ।
जानीयादागमान्सर्वान्ग्राह्यं च न विरोधयेत् ॥ १०.५.५ ॥
ஆனால் கேட்கும் ஆவலும் அறிவும் இந்திரியக் கட்டுப்பாடும் உள்ள மனிதன் எல்லா ஆகமங்களையும் அறிய வேண்டும்; ஏற்கத்தக்கதை எதிர்க்கக் கூடாது.
10.5.6
अनयस्त्ववमानी यो दुरात्मा पापपूरुषः ।
दिष्टमुत्सृज्य कल्याणं करोति बहुपातकम् ॥ १०.५.६ ॥
ஆனால் அவமதிப்பவனும், துர்குணமுள்ளவனும், பாவியுமான அனயன் விதிக்கப்பட்ட நன்மையைக் கைவிட்டு மிகுந்த பாவங்களைச் செய்கிறான்.
10.5.7
नाथवन्तं तु सुहृदः प्रतिषेधन्ति पातकात् ।
निवर्तते तु लक्ष्मीवान्नालक्ष्मीवान्निवर्तते ॥ १०.५.७ ॥
பாதுகாவலர் உள்ளவனை நண்பர்கள் பாவத்திலிருந்து தடுக்கிறார்கள். செல்வமுடையவன் திரும்புகிறான்; செல்வமற்றவன் திரும்புவதில்லை.
10.5.8
यथा ह्युच्चावचैर्वाक्यैः क्षिप्तचित्तो नियम्यते ।
तथैव सुहृदा शक्यो नशक्यस्त्ववसीदति ॥ १०.५.८ ॥
கலங்கிய மனம் உயர்ந்தும் தாழ்ந்தும் உள்ள சொற்களால் அடக்கப்படுவது போல, நண்பனால் அடக்கக்கூடியவன் அடக்கப்படுவான்; அடக்க முடியாதவன் வீழ்ந்துவிடுவான்.
10.5.9
तथैव सुहृदोऽप्राज्ञान्कुर्वाणान्कर्म पापकम् ।
प्राज्ञाः सम्प्रतिषेधन्ति यथाशक्ति पुनःपुनः ॥ १०.५.९ ॥
அவ்வாறே நண்பர்கள் பாவச்செயல் செய்யும் அறிவற்றவர்களைத் தடுக்கிறார்கள்; அறிவுடையோர் தங்கள் சக்திக்கேற்ப மீண்டும் மீண்டும் தடுக்கிறார்கள்.
10.5.10
स कल्याणे मनः कृत्वा नियम्यात्मानमात्मना ।
कुरु मे वचनं तात येन पश्चान्न तप्स्यसे ॥ १०.५.१० ॥
அவன் நன்மையில் மனதை நிலைநிறுத்தி, தன்னாலேயே தன்னை அடக்கிக்கொள். அன்பே, என் சொல்லைச் செய்; பின்னர் நீ வருந்தாதிருப்பாய்.
10.5.11
न वधः पूज्यते लोके सुप्तानामिह धर्मतः ।
तथैव न्यस्तशस्त्राणां विमुक्तरथवाजिनाम् ॥ १०.५.११ ॥
இவ்வுலகில் தூங்குபவர்களைக் கொல்வது தர்மப்படி போற்றப்படுவதில்லை; அவ்வாறே ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்தவர்களையும், தேர்களும் குதிரைகளும் விடுவிக்கப்பட்டவர்களையும் கொல்வதும் போற்றப்படுவதில்லை.
10.5.12
ये व ब्रूयुस्तवास्मीति ये च स्युः शरणागताः ।
विमुक्तमूर्धजा ये च ये चापि हतवाहनाः ॥ १०.५.१२ ॥
"நான் உன்னுடையவன்" என்று சொல்பவர்கள், சரணடைந்தவர்கள், தலைமுடி அவிழ்ந்தவர்கள், வாகனங்கள் கொல்லப்பட்டவர்கள்—
10.5.13
अद्य स्वप्स्यन्ति पाञ्चाला विमुक्तकवचा विभो ।
विश्वस्ता रजनीं सर्वे प्रेता इव विचेतसः ॥ १०.५.१३ ॥
ஓ வல்லவனே! இன்றிரவு பாஞ்சாலர்கள் கவசங்களை அகற்றி, நம்பிக்கையுடன், உயிரற்றவர்கள் போல் உணர்வின்றி உறங்குவார்கள்.
10.5.14
यस्तेषां तदवस्थानां द्रुह्येत पुरुषोऽनृजुः ।
व्यक्तं स नरके मज्जेदगाधे विपुलेऽप्लुवे ॥ १०.५.१४ ॥
அந்த நிலையில் உள்ளவர்களுக்குத் தீங்கு செய்யும் நேர்மையற்ற மனிதன், ஆழமற்ற, பரந்த, படகற்ற நரகத்தில் நிச்சயம் மூழ்குவான்.
10.5.15
सर्वास्त्रविदुषां लोके श्रेष्ठस्त्वमसि विश्रुतः ।
न च ते जातु लोकेऽस्मिन्सुसूक्ष्ममपि किल्बिषम् ॥ १०.५.१५ ॥
எல்லா அஸ்திரங்களையும் அறிந்தவர்களில் நீ உலகில் சிறந்தவனும் புகழ்பெற்றவனுமாவாய்; இவ்வுலகில் உனக்கு நுண்ணிய பாவமும் ஒருபோதும் இல்லை.
10.5.16
त्वं पुनः सूर्यसङ्काशः श्वोभूत उदिते रवौ ।
प्रकाशे सर्वभूतानां विजेता युधि शात्रवान् ॥ १०.५.१६ ॥
நாளை சூரியன் உதித்ததும், சூரியனைப் போல ஒளிரும் நீ, எல்லா உயிர்களும் காண, போரில் பகைவர்களை வெல்வாய்.
10.5.17
असम्भावितरूपं हि त्वयि कर्म विगर्हितम् ।
शुक्ले रक्तमिव न्यस्तं भवेदिति मतिर्मम ॥ १०.५.१७ ॥
உன்னிடம் இத்தகைய இழிவான செயல் பொருந்தாததாகும்; வெள்ளைத் துணியில் சிவப்புச் சாயம் போல அது தோன்றும் என்பது என் கருத்து.
10.5.18
एवमेव यथाऽऽत्थ त्वमनुशाससि मातुल ।
तैस्तु पूर्वमयं सेतुः समन्ताद्विह्वलीकृतः ॥ १०.५.१८ ॥
மாமா! நீ சொல்லி அறிவுறுத்துவதுபோலவே அது; ஆனால் முன்பு அவர்களே இந்தக் கரையை எல்லாப்பக்கமும் உடைத்துவிட்டனர்.
10.5.19
प्रत्यक्षं भूमिपालानां भवतां चापि सन्निधौ ।
न्यस्तशस्त्रो मम पिता धृष्टद्युम्नेन पातितः ॥ १०.५.१९ ॥
அரசர்களின் முன்னிலையில், உங்கள் அனைவரின் கண் எதிரிலேயே, ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்திருந்த என் தந்தையை திருஷ்டத்யும்னன் வீழ்த்தினான்.
10.5.20
कर्णश्च पतिते चक्रे उत्थास्यन्रथिनां वरः ।
उत्तमे व्यसने मग्नो हतो गाण्डीवधन्वना ॥ १०.५.२० ॥
சக்கரம் சேற்றில் சிக்கி எழ முயன்ற தேரோட்டிகளில் சிறந்தவனான கர்ணன், பெரும் இடரில் மூழ்கியிருந்தபோது காண்டீவதாரியால் கொல்லப்பட்டான்.
10.5.21
तथा शान्तनवो भीष्मो न्यस्तशस्त्रो निरायुधः ।
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य हतो गाण्डीवधन्वना ॥ १०.५.२१ ॥
அதுபோலவே சந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர், ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்து ஆயுதமற்றவராக இருக்கையில், சிகண்டியை முன்னிறுத்தி காண்டீவதாரியால் கொல்லப்பட்டார்.
10.5.22
भूरिश्रवा महेष्वासस्तथा प्रायगतो रणे ।
क्रोशतां बूमिपालानां युयुधानेन पातितः ॥ १०.५.२२ ॥
பெரும் வில்லாளி பூரிஸ்ரவஸும் அதேபோல் போரில் உயிரிழந்த நிலையில், அரசர்கள் கதறிக்கொண்டிருக்கையில் யுயுதானனால் வீழ்த்தப்பட்டான்.
10.5.23
दुर्योधनश्च भीमेन समेत्य गदया मृधे ।
पश्यतां भूमिपालानामधर्मेण निपातितः ॥ १०.५.२३ ॥
துரியோதனனும் பீமனுடன் கதையால் போரில் எதிர்கொண்டு, அரசர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், அதர்மமாக வீழ்த்தப்பட்டான்.
10.5.24
एकाकी बहुभिस्तत्र परिवार्य महारथैः ।
अधर्मेण नरव्याघ्रो भीमसेनेन पातितः ॥ १०.५.२४ ॥
அங்கே தனியாக இருந்த போதும், பல மகாரதர்களால் சூழப்பட்டு, நரவியாக்ரன் அதர்மமாக பீமசேனனால் வீழ்த்தப்பட்டான்.
10.5.25
विलापो भग्नसक्थस्य यो मे राज्ञः परिश्रुतः ।
वादिकानां कथयतां स मे मर्माणि कृन्तति ॥ १०.५.२५ ॥
முறிந்த தொடையுடைய அரசனின் அந்தப் புலம்பல் நான் கேட்டது; சொல்லுபவர்கள் சொல்லச் சொல்ல அது என் மர்மங்களை அறுக்கிறது.
10.5.26
एवं चाधार्मिकाः पापाः पाञ्चाला भिन्नसतवः ।
तानेवं भिन्नमर्यादान्किं भवान्न विगर्हति ॥ १०.५.२६ ॥
இவ்வாறு அதருமம் செய்த பாவிகளான பாஞ்சாலர்கள், கட்டுகள் அறுந்தவர்கள், எல்லைகளை மீறியவர்கள் — அவர்களை நீங்கள் ஏன் கண்டிக்கவில்லை?
10.5.27
पितृहन्तॄनहं हत्वा पाञ्चालान्निशि सौप्तिके ।
कामं कीटः पतङ्गो वा जन्म प्राप्य भवामि वै ॥ १०.५.२७ ॥
என் தந்தையைக் கொன்ற பாஞ்சாலர்களை இரவில், உறக்கத்தில் கொன்று, விருப்பத்துடன் புழுவாகவோ விட்டிலாகவோ பிறந்தாலும் நான் ஆவேன்.
10.5.28
त्वरे चाहमनेनाद्य यदिदं मे चिकीर्षितम् ।
तस्य मे त्वरमाणस्य कुतो निद्रा कुतः सुखम् ॥ १०.५.२८ ॥
நான் இன்று இதற்காக விரைகிறேன்; நான் செய்ய விரும்பும் இந்தச் செயலுக்காக விரையும் எனக்கு எங்கே உறக்கம், எங்கே சுகம்?
10.5.29
न स जातः पुमाँल्लोके कश्चिन्न स भविष्यति ।
यो मे व्यावर्तयेदेतां वधे तेषां कृतां मतिम् ॥ १०.५.२९ ॥
உலகில் அப்படிப்பட்ட ஒரு மனிதன் பிறந்ததுமில்லை, பிறக்கப்போவதுமில்லை; அவர்களைக் கொல்ல நான் கொண்ட இந்த எண்ணத்திலிருந்து என்னைத் திருப்பக்கூடியவன்.
10.5.30
एवमुक्त्वा महाराज द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
एकान्ते योजयित्वाऽश्वान्प्रायादभिमुखः परान् ॥ १०.५.३० ॥
மகாராஜாவே, இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, வீரியமிக்க துரோணரின் மகன் ஒதுக்கிடத்தில் குதிரைகளைப் பூட்டி, எதிரிகளை நோக்கி முகம் திருப்பிச் சென்றார்.
10.5.31
तमब्रूतां महात्मानौ भोजशारद्वतावुभौ ।
किमयं स्यन्दनो युक्तः किं च कार्यं चिकीर्षितम् ॥ १०.५.३१ ॥
மகாத்மாக்களான போஜனும் சாரத்வதனும் இருவரும் அவனிடம் கேட்டனர்: "இந்தத் தேர் ஏன் பூட்டப்பட்டுள்ளது, எந்தச் செயலைச் செய்ய விரும்புகிறாய்?"
10.5.32
एकसामर्थप्रयातौ स्वस्त्वया सह नरर्षभ ।
समदुःखसुखौ चापि तस्माच्छंसितुमर्हसि ॥ १०.५.३२ ॥
"நரர்களில் சிறந்தவனே, ஒரே நோக்கத்துடன் நாங்கள் உன்னுடன் வந்தோம்; இன்பதுன்பங்களை சமமாகப் பகிர்ந்தவர்கள். ஆகவே நீ உன் எண்ணத்தை எங்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும்."
10.5.33
अश्वत्थामा तुं सङ्क्रुद्धः पितुर्वधमनुस्मरन् ।
ताभ्यां तथ्यं तथाऽऽचख्यौ यदस्यात्मचिकीर्षितम् ॥ १०.५.३३ ॥
அஸ்வத்தாமன் கோபம் கொண்டு, தன் தந்தையின் கொலையை நினைவுகூர்ந்தவனாய், தனது உள்ளக் கருத்தை அவ்விருவருக்கும் உண்மையாக அப்படியே சொன்னான்.
10.5.34
हत्वा शतसहस्राणि योधानां निशितैः शरैः ।
न्यस्तशस्त्रो मम पिता धृष्टद्युम्नेन पातितः ॥ १०.५.३४ ॥
"நூறாயிரக்கணக்கான வீரர்களை கூரிய அம்புகளால் கொன்று, ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்திருந்தபோதும், என் தந்தை திருஷ்டத்யும்னனால் வீழ்த்தப்பட்டார்."
10.5.35
तं तथैव वधिष्यामि न्यस्तवर्माणमद्य वै ।
पुत्रं पाञ्चालराजस्य पापं पापेन कर्मणा ॥ १०.५.३५ ॥
"இன்று நான் அவனையும் அவ்வாறே கொல்வேன்—கவசத்தை கழற்றி வைத்திருப்பவனை; பாஞ்சால அரசனின் அந்தப் பாவி மகனை, பாவச் செயலால்."
10.5.36
तथा विनिहतः पापः पाञ्चाल्यः पशुवन्मया ।
शस्त्रेण विजिताँल्लोकान्नाप्नुयादिति मे मतिः ॥ १०.५.३६ ॥
"இவ்வாறு என்னால் மிருகத்தைப் போல கொல்லப்பட்ட அந்தப் பாவி பாஞ்சால இளவரசன், ஆயுதத்தால் வென்ற உலகங்களை அடையமாட்டான்—இதுவே என் கருத்து."
10.5.37
क्षिप्रं सन्नद्वकवचौ सखङ्गावात्तकार्मुकौ ।
मामेवाद्य प्रतीक्षेतां रथवर्यौ परन्तपौ ॥ १०.५.३७ ॥
விரைவில் கவசம் அணிந்து, வாளுடன், வில்லை ஏந்தி, இன்று என்னையே எதிர்பார்க்கட்டும், அந்த இரு சிறந்த தேர்வீரர்களும், பகைவர்களை எரிப்பவர்கள்.
10.5.38
इत्युक्त्वा रथमास्थाय प्रायादभिमुखः परान् ।
तमन्वगात्कृपो राजन्कृतवर्मा च सात्वतः ॥ १०.५.३८ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, தேரில் ஏறி, அவன் பகைவர்களை நோக்கி எதிரே புறப்பட்டான். அரசே, அவனைக் கிருபரும் சாத்வதன் கிருதவர்மாவும் பின்தொடர்ந்தனர்.
10.5.39
ते प्रयाता व्यरोचन्त परानभिमुखास्त्रयः ।
हूयमाना यथा यज्ञे समिद्धा हव्यवाहनाः ॥ १०.५.३९ ॥
அந்த மூவரும் பகைவர்களை நோக்கிச் செல்கையில் யாகத்தில் ஆகுதி அளிக்கப்படும் பற்றியெரியும் அக்னிகளைப் போல் ஒளிர்ந்தனர்.
10.5.40
ययुश्च शिबिरं तेषां सम्प्रसुप्तजनं विभो ।
द्वारदेशमनुप्राप्य द्रौणिस्तस्थौ महारथः ॥ १०.५.४० ॥
அவர்கள் அவர்களின் முகாமிற்குச் சென்றனர்; அங்கு மக்கள் நன்கு உறங்கிக் கொண்டிருந்தனர், ஓ வீரரே. வாசல் பகுதியை அடைந்ததும் துரோணரின் மகனாகிய மகாரதன் நின்றான்.