Mahābhārata · Adhyāya 10.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.5.1
शुश्रूषुरपि दुर्मेधाः पुरुषोऽनियतेन्द्रियः ।
नालं वेदयितुं कृत्स्नौ धर्मार्थाविति मे मतिः ॥ १०.५.१ ॥
Auch ein Mann, der eifrig zuhören will, aber dumm ist und unbeherrschte Sinne hat, vermag Dharma und Artha nicht vollständig zu erkennen — so ist meine Meinung.
10.5.2
तथैव तावन्मेधावी विनयं यो न शिक्षते ।
न च किञ्चन जानाति सोऽपि धर्मार्थनिश्चयम् ॥ १०.५.२ ॥
Ebenso kennt auch der Weise, der keine Demut lernt und nichts weiß, nicht die Gewissheit über Dharma und Artha.
10.5.3
चिरं ह्यपि जडः शूरः पण्डितं पर्युपास्य ह ।
न स धर्मान्विजानाति दर्वी सूपरसानिव ॥ १०.५.३ ॥
Auch ein dummer Held, der lange einem Gelehrten gedient hat, versteht die Dharmas nicht, so wie der Schöpflöffel die Aromen der Brühe nicht wahrnimmt.
10.5.4
मुहूर्तमपि तं प्राज्ञः पण्डितं पर्युपास्य हि ।
क्षिप्रं धर्मान्विजानाति जिह्वा सूपरसानिव ॥ १०.५.४ ॥
Ein Weiser, der einem Gelehrten auch nur einen Augenblick dient, begreift die Dharmas rasch, so wie die Zunge sogleich die Aromen der Brühe erkennt.
10.5.5
शुश्रूषुस्त्वेव मेधावी पुरुषो नियतेन्द्रियः ।
जानीयादागमान्सर्वान्ग्राह्यं च न विरोधयेत् ॥ १०.५.५ ॥
Der Mann aber, der eifrig zuhört, klug ist und seine Sinne beherrscht, soll alle Überlieferungen kennen und sich dem, was annehmbar ist, nicht widersetzen.
10.5.6
अनयस्त्ववमानी यो दुरात्मा पापपूरुषः ।
दिष्टमुत्सृज्य कल्याणं करोति बहुपातकम् ॥ १०.५.६ ॥
Doch der Unglückselige, der andere verachtet, böse im Geist und sündhaft ist, verwirft das Gute, das das Schicksal ihm bestimmt hat, und begeht viele Sünden.
10.5.7
नाथवन्तं तु सुहृदः प्रतिषेधन्ति पातकात् ।
निवर्तते तु लक्ष्मीवान्नालक्ष्मीवान्निवर्तते ॥ १०.५.७ ॥
Wer einen Beschützer hat, den halten Freunde von der Sünde ab. Der vom Glück Begünstigte kehrt um; der Unglückliche kehrt nicht um.
10.5.8
यथा ह्युच्चावचैर्वाक्यैः क्षिप्तचित्तो नियम्यते ।
तथैव सुहृदा शक्यो नशक्यस्त्ववसीदति ॥ १०.५.८ ॥
Wie ein verwirrter Geist durch hohe und niedrige Worte gezügelt wird, so wird der, der von einem Freund gezügelt werden kann, gezügelt; wer es nicht kann, sinkt zugrunde.
10.5.9
तथैव सुहृदोऽप्राज्ञान्कुर्वाणान्कर्म पापकम् ।
प्राज्ञाः सम्प्रतिषेधन्ति यथाशक्ति पुनःपुनः ॥ १०.५.९ ॥
Ebenso halten Freunde die Unverständigen zurück, die sündige Taten begehen; die Weisen halten sie immer wieder zurück, so gut sie können.
10.5.10
स कल्याणे मनः कृत्वा नियम्यात्मानमात्मना ।
कुरु मे वचनं तात येन पश्चान्न तप्स्यसे ॥ १०.५.१० ॥
Er richte seinen Geist auf das Gute und zügle sich selbst durch sich selbst. Lieber, tu, was ich sage, damit du später nicht trauerst.
10.5.11
न वधः पूज्यते लोके सुप्तानामिह धर्मतः ।
तथैव न्यस्तशस्त्राणां विमुक्तरथवाजिनाम् ॥ १०.५.११ ॥
In dieser Welt wird das Töten der Schlafenden nach dem Dharma nicht geehrt; ebenso wenig das Töten derer, die ihre Waffen niedergelegt haben und deren Wagen und Pferde losgelöst sind.
10.5.12
ये व ब्रूयुस्तवास्मीति ये च स्युः शरणागताः ।
विमुक्तमूर्धजा ये च ये चापि हतवाहनाः ॥ १०.५.१२ ॥
Die sagen: »Ich bin dein«, die Schutz suchen gekommen sind, deren Haar gelöst ist, und deren Reittiere erschlagen sind—
10.5.13
अद्य स्वप्स्यन्ति पाञ्चाला विमुक्तकवचा विभो ।
विश्वस्ता रजनीं सर्वे प्रेता इव विचेतसः ॥ १०.५.१३ ॥
O Mächtiger, heute Nacht werden die Pāñcālas schlafen, ihre Rüstungen abgelegt, arglos, alle bewusstlos wie Tote.
10.5.14
यस्तेषां तदवस्थानां द्रुह्येत पुरुषोऽनृजुः ।
व्यक्तं स नरके मज्जेदगाधे विपुलेऽप्लुवे ॥ १०.५.१४ ॥
Der unredliche Mensch, der denen in jenem Zustand Schaden zufügte, wird gewiss in der Hölle versinken, einem unergründlichen, weiten Meer ohne Floß.
10.5.15
सर्वास्त्रविदुषां लोके श्रेष्ठस्त्वमसि विश्रुतः ।
न च ते जातु लोकेऽस्मिन्सुसूक्ष्ममपि किल्बिषम् ॥ १०.५.१५ ॥
Unter allen, die die Waffen kennen, bist du der Erste und in der Welt berühmt; und nicht einmal die feinste Sünde ist dir je in dieser Welt zugestoßen.
10.5.16
त्वं पुनः सूर्यसङ्काशः श्वोभूत उदिते रवौ ।
प्रकाशे सर्वभूतानां विजेता युधि शात्रवान् ॥ १०.५.१६ ॥
Doch wenn morgen die Sonne aufgeht, wirst du, der Sonne gleich, im Licht für alle Wesen deine Feinde im Kampf besiegen.
10.5.17
असम्भावितरूपं हि त्वयि कर्म विगर्हितम् ।
शुक्ले रक्तमिव न्यस्तं भवेदिति मतिर्मम ॥ १०.५.१७ ॥
Eine verwerfliche Tat wäre dir durchaus unwürdig; sie würde hervorstechen wie Rot auf weißem Tuch – so meine Meinung.
10.5.18
एवमेव यथाऽऽत्थ त्वमनुशाससि मातुल ।
तैस्तु पूर्वमयं सेतुः समन्ताद्विह्वलीकृतः ॥ १०.५.१८ ॥
So wie du sagst und lehrst, Onkel; doch sie haben zuerst diesen Damm der Schranke von allen Seiten erschüttert.
10.5.19
प्रत्यक्षं भूमिपालानां भवतां चापि सन्निधौ ।
न्यस्तशस्त्रो मम पिता धृष्टद्युम्नेन पातितः ॥ १०.५.१९ ॥
Vor den Augen der Könige, in eurer aller Gegenwart, wurde mein Vater, der seine Waffen niedergelegt hatte, von Dhṛṣṭadyumna niedergestreckt.
10.5.20
कर्णश्च पतिते चक्रे उत्थास्यन्रथिनां वरः ।
उत्तमे व्यसने मग्नो हतो गाण्डीवधन्वना ॥ १०.५.२० ॥
Und Karṇa, der Beste der Wagenkämpfer, als sein Wagenrad eingesunken war und er sich eben erheben wollte, in großes Unglück versunken, wurde vom Träger des Gāṇḍīva erschlagen.
10.5.21
तथा शान्तनवो भीष्मो न्यस्तशस्त्रो निरायुधः ।
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य हतो गाण्डीवधन्वना ॥ १०.५.२१ ॥
Ebenso wurde Bhīṣma, der Sohn Śantanus, der seine Waffen niedergelegt hatte und unbewaffnet war, mit Śikhaṇḍin an der Spitze vom Träger des Gāṇḍīva erschlagen.
10.5.22
भूरिश्रवा महेष्वासस्तथा प्रायगतो रणे ।
क्रोशतां बूमिपालानां युयुधानेन पातितः ॥ १०.५.२२ ॥
Ebenso wurde der große Bogenschütze Bhūriśravas, der im Kampf sein Ende gefunden hatte, während die Könige aufschrien, von Yuyudhāna niedergestreckt.
10.5.23
दुर्योधनश्च भीमेन समेत्य गदया मृधे ।
पश्यतां भूमिपालानामधर्मेण निपातितः ॥ १०.५.२३ ॥
Auch Duryodhana, der im Kampf mit der Keule Bhīma gegenübergetreten war, wurde vor den Augen der Könige unrechtmäßig niedergeschlagen.
10.5.24
एकाकी बहुभिस्तत्र परिवार्य महारथैः ।
अधर्मेण नरव्याघ्रो भीमसेनेन पातितः ॥ १०.५.२४ ॥
Obwohl er dort allein war, von vielen großen Wagenkämpfern umzingelt, wurde der Tiger unter den Männern von Bhīmasena unrechtmäßig niedergestreckt.
10.5.25
विलापो भग्नसक्थस्य यो मे राज्ञः परिश्रुतः ।
वादिकानां कथयतां स मे मर्माणि कृन्तति ॥ १०.५.२५ ॥
Die Klage des Königs mit gebrochenem Schenkel, die ich von denen gehört habe, die sie erzählen, schneidet mir in die Lebenspunkte.
10.5.26
एवं चाधार्मिकाः पापाः पाञ्चाला भिन्नसतवः ।
तानेवं भिन्नमर्यादान्किं भवान्न विगर्हति ॥ १०.५.२६ ॥
Warum verurteilst du nicht die unrechten, sündigen Pāñcālas, deren Bande zerrissen sind und die jede Grenze überschritten haben?
10.5.27
पितृहन्तॄनहं हत्वा पाञ्चालान्निशि सौप्तिके ।
कामं कीटः पतङ्गो वा जन्म प्राप्य भवामि वै ॥ १०.५.२७ ॥
Wenn ich die Pāñcālas, die Mörder meines Vaters, nachts im Schlaf erschlagen habe, will ich gern als Wurm oder Motte wiedergeboren werden.
10.5.28
त्वरे चाहमनेनाद्य यदिदं मे चिकीर्षितम् ।
तस्य मे त्वरमाणस्य कुतो निद्रा कुतः सुखम् ॥ १०.५.२८ ॥
Ich eile heute zu der Tat, die ich vorhabe; wie könnte ich, der ich eile, Schlaf finden, wie Glück?
10.5.29
न स जातः पुमाँल्लोके कश्चिन्न स भविष्यति ।
यो मे व्यावर्तयेदेतां वधे तेषां कृतां मतिम् ॥ १०.५.२९ ॥
Kein Mann ist in der Welt geboren worden, noch wird einer geboren werden, der mich von diesem Entschluss abbringen könnte, sie zu erschlagen.
10.5.30
एवमुक्त्वा महाराज द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
एकान्ते योजयित्वाऽश्वान्प्रायादभिमुखः परान् ॥ १०.५.३० ॥
So gesprochen, großer König, spannte der mächtige Sohn Droṇas seine Pferde abseits an und zog los, das Gesicht den Feinden zugewandt.
10.5.31
तमब्रूतां महात्मानौ भोजशारद्वतावुभौ ।
किमयं स्यन्दनो युक्तः किं च कार्यं चिकीर्षितम् ॥ १०.५.३१ ॥
Die beiden großherzigen Bhoja und Śāradvata sprachen zu ihm: "Warum ist dieser Wagen angespannt, und welche Tat beabsichtigst du?"
10.5.32
एकसामर्थप्रयातौ स्वस्त्वया सह नरर्षभ ।
समदुःखसुखौ चापि तस्माच्छंसितुमर्हसि ॥ १०.५.३२ ॥
"Bester der Männer, wir sind mit dir mit demselben Ziel aufgebrochen und teilen Freud und Leid gleichermaßen; darum solltest du uns deine Absicht sagen."
10.5.33
अश्वत्थामा तुं सङ्क्रुद्धः पितुर्वधमनुस्मरन् ।
ताभ्यां तथ्यं तथाऽऽचख्यौ यदस्यात्मचिकीर्षितम् ॥ १०.५.३३ ॥
Aśvatthāman, zornentbrannt und den Tod seines Vaters bedenkend, sagte ihnen wahrhaftig, was er selbst zu tun beabsichtigte.
10.5.34
हत्वा शतसहस्राणि योधानां निशितैः शरैः ।
न्यस्तशस्त्रो मम पिता धृष्टद्युम्नेन पातितः ॥ १०.५.३४ ॥
"Nachdem er Hunderttausende Krieger mit scharfen Pfeilen erschlagen hatte, wurde mein Vater, die Waffen niedergelegt, von Dhṛṣṭadyumna gefällt."
10.5.35
तं तथैव वधिष्यामि न्यस्तवर्माणमद्य वै ।
पुत्रं पाञ्चालराजस्य पापं पापेन कर्मणा ॥ १०.५.३५ ॥
"Heute werde ich ihn ebenso töten, dessen Rüstung abgelegt ist — den bösen Sohn des Pāñcāla-Königs, durch eine böse Tat."
10.5.36
तथा विनिहतः पापः पाञ्चाल्यः पशुवन्मया ।
शस्त्रेण विजिताँल्लोकान्नाप्नुयादिति मे मतिः ॥ १०.५.३६ ॥
"So von mir wie ein Tier erschlagen, wird jener böse Pāñcāla-Prinz die durch Waffen gewonnenen Welten nicht erlangen — so ist meine Meinung."
10.5.37
क्षिप्रं सन्नद्वकवचौ सखङ्गावात्तकार्मुकौ ।
मामेवाद्य प्रतीक्षेतां रथवर्यौ परन्तपौ ॥ १०.५.३७ ॥
Mögen die beiden vortrefflichen Wagenkämpfer, in Panzer gehüllt, mit Schwertern und gespannten Bögen, heute nur mich erwarten, die Feindesversengern.
10.5.38
इत्युक्त्वा रथमास्थाय प्रायादभिमुखः परान् ।
तमन्वगात्कृपो राजन्कृतवर्मा च सात्वतः ॥ १०.५.३८ ॥
So sprechend bestieg er den Wagen und zog den Feinden entgegen; o König, Kṛpa und der Sātvata Kṛtavarman folgten ihm.
10.5.39
ते प्रयाता व्यरोचन्त परानभिमुखास्त्रयः ।
हूयमाना यथा यज्ञे समिद्धा हव्यवाहनाः ॥ १०.५.३९ ॥
Jene drei, dem Feind entgegenziehend, leuchteten wie die lodernden Opferfeuer, in die beim Ritual Opfergaben gegossen werden.
10.5.40
ययुश्च शिबिरं तेषां सम्प्रसुप्तजनं विभो ।
द्वारदेशमनुप्राप्य द्रौणिस्तस्थौ महारथः ॥ १०.५.४० ॥
Sie gingen zu ihrem Lager, wo die Menschen in tiefem Schlaf lagen, o Mächtiger; am Torbereich angekommen, blieb der Sohn Droṇas, der große Wagenkämpfer, stehen.