Mahābhārata · Adhyāya 10.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.5.1
शुश्रूषुरपि दुर्मेधाः पुरुषोऽनियतेन्द्रियः ।
नालं वेदयितुं कृत्स्नौ धर्मार्थाविति मे मतिः ॥ १०.५.१ ॥
Mesmo um homem ávido por ouvir, de mente tola e sentidos descontrolados, não é capaz de compreender plenamente o dharma e o artha; tal é a minha opinião.
10.5.2
तथैव तावन्मेधावी विनयं यो न शिक्षते ।
न च किञ्चन जानाति सोऽपि धर्मार्थनिश्चयम् ॥ १०.५.२ ॥
Igualmente, o homem sábio que não aprende a humildade e nada sabe também não alcança a certeza sobre o dharma e o artha.
10.5.3
चिरं ह्यपि जडः शूरः पण्डितं पर्युपास्य ह ।
न स धर्मान्विजानाति दर्वी सूपरसानिव ॥ १०.५.३ ॥
Mesmo um herói tolo que por muito tempo serviu a um sábio não compreende os dharmas, assim como a concha não percebe os sabores do caldo.
10.5.4
मुहूर्तमपि तं प्राज्ञः पण्डितं पर्युपास्य हि ।
क्षिप्रं धर्मान्विजानाति जिह्वा सूपरसानिव ॥ १०.५.४ ॥
Um homem sábio que serve a um erudito, mesmo por um instante, compreende rapidamente os dharmas, como a língua percebe de imediato os sabores do caldo.
10.5.5
शुश्रूषुस्त्वेव मेधावी पुरुषो नियतेन्द्रियः ।
जानीयादागमान्सर्वान्ग्राह्यं च न विरोधयेत् ॥ १०.५.५ ॥
Mas o homem ávido por ouvir, inteligente e de sentidos controlados deve conhecer todas as escrituras e não se opor ao que é digno de ser aceito.
10.5.6
अनयस्त्ववमानी यो दुरात्मा पापपूरुषः ।
दिष्टमुत्सृज्य कल्याणं करोति बहुपातकम् ॥ १०.५.६ ॥
Mas o homem infeliz que insulta os outros, de mente perversa e pecador, abandona o bem que o destino lhe destinou e comete muitos pecados.
10.5.7
नाथवन्तं तु सुहृदः प्रतिषेधन्ति पातकात् ।
निवर्तते तु लक्ष्मीवान्नालक्ष्मीवान्निवर्तते ॥ १०.५.७ ॥
Aos que têm um protetor, os amigos os afastam do pecado. O afortunado retorna; o desafortunado não retorna.
10.5.8
यथा ह्युच्चावचैर्वाक्यैः क्षिप्तचित्तो नियम्यते ।
तथैव सुहृदा शक्यो नशक्यस्त्ववसीदति ॥ १०.५.८ ॥
Assim como a mente perturbada é contida por palavras elevadas e baixas, quem pode ser contido por um amigo é contido; quem não pode, sucumbe.
10.5.9
तथैव सुहृदोऽप्राज्ञान्कुर्वाणान्कर्म पापकम् ।
प्राज्ञाः सम्प्रतिषेधन्ति यथाशक्ति पुनःपुनः ॥ १०.५.९ ॥
Da mesma forma, os amigos detêm os insensatos que praticam ações pecaminosas; os sábios os detêm repetidamente, conforme sua capacidade.
10.5.10
स कल्याणे मनः कृत्वा नियम्यात्मानमात्मना ।
कुरु मे वचनं तात येन पश्चान्न तप्स्यसे ॥ १०.५.१० ॥
Que ele fixe a mente no bem e se contenha por si mesmo. Querido, faze o que te digo, para que não te arrependas depois.
10.5.11
न वधः पूज्यते लोके सुप्तानामिह धर्मतः ।
तथैव न्यस्तशस्त्राणां विमुक्तरथवाजिनाम् ॥ १०.५.११ ॥
Neste mundo, matar os que dormem não é honrado segundo o dharma; da mesma forma, não o é matar os que depuseram as armas e cujos carros e cavalos foram soltos.
10.5.12
ये व ब्रूयुस्तवास्मीति ये च स्युः शरणागताः ।
विमुक्तमूर्धजा ये च ये चापि हतवाहनाः ॥ १०.५.१२ ॥
Os que dizem "sou teu", os que vieram em busca de refúgio, os de cabelos soltos e os cujas montarias foram abatidas—
10.5.13
अद्य स्वप्स्यन्ति पाञ्चाला विमुक्तकवचा विभो ।
विश्वस्ता रजनीं सर्वे प्रेता इव विचेतसः ॥ १०.५.१३ ॥
Ó poderoso, esta noite os Pāñcālas dormirão, com as armaduras tiradas, confiantes, todos sem sentidos como mortos.
10.5.14
यस्तेषां तदवस्थानां द्रुह्येत पुरुषोऽनृजुः ।
व्यक्तं स नरके मज्जेदगाधे विपुलेऽप्लुवे ॥ १०.५.१४ ॥
O homem desonesto que causasse dano aos que estão nessa condição afundará certamente no inferno, um abismo insondável e vasto sem jangada.
10.5.15
सर्वास्त्रविदुषां लोके श्रेष्ठस्त्वमसि विश्रुतः ।
न च ते जातु लोकेऽस्मिन्सुसूक्ष्ममपि किल्बिषम् ॥ १०.५.१५ ॥
Entre todos os conhecedores das armas, és o primeiro e famoso no mundo; e nem mesmo o pecado mais sutil jamais foi teu neste mundo.
10.5.16
त्वं पुनः सूर्यसङ्काशः श्वोभूत उदिते रवौ ।
प्रकाशे सर्वभूतानां विजेता युधि शात्रवान् ॥ १०.५.१६ ॥
Mas quando o sol nascer amanhã, tu, semelhante ao sol, vencerás teus inimigos em batalha na luz vista por todos os seres.
10.5.17
असम्भावितरूपं हि त्वयि कर्म विगर्हितम् ।
शुक्ले रक्तमिव न्यस्तं भवेदिति मतिर्मम ॥ १०.५.१७ ॥
Um ato reprovável seria totalmente incompatível contigo; ressaltaria como vermelho posto sobre tecido branco — esta é a minha opinião.
10.5.18
एवमेव यथाऽऽत्थ त्वमनुशाससि मातुल ।
तैस्तु पूर्वमयं सेतुः समन्ताद्विह्वलीकृतः ॥ १०.५.१८ ॥
Assim como dizes e ensinas, tio; contudo foram eles que primeiro abalaram por todos os lados esta ponte de contenção.
10.5.19
प्रत्यक्षं भूमिपालानां भवतां चापि सन्निधौ ।
न्यस्तशस्त्रो मम पिता धृष्टद्युम्नेन पातितः ॥ १०.५.१९ ॥
Diante dos olhos dos reis, na presença de todos vós, meu pai, que havia depositado as armas, foi derrubado por Dhṛṣṭadyumna.
10.5.20
कर्णश्च पतिते चक्रे उत्थास्यन्रथिनां वरः ।
उत्तमे व्यसने मग्नो हतो गाण्डीवधन्वना ॥ १०.५.२० ॥
E Karṇa, o melhor dos guerreiros de carro, quando a roda do seu carro afundara e ele estava prestes a levantar-se, mergulhado em grande desgraça, foi morto pelo portador do Gāṇḍīva.
10.5.21
तथा शान्तनवो भीष्मो न्यस्तशस्त्रो निरायुधः ।
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य हतो गाण्डीवधन्वना ॥ १०.५.२१ ॥
Igualmente Bhīṣma, filho de Śantanu, que depusera as armas e estava desarmado, pondo Śikhaṇḍin à frente, foi morto pelo portador do Gāṇḍīva.
10.5.22
भूरिश्रवा महेष्वासस्तथा प्रायगतो रणे ।
क्रोशतां बूमिपालानां युयुधानेन पातितः ॥ १०.५.२२ ॥
E o grande arqueiro Bhūriśravas, igualmente caído na batalha, enquanto os reis clamavam, foi derrubado por Yuyudhāna.
10.5.23
दुर्योधनश्च भीमेन समेत्य गदया मृधे ।
पश्यतां भूमिपालानामधर्मेण निपातितः ॥ १०.५.२३ ॥
E Duryodhana também, tendo enfrentado Bhīma em combate de maça na batalha, enquanto os reis observavam, foi abatido injustamente.
10.5.24
एकाकी बहुभिस्तत्र परिवार्य महारथैः ।
अधर्मेण नरव्याघ्रो भीमसेनेन पातितः ॥ १०.५.२४ ॥
Embora sozinho ali, cercado por muitos grandes guerreiros de carro, o tigre entre os homens foi abatido injustamente por Bhīmasena.
10.5.25
विलापो भग्नसक्थस्य यो मे राज्ञः परिश्रुतः ।
वादिकानां कथयतां स मे मर्माणि कृन्तति ॥ १०.५.२५ ॥
O lamento do rei de coxa quebrada, que ouvi de quem o relata, corta-me os pontos vitais.
10.5.26
एवं चाधार्मिकाः पापाः पाञ्चाला भिन्नसतवः ।
तानेवं भिन्नमर्यादान्किं भवान्न विगर्हति ॥ १०.५.२६ ॥
Assim, os pāñcālas ímpios e pecadores, cujos vínculos foram rompidos e que quebraram todo limite — por que você não os condena?
10.5.27
पितृहन्तॄनहं हत्वा पाञ्चालान्निशि सौप्तिके ।
कामं कीटः पतङ्गो वा जन्म प्राप्य भवामि वै ॥ १०.५.२७ ॥
Tendo matado de noite, durante o sono, os pāñcālas assassinos de meu pai, de bom grado renascerei como verme ou mariposa.
10.5.28
त्वरे चाहमनेनाद्य यदिदं मे चिकीर्षितम् ।
तस्य मे त्वरमाणस्य कुतो निद्रा कुतः सुखम् ॥ १०.५.२८ ॥
Apresso-me hoje para este ato que pretendo; para mim, que me apresso, onde está o sono, onde está a felicidade?
10.5.29
न स जातः पुमाँल्लोके कश्चिन्न स भविष्यति ।
यो मे व्यावर्तयेदेतां वधे तेषां कृतां मतिम् ॥ १०.५.२९ ॥
Nenhum homem nasceu no mundo, nem nascerá, que possa me desviar desta resolução de matá-los.
10.5.30
एवमुक्त्वा महाराज द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
एकान्ते योजयित्वाऽश्वान्प्रायादभिमुखः परान् ॥ १०.५.३० ॥
Tendo falado assim, grande rei, o poderoso filho de Droṇa atrelou seus cavalos à parte e partiu, voltado para os inimigos.
10.5.31
तमब्रूतां महात्मानौ भोजशारद्वतावुभौ ।
किमयं स्यन्दनो युक्तः किं च कार्यं चिकीर्षितम् ॥ १०.५.३१ ॥
Os dois magnânimos, Bhoja e Śāradvata, disseram-lhe: "Por que este carro está atrelado, e que ação pretendes realizar?"
10.5.32
एकसामर्थप्रयातौ स्वस्त्वया सह नरर्षभ ।
समदुःखसुखौ चापि तस्माच्छंसितुमर्हसि ॥ १०.५.३२ ॥
"Melhor dos homens, partimos contigo com o mesmo propósito, partilhando igualmente alegria e dor; por isso deves dizer-nos a tua intenção."
10.5.33
अश्वत्थामा तुं सङ्क्रुद्धः पितुर्वधमनुस्मरन् ।
ताभ्यां तथ्यं तथाऽऽचख्यौ यदस्यात्मचिकीर्षितम् ॥ १०.५.३३ ॥
Aśvatthāman, enfurecido e recordando a morte do pai, disse-lhes com verdade o que ele próprio desejava fazer.
10.5.34
हत्वा शतसहस्राणि योधानां निशितैः शरैः ।
न्यस्तशस्त्रो मम पिता धृष्टद्युम्नेन पातितः ॥ १०.५.३४ ॥
"Tendo matado centenas de milhares de guerreiros com flechas afiadas, meu pai, com as armas depostas, foi abatido por Dhṛṣṭadyumna."
10.5.35
तं तथैव वधिष्यामि न्यस्तवर्माणमद्य वै ।
पुत्रं पाञ्चालराजस्य पापं पापेन कर्मणा ॥ १०.५.३५ ॥
"Hoje o matarei da mesma maneira, a ele, cuja armadura está deposta — o filho perverso do rei dos Pāñcāla, por uma ação perversa."
10.5.36
तथा विनिहतः पापः पाञ्चाल्यः पशुवन्मया ।
शस्त्रेण विजिताँल्लोकान्नाप्नुयादिति मे मतिः ॥ १०.५.३६ ॥
"Assim morto por mim como um animal, esse perverso príncipe dos Pāñcāla não alcançará os mundos conquistados pelas armas — tal é a minha opinião."
10.5.37
क्षिप्रं सन्नद्वकवचौ सखङ्गावात्तकार्मुकौ ।
मामेवाद्य प्रतीक्षेतां रथवर्यौ परन्तपौ ॥ १०.५.३७ ॥
Que os dois excelentes condutores de carro, vestidos de couraça, armados com espadas e arcos, me esperem hoje, queimadores de inimigos.
10.5.38
इत्युक्त्वा रथमास्थाय प्रायादभिमुखः परान् ।
तमन्वगात्कृपो राजन्कृतवर्मा च सात्वतः ॥ १०.५.३८ ॥
Dito isto, subiu ao carro e partiu de frente para os inimigos; ó rei, Kṛpa e o Sātvata Kṛtavarman o seguiram.
10.5.39
ते प्रयाता व्यरोचन्त परानभिमुखास्त्रयः ।
हूयमाना यथा यज्ञे समिद्धा हव्यवाहनाः ॥ १०.५.३९ ॥
Aqueles três, partindo de frente para os inimigos, brilharam como os fogos sacrificiais acesos quando recebem as oferendas no rito.
10.5.40
ययुश्च शिबिरं तेषां सम्प्रसुप्तजनं विभो ।
द्वारदेशमनुप्राप्य द्रौणिस्तस्थौ महारथः ॥ १०.५.४० ॥
Foram ao acampamento deles, onde as pessoas dormiam profundamente, ó poderoso; ao chegar à área do portão, o filho de Droṇa, grande condutor de carro, parou.