ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 11.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.12.1
तत एनमुपातिष्ठञ्शौचार्थं परिचारकाः ।
कृतशौचं पुनश्चैनं ओवाच मधुसूदनः ॥ ११.१२.१ ॥
ಆಗ ಸೇವಕರು ಶೌಚಕ್ಕಾಗಿ ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದರು. ಶೌಚ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಮಧುಸೂದನನು ಮತ್ತೆ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
11.12.2
राजन्नधीता वेदास्ते शास्त्राणि विविधानि च ।
श्रुतानि च पुराणानि राजधर्माश्च केवलाः ॥ ११.१२.२ ॥
ಅರಸನೇ! ನೀನು ವೇದಗಳನ್ನು, ವಿವಿಧ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಓದಿದ್ದೀಯೆ, ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೀಯೆ ಮತ್ತು ರಾಜಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದೀಯೆ.
11.12.3
एवं विद्वान्महाप्राज्ञः समर्थः सन्बलाबले ।
आत्मापराधात्कस्मात्त्वं कुरुषे कोपमीदृशम् ॥ ११.१२.३ ॥
ಹೀಗೆ ವಿದ್ವಾಂಸನೂ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೂ ಬಲಾಬಲಗಳನ್ನು ಅರಿಯಲು ಸಮರ್ಥನೂ ಆಗಿರುವ ನೀನು, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಏಕೆ ಇಂತಹ ಕೋಪವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವೆ?
11.12.4
उक्तवांस्त्वां तदैवाहं भीष्मद्रोणौ च भारत ।
विदुरः सञ्जयश्चैव वाक्यं राजन्न तत्कृथाः ॥ ११.१२.४ ॥
ಭಾರತನೇ! ಆಗಲೇ ನಾನು, ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣರು, ವಿದುರ ಮತ್ತು ಸಂಜಯರು ಸಹ ನಿನಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೆವು; ಆದರೆ ಅರಸನೇ, ನೀನು ಅದನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
11.12.5
स वार्यमाणो नास्माकमकार्षीर्वचनं तदा ।
पाण्डवानधिकाञ्चानन्बले शौर्ये च कौरव ॥ ११.१२.५ ॥
ನಾವು ತಡೆದರೂ ನೀನು ಆಗ ನಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ; ಪಾಂಡವರು ಬಲ ಮತ್ತು ಶೌರ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಓ ಕೌರವನೇ.
11.12.6
राजा हि यः स्थिरप्रज्ञः स्वयं दोषानवेक्षते ।
देशकालविभागं च परं श्रयेः स विन्दति ॥ ११.१२.६ ॥
ಸ್ಥಿರಬುದ್ಧಿಯ ಅರಸನು ತಾನೇ ತನ್ನ ದೋಷಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ದೇಶಕಾಲದ ವಿಭಾಗವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಶ್ರೇಷ್ಠವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನೇ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
11.12.7
उच्यमानस्तु यः श्रेयो गृह्णीते नो हिताहिते ।
आपदः समनुप्राप्य सोऽभ्येति विलयं किल ॥ ११.१२.७ ॥
ಹಿತಾಹಿತಗಳ ವಿವೇಚನೆ ಮಾಡಿ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದವನು, ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಆಪತ್ತುಗಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನಾಶವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
11.12.8
ततोऽन्यवृत्तमात्मानं समवेक्षस्व भारत ।
राजंस्त्वं ह्यविधेयात्मा दुर्योधनवशे स्थितः ॥ ११.१२.८ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಭಾರತ, ನಿನ್ನ ನಡತೆಯನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸು. ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿಡದೆ ನೀನು ದುರ್ಯೋಧನನ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದೀಯ.
11.12.9
आत्मापराधादापन्नस्तत्किं भीमं जिघांससि ।
तस्मात्संयच्छ कोपं त्वं स्वमनुस्मृत्य दुष्कृतम् ॥ ११.१२.९ ॥
ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅಪರಾಧದಿಂದಲೇ ಆಪತ್ತಿಗೆ ಸಿಲುಕಿರುವಾಗ, ಭೀಮನನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸುತ್ತೀ? ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ನೆನೆದು ನಿನ್ನ ಕೋಪವನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸು.
11.12.10
यस्तु तां स्पर्धया क्षुद्रः पाञ्चालीमानयत्समाम् ।
स हतो भीमसेनेन वैरं प्रतिजिहीर्षता ॥ ११.१२.१० ॥
ಮತ್ಸರದಿಂದ ಪಾಂಚಾಲಿಯನ್ನು ಸಭೆಗೆ ಕರೆತಂದ ಆ ಕ್ಷುದ್ರನು, ವೈರಕ್ಕೆ ಪ್ರತೀಕಾರ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದ ಭೀಮಸೇನನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು.
11.12.11
आत्मनोऽतिक्रमं पश्य पुंत्रस्य च दुरात्मनः ।
यदनागसि पाण्डूनां परित्यागस्त्वया कृतः ॥ ११.१२.११ ॥
ನಿನ್ನ ಮತ್ತು ಆ ದುರಾತ್ಮ ಮಗನ ಅತಿಕ್ರಮಣವನ್ನು ನೋಡು; ನಿರಪರಾಧಿಗಳಾದ ಪಾಂಡವರನ್ನು ನೀನು ಪರಿತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದೆ.
11.12.12
एवमुक्तः स कृष्णेन सर्वं सत्यं जनाधिप ।
उवाच देवकीपुत्रं धृतराष्ट्रो महीपतिः ॥ ११.१२.१२ ॥
ಓ ಜನಾಧಿಪನೇ, ಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದಾಗ, ಭೂಪತಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ದೇವಕೀಪುತ್ರನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
11.12.13
एवमेतन्महाबाहो यथा वदसि माधव ।
पुत्रस्नेहस्तु बलवान्धर्मान्मां समचालयत् ॥ ११.१२.१३ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಮಾಧವ, ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಇದು. ಆದರೆ ಪುತ್ರಸ್ನೇಹ ಬಲವಾದುದು; ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಧರ್ಮದಿಂದ ವಿಚಲಿತಗೊಳಿಸಿತು.
11.12.14
दिष्ट्या तु पुरुषव्याघ्रो बलवान्सत्यक्त्रिमः ।
त्वद्गुप्तो नागमत्कृष्ण भीमो बाह्वन्तरं मम ॥ ११.१२.१४ ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶದಿಂದ, ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ, ಬಲವಂತ, ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೀಮನು, ಕೃಷ್ಣಾ, ನಿನ್ನಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಬಾಹುಗಳ ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.
11.12.15
इदानीं त्वहमव्यग्रो गतमन्युर्गतज्वरः ।
मध्यमं पाण्डवं वीरं स्पष्टुमिच्छामि माधव ॥ ११.१२.१५ ॥
ಈಗ ನಾನು ಶಾಂತನಾಗಿ, ಕೋಪವಿಲ್ಲದೆ, ಸಂತಾಪವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದೇನೆ. ಮಾಧವಾ, ಮಧ್ಯಮ ಪಾಂಡವ ವೀರನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
11.12.16
हतेषु पारथिवेन्द्रेषु पुत्रेषु निहतेषु च ।
पाण्डुपुत्रेषु मे धर्मः प्रीतिश्चाप्यवतिष्ठते ॥ ११.१२.१६ ॥
ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠರು ಹತರಾದರೂ, ನನ್ನ ಪುತ್ರರೂ ಹತರಾದರೂ, ಪಾಂಡುಪುತ್ರರ ಮೇಲಿನ ನನ್ನ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಉಳಿದಿವೆ.
11.12.17
ततः स भीमं च धनञ्जयं च ।
माद्याश्च पुत्रौ पुरुषप्रवीरौ।
पस्पर्श गात्रैः प्ररुदन्सुगात्रा… ।
नाश्वास्य कल्याणमुवाच चैनान् ॥ ११.१२.१७ ॥
ಆಗ ಅವನು ಭೀಮ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯ ಹಾಗೂ ಮಾದ್ರಿಯ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷವೀರ ಪುತ್ರರನ್ನು ತನ್ನ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಅಳುತ್ತಾ, ಸುಂದರ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳವನು… ಅವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸಿ ಮಂಗಳವಚನ ಹೇಳಿದನು.