Mahābhārata · Adhyāya 11.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.12.1
तत एनमुपातिष्ठञ्शौचार्थं परिचारकाः ।
कृतशौचं पुनश्चैनं ओवाच मधुसूदनः ॥ ११.१२.१ ॥
Então os servidores se aproximaram dele para as abluções, e, depois de purificado, Madhusūdana falou-lhe novamente.
11.12.2
राजन्नधीता वेदास्ते शास्त्राणि विविधानि च ।
श्रुतानि च पुराणानि राजधर्माश्च केवलाः ॥ ११.१२.२ ॥
Ó rei, estudaste os Vedas e diversos tratados, ouviste os Purāṇas e conheces plenamente os deveres dos reis.
11.12.3
एवं विद्वान्महाप्राज्ञः समर्थः सन्बलाबले ।
आत्मापराधात्कस्मात्त्वं कुरुषे कोपमीदृशम् ॥ ११.१२.३ ॥
Sendo assim sábio e de grande inteligência, capaz de julgar força e fraqueza, por que alimentas tal ira por tua própria falta?
11.12.4
उक्तवांस्त्वां तदैवाहं भीष्मद्रोणौ च भारत ।
विदुरः सञ्जयश्चैव वाक्यं राजन्न तत्कृथाः ॥ ११.१२.४ ॥
Ó Bhārata, naquele mesmo tempo eu, Bhīṣma e Droṇa, e também Vidura e Sañjaya te dissemos estas palavras; mas, ó rei, não as seguiste.
11.12.5
स वार्यमाणो नास्माकमकार्षीर्वचनं तदा ।
पाण्डवानधिकाञ्चानन्बले शौर्ये च कौरव ॥ ११.१२.५ ॥
Embora te impedíssemos, não seguiste a nossa palavra naquele tempo, sabendo que os Pāṇḍavas eram superiores em força e valor, ó Kaurava.
11.12.6
राजा हि यः स्थिरप्रज्ञः स्वयं दोषानवेक्षते ।
देशकालविभागं च परं श्रयेः स विन्दति ॥ ११.१२.६ ॥
O rei que, de sabedoria firme, examina por si mesmo as suas faltas, compreende a divisão do lugar e do tempo e se apoia no supremo, esse alcança o sucesso.
11.12.7
उच्यमानस्तु यः श्रेयो गृह्णीते नो हिताहिते ।
आपदः समनुप्राप्य सोऽभ्येति विलयं किल ॥ ११.१२.७ ॥
Quem, embora aconselhado, não aceita o bem discernindo o benéfico do prejudicial, cai em calamidades e certamente chega à ruína.
11.12.8
ततोऽन्यवृत्तमात्मानं समवेक्षस्व भारत ।
राजंस्त्वं ह्यविधेयात्मा दुर्योधनवशे स्थितः ॥ ११.१२.८ ॥
Portanto, ó descendente de Bharata, examina com atenção a tua própria conduta. Ó rei, tu, cujo eu não é governado, estás sob o domínio de Duryodhana.
11.12.9
आत्मापराधादापन्नस्तत्किं भीमं जिघांससि ।
तस्मात्संयच्छ कोपं त्वं स्वमनुस्मृत्य दुष्कृतम् ॥ ११.१२.९ ॥
Tendo caído na desgraça por tua própria culpa, por que desejas matar Bhīma? Portanto, refreia tua ira, lembrando-te do teu próprio mal.
11.12.10
यस्तु तां स्पर्धया क्षुद्रः पाञ्चालीमानयत्समाम् ।
स हतो भीमसेनेन वैरं प्रतिजिहीर्षता ॥ ११.१२.१० ॥
Aquele vil que, por rivalidade, trouxe Pāñcālī à assembleia foi morto por Bhīmasena, que desejava vingar a inimizade.
11.12.11
आत्मनोऽतिक्रमं पश्य पुंत्रस्य च दुरात्मनः ।
यदनागसि पाण्डूनां परित्यागस्त्वया कृतः ॥ ११.१२.११ ॥
Vê a tua própria transgressão e a do teu filho de mente perversa, pois abandonaste os inocentes Pāṇḍavas.
11.12.12
एवमुक्तः स कृष्णेन सर्वं सत्यं जनाधिप ।
उवाच देवकीपुत्रं धृतराष्ट्रो महीपतिः ॥ ११.१२.१२ ॥
Assim interpelado por Kṛṣṇa, que disse toda a verdade, ó senhor dos homens, o rei Dhṛtarāṣṭra falou ao filho de Devakī.
11.12.13
एवमेतन्महाबाहो यथा वदसि माधव ।
पुत्रस्नेहस्तु बलवान्धर्मान्मां समचालयत् ॥ ११.१२.१३ ॥
Assim é, ó de braços poderosos, Mādhava, como dizes. Mas o amor pelos filhos é poderoso; afastou-me do dharma.
11.12.14
दिष्ट्या तु पुरुषव्याघ्रो बलवान्सत्यक्त्रिमः ।
त्वद्गुप्तो नागमत्कृष्ण भीमो बाह्वन्तरं मम ॥ ११.१२.१४ ॥
Por sorte, ó Kṛṣṇa, Bhīma, tigre entre os homens, poderoso e verdadeiro em valor, não chegou ao alcance dos meus braços, pois tu o protegias.
11.12.15
इदानीं त्वहमव्यग्रो गतमन्युर्गतज्वरः ।
मध्यमं पाण्डवं वीरं स्पष्टुमिच्छामि माधव ॥ ११.१२.१५ ॥
Agora estou calmo, livre da ira e da febre da dor, e desejo tocar o Pāṇḍava do meio, o herói, ó Mādhava.
11.12.16
हतेषु पारथिवेन्द्रेषु पुत्रेषु निहतेषु च ।
पाण्डुपुत्रेषु मे धर्मः प्रीतिश्चाप्यवतिष्ठते ॥ ११.१२.१६ ॥
Embora os senhores dos reis tenham sido mortos, e meus filhos também mortos, meu dever e minha afeição pelos filhos de Pāṇḍu ainda permanecem.
11.12.17
ततः स भीमं च धनञ्जयं च ।
माद्याश्च पुत्रौ पुरुषप्रवीरौ।
पस्पर्श गात्रैः प्ररुदन्सुगात्रा… ।
नाश्वास्य कल्याणमुवाच चैनान् ॥ ११.१२.१७ ॥
Então tocou Bhīma, Dhanañjaya e os dois filhos heroicos de Mādrī com os seus membros, chorando, o de belos membros… e, tendo-os consolado, disse-lhes palavras auspiciosas.