มหาภารตะ · อัธยายะ 11.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.13.1
धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञातास्ततस्ते कुरुपुङ्गवाः ।
अभ्ययुर्भ्रातरः सर्वे गान्धारीं सहकेशवाः ॥ ११.१३.१ ॥
จากนั้น เมื่อได้รับอนุญาตจากท้าวธฤตราษฎร์ บรรดาวีรบุรุษแห่งกุรุเหล่านั้น พี่น้องทั้งหมด พร้อมด้วยพระเกศวะ ได้เข้าไปหานางคานธารี
11.13.2
ततो ज्ञात्वा हतामित्रं धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
गान्धारी पुत्रशोकार्ता शप्तुमैच्छदनिन्दिता ॥ ११.१३.२ ॥
ครั้นทราบว่าศัตรูถูกสังหารแล้ว นางคานธารีผู้ไร้ที่ติ ทุกข์ระทมด้วยความโศกเศร้าถึงบุตรชาย จึงปรารถนาจะสาปแช่งพระยุธิษฐิระ กษัตริย์ผู้ทรงธรรม
11.13.3
तस्याः पापमभिप्रायं विदित्वा पाण्डवान्प्रति ।
ऋषिर्गन्धवतीपुत्रः प्रागेव समबुध्यत ॥ ११.१३.३ ॥
ฤๅษีผู้เป็นบุตรของคันธวตี ทราบเจตนาอันบาปของนางต่อบรรดาปาณฑพ จึงได้รู้ล่วงหน้ามาก่อนแล้ว
11.13.4
स गङ्गायामुपस्पृश्य ब्रह्मर्षिः प्रयतः शुचिः ।
तं देशमुपसंपेदे पाराशर्यो मनोजवः ॥ ११.१३.४ ॥
พรหมฤๅษีผู้เป็นบุตรของปราศร ชำระตนด้วยน้ำในแม่น้ำคงคา สำรวมตนและบริสุทธิ์ เร็วดังใจคิด ได้เสด็จไปยังสถานที่นั้น
11.13.5
दिव्येन चक्षुषा ज्ञात्वा मनसाऽनुद्धतेन च ।
सर्वप्राणभृतां भावं सततं स तु बृध्यति ॥ ११.१३.५ ॥
ด้วยทิพยจักษุและด้วยใจที่ไม่หวั่นไหว ท่านรู้ได้ และย่อมรู้สภาวะภายในของสัตว์มีชีวิตทั้งปวงอยู่เสมอ
11.13.6
स स्नुषामब्रवीत्काले कल्याणानि महातपाः ।
शापकालमवाक्षिप्य शमकालमुदीरयन् ॥ ११.१३.६ ॥
ท่านผู้มีตบะยิ่งใหญ่นั้น ทรงละเว้นกาลแห่งการสาปแช่ง และประกาศกาลแห่งความสงบ จึงตรัสถ้อยคำอันเป็นมงคลแก่สะใภ้ของตนในเวลาอันควร
11.13.7
न कोपः पाण्डवे कार्यो गान्धारि शममाप्नुहि ।
रजो निगृह्यतां चैव शृणु चेदं वचो मम ॥ ११.१३.७ ॥
คานธารีเอ๋ย อย่าโกรธต่อปาณฑพเลย จงทำใจให้สงบ จงข่มธุลีแห่งราคะไว้ และจงฟังถ้อยคำของเรานี้
11.13.8
पुरोक्ता युद्धकाले त्वं पुत्रेण जयमिच्छता ।
जयमाशास्व मे मातर्युध्यमानस्य शत्रुभिः ॥ ११.१३.८ ॥
ในเวลาสงคราม บุตรของเจ้าผู้ปรารถนาชัยชนะได้เคยกล่าวกับเจ้าไว้แล้วว่า ข้าแต่มารดา ขอทรงอธิษฐานให้ลูกมีชัยชนะ ขณะที่ลูกต่อสู้กับศัตรู
11.13.9
सा तथा याच्यमाना त्वं युद्धकाले जयैषिणा ।
उक्तवत्यसि कल्याणि यतो धर्मस्ततो जयः ॥ ११.१३.९ ॥
ข้าแต่ผู้เป็นมงคล เมื่อบุตรของเจ้าผู้แสวงหาชัยชนะในสงครามทูลขอเช่นนั้น เจ้าก็ได้ตรัสไว้ว่า ที่ใดมีธรรม ที่นั้นย่อมมีชัยชนะ
11.13.10
वाचाऽप्यतीते मा क्रोधे मनः कुरु यशस्विनि ।
स्मरामि भाषमाणां हि त्वामहं सत्यवादिनीम् ॥ ११.१३.१० ॥
ข้าแต่ผู้มีเกียรติยศ อย่าตั้งใจไว้ที่ความโกรธซึ่งเลยถ้อยคำไปแล้ว เพราะเรายังระลึกถึงเจ้า ผู้ตรัสด้วยความจริงใจ
11.13.11
विग्रहे तुमुले राज्ञां गत्वा परमसंशयम् ।
जितं पाण्डुसुतैर्युद्धे नूनं धर्मस्ततोऽधिकः ॥ ११.१३.११ ॥
ในการรบอันน่าหวาดหวั่นระหว่างบรรดากษัตริย์ ซึ่งนำไปสู่ความไม่แน่นอนยิ่งใหญ่ บุตรทั้งหลายของปาณฑุได้ชนะในการรบ แน่นอนว่าธรรมยิ่งกว่านั้น
11.13.12
क्षमाशीला पुरा भूत्वा साऽद्य न क्षमसे कथम् ।
अधर्मे जहि धर्मज्ञे यतो धर्मस्ततो जयः ॥ ११.१३.१२ ॥
เจ้าเคยเป็นผู้มีความอดทนอดกลั้นโดยธรรมชาติมาแต่ก่อน เหตุใดวันนี้เจ้าจึงไม่อดกลั้นเล่า ข้าแต่ผู้รู้ธรรม จงละทิ้งความอธรรมเสีย ที่ใดมีธรรม ที่นั้นย่อมมีชัยชนะ
11.13.13
सा त्वं धर्मं परिस्मृत्य वाचं चोक्तां मनस्विनी ।
कोपं संयच्छ गान्धारि पाण्डवेषु सुतेषु ते ॥ ११.१३.१३ ॥
ข้าแต่คานธารีผู้มีจิตใจสูงส่ง เจ้าจงระลึกถึงธรรมและถ้อยคำที่เจ้าได้กล่าวไว้ จงข่มความโกรธของเจ้าต่อบรรดาปาณฑพและต่อบุตรของเจ้าเถิด
11.13.14
भगवन्नाभ्यसूयामि नैतानिच्छामि नश्यतः ।
पुत्रशोकेन तु बलान्मनो विह्वलतीव मे ॥ ११.१३.१४ ॥
ข้าแต่ท่านผู้เจริญ หม่อมฉันไม่มีความอาฆาตต่อพวกเขา และไม่ปรารถนาให้พวกเขาพินาศ แต่ด้วยความโศกเศร้าถึงบุตรชาย จิตใจของหม่อมฉันกลับถูกบีบคั้นจนสับสนราวกับถูกพลังบังคับ
11.13.15
यथैव कुन्त्या कौन्तेया रक्षितव्यास्तथा मया ।
तथैव धृतराष्ट्रेण रक्षितव्या यथा त्वया ॥ ११.१३.१५ ॥
บุตรทั้งหลายของกุนตีควรได้รับการปกป้องฉันใด ก็ควรได้รับการปกป้องจากหม่อมฉันฉันนั้น และในทำนองเดียวกัน ก็ควรได้รับการปกป้องจากท้าวธฤตราษฎร์ ดังที่ได้รับการปกป้องจากท่านด้วย
11.13.16
दुःशासनापराधेन शकुनेः सौबलस्य च ।
कर्णदुर्योधनाभ्यां च कृतोऽयं कृरुसंक्षयः ॥ ११.१३.१६ ॥
เพราะความผิดของทุศศาสนะ ของศกุนิบุตรแห่งสุพละ และของกรรณะกับทุรโยธน์ การทำลายล้างบรรดากุรุครั้งนี้จึงเกิดขึ้น
11.13.17
नापराध्यति बीभत्सुर्न च पार्थो वृकोदरः ।
नकुलः सदेवश्च नैव राजा युधिष्ठिरः ॥ ११.१३.१७ ॥
อรชุนผู้กล้าหาญไม่มีความผิด พระปารถะ คือวฤโกทร (ภีมะ) ก็ไม่มีความผิด นกุลพร้อมด้วยสหเทพก็ไม่มีความผิด และพระยุธิษฐิระกษัตริย์ก็หาได้มีความผิดไม่
11.13.18
युध्यमाना हि कौरव्याः कृतमामाः परस्परम् ।
निहताः सहिताश्चान्यैस्तत्र नास्त्यप्रियं मम ॥ ११.१३.१८ ॥
บรรดากุรุวงศ์ซึ่งต่อสู้กันเอง ทำร้ายกันและกัน ต่างถูกสังหารทั้งที่ร่วมกับผู้อื่น ในเรื่องนั้นไม่มีสิ่งใดที่ทำให้หม่อมฉันไม่พอใจ
11.13.19
किं तु कर्माकरोद्भीमो वासुदेवस्य पश्यतः ।
दुर्योधनं समाहूय गदायुर्द्ध महामनाः ॥ ११.१३.१९ ॥
แต่ภีมะผู้มีใจยิ่งใหญ่ทำอะไรลงไปเล่า ขณะที่วาสุเทพทรงเฝ้ามองอยู่ เขาท้าทายทุรโยธน์ให้ออกมา แล้วต่อสู้กันด้วยกระบอง
11.13.20
शिक्षयाऽभ्यधिकं ज्ञात्वा चरन्तं बहुधा रणे ।
अधो नाभ्याः प्रहृतवांस्तन्मे कोपमवर्धयत् ॥ ११.१३.२० ॥
เมื่อรู้ว่าเขามีความชำนาญเหนือกว่า ขณะที่เขาเคลื่อนไหวไปมาหลายวิธีในการรบ เขาจึงฟาดลงที่ต่ำกว่าสะดือ และสิ่งนั้นทำให้ความโกรธของหม่อมฉันเพิ่มพูนยิ่งขึ้น
11.13.21
कथं नु धर्मं धर्मज्ञाः समुद्दिष्टं महात्मभिः ।
त्यजेयुराहवे शूराः प्राणहेतोः कथञ्चनः ॥ ११.१३.२१ ॥
วีรบุรุษผู้รู้ธรรมจะละธรรมที่มหาตมาทั้งหลายประกาศไว้ในสนามรบ เพื่อรักษาชีวิตของตนได้อย่างไรกัน แม้ด้วยวิธีใดๆ