ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 10.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.5.1
शुश्रूषुरपि दुर्मेधाः पुरुषोऽनियतेन्द्रियः ।
नालं वेदयितुं कृत्स्नौ धर्मार्थाविति मे मतिः ॥ १०.५.१ ॥
ಕೇಳುವ ಆಸಕ್ತಿಯಿದ್ದರೂ, ಮಂದಬುದ್ಧಿಯೂ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹವಿಲ್ಲದವನೂ ಆದ ಮನುಷ್ಯನು ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲಾರನು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
10.5.2
तथैव तावन्मेधावी विनयं यो न शिक्षते ।
न च किञ्चन जानाति सोऽपि धर्मार्थनिश्चयम् ॥ १०.५.२ ॥
ಹಾಗೆಯೇ, ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿದ್ದರೂ ವಿನಯವನ್ನು ಕಲಿಯದವನು, ಏನೂ ತಿಳಿಯದವನು ಸಹ ಧರ್ಮಾರ್ಥದ ನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ತಿಳಿಯನು.
10.5.3
चिरं ह्यपि जडः शूरः पण्डितं पर्युपास्य ह ।
न स धर्मान्विजानाति दर्वी सूपरसानिव ॥ १०.५.३ ॥
ಮಂದಬುದ್ಧಿಯ ಶೂರನು ಬಹುಕಾಲ ಪಂಡಿತನನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೂ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯನು; ಸೌಟು ಸಾರಿನ ರುಚಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯದಂತೆ.
10.5.4
मुहूर्तमपि तं प्राज्ञः पण्डितं पर्युपास्य हि ।
क्षिप्रं धर्मान्विजानाति जिह्वा सूपरसानिव ॥ १०.५.४ ॥
ಪ್ರಾಜ್ಞನು ಪಂಡಿತನನ್ನು ಕ್ಷಣಕಾಲ ಸೇವಿಸಿದರೂ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ; ನಾಲಿಗೆ ಸಾರಿನ ರುಚಿಯನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಅರಿಯುವಂತೆ.
10.5.5
शुश्रूषुस्त्वेव मेधावी पुरुषो नियतेन्द्रियः ।
जानीयादागमान्सर्वान्ग्राह्यं च न विरोधयेत् ॥ १०.५.५ ॥
ಆದರೆ ಕೇಳುವ ಆಸಕ್ತಿ, ಬುದ್ಧಿ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹವುಳ್ಳ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲ ಆಗಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕಾದುದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಬಾರದು.
10.5.6
अनयस्त्ववमानी यो दुरात्मा पापपूरुषः ।
दिष्टमुत्सृज्य कल्याणं करोति बहुपातकम् ॥ १०.५.६ ॥
ಆದರೆ ಅವಮಾನಿಸುವ, ದುರಾತ್ಮನಾದ, ಪಾಪಿಯಾದ ಅನಯನು ವಿಧಿಯಿಂದ ಬಂದ ಶುಭವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಬಹು ಪಾತಕಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
10.5.7
नाथवन्तं तु सुहृदः प्रतिषेधन्ति पातकात् ।
निवर्तते तु लक्ष्मीवान्नालक्ष्मीवान्निवर्तते ॥ १०.५.७ ॥
ರಕ್ಷಕನಿರುವವನನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತರು ಪಾಪದಿಂದ ತಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಭಾಗ್ಯವಂತನು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾನೆ; ಭಾಗ್ಯಹೀನನು ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ.
10.5.8
यथा ह्युच्चावचैर्वाक्यैः क्षिप्तचित्तो नियम्यते ।
तथैव सुहृदा शक्यो नशक्यस्त्ववसीदति ॥ १०.५.८ ॥
ವಿಕ್ಷಿಪ್ತ ಮನಸ್ಸು ಉನ್ನತ-ನೀಚ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲ್ಪಡುವಂತೆ, ಸ್ನೇಹಿತನಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಹುದಾದವನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಆಗದವನು ಕುಸಿದುಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
10.5.9
तथैव सुहृदोऽप्राज्ञान्कुर्वाणान्कर्म पापकम् ।
प्राज्ञाः सम्प्रतिषेधन्ति यथाशक्ति पुनःपुनः ॥ १०.५.९ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ನೇಹಿತರು ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗನುಸಾರ ಪದೇಪದೇ ತಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
10.5.10
स कल्याणे मनः कृत्वा नियम्यात्मानमात्मना ।
कुरु मे वचनं तात येन पश्चान्न तप्स्यसे ॥ १०.५.१० ॥
ಅವನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಳಿತಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ. ಮಗೂ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಮಾಡು; ಇದರಿಂದ ನೀನು ಮುಂದೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
10.5.11
न वधः पूज्यते लोके सुप्तानामिह धर्मतः ।
तथैव न्यस्तशस्त्राणां विमुक्तरथवाजिनाम् ॥ १०.५.११ ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಶಸ್ತ್ರ ಕೆಳಗಿಟ್ಟವರನ್ನು, ರಥ-ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದೂ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
10.5.12
ये व ब्रूयुस्तवास्मीति ये च स्युः शरणागताः ।
विमुक्तमूर्धजा ये च ये चापि हतवाहनाः ॥ १०.५.१२ ॥
"ನಾನು ನಿನ್ನವನು" ಎಂದು ಹೇಳುವವರು, ಶರಣಾಗತರು, ಕೂದಲು ಬಿಚ್ಚಿದವರು, ವಾಹನಗಳು ನಾಶವಾದವರು—
10.5.13
अद्य स्वप्स्यन्ति पाञ्चाला विमुक्तकवचा विभो ।
विश्वस्ता रजनीं सर्वे प्रेता इव विचेतसः ॥ १०.५.१३ ॥
ಓ ವಿಭೋ! ಇಂದು ರಾತ್ರಿ ಪಾಂಚಾಲರು ಕವಚಗಳನ್ನು ಕಳಚಿ, ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ, ಸತ್ತವರಂತೆ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮಲಗುವರು.
10.5.14
यस्तेषां तदवस्थानां द्रुह्येत पुरुषोऽनृजुः ।
व्यक्तं स नरके मज्जेदगाधे विपुलेऽप्लुवे ॥ १०.५.१४ ॥
ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವ ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಮನುಷ್ಯನು ಅಗಾಧವಾದ, ವಿಶಾಲವಾದ, ತೆಪ್ಪವಿಲ್ಲದ ನರಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವನು.
10.5.15
सर्वास्त्रविदुषां लोके श्रेष्ठस्त्वमसि विश्रुतः ।
न च ते जातु लोकेऽस्मिन्सुसूक्ष्ममपि किल्बिषम् ॥ १०.५.१५ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವರಲ್ಲಿ ನೀನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನೂ ಆಗಿರುವೆ; ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪಾಪವೂ ಎಂದಿಗೂ ಇಲ್ಲ.
10.5.16
त्वं पुनः सूर्यसङ्काशः श्वोभूत उदिते रवौ ।
प्रकाशे सर्वभूतानां विजेता युधि शात्रवान् ॥ १०.५.१६ ॥
ನಾಳೆ ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸಿದಾಗ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನೀನು ಗೆಲ್ಲುವೆ.
10.5.17
असम्भावितरूपं हि त्वयि कर्म विगर्हितम् ।
शुक्ले रक्तमिव न्यस्तं भवेदिति मतिर्मम ॥ १०.५.१७ ॥
ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಈ ನಿಂದನೀಯ ಕರ್ಮ ಸಲ್ಲದದು; ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದಂತೆ ಅದು ಕಾಣುವುದು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
10.5.18
एवमेव यथाऽऽत्थ त्वमनुशाससि मातुल ।
तैस्तु पूर्वमयं सेतुः समन्ताद्विह्वलीकृतः ॥ १०.५.१८ ॥
ಮಾವ! ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಅದು; ಆದರೆ ಮೊದಲೇ ಅವರೇ ಈ ಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಲುಗಾಡಿಸಿದ್ದರು.
10.5.19
प्रत्यक्षं भूमिपालानां भवतां चापि सन्निधौ ।
न्यस्तशस्त्रो मम पिता धृष्टद्युम्नेन पातितः ॥ १०.५.१९ ॥
ರಾಜರ ಎದುರಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲೇ, ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಇಳಿಸಿದ್ದ ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ ಕೆಡವಿದನು.
10.5.20
कर्णश्च पतिते चक्रे उत्थास्यन्रथिनां वरः ।
उत्तमे व्यसने मग्नो हतो गाण्डीवधन्वना ॥ १०.५.२० ॥
ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕರ್ಣ, ರಥಚಕ್ರ ಹೂತುಹೋಗಿ ಏಳಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಘೋರ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಾಗ, ಗಾಂಡೀವಧಾರಿಯಿಂದ ಹತನಾದನು.
10.5.21
तथा शान्तनवो भीष्मो न्यस्तशस्त्रो निरायुधः ।
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य हतो गाण्डीवधन्वना ॥ १०.५.२१ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮ, ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಇಳಿಸಿ ನಿರಾಯುಧನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಶಿಖಂಡಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ಗಾಂಡೀವಧಾರಿಯಿಂದ ಹತನಾದನು.
10.5.22
भूरिश्रवा महेष्वासस्तथा प्रायगतो रणे ।
क्रोशतां बूमिपालानां युयुधानेन पातितः ॥ १०.५.२२ ॥
ಮಹಾಧನುರ್ಧಾರಿ ಭೂರಿಶ್ರವ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ರಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟಿರಲು, ರಾಜರು ಕೂಗಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಯುಯುಧಾನನು ಅವನನ್ನು ಕೆಡವಿದನು.
10.5.23
दुर्योधनश्च भीमेन समेत्य गदया मृधे ।
पश्यतां भूमिपालानामधर्मेण निपातितः ॥ १०.५.२३ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನೂ ಭೀಮನೊಡನೆ ಗದಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗಿ, ರಾಜರು ನೋಡುತ್ತಿರಲು, ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟನು.
10.5.24
एकाकी बहुभिस्तत्र परिवार्य महारथैः ।
अधर्मेण नरव्याघ्रो भीमसेनेन पातितः ॥ १०.५.२४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಏಕಾಕಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಅನೇಕ ಮಹಾರಥರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ನರಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಭೀಮಸೇನನಿಂದ ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟನು.
10.5.25
विलापो भग्नसक्थस्य यो मे राज्ञः परिश्रुतः ।
वादिकानां कथयतां स मे मर्माणि कृन्तति ॥ १०.५.२५ ॥
ತೊಡೆ ಮುರಿದ ರಾಜನ ಆ ವಿಲಾಪವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಹೇಳುವವರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅದು ನನ್ನ ಮರ್ಮಗಳನ್ನು ಕೊಯ್ಯುತ್ತಿದೆ.
10.5.26
एवं चाधार्मिकाः पापाः पाञ्चाला भिन्नसतवः ।
तानेवं भिन्नमर्यादान्किं भवान्न विगर्हति ॥ १०.५.२६ ॥
ಹೀಗೆ ಅಧರ್ಮಿಗಳು, ಪಾಪಿಗಳಾದ ಪಾಂಚಾಲರು, ಬಂಧಗಳು ಮುರಿದವರು, ಮರ್ಯಾದೆ ಮೀರಿದವರು — ಅವರನ್ನು ನೀವೇಕೆ ಖಂಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ?
10.5.27
पितृहन्तॄनहं हत्वा पाञ्चालान्निशि सौप्तिके ।
कामं कीटः पतङ्गो वा जन्म प्राप्य भवामि वै ॥ १०.५.२७ ॥
ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಹಂತಕರಾದ ಪಾಂಚಾಲರನ್ನು ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಕೊಂದು, ಇಷ್ಟಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹುಳುವಾಗಿಯೋ ಪತಂಗವಾಗಿಯೋ ಜನಿಸಿದರೂ ನಾನು ಆಗುತ್ತೇನೆ.
10.5.28
त्वरे चाहमनेनाद्य यदिदं मे चिकीर्षितम् ।
तस्य मे त्वरमाणस्य कुतो निद्रा कुतः सुखम् ॥ १०.५.२८ ॥
ಇಂದು ನಾನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದಿರುವ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವಸರಪಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಆ ಅವಸರದಲ್ಲಿರುವ ನನಗೆ ನಿದ್ರೆ ಎಲ್ಲಿ, ಸುಖ ಎಲ್ಲಿ?
10.5.29
न स जातः पुमाँल्लोके कश्चिन्न स भविष्यति ।
यो मे व्यावर्तयेदेतां वधे तेषां कृतां मतिम् ॥ १०.५.२९ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಂಥ ಪುರುಷನು ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಹುಟ್ಟುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಅವರನ್ನು ವಧಿಸುವ ನನ್ನ ಈ ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವವನು.
10.5.30
एवमुक्त्वा महाराज द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
एकान्ते योजयित्वाऽश्वान्प्रायादभिमुखः परान् ॥ १०.५.३० ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿಯಾದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹೂಡಿ, ಶತ್ರುಗಳ ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಹೊರಟನು.
10.5.31
तमब्रूतां महात्मानौ भोजशारद्वतावुभौ ।
किमयं स्यन्दनो युक्तः किं च कार्यं चिकीर्षितम् ॥ १०.५.३१ ॥
ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಭೋಜ ಮತ್ತು ಶಾರದ್ವತರು ಇಬ್ಬರೂ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಈ ರಥ ಏಕೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಯಾವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀ?"
10.5.32
एकसामर्थप्रयातौ स्वस्त्वया सह नरर्षभ ।
समदुःखसुखौ चापि तस्माच्छंसितुमर्हसि ॥ १०.५.३२ ॥
"ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಒಂದೇ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ನಾವು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ; ಸುಖದುಃಖಗಳನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ನಿನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕು."
10.5.33
अश्वत्थामा तुं सङ्क्रुद्धः पितुर्वधमनुस्मरन् ।
ताभ्यां तथ्यं तथाऽऽचख्यौ यदस्यात्मचिकीर्षितम् ॥ १०.५.३३ ॥
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ತನ್ನ ತಂದೆಯ ವಧೆಯನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದುದನ್ನು ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.
10.5.34
हत्वा शतसहस्राणि योधानां निशितैः शरैः ।
न्यस्तशस्त्रो मम पिता धृष्टद्युम्नेन पातितः ॥ १०.५.३४ ॥
"ನೂರಾರು ಸಾವಿರ ಯೋಧರನ್ನು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕೊಂದು, ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಇಳಿಸಿದ್ದಾಗ, ನನ್ನ ತಂದೆ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನಿಂದ ಬೀಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು."
10.5.35
तं तथैव वधिष्यामि न्यस्तवर्माणमद्य वै ।
पुत्रं पाञ्चालराजस्य पापं पापेन कर्मणा ॥ १०.५.३५ ॥
"ಇಂದು ನಾನು ಅವನನ್ನು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಕೊಲ್ಲುವೆನು—ಕವಚ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಿರುವ ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನ ಆ ಪಾಪಿ ಮಗನನ್ನು, ಪಾಪ ಕೃತ್ಯದಿಂದ."
10.5.36
तथा विनिहतः पापः पाञ्चाल्यः पशुवन्मया ।
शस्त्रेण विजिताँल्लोकान्नाप्नुयादिति मे मतिः ॥ १०.५.३६ ॥
"ಹೀಗೆ ನನ್ನಿಂದ ಪಶುವಿನಂತೆ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಪಾಪಿ ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜಕುಮಾರನು, ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಗೆದ್ದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ—ಇದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ."
10.5.37
क्षिप्रं सन्नद्वकवचौ सखङ्गावात्तकार्मुकौ ।
मामेवाद्य प्रतीक्षेतां रथवर्यौ परन्तपौ ॥ १०.५.३७ ॥
ಬೇಗನೆ ಕವಚ ಧರಿಸಿ, ಖಡ್ಗ ಹಿಡಿದು, ಬಿಲ್ಲು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಇಂದು ನನ್ನನ್ನೇ ಎದುರುನೋಡಲಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕರು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವರು.
10.5.38
इत्युक्त्वा रथमास्थाय प्रायादभिमुखः परान् ।
तमन्वगात्कृपो राजन्कृतवर्मा च सात्वतः ॥ १०.५.३८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ರಥವೇರಿ, ಶತ್ರುಗಳತ್ತ ಎದುರಾಗಿ ಹೊರಟನು. ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನನ್ನು ಕೃಪನೂ ಸಾತ್ವತ ಕೃತವರ್ಮನೂ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.
10.5.39
ते प्रयाता व्यरोचन्त परानभिमुखास्त्रयः ।
हूयमाना यथा यज्ञे समिद्धा हव्यवाहनाः ॥ १०.५.३९ ॥
ಆ ಮೂವರೂ ಶತ್ರುಗಳತ್ತ ಎದುರಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾ, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ಹಾಕಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಗಳಂತೆ ಹೊಳೆದರು.
10.5.40
ययुश्च शिबिरं तेषां सम्प्रसुप्तजनं विभो ।
द्वारदेशमनुप्राप्य द्रौणिस्तस्थौ महारथः ॥ १०.५.४० ॥
ಅವರು ಅವರ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ಹೋದರು, ಅಲ್ಲಿನ ಜನರು ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು, ಓ ವಿಭೋ. ದ್ವಾರ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ತಲುಪಿ ದ್ರೋಣಪುತ್ರ ಮಹಾರಥನು ನಿಂತನು.