مهابهاراتا · أدهيايا 10.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.6.1
द्वारदेशे ततो द्रौणिमवस्थितमवेक्ष्य तौ ।
अकुर्वतां भोजकृपौ किं सञ्जय वदस्व मे ॥ १०.६.१ ॥
يا سنجايا، أخبرني ماذا فعل كريتافارمان وكريبا حين رأيا ابن دrona واقفاً عند الباب.
10.6.2
कृतवर्माणमामन्त्र्य कृपं च स महारथः ।
द्रौणिर्मन्युपरीतात्मा शिबिरद्वारमासदत् ॥ १०.६.२ ॥
بعد أن استأذن كريتافارمان وكريبا، وصل ذلك الفارس العظيم، ابن دrona، وقد غلب الغضب على نفسه، إلى باب المعسكر.
10.6.3
तत्र भूतं महाकायं चन्द्रार्कसदृशद्युतिम् ।
सोऽपश्यद्द्वारमावृत्य तिष्ठन्तं रोमहर्षणम् ॥ १०.६.३ ॥
هناك رأى كائناً عظيم الجسم، بلمعان يشبه القمر والشمس، واقفاً يسد الباب، مُقشعِرّاً للنفوس.
10.6.4
वसानं चर्म वैयाघ्रं वसारुधिरविस्रवम् ।
कृष्णाजिनोत्तरासङ्गं नागयज्ञोपवीतिनम् ॥ १०.६.४ ॥
كان يرتدي جلد نمر يقطر منه النخاع والدم، وعلى كتفه رداء من جلد الظبي الأسود، وكان يتخذ من ثعبان خيطاً مقدساً.
10.6.5
बाहुभिः स्वायतैर्भीमैर्नानाप्रहरणोद्यतैः ।
बद्धाङ्गदमहासर्पं ज्वालामालाकुलाननम् ॥ १०.६.५ ॥
كانت ذراعاه الطويلتان المرعبتان مرفوعتين، تحملان أسلحة شتى، وقد لف ثعبان عظيم حول عضده كسوار، وأحاط بوجهه إكليل من اللهب.
10.6.6
दंष्ट्राकरालवदनं व्यादितास्यं भयानकम् ।
नयनानां सहस्रैश्च विचित्रैरभिभूषितम् ॥ १०.६.६ ॥
كان وجهه مرعباً بأنيابه، وفمه مفتوح، وكان رهيباً مزيناً بآلاف العيون الغريبة.
10.6.7
नैव तस्य वपुः शक्यं प्रवक्तुं वेष एव च ।
सर्वथा तु तदालक्ष्य स्फुटेयुरपि पर्वताः ॥ १०.६.७ ॥
لا يمكن وصف جسده وهيئته؛ فلو نُظر إليهما كاملين لتشققت الجبال.
10.6.8
तस्यास्यनासिकाभ्यां च श्रवणाभ्यां च सर्वशः ।
तेभ्यश्चाक्षिसहस्रेभ्यः प्रादुरासन्महार्चिषः ॥ १०.६.८ ॥
من فمه وأنفه وأذنيه من كل جانب ومن تلك الأعين الألف انبثقت لهب عظيم.
10.6.9
तथा तेजोमरीचिभ्यः शङ्खचक्रगदाधराः ।
प्रादुरासन्हृषीकेशाः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १०.६.९ ॥
وكذلك من أشعة النور ظهر حاملو الصدفة والقرص والعصا من هريشيكيشا بالمئات والألوف.
10.6.10
तदत्यद्भुतमालोक्य भूतं लोकभयङ्करम् ।
द्रौणिरव्यथितो दिव्यैरस्त्रवर्षैरवाकिरत् ॥ १०.६.१० ॥
ولما رأى ذلك الكائن البالغ الغرابة المرعب للعوالم، لم يضطرب ابن دروناتشاريا، بل أمطره بوابل من الأسلحة الإلهية.
10.6.11
द्रौणिमुक्ताञ्छरांस्तांस्तु तद्भूतं महदग्रसत् ।
उदधेरिव वार्योघान्पावको बडबामुखः ॥ १०.६.११ ॥
ابتلع ذلك الكائن العظيم السهام التي أطلقها ابن دروناتشاريا، كما تبتلع نار البحر (بَدَبامُخ) تيارات مياه المحيط.
10.6.12
अश्वत्थामा तु सम्प्रेक्ष्य शरौघांस्तान्निरर्थकान् ।
रथशक्तिं मुमोचास्मै दीप्तामग्निशिखामिव ॥ १०.६.१२ ॥
فلما رأى أشفاتّهامان تلك السيول من السهام عديمة الجدوى، أطلق عليه رمح العربة المتوهج كلسان لهب النار.
10.6.13
सा तमाहत्य दीप्ताग्रा रथशक्तिरदीर्यत ।
युगान्ते सूर्यमाहत्य महोल्केव दिवश्च्युता ॥ १०.६.१३ ॥
انشطح رمح العربة ذو الرأس المتوهج حين أصابه، وتفتّت، كشهاب عظيم هوى من السماء فاصطدم بالشمس عند انقضاء الدهر.
10.6.14
अथ हेमत्सरुं दिव्यं खङ्गमाकाशवर्चसम् ।
कोशात्समुद्बबर्हाशु बिलाद्दीप्तमिवोरगम् ॥ १०.६.१४ ॥
ثم سلّ بسرعة من غمده سيفًا إلهيًا بمقبض ذهبي، متلألئًا كالسماء، كما يخرج ثعبان متوهج من جحره.
10.6.15
ततः खङ्गवरं धीमान्भूताय प्राहिणोत्तदा ।
स तदासाद्य भूतं वै विलयं तूलवद्ययौ ॥ १०.६.१५ ॥
فقذف الحكيم ذلك السيف الفاخر نحو الكائن الشبحي؛ فلما بلغه تلاشى كالقطن.
10.6.16
ततः स कुपितो द्रौणिरिन्द्रकेतुनिभां गदाम् ।
ज्वलन्तीं प्राहिणोत्तस्मै भूतं तामपि चाग्रसत् ॥ १०.६.१६ ॥
فغضب ابن درونا، وقذف نحوه عمودًا متوهجًا كراية إندرا؛ فابتلعه الكائن الشبحي هو أيضًا.
10.6.17
ततः सर्वायुधाभावे वीक्षमाणस्ततस्ततः ।
अपश्यत्कृतमाकाशमनाकाशं जनार्दनैः ॥ १०.६.१७ ॥
ثم لما نفدت جميع أسلحته، وهو ينظر يمنة ويسرة، رأى السماء التي صنعها جناردنا قد صارت غير سماء.
10.6.18
तदद्भुततमं दृष्ट्वा द्रोणपुत्रो निरायुधः ।
अचिन्तयत्सुसन्त्रस्तः कृपभोजवचः स्मरन् ॥ १०.६.१८ ॥
فلما رأى ذلك المشهد البالغ العجب، أصبح ابن درونا أعزل خائفًا جدًا، فأخذ يفكر متذكرًا كلام كربا وبهوجا.
10.6.19
ब्रुवतामप्रियं पथ्यं सुहृदां न शृमोति यः ।
स शोचत्यापदं प्राप्य थाऽहमवमत्य तौ ॥ १०.६.१९ ॥
من لا يسمع كلام الأصدقاء غير المرغوب فيه لكنه النافع، إذا وقع في النازلة ناح كما ناحَ أنا بعد أن احتقرت أولئك الاثنين.
10.6.20
शास्त्रदृष्टानविद्वान्यः समतीत्य जिघांसति ।
स पथः प्रच्युतो धर्म्यात्कुपथे प्रतिहन्यते ॥ १०.६.२० ॥
الجاهل الذي يتجاوز الطريق المقررة في الشاستر ويريد القتل، يسقط عن الطريق الحق فيُقتل في الطريق المعوجّ.
10.6.21
गोब्राह्मणनृपस्त्रीषु सख्युर्मातुर्गुरोस्तथा ।
वृद्धबालजडान्धेषु सुप्तभीतोत्थितेषु च ॥ १०.६.२१ ॥
على الأبقار والبراهمة والملوك والنساء، وعلى الصديق والأم والمعلم، وكذلك على الشيوخ والأطفال والأغبياء والعميان، وعلى النائمين والخائفين والنّاهضين.
10.6.22
मत्तोन्मत्तप्रमत्तेषु न शस्त्राणि च मातयेत् ।
इत्येवं गुरुभिः पूर्वमुपदिष्टं नृणां सदा ॥ १०.६.२२ ॥
لا ينبغي أن تُضرب بالسلاح الثملُ والمجنونُ والغافل؛ هكذا علّم المعلّمون الناسَ منذ القدم دائماً.
10.6.23
सोऽहमुत्क्रम्य पन्थानं शास्त्रदृष्टं सनातनम् ।
अमार्गेणैवमारभ्य घोरामापदमागतः ॥ १०.६.२३ ॥
أنا، إذ تجاوزتُ الطريق الأزلي المبيَّن في الشاستر، وابتدأتُ على هذا النحو بطريق معوجّ، وقعتُ في نازلة مروّعة.
10.6.24
तां चापदं घोरतरां प्रवदन्ति मनीषिणः ।
यदुद्यम्य महत्कृत्यं भयादपि निवर्तते ॥ १०.६.२४ ॥
يقول الحكماء إن تلك النازلة أشدّ هولاً، وهي أن يُقدِم المرء على أمر عظيم ثم يتراجع خوفاً.
10.6.25
अशक्यं चैव कः कर्तुं शक्तः शक्तिबलादिह ।
न हि दैवाद्गरीयो वै मानुष्यं किञ्चिदिष्यते ॥ १०.६.२५ ॥
من هنا، بقوة القدرة، يستطيع أن يفعل ما هو مستحيل؟ إذ لا يُعتبر جهد الإنسان أثقل من القدر.
10.6.26
मानुष्यं कुर्वतः कर्म यदि दैवान्न सिध्यति ।
स पथः प्रच्युतो धर्म्याद्विपदं प्रतिपद्यते ॥ १०.६.२६ ॥
إذا عمل الإنسان بجهد بشري فلم يتم ذلك بالقدر، سقط عن الطريق القويم ووقع في النكبة.
10.6.27
प्रतिज्ञानं ह्यविज्ञानं प्रवदन्ति मनीषिणः ।
यदारभ्य क्रियां काञ्चिद्भयादिह निवर्तते ॥ १०.६.२७ ॥
يقول الحكماء إن العهد جهل، لأن المرء هنا يبدأ عملاً ثم يرجع خوفاً.
10.6.28
तदिदं दुष्प्रणीतेन भयं मा समुपस्थितम् ।
न हि द्रोणसुतः सङ्ख्ये निवर्तेत कथञ्चन ॥ १०.६.२८ ॥
لقد نشأ هذا الخوف بسبب سلوك منحرف. إن ابن درونا لن يرجع في القتال بأي حال.
10.6.29
इदं च सुमहद्भूतं दैवदण्डमिवोद्यतम् ।
न चैतदभिजानामि चिन्तयन्नपि सर्वथा ॥ १०.६.२९ ॥
هذه النذيرة العظيمة كعصا القدر مرفوعة؛ ومع التأمل بكل وجه لا أعرفها.
10.6.30
ध्रुवं येयमधर्मेण प्रहिता कलुषा मतिः ।
तस्याः फलमिदं घोरं प्रतिघाताय कल्पते ॥ १०.६.३० ॥
لا ريب أن هذه ثمرة تلك النية الدنسة التي أرسلها الظلم؛ وهذه النتيجة الرهيبة تصلح للجزاء.
10.6.31
तदिदं दैवविहितं मम सङ्ख्ये निवर्तनम् ।
नान्यत्र दैवादुद्यन्तुमिह शक्यं कथञ्चन ॥ १०.६.३१ ॥
إن هذا الارتداد مني في المعركة قد قضى به القدر؛ وبغير القدر لا يمكن هنا بأي حال النهوض.
10.6.32
सोऽहमद्य महादेवं प्रपद्ये शरणं विभुम् ।
दैवदण्डमिमं घोरं स हि मे नाशयिष्यति ॥ १०.६.३२ ॥
لذلك ألتجئ اليوم إلى الإله العظيم مهادفا، الرب القدير؛ فهو حقا سيُبطل عليّ عقوبة القدر الرهيبة هذه.
10.6.33
कपर्दिनं प्रपद्येऽहं देवदेवमुमापतिम् ।
कपालमालिनं रुद्रं भगनेत्रहरं हरम् ॥ १०.६.३३ ॥
ألتجئ إلى ذي الجدائل المتشابكة، إله الآلهة، رب أوما — رودرا الذي يلبس قلادة من الجماجم، هارا الذي انتزع عينيْ بهغا.
10.6.34
स हि देवोऽत्यगाद्देवांस्तपसा विक्रमेण च ।
तस्माच्छरणमभ्येष्ये गिरिशं शूलपाणिनम् ॥ १०.६.३४ ॥
لقد فاق ذلك الإله الآلهة أنفسهم بالتقشف والبأس؛ لذلك سألتجئ إلى سيد الجبل، حامل الرمح ثلاثي الشعب.