Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 10.5

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

10.5.1

शुश्रूषुरपि दुर्मेधाः पुरुषोऽनियतेन्द्रियः ।
नालं वेदयितुं कृत्स्नौ धर्मार्थाविति मे मतिः ॥ १०.५.१ ॥

കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിലും, മന്ദബുദ്ധിയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാത്തവനുമായ മനുഷ്യന് ധർമ്മവും അർത്ഥവും പൂർണ്ണമായി അറിയാൻ കഴിയില്ല എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.

10.5.2

तथैव तावन्मेधावी विनयं यो न शिक्षते ।
न च किञ्चन जानाति सोऽपि धर्मार्थनिश्चयम् ॥ १०.५.२ ॥

അതുപോലെ, ബുദ്ധിമാനായിരുന്നാലും വിനയം പഠിക്കാത്തവനും ഒന്നും അറിയാത്തവനും ധർമ്മാർത്ഥങ്ങളുടെ നിശ്ചയം അറിയുന്നില്ല.

10.5.3

चिरं ह्यपि जडः शूरः पण्डितं पर्युपास्य ह ।
न स धर्मान्विजानाति दर्वी सूपरसानिव ॥ १०.५.३ ॥

മന്ദബുദ്ധിയായ വീരൻ ദീർഘകാലം പണ്ഡിതനെ സേവിച്ചാലും ധർമ്മങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല; തവി കറിയുടെ രസം അറിയാത്തതുപോലെ.

10.5.4

मुहूर्तमपि तं प्राज्ञः पण्डितं पर्युपास्य हि ।
क्षिप्रं धर्मान्विजानाति जिह्वा सूपरसानिव ॥ १०.५.४ ॥

ബുദ്ധിമാനായവൻ പണ്ഡിതനെ ഒരു നിമിഷം സേവിച്ചാലും വേഗം ധർമ്മങ്ങൾ അറിയുന്നു; നാവ് കറിയുടെ രസം ഉടനെ അറിയുന്നതുപോലെ.

10.5.5

शुश्रूषुस्त्वेव मेधावी पुरुषो नियतेन्द्रियः ।
जानीयादागमान्सर्वान्ग्राह्यं च न विरोधयेत् ॥ १०.५.५ ॥

എന്നാൽ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹമുള്ള, ബുദ്ധിയുള്ള, ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണമുള്ള മനുഷ്യൻ എല്ലാ ആഗമങ്ങളും അറിയണം; സ്വീകരിക്കേണ്ടതിനെ എതിർക്കരുത്.

10.5.6

अनयस्त्ववमानी यो दुरात्मा पापपूरुषः ।
दिष्टमुत्सृज्य कल्याणं करोति बहुपातकम् ॥ १०.५.६ ॥

എന്നാൽ അവമാനിക്കുന്നവനും ദുഷ്ടചിത്തനും പാപിയുമായ അനയൻ വിധി നൽകിയ നന്മ ഉപേക്ഷിച്ച് വളരെ പാപങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.

10.5.7

नाथवन्तं तु सुहृदः प्रतिषेधन्ति पातकात् ।
निवर्तते तु लक्ष्मीवान्नालक्ष्मीवान्निवर्तते ॥ १०.५.७ ॥

രക്ഷകനുള്ളവനെ സുഹൃത്തുകൾ പാപത്തിൽ നിന്ന് തടയുന്നു. ഭാഗ്യവാൻ തിരിച്ചുവരുന്നു; ഭാഗ്യമില്ലാത്തവൻ തിരിച്ചുവരുന്നില്ല.

10.5.8

यथा ह्युच्चावचैर्वाक्यैः क्षिप्तचित्तो नियम्यते ।
तथैव सुहृदा शक्यो नशक्यस्त्ववसीदति ॥ १०.५.८ ॥

ചഞ്ചലമനസ്സ് ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ വാക്കുകളാൽ അടക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, സുഹൃത്തിനാൽ അടക്കാവുന്നവൻ അടക്കപ്പെടുന്നു; കഴിയാത്തവൻ തളരുന്നു.

10.5.9

तथैव सुहृदोऽप्राज्ञान्कुर्वाणान्कर्म पापकम् ।
प्राज्ञाः सम्प्रतिषेधन्ति यथाशक्ति पुनःपुनः ॥ १०.५.९ ॥

അതുപോലെതന്നെ സുഹൃത്തുകൾ പാപകർമം ചെയ്യുന്ന അജ്ഞാനികളെ തടയുന്നു; ജ്ഞാനികൾ കഴിവനുസരിച്ച് വീണ്ടുംവീണ്ടും തടയുന്നു.

10.5.10

स कल्याणे मनः कृत्वा नियम्यात्मानमात्मना ।
कुरु मे वचनं तात येन पश्चान्न तप्स्यसे ॥ १०.५.१० ॥

അവൻ മനസ്സ് നന്മയിൽ ഉറപ്പിച്ച്, സ്വയം തന്നെ അടക്കട്ടെ. പ്രിയ മകനേ, എന്റെ വാക്ക് ചെയ്യുക; അതുവഴി പിന്നീട് നീ അനുതപിക്കേണ്ടിവരില്ല.

10.5.11

न वधः पूज्यते लोके सुप्तानामिह धर्मतः ।
तथैव न्यस्तशस्त्राणां विमुक्तरथवाजिनाम् ॥ १०.५.११ ॥

ഈ ലോകത്ത് ഉറങ്ങുന്നവരെ വധിക്കുന്നത് ധർമ്മപ്രകാരം ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നില്ല; അതുപോലെ ആയുധം താഴെവെച്ചവരെയും രഥവും കുതിരയും അഴിച്ചുവിട്ടവരെയും വധിക്കുന്നതും.

10.5.12

ये व ब्रूयुस्तवास्मीति ये च स्युः शरणागताः ।
विमुक्तमूर्धजा ये च ये चापि हतवाहनाः ॥ १०.५.१२ ॥

"ഞാൻ നിന്റേതാണ്" എന്ന് പറയുന്നവരും, ശരണം പ്രാപിച്ചവരും, മുടി അഴിച്ചിട്ടവരും, വാഹനങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടവരും—

10.5.13

अद्य स्वप्स्यन्ति पाञ्चाला विमुक्तकवचा विभो ।
विश्वस्ता रजनीं सर्वे प्रेता इव विचेतसः ॥ १०.५.१३ ॥

ഹേ വിഭോ! ഇന്നു രാത്രി പാഞ്ചാലന്മാർ കവചമഴിച്ച്, വിശ്വസിച്ച്, മരിച്ചവരെപ്പോലെ ബോധമില്ലാതെ ഉറങ്ങും.

10.5.14

यस्तेषां तदवस्थानां द्रुह्येत पुरुषोऽनृजुः ।
व्यक्तं स नरके मज्जेदगाधे विपुलेऽप्लुवे ॥ १०.५.१४ ॥

ആ അവസ്ഥയിലുള്ളവരോട് ദ്രോഹം ചെയ്യുന്ന വക്രനായ മനുഷ്യൻ അഗാധവും വിശാലവും തോണിയില്ലാത്തതുമായ നരകത്തിൽ മുങ്ങും.

10.5.15

सर्वास्त्रविदुषां लोके श्रेष्ठस्त्वमसि विश्रुतः ।
न च ते जातु लोकेऽस्मिन्सुसूक्ष्ममपि किल्बिषम् ॥ १०.५.१५ ॥

എല്ലാ അസ്ത്രങ്ങളും അറിയുന്നവരിൽ നീ ലോകത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനും പ്രസിദ്ധനുമാണ്; ഈ ലോകത്തിൽ നിനക്ക് അതിസൂക്ഷ്മമായ പാപവും ഒരിക്കലുമുണ്ടായിട്ടില്ല.

10.5.16

त्वं पुनः सूर्यसङ्काशः श्वोभूत उदिते रवौ ।
प्रकाशे सर्वभूतानां विजेता युधि शात्रवान् ॥ १०.५.१६ ॥

നാളെ സൂര്യനുദിക്കുമ്പോൾ, സൂര്യനു തുല്യനായി, സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെയും വെളിച്ചത്തിൽ, യുദ്ധത്തിൽ നീ ശത്രുക്കളെ ജയിക്കും.

10.5.17

असम्भावितरूपं हि त्वयि कर्म विगर्हितम् ।
शुक्ले रक्तमिव न्यस्तं भवेदिति मतिर्मम ॥ १०.५.१७ ॥

നിന്നിൽ ഈ നിന്ദ്യമായ കർമ്മം സംഭവ്യമല്ല; വെള്ളത്തുണിയിൽ ചുവന്ന നിറം പോലെ അത് കാണപ്പെടും എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.

10.5.18

एवमेव यथाऽऽत्थ त्वमनुशाससि मातुल ।
तैस्तु पूर्वमयं सेतुः समन्ताद्विह्वलीकृतः ॥ १०.५.१८ ॥

മാതുലാ! നീ പറഞ്ഞതും ഉപദേശിച്ചതും പോലെതന്നെ; എന്നാൽ മുൻപേ അവർ തന്നെ ഈ അണക്കെട്ടിനെ എല്ലാവശത്തുനിന്നും ഇളക്കിയിട്ടുണ്ട്.

10.5.19

प्रत्यक्षं भूमिपालानां भवतां चापि सन्निधौ ।
न्यस्तशस्त्रो मम पिता धृष्टद्युम्नेन पातितः ॥ १०.५.१९ ॥

രാജാക്കന്മാരുടെ മുന്നിൽ, നിങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽത്തന്നെ, ആയുധം താഴെവെച്ചിരുന്ന എന്റെ പിതാവിനെ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ വീഴ്ത്തി.

10.5.20

कर्णश्च पतिते चक्रे उत्थास्यन्रथिनां वरः ।
उत्तमे व्यसने मग्नो हतो गाण्डीवधन्वना ॥ १०.५.२० ॥

രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ കർണൻ, ചക്രം താഴ്ന്നുപോയി എഴുന്നേൽക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ, കടുത്ത ആപത്തിൽ മുങ്ങിയിരിക്കെ, ഗാണ്ഡീവധാരി വധിച്ചു.

10.5.21

तथा शान्तनवो भीष्मो न्यस्तशस्त्रो निरायुधः ।
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य हतो गाण्डीवधन्वना ॥ १०.५.२१ ॥

അതുപോലെ ശന്തനുവിന്റെ പുത്രൻ ഭീഷ്മർ, ആയുധം താഴെവെച്ച് നിരായുധനായിരിക്കെ, ശിഖണ്ഡിയെ മുന്നിൽ നിർത്തി ഗാണ്ഡീവധാരി വധിച്ചു.

10.5.22

भूरिश्रवा महेष्वासस्तथा प्रायगतो रणे ।
क्रोशतां बूमिपालानां युयुधानेन पातितः ॥ १०.५.२२ ॥

മഹാധനുർധാരിയായ ഭൂരിശ്രവസ്സും അതുപോലെ യുദ്ധത്തിൽ പ്രാണൻ വെടിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞിരിക്കെ, രാജാക്കന്മാർ നിലവിളിക്കുമ്പോൾ യുയുധാനൻ അദ്ദേഹത്തെ വീഴ്ത്തി.

10.5.23

दुर्योधनश्च भीमेन समेत्य गदया मृधे ।
पश्यतां भूमिपालानामधर्मेण निपातितः ॥ १०.५.२३ ॥

ദുര്യോധനനും ഭീമനുമായി ഗദയാൽ യുദ്ധത്തിൽ ഏറ്റുമുട്ടി, രാജാക്കന്മാർ കണ്ടുനിൽക്കെ, അധർമ്മമായി വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു.

10.5.24

एकाकी बहुभिस्तत्र परिवार्य महारथैः ।
अधर्मेण नरव्याघ्रो भीमसेनेन पातितः ॥ १०.५.२४ ॥

അവിടെ ഏകനായിരിക്കെ, അനേകം മഹാരഥന്മാർ ചുറ്റിവളഞ്ഞപ്പോൾ, നരശ്രേഷ്ഠൻ അധർമ്മമായി ഭീമസേനനാൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു.

10.5.25

विलापो भग्नसक्थस्य यो मे राज्ञः परिश्रुतः ।
वादिकानां कथयतां स मे मर्माणि कृन्तति ॥ १०.५.२५ ॥

തുട ഒടിഞ്ഞ രാജാവിന്റെ ആ വിലാപം ഞാൻ കേട്ടു; പറയുന്നവർ പറയുമ്പോൾ അത് എന്റെ മർമ്മങ്ങളെ അറുക്കുന്നു.

10.5.26

एवं चाधार्मिकाः पापाः पाञ्चाला भिन्नसतवः ।
तानेवं भिन्नमर्यादान्किं भवान्न विगर्हति ॥ १०.५.२६ ॥

ഇങ്ങനെ അധാർമ്മികരും പാപികളുമായ പാഞ്ചാലർ, ബന്ധങ്ങൾ പൊട്ടിച്ചവർ, മര്യാദ ലംഘിച്ചവർ — അവരെ നിങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ട് നിന്ദിക്കുന്നില്ല?

10.5.27

पितृहन्तॄनहं हत्वा पाञ्चालान्निशि सौप्तिके ।
कामं कीटः पतङ्गो वा जन्म प्राप्य भवामि वै ॥ १०.५.२७ ॥

അച്ഛനെ കൊന്ന പാഞ്ചാലരെ രാത്രിയിൽ ഉറക്കത്തിൽ കൊന്ന് ഇഷ്ടപ്രകാരം പുഴുവോ ശലഭമോ ആയി ജനിച്ചാലും ഞാൻ ആകും.

10.5.28

त्वरे चाहमनेनाद्य यदिदं मे चिकीर्षितम् ।
तस्य मे त्वरमाणस्य कुतो निद्रा कुतः सुखम् ॥ १०.५.२८ ॥

ഇന്ന് ഞാൻ ഈ ചെയ്യാനുദ്ദേശിച്ച കാര്യത്തിനായി തിടുക്കം കൂട്ടുന്നു; ആ തിടുക്കത്തിലുള്ള എനിക്ക് ഉറക്കം എവിടെ, സുഖം എവിടെ?

10.5.29

न स जातः पुमाँल्लोके कश्चिन्न स भविष्यति ।
यो मे व्यावर्तयेदेतां वधे तेषां कृतां मतिम् ॥ १०.५.२९ ॥

ലോകത്ത് അങ്ങനെയൊരു പുരുഷൻ ജനിച്ചിട്ടില്ല, ഇനി ജനിക്കുകയുമില്ല; അവരെ വധിക്കാൻ ഞാൻ എടുത്ത ഈ തീരുമാനത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ തിരിച്ചുവിടാൻ കഴിയുന്നവൻ.

10.5.30

एवमुक्त्वा महाराज द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
एकान्ते योजयित्वाऽश्वान्प्रायादभिमुखः परान् ॥ १०.५.३० ॥

മഹാരാജാവേ, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, പ്രതാപശാലിയായ ദ്രോണപുത്രൻ ഏകാന്തത്തിൽ കുതിരകളെ പൂട്ടി, ശത്രുക്കളുടെ നേരെ മുഖം തിരിച്ച് യാത്ര തിരിച്ചു.

10.5.31

तमब्रूतां महात्मानौ भोजशारद्वतावुभौ ।
किमयं स्यन्दनो युक्तः किं च कार्यं चिकीर्षितम् ॥ १०.५.३१ ॥

മഹാത്മാക്കളായ ഭോജനും ശാരദ്വതനും ഇരുവരും അവനോട് പറഞ്ഞു: "ഈ രഥം എന്തിന് പൂട്ടിയിരിക്കുന്നു, ഏത് കാര്യം ചെയ്യാനാണ് ആഗ്രഹം?"

10.5.32

एकसामर्थप्रयातौ स्वस्त्वया सह नरर्षभ ।
समदुःखसुखौ चापि तस्माच्छंसितुमर्हसि ॥ १०.५.३२ ॥

"നരശ്രേഷ്ഠാ, ഒരേ ലക്ഷ്യത്തോടെ ഞങ്ങൾ നിന്നോടൊപ്പം വന്നു; സുഖദുഃഖങ്ങൾ തുല്യമായി പങ്കിടുന്നവരാണ്. അതിനാൽ നിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ഞങ്ങളോട് പറയണം."

10.5.33

अश्वत्थामा तुं सङ्क्रुद्धः पितुर्वधमनुस्मरन् ।
ताभ्यां तथ्यं तथाऽऽचख्यौ यदस्यात्मचिकीर्षितम् ॥ १०.५.३३ ॥

അശ്വത്ഥാമാവ് കോപാകുലനായി, പിതാവിന്റെ വധം ഓർമ്മിച്ചുകൊണ്ട്, തന്റെ മനസ്സിലെ ഉദ്ദേശ്യം അവർ ഇരുവരോടും സത്യമായി പറഞ്ഞു.

10.5.34

हत्वा शतसहस्राणि योधानां निशितैः शरैः ।
न्यस्तशस्त्रो मम पिता धृष्टद्युम्नेन पातितः ॥ १०.५.३४ ॥

"ലക്ഷക്കണക്കിന് യോദ്ധാക്കളെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ കൊന്ന്, ആയുധം താഴെ വെച്ചിരുന്നപ്പോൾ, എന്റെ പിതാവ് ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനാൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു."

10.5.35

तं तथैव वधिष्यामि न्यस्तवर्माणमद्य वै ।
पुत्रं पाञ्चालराजस्य पापं पापेन कर्मणा ॥ १०.५.३५ ॥

"ഇന്ന് ഞാൻ അവനെയും അങ്ങനെതന്നെ കൊല്ലും—കവചം അഴിച്ചുവെച്ചവനെ; പാഞ്ചാലരാജാവിന്റെ ആ പാപി പുത്രനെ, പാപകർമ്മത്താൽ."

10.5.36

तथा विनिहतः पापः पाञ्चाल्यः पशुवन्मया ।
शस्त्रेण विजिताँल्लोकान्नाप्नुयादिति मे मतिः ॥ १०.५.३६ ॥

"ഇങ്ങനെ എന്നാൽ മൃഗത്തെപ്പോലെ കൊല്ലപ്പെട്ട ആ പാപിയായ പാഞ്ചാല രാജകുമാരൻ, ആയുധത്താൽ ജയിച്ച ലോകങ്ങളെ പ്രാപിക്കില്ല—ഇതാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം."

10.5.37

क्षिप्रं सन्नद्वकवचौ सखङ्गावात्तकार्मुकौ ।
मामेवाद्य प्रतीक्षेतां रथवर्यौ परन्तपौ ॥ १०.५.३७ ॥

വേഗം കവചം ധരിച്ച്, വാളേന്തി, വില്ലെടുത്ത്, ഇന്ന് എന്നെത്തന്നെ കാത്തിരിക്കട്ടെ, ആ രണ്ട് ശ്രേഷ്ഠ രഥികൾ, ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവർ.

10.5.38

इत्युक्त्वा रथमास्थाय प्रायादभिमुखः परान् ।
तमन्वगात्कृपो राजन्कृतवर्मा च सात्वतः ॥ १०.५.३८ ॥

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, രഥത്തിൽ കയറി, ശത്രുക്കളുടെ നേരെ അഭിമുഖമായി പുറപ്പെട്ടു. രാജാവേ, അവനെ കൃപനും സാത്വതനായ കൃതവർമ്മാവും പിന്തുടർന്നു.

10.5.39

ते प्रयाता व्यरोचन्त परानभिमुखास्त्रयः ।
हूयमाना यथा यज्ञे समिद्धा हव्यवाहनाः ॥ १०.५.३९ ॥

ആ മൂവരും ശത്രുക്കളുടെ നേരെ പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, യാഗത്തിൽ ആഹുതി അർപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നികളെപ്പോലെ അവർ തിളങ്ങി.

10.5.40

ययुश्च शिबिरं तेषां सम्प्रसुप्तजनं विभो ।
द्वारदेशमनुप्राप्य द्रौणिस्तस्थौ महारथः ॥ १०.५.४० ॥

അവർ അവരുടെ പാളയത്തിലേക്ക് പോയി, അവിടത്തെ ജനങ്ങൾ ഗാഢനിദ്രയിലായിരുന്നു, ഓ വിഭോ. വാതിൽ പ്രദേശത്ത് എത്തി ദ്രോണപുത്രനായ മഹാരഥൻ നിന്നു.