മഹാഭാരതം · അധ്യായം 10.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.6.1
द्वारदेशे ततो द्रौणिमवस्थितमवेक्ष्य तौ ।
अकुर्वतां भोजकृपौ किं सञ्जय वदस्व मे ॥ १०.६.१ ॥
സഞ്ജയാ, അപ്പോൾ വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്ന ദ്രോണപുത്രനെ കണ്ട് ഭോജ കൃതവർമ്മാവും കൃപരും എന്തു ചെയ്തു? എന്നോട് പറയൂ.
10.6.2
कृतवर्माणमामन्त्र्य कृपं च स महारथः ।
द्रौणिर्मन्युपरीतात्मा शिबिरद्वारमासदत् ॥ १०.६.२ ॥
കൃതവർമ്മാവിനെയും കൃപരെയും വിളിച്ച് കോപം നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ ആ മഹാരഥനായ ദ്രോണപുത്രൻ പാളയത്തിന്റെ വാതിലിലേക്ക് എത്തി.
10.6.3
तत्र भूतं महाकायं चन्द्रार्कसदृशद्युतिम् ।
सोऽपश्यद्द्वारमावृत्य तिष्ठन्तं रोमहर्षणम् ॥ १०.६.३ ॥
അവിടെ വാതിൽ തടഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന, ചന്ദ്രസൂര്യന്മാരുടെ തേജസ്സുള്ള, മഹാശരീരമുള്ള, രോമാഞ്ചമുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു ജീവിയെ അവൻ കണ്ടു.
10.6.4
वसानं चर्म वैयाघ्रं वसारुधिरविस्रवम् ।
कृष्णाजिनोत्तरासङ्गं नागयज्ञोपवीतिनम् ॥ १०.६.४ ॥
അത് കടുവത്തോൽ ധരിച്ചിരുന്നു; അതിൽ നിന്ന് കൊഴുപ്പും രക്തവും ഒലിച്ചിറങ്ങി; മേൽവസ്ത്രമായി കറുത്ത കൃഷ്ണമൃഗത്തോൽ, പൂണൂലായി സർപ്പം.
10.6.5
बाहुभिः स्वायतैर्भीमैर्नानाप्रहरणोद्यतैः ।
बद्धाङ्गदमहासर्पं ज्वालामालाकुलाननम् ॥ १०.६.५ ॥
അതിന്റെ നീണ്ടതും ഭയങ്കരവുമായ പലകൈകളും വിവിധായുധങ്ങൾ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചിരുന്നു; തോൾവളയായി ഒരു വലിയ സർപ്പം കെട്ടിയിരുന്നു; മുഖം അഗ്നിജ്വാലാമാലയാൽ മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു.
10.6.6
दंष्ट्राकरालवदनं व्यादितास्यं भयानकम् ।
नयनानां सहस्रैश्च विचित्रैरभिभूषितम् ॥ १०.६.६ ॥
അതിന്റെ മുഖം കോമ്പല്ലുകളാൽ ഭയങ്കരമായിരുന്നു; വായ് തുറന്നിരുന്നു; അത് ഭയാനകമായിരുന്നു; ആയിരക്കണക്കിന് വിചിത്രനേത്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
10.6.7
नैव तस्य वपुः शक्यं प्रवक्तुं वेष एव च ।
सर्वथा तु तदालक्ष्य स्फुटेयुरपि पर्वताः ॥ १०.६.७ ॥
അവന്റെ ശരീരവും രൂപവും വിവരിക്കാൻ സാധ്യമല്ല. അതിനെ പൂർണ്ണമായി കണ്ടാൽ പർവതങ്ങൾ പോലും പിളർന്നുപോകും.
10.6.8
तस्यास्यनासिकाभ्यां च श्रवणाभ्यां च सर्वशः ।
तेभ्यश्चाक्षिसहस्रेभ्यः प्रादुरासन्महार्चिषः ॥ १०.६.८ ॥
അവന്റെ വായിൽ നിന്നും മൂക്കിൽ നിന്നും ചെവികളിൽ നിന്നും എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും ആ ആയിരം കണ്ണുകളിൽ നിന്നും മഹാജ്വാലകൾ ഉയർന്നു.
10.6.9
तथा तेजोमरीचिभ्यः शङ्खचक्रगदाधराः ।
प्रादुरासन्हृषीकेशाः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १०.६.९ ॥
അതുപോലെ തേജസ്സിന്റെ രശ്മികളിൽ നിന്ന് ശംഖ, ചക്ര, ഗദ ധരിച്ച ഹൃഷീകേശന്മാർ നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും പ്രത്യക്ഷരായി.
10.6.10
तदत्यद्भुतमालोक्य भूतं लोकभयङ्करम् ।
द्रौणिरव्यथितो दिव्यैरस्त्रवर्षैरवाकिरत् ॥ १०.६.१० ॥
ആ അത്യത്ഭുതവും ലോകങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായ ഭൂതത്തെ കണ്ടിട്ടും ദ്രോണപുത്രൻ കുലുങ്ങാതെ ദിവ്യാസ്ത്രവർഷം ചൊരിഞ്ഞു.
10.6.11
द्रौणिमुक्ताञ्छरांस्तांस्तु तद्भूतं महदग्रसत् ।
उदधेरिव वार्योघान्पावको बडबामुखः ॥ १०.६.११ ॥
ദ്രോണപുത്രൻ അയച്ച ആ അമ്പുകളെ ആ മഹാഭൂതം വിഴുങ്ങി; സമുദ്രജലപ്രവാഹത്തെ ബഡബാമുഖാഗ്നി വിഴുങ്ങുന്നതുപോലെ.
10.6.12
अश्वत्थामा तु सम्प्रेक्ष्य शरौघांस्तान्निरर्थकान् ।
रथशक्तिं मुमोचास्मै दीप्तामग्निशिखामिव ॥ १०.६.१२ ॥
അശ്വത്ഥാമാവ് ആ നിരർത്ഥകമായ അമ്പുകളുടെ കൂട്ടത്തെ കണ്ട് ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിജ്വാല പോലെയുള്ള രഥശക്തി അതിനുനേരെ അയച്ചു.
10.6.13
सा तमाहत्य दीप्ताग्रा रथशक्तिरदीर्यत ।
युगान्ते सूर्यमाहत्य महोल्केव दिवश्च्युता ॥ १०.६.१३ ॥
തിളങ്ങുന്ന അഗ്രമുള്ള ആ രഥശക്തി അവനെ പ്രഹരിച്ച് പിളർന്നുപോയി; യുഗാന്ത്യത്തിൽ സൂര്യനെ ഇടിച്ച് ആകാശത്തുനിന്ന് വീണ മഹോൽക്ക പോലെ.
10.6.14
अथ हेमत्सरुं दिव्यं खङ्गमाकाशवर्चसम् ।
कोशात्समुद्बबर्हाशु बिलाद्दीप्तमिवोरगम् ॥ १०.६.१४ ॥
പിന്നെ അവൻ ഉടനെ ഉറയിൽനിന്ന് സ്വർണ്ണപ്പിടിയുള്ള, ആകാശംപോലെ ശോഭിക്കുന്ന ദിവ്യഖഡ്ഗം വലിച്ചൂരി; പുറ്റിൽനിന്ന് ജ്വലിക്കുന്ന പാമ്പ് പുറത്തുവരുന്നതുപോലെ.
10.6.15
ततः खङ्गवरं धीमान्भूताय प्राहिणोत्तदा ।
स तदासाद्य भूतं वै विलयं तूलवद्ययौ ॥ १०.६.१५ ॥
അപ്പോൾ ബുദ്ധിമാനായ അവൻ ആ ശ്രേഷ്ഠഖഡ്ഗം ഭൂതത്തിനുനേരെ എറിഞ്ഞു; അത് ഭൂതത്തിലെത്തി പഞ്ഞിപോലെ ലയിച്ചു.
10.6.16
ततः स कुपितो द्रौणिरिन्द्रकेतुनिभां गदाम् ।
ज्वलन्तीं प्राहिणोत्तस्मै भूतं तामपि चाग्रसत् ॥ १०.६.१६ ॥
അപ്പോൾ കോപിച്ച ദ്രോണപുത്രൻ ഇന്ദ്രധ്വജംപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ഗദ അവനുനേരെ എറിഞ്ഞു; ഭൂതം അതിനെയും വിഴുങ്ങി.
10.6.17
ततः सर्वायुधाभावे वीक्षमाणस्ततस्ततः ।
अपश्यत्कृतमाकाशमनाकाशं जनार्दनैः ॥ १०.६.१७ ॥
പിന്നീട് എല്ലാ ആയുധങ്ങളും ഇല്ലാതായപ്പോൾ അവൻ ചുറ്റും നോക്കി; ജനാർദ്ദനൻ സൃഷ്ടിച്ച ആകാശം ആകാശമല്ലാതായിരിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു.
10.6.18
तदद्भुततमं दृष्ट्वा द्रोणपुत्रो निरायुधः ।
अचिन्तयत्सुसन्त्रस्तः कृपभोजवचः स्मरन् ॥ १०.६.१८ ॥
ആ അത്യത്ഭുതം കണ്ട് ആയുധമില്ലാത്ത ദ്രോണപുത്രൻ ഏറെ ഭയന്നു; കൃപന്റെയും ഭോജന്റെയും വാക്കുകൾ ഓർത്ത് അവൻ ചിന്തിച്ചു.
10.6.19
ब्रुवतामप्रियं पथ्यं सुहृदां न शृमोति यः ।
स शोचत्यापदं प्राप्य थाऽहमवमत्य तौ ॥ १०.६.१९ ॥
സുഹൃത്തുക്കൾ പറയുന്ന അപ്രിയമെങ്കിലും ഹിതകരമായ വാക്കുകൾ കേൾക്കാത്തവൻ, ആപത്തിൽ അകപ്പെടുമ്പോൾ ഞാൻ ആ ഇരുവരെയും അവഗണിച്ചതുപോലെ ശോകിക്കുന്നു.
10.6.20
शास्त्रदृष्टानविद्वान्यः समतीत्य जिघांसति ।
स पथः प्रच्युतो धर्म्यात्कुपथे प्रतिहन्यते ॥ १०.६.२० ॥
ശാസ്ത്രം വിധിച്ച വഴി ലംഘിച്ച് കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അവിദ്വാൻ, ധർമ്മമാർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് വീണ് ദുർമ്മാർഗ്ഗത്തിൽ വധിക്കപ്പെടുന്നു.
10.6.21
गोब्राह्मणनृपस्त्रीषु सख्युर्मातुर्गुरोस्तथा ।
वृद्धबालजडान्धेषु सुप्तभीतोत्थितेषु च ॥ १०.६.२१ ॥
പശുക്കൾ, ബ്രാഹ്മണർ, രാജാക്കന്മാർ, സ്ത്രീകൾ, സുഹൃത്ത്, അമ്മ, ഗുരു, വൃദ്ധർ, ബാലർ, മൂഢർ, അന്ധർ, ഉറങ്ങുന്നവർ, ഭയന്നവർ, എഴുന്നേറ്റവർ എന്നിവരിൽ.
10.6.22
मत्तोन्मत्तप्रमत्तेषु न शस्त्राणि च मातयेत् ।
इत्येवं गुरुभिः पूर्वमुपदिष्टं नृणां सदा ॥ १०.६.२२ ॥
മദോന്മത്തർ, ഭ്രാന്തർ, അശ്രദ്ധർ എന്നിവരിൽ ആയുധം പ്രയോഗിക്കരുത്; ഇങ്ങനെ ഗുരുക്കന്മാർ മുൻപേ മനുഷ്യരെ സദാ ഉപദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.
10.6.23
सोऽहमुत्क्रम्य पन्थानं शास्त्रदृष्टं सनातनम् ।
अमार्गेणैवमारभ्य घोरामापदमागतः ॥ १०.६.२३ ॥
ശാസ്ത്രം കണ്ട സനാതനമായ വഴി ലംഘിച്ച്, ഇങ്ങനെ തെറ്റായ മാർഗ്ഗത്തിൽ തുടങ്ങി, ഘോരമായ ആപത്തിൽ ഞാൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
10.6.24
तां चापदं घोरतरां प्रवदन्ति मनीषिणः ।
यदुद्यम्य महत्कृत्यं भयादपि निवर्तते ॥ १०.६.२४ ॥
ബുദ്ധിമാന്മാർ ആ ആപത്തിനെ ഏറ്റവും ഘോരമെന്ന് പറയുന്നു; മഹത്തായ കർമ്മം ആരംഭിച്ച് ഭയത്താൽ പിന്മാറുന്നതാണത്.
10.6.25
अशक्यं चैव कः कर्तुं शक्तः शक्तिबलादिह ।
न हि दैवाद्गरीयो वै मानुष्यं किञ्चिदिष्यते ॥ १०.६.२५ ॥
ഇവിടെ ശക്തിബലംകൊണ്ട് അസാധ്യമായതിനെ ആർക്ക് ചെയ്യാനാകും? മനുഷ്യപ്രയത്നം ദൈവത്തേക്കാൾ വലുതായി കരുതപ്പെടുന്നില്ല.
10.6.26
मानुष्यं कुर्वतः कर्म यदि दैवान्न सिध्यति ।
स पथः प्रच्युतो धर्म्याद्विपदं प्रतिपद्यते ॥ १०.६.२६ ॥
മനുഷ്യപ്രയത്നത്താൽ കർമ്മം ചെയ്തിട്ടും ദൈവത്താൽ അത് സിദ്ധിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവൻ ധർമ്മമാർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് വീണ് ആപത്തിൽ എത്തുന്നു.
10.6.27
प्रतिज्ञानं ह्यविज्ञानं प्रवदन्ति मनीषिणः ।
यदारभ्य क्रियां काञ्चिद्भयादिह निवर्तते ॥ १०.६.२७ ॥
ജ്ഞാനികൾ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുന്നത് അജ്ഞാനമാണെന്ന് പറയുന്നു; കാരണം ഇവിടെ ഒരാൾ ഒരു കാര്യം ആരംഭിച്ച് ഭയത്താൽ പിന്മാറുന്നു.
10.6.28
तदिदं दुष्प्रणीतेन भयं मा समुपस्थितम् ।
न हि द्रोणसुतः सङ्ख्ये निवर्तेत कथञ्चन ॥ १०.६.२८ ॥
ഈ ഭയം ദുഷ്പ്രവൃത്തിയാൽ ഉണ്ടായതാണ്. ദ്രോണപുത്രൻ യുദ്ധത്തിൽ ഒരിക്കലും പിന്മാറുകയില്ല.
10.6.29
इदं च सुमहद्भूतं दैवदण्डमिवोद्यतम् ।
न चैतदभिजानामि चिन्तयन्नपि सर्वथा ॥ १०.६.२९ ॥
ഈ മഹത്തായ ദുശ്ശകുനം ദൈവം ഉയർത്തിയ ദണ്ഡംപോലെയാണ്. എല്ലാ വിധത്തിലും ആലോചിച്ചിട്ടും ഇത് ഞാൻ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.
10.6.30
ध्रुवं येयमधर्मेण प्रहिता कलुषा मतिः ।
तस्याः फलमिदं घोरं प्रतिघाताय कल्पते ॥ १०.६.३० ॥
തീർച്ചയായും അധർമ്മത്താൽ പ്രേരിതമായ ഈ കലുഷബുദ്ധിയുടെ ഫലമാണിത്; ഇത് പ്രതിഘാതത്തിന് യോഗ്യമായിത്തീരുന്നു.
10.6.31
तदिदं दैवविहितं मम सङ्ख्ये निवर्तनम् ।
नान्यत्र दैवादुद्यन्तुमिह शक्यं कथञ्चन ॥ १०.६.३१ ॥
യുദ്ധത്തിൽ എന്റെ ഈ പിന്മാറ്റം ദൈവവിധിയാണ്. ദൈവമില്ലാതെ ഇവിടെ ഒരു വിധത്തിലും ഉയർന്നെഴുന്നേൽക്കാൻ സാധ്യമല്ല.
10.6.32
सोऽहमद्य महादेवं प्रपद्ये शरणं विभुम् ।
दैवदण्डमिमं घोरं स हि मे नाशयिष्यति ॥ १०.६.३२ ॥
അതിനാൽ ഇന്ന് ഞാൻ മഹാദേവനും സർവ്വശക്തനുമായ പ്രഭുവിനെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു. എനിക്ക് വന്നിരിക്കുന്ന ഈ ഘോരമായ ദൈവദണ്ഡത്തെ അവനാണ് നശിപ്പിക്കുക.
10.6.33
कपर्दिनं प्रपद्येऽहं देवदेवमुमापतिम् ।
कपालमालिनं रुद्रं भगनेत्रहरं हरम् ॥ १०.६.३३ ॥
ജടാമകുടധാരിയും ദേവദേവനും ഉമാപതിയുമായവനെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു — തലയോടുകളുടെ മാല ധരിച്ച രുദ്രനെ, ഭഗന്റെ കണ്ണുകൾ അപഹരിച്ച ഹരനെ.
10.6.34
स हि देवोऽत्यगाद्देवांस्तपसा विक्रमेण च ।
तस्माच्छरणमभ्येष्ये गिरिशं शूलपाणिनम् ॥ १०.६.३४ ॥
ആ ദേവൻ തപസ്സുകൊണ്ടും വീര്യംകൊണ്ടും ദേവന്മാരെയും മറികടന്നിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ പർവതപതിയും ശൂലപാണിയുമായവനെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കും.