مهابهاراتا · أدهيايا 11.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.12.1
तत एनमुपातिष्ठञ्शौचार्थं परिचारकाः ।
कृतशौचं पुनश्चैनं ओवाच मधुसूदनः ॥ ११.१२.१ ॥
ثم دنا منه الخدم لأجل الطهارة، وبعد أن اغتسل كلّمه مادهوسودانا مرة أخرى.
11.12.2
राजन्नधीता वेदास्ते शास्त्राणि विविधानि च ।
श्रुतानि च पुराणानि राजधर्माश्च केवलाः ॥ ११.१२.२ ॥
أيها الملك، لقد درست الفيدات والكتب العلمية المتنوعة، وسمعت البورانات، وعرفت واجبات الملوك على التمام.
11.12.3
एवं विद्वान्महाप्राज्ञः समर्थः सन्बलाबले ।
आत्मापराधात्कस्मात्त्वं कुरुषे कोपमीदृशम् ॥ ११.१२.३ ॥
أنت العالم عظيم الحكمة القادر على تمييز القوة والضعف، فلماذا تُكِنُّ هذا الغضب بسبب خطئك أنت؟
11.12.4
उक्तवांस्त्वां तदैवाहं भीष्मद्रोणौ च भारत ।
विदुरः सञ्जयश्चैव वाक्यं राजन्न तत्कृथाः ॥ ११.१२.४ ॥
يا بهارتا، لقد قلتُ لك ذلك حينها، أنا وبهيشما ودرونا، وكذلك فيدورا وسانجايا؛ لكنك أيها الملك لم تعمل بذلك.
11.12.5
स वार्यमाणो नास्माकमकार्षीर्वचनं तदा ।
पाण्डवानधिकाञ्चानन्बले शौर्ये च कौरव ॥ ११.१२.५ ॥
فعلتَ ذلك وقد نهيناك، فلم تسمع قولنا آنذاك، مع علمك بأن البانداڤا أفضل في القوة والشجاعة، يا كورافا.
11.12.6
राजा हि यः स्थिरप्रज्ञः स्वयं दोषानवेक्षते ।
देशकालविभागं च परं श्रयेः स विन्दति ॥ ११.१२.६ ॥
إن الملك ذا الحكمة الراسخة الذي يتأمل بنفسه في عيوبه، ويفهم تقسيم المكان والزمان، ويلجأ إلى الأفضل، هو الذي ينال النجاح.
11.12.7
उच्यमानस्तु यः श्रेयो गृह्णीते नो हिताहिते ।
आपदः समनुप्राप्य सोऽभ्येति विलयं किल ॥ ११.१२.७ ॥
من يُنصح فلا يقبل الخير مميزًا بين النافع والضار، يقع في النوازل ويهلك لا محالة.
11.12.8
ततोऽन्यवृत्तमात्मानं समवेक्षस्व भारत ।
राजंस्त्वं ह्यविधेयात्मा दुर्योधनवशे स्थितः ॥ ११.१२.८ ॥
فانظر إلى سلوكك نفسه بعناية يا سليل بهارata. أيها الملك، إنك لم تضبط نفسك فوقعت تحت سلطان دوريودهانا.
11.12.9
आत्मापराधादापन्नस्तत्किं भीमं जिघांससि ।
तस्मात्संयच्छ कोपं त्वं स्वमनुस्मृत्य दुष्कृतम् ॥ ११.१२.९ ॥
وقد وقعت في النازلة بذنبك أنت، فلماذا تريد قتل بهيما؟ فاكبح غضبك متذكرًا فعلتك السيئة.
11.12.10
यस्तु तां स्पर्धया क्षुद्रः पाञ्चालीमानयत्समाम् ।
स हतो भीमसेनेन वैरं प्रतिजिहीर्षता ॥ ११.१२.१० ॥
ذلك الخسيس الذي جاء بباشالي إلى المجلس بدافع الحسد قُتل على يد بهيماسينا، الراغب في الانتقام للعداوة.
11.12.11
आत्मनोऽतिक्रमं पश्य पुंत्रस्य च दुरात्मनः ।
यदनागसि पाण्डूनां परित्यागस्त्वया कृतः ॥ ११.१२.११ ॥
انظر إلى تجاوزك وتجاوز ابنك الشرير الطبع، إذ تخليت عن البانداويين الأبرياء.
11.12.12
एवमुक्तः स कृष्णेन सर्वं सत्यं जनाधिप ।
उवाच देवकीपुत्रं धृतराष्ट्रो महीपतिः ॥ ११.१२.१२ ॥
وعندما خاطبه كريشنا بكل الحق هكذا، أيها سيد البشر، أجاب الملك دهريتاراشترا ابن ديفاكي.
11.12.13
एवमेतन्महाबाहो यथा वदसि माधव ।
पुत्रस्नेहस्तु बलवान्धर्मान्मां समचालयत् ॥ ११.१२.१३ ॥
هكذا هو، يا ذا الذراعين القويتين يا مادهافا، كما تقول. لكن حب الأبناء قوي، فأبعدني عن الدهرما.
11.12.14
दिष्ट्या तु पुरुषव्याघ्रो बलवान्सत्यक्त्रिमः ।
त्वद्गुप्तो नागमत्कृष्ण भीमो बाह्वन्तरं मम ॥ ११.१२.१४ ॥
لحسن الحظ، يا كريشنا، لم يأتِ بهيما، نمر بين البشر، القوي الصادق في البأس، داخل نطاق ذراعيّ، لأنك كنت تحميه.
11.12.15
इदानीं त्वहमव्यग्रो गतमन्युर्गतज्वरः ।
मध्यमं पाण्डवं वीरं स्पष्टुमिच्छामि माधव ॥ ११.१२.१५ ॥
والآن أنا هادئ، خالٍ من الغضب ومن حمى الحزن، وأرغب في لمس البانداوي الأوسط، البطل، يا مادهافا.
11.12.16
हतेषु पारथिवेन्द्रेषु पुत्रेषु निहतेषु च ।
पाण्डुपुत्रेषु मे धर्मः प्रीतिश्चाप्यवतिष्ठते ॥ ११.१२.१६ ॥
وعلى الرغم من أن أسياد الملوك قُتلوا وأبنائي قُتلوا أيضًا، فإن واجبي ومودتي نحو أبناء بانڌو ما زالا قائمين.
11.12.17
ततः स भीमं च धनञ्जयं च ।
माद्याश्च पुत्रौ पुरुषप्रवीरौ।
पस्पर्श गात्रैः प्ररुदन्सुगात्रा… ।
नाश्वास्य कल्याणमुवाच चैनान् ॥ ११.१२.१७ ॥
ثم لمس بجسده بهيما وداناناجايا وابني مادري البطلين، باكيًا، ذو الأعضاء الجميلة… ثم واساهم وقال لهم كلمات مباركة.