Mahābhārata · Adhyāya 10.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.6.1
द्वारदेशे ततो द्रौणिमवस्थितमवेक्ष्य तौ ।
अकुर्वतां भोजकृपौ किं सञ्जय वदस्व मे ॥ १०.६.१ ॥
Sañjaya, diz-me o que fizeram Kṛtavarman e Kṛpa ao ver o filho de Droṇa de pé à porta.
10.6.2
कृतवर्माणमामन्त्र्य कृपं च स महारथः ।
द्रौणिर्मन्युपरीतात्मा शिबिरद्वारमासदत् ॥ १०.६.२ ॥
Tendo se despedido de Kṛtavarman e Kṛpa, aquele grande guerreiro, o filho de Droṇa, com a mente tomada pela ira, chegou ao portão do acampamento.
10.6.3
तत्र भूतं महाकायं चन्द्रार्कसदृशद्युतिम् ।
सोऽपश्यद्द्वारमावृत्य तिष्ठन्तं रोमहर्षणम् ॥ १०.६.३ ॥
Ali viu um ser de corpo imenso, de brilho semelhante ao da lua e do sol, de pé bloqueando o portão, de aspecto arrepiante.
10.6.4
वसानं चर्म वैयाघ्रं वसारुधिरविस्रवम् ।
कृष्णाजिनोत्तरासङ्गं नागयज्ञोपवीतिनम् ॥ १०.६.४ ॥
Vestia uma pele de tigre, da qual pingavam medula e sangue, com uma pele de antílope negra como manto superior e uma serpente como cordão sagrado.
10.6.5
बाहुभिः स्वायतैर्भीमैर्नानाप्रहरणोद्यतैः ।
बद्धाङ्गदमहासर्पं ज्वालामालाकुलाननम् ॥ १०.६.५ ॥
Seus braços longos e terríveis estavam erguidos, segurando diversas armas; uma grande serpente estava presa como bracelete, e seu rosto estava cercado por uma guirlanda de chamas.
10.6.6
दंष्ट्राकरालवदनं व्यादितास्यं भयानकम् ।
नयनानां सहस्रैश्च विचित्रैरभिभूषितम् ॥ १०.६.६ ॥
Seu rosto era temível pelas presas, sua boca estava aberta, era terrível e adornado com milhares de olhos estranhos.
10.6.7
नैव तस्य वपुः शक्यं प्रवक्तुं वेष एव च ।
सर्वथा तु तदालक्ष्य स्फुटेयुरपि पर्वताः ॥ १०.६.७ ॥
Seu corpo e sua forma não podem ser descritos; ao contemplá-los por inteiro, até as montanhas se partiriam.
10.6.8
तस्यास्यनासिकाभ्यां च श्रवणाभ्यां च सर्वशः ।
तेभ्यश्चाक्षिसहस्रेभ्यः प्रादुरासन्महार्चिषः ॥ १०.६.८ ॥
De sua boca e narinas, de seus ouvidos por todos os lados e daqueles mil olhos surgiram grandes chamas.
10.6.9
तथा तेजोमरीचिभ्यः शङ्खचक्रगदाधराः ।
प्रादुरासन्हृषीकेशाः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १०.६.९ ॥
Igualmente, dos raios de esplendor surgiram, às centenas e aos milhares, os Hṛṣīkeśas portadores de concha, disco e maça.
10.6.10
तदत्यद्भुतमालोक्य भूतं लोकभयङ्करम् ।
द्रौणिरव्यथितो दिव्यैरस्त्रवर्षैरवाकिरत् ॥ १०.६.१० ॥
Ao ver aquela aparição extremamente maravilhosa e aterradora para os mundos, o filho de Droṇa, sem se abalar, a cobriu com uma chuva de armas divinas.
10.6.11
द्रौणिमुक्ताञ्छरांस्तांस्तु तद्भूतं महदग्रसत् ।
उदधेरिव वार्योघान्पावको बडबामुखः ॥ १०.६.११ ॥
Aquela grande aparição engoliu as flechas lançadas pelo filho de Droṇa, como o fogo submarino Baḍabāmukha engole as correntes de água do oceano.
10.6.12
अश्वत्थामा तु सम्प्रेक्ष्य शरौघांस्तान्निरर्थकान् ।
रथशक्तिं मुमोचास्मै दीप्तामग्निशिखामिव ॥ १०.६.१२ ॥
Aśvatthāman, vendo aquelas inúteis torrentes de flechas, lançou contra ela a lança de carro, flamejante como uma língua de fogo.
10.6.13
सा तमाहत्य दीप्ताग्रा रथशक्तिरदीर्यत ।
युगान्ते सूर्यमाहत्य महोल्केव दिवश्च्युता ॥ १०.६.१३ ॥
Aquela lança de carro de ponta flamejante, ao atingi-lo, despedaçou-se, como um grande meteoro caído do céu que colide com o sol no fim de uma era.
10.6.14
अथ हेमत्सरुं दिव्यं खङ्गमाकाशवर्चसम् ।
कोशात्समुद्बबर्हाशु बिलाद्दीप्तमिवोरगम् ॥ १०.६.१४ ॥
Então sacou rapidamente da bainha uma espada divina de punho dourado, radiante como o céu, como uma serpente flamejante que sai da toca.
10.6.15
ततः खङ्गवरं धीमान्भूताय प्राहिणोत्तदा ।
स तदासाद्य भूतं वै विलयं तूलवद्ययौ ॥ १०.६.१५ ॥
Então o sábio arremessou aquela excelente espada contra o espírito; ela alcançou o espírito e dissolveu-se como algodão.
10.6.16
ततः स कुपितो द्रौणिरिन्द्रकेतुनिभां गदाम् ।
ज्वलन्तीं प्राहिणोत्तस्मै भूतं तामपि चाग्रसत् ॥ १०.६.१६ ॥
Então o filho de Droṇa, enfurecido, arremessou contra ele uma maça flamejante como o estandarte de Indra; o espírito também a engoliu.
10.6.17
ततः सर्वायुधाभावे वीक्षमाणस्ततस्ततः ।
अपश्यत्कृतमाकाशमनाकाशं जनार्दनैः ॥ १०.६.१७ ॥
Então, sem nenhuma arma, olhando para cá e para lá, viu que o céu criado por Janārdana se tornara não-céu.
10.6.18
तदद्भुततमं दृष्ट्वा द्रोणपुत्रो निरायुधः ।
अचिन्तयत्सुसन्त्रस्तः कृपभोजवचः स्मरन् ॥ १०.६.१८ ॥
Ao ver aquele prodígio admirável, o filho de Droṇa, desarmado e muito aterrado, pôs-se a refletir, recordando as palavras de Kṛpa e Bhoja.
10.6.19
ब्रुवतामप्रियं पथ्यं सुहृदां न शृमोति यः ।
स शोचत्यापदं प्राप्य थाऽहमवमत्य तौ ॥ १०.६.१९ ॥
Quem não ouve as palavras desagradáveis mas benéficas dos amigos, ao cair na desgraça lamenta-se como eu, que desprezei aqueles dois.
10.6.20
शास्त्रदृष्टानविद्वान्यः समतीत्य जिघांसति ।
स पथः प्रच्युतो धर्म्यात्कुपथे प्रतिहन्यते ॥ १०.६.२० ॥
O ignorante que, transgredindo o caminho prescrito pelas escrituras, deseja matar, cai do caminho justo e é abatido no caminho errado.
10.6.21
गोब्राह्मणनृपस्त्रीषु सख्युर्मातुर्गुरोस्तथा ।
वृद्धबालजडान्धेषु सुप्तभीतोत्थितेषु च ॥ १०.६.२१ ॥
Contra vacas, brâmanes, reis e mulheres; contra um amigo, uma mãe, um mestre; igualmente contra os velhos, as crianças, os tolos e os cegos; contra os que dormem, os assustados e os que se levantam.
10.6.22
मत्तोन्मत्तप्रमत्तेषु न शस्त्राणि च मातयेत् ।
इत्येवं गुरुभिः पूर्वमुपदिष्टं नृणां सदा ॥ १०.६.२२ ॥
Não se deve ferir com armas os embriagados, os loucos e os descuidados; assim os mestres sempre ensinaram aos homens desde antigamente.
10.6.23
सोऽहमुत्क्रम्य पन्थानं शास्त्रदृष्टं सनातनम् ।
अमार्गेणैवमारभ्य घोरामापदमागतः ॥ १०.६.२३ ॥
Eu, tendo transgredido o caminho eterno visto nas escrituras, e assim começando por uma via errada, caí numa calamidade terrível.
10.6.24
तां चापदं घोरतरां प्रवदन्ति मनीषिणः ।
यदुद्यम्य महत्कृत्यं भयादपि निवर्तते ॥ १०.६.२४ ॥
Os sábios chamam essa calamidade ainda mais terrível: aquela em que, tendo empreendido uma grande tarefa, se retrocede por medo.
10.6.25
अशक्यं चैव कः कर्तुं शक्तः शक्तिबलादिह ।
न हि दैवाद्गरीयो वै मानुष्यं किञ्चिदिष्यते ॥ १०.६.२५ ॥
Quem aqui, pela força do poder, é capaz de fazer o impossível? Na verdade, o esforço humano não é considerado mais pesado que o destino.
10.6.26
मानुष्यं कुर्वतः कर्म यदि दैवान्न सिध्यति ।
स पथः प्रच्युतो धर्म्याद्विपदं प्रतिपद्यते ॥ १०.६.२६ ॥
Se um homem realiza uma ação pelo esforço humano e ela não se realiza pelo destino, ele cai do caminho reto e encontra a desgraça.
10.6.27
प्रतिज्ञानं ह्यविज्ञानं प्रवदन्ति मनीषिणः ।
यदारभ्य क्रियां काञ्चिद्भयादिह निवर्तते ॥ १०.६.२७ ॥
Os sábios dizem que o voto é de fato ignorância, pois aqui alguém, tendo iniciado alguma ação, recua por medo.
10.6.28
तदिदं दुष्प्रणीतेन भयं मा समुपस्थितम् ।
न हि द्रोणसुतः सङ्ख्ये निवर्तेत कथञ्चन ॥ १०.६.२८ ॥
Este medo surgiu por uma conduta mal conduzida. O filho de Droṇa não recuaria na batalha de maneira alguma.
10.6.29
इदं च सुमहद्भूतं दैवदण्डमिवोद्यतम् ।
न चैतदभिजानामि चिन्तयन्नपि सर्वथा ॥ १०.६.२९ ॥
Este grande presságio é como o bastão do destino erguido; e mesmo ponderando de todas as maneiras, não o reconheço.
10.6.30
ध्रुवं येयमधर्मेण प्रहिता कलुषा मतिः ।
तस्याः फलमिदं घोरं प्रतिघाताय कल्पते ॥ १०.६.३० ॥
Certamente este é o fruto daquela intenção impura, enviada pela injustiça; este terrível resultado se presta à retaliação.
10.6.31
तदिदं दैवविहितं मम सङ्ख्ये निवर्तनम् ।
नान्यत्र दैवादुद्यन्तुमिह शक्यं कथञ्चन ॥ १०.६.३१ ॥
Este meu recuo na batalha foi ordenado pelo destino; fora do destino, não é possível de modo algum levantar-se aqui.
10.6.32
सोऽहमद्य महादेवं प्रपद्ये शरणं विभुम् ।
दैवदण्डमिमं घोरं स हि मे नाशयिष्यति ॥ १०.६.३२ ॥
Por isso, hoje me refugio no grande deus Mahādeva, o senhor onipotente; ele, de fato, destruirá este terrível castigo do destino.
10.6.33
कपर्दिनं प्रपद्येऽहं देवदेवमुमापतिम् ।
कपालमालिनं रुद्रं भगनेत्रहरं हरम् ॥ १०.६.३३ ॥
Refugio-me naquele de cabelos emaranhados, o deus dos deuses, senhor de Umā — Rudra que usa uma guirlanda de crânios, Hara que arrebatou os olhos de Bhaga.
10.6.34
स हि देवोऽत्यगाद्देवांस्तपसा विक्रमेण च ।
तस्माच्छरणमभ्येष्ये गिरिशं शूलपाणिनम् ॥ १०.६.३४ ॥
Aquele deus superou os próprios deuses pela ascese e pela bravura; por isso irei buscar refúgio junto ao senhor da montanha, portador do tridente.