மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 11.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.13.1
धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञातास्ततस्ते कुरुपुङ्गवाः ।
अभ्ययुर्भ्रातरः सर्वे गान्धारीं सहकेशवाः ॥ ११.१३.१ ॥
திருதராஷ்டிரரின் அனுமதி பெற்ற பின், குருகுலத்தின் சிறந்த அந்தச் சகோதரர்கள் அனைவரும் கேசவனுடன் காந்தாரியை அணுகினர்.
11.13.2
ततो ज्ञात्वा हतामित्रं धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
गान्धारी पुत्रशोकार्ता शप्तुमैच्छदनिन्दिता ॥ ११.१३.२ ॥
எதிரிகள் அழிந்தனர் என அறிந்த பின், தர்மராஜனான யுதிஷ்டிரனை மகன்களின் துயரால் வாடிய குற்றமற்ற காந்தாரி சபிக்க விரும்பினாள்.
11.13.3
तस्याः पापमभिप्रायं विदित्वा पाण्डवान्प्रति ।
ऋषिर्गन्धवतीपुत्रः प्रागेव समबुध्यत ॥ ११.१३.३ ॥
பாண்டவர்கள் மீதான அவளது பாவ எண்ணத்தை அறிந்த கந்தவதியின் மகனான அந்த முனிவர் முன்பே அதை உணர்ந்தார்.
11.13.4
स गङ्गायामुपस्पृश्य ब्रह्मर्षिः प्रयतः शुचिः ।
तं देशमुपसंपेदे पाराशर्यो मनोजवः ॥ ११.१३.४ ॥
அந்த பிரம்மரிஷி, பராசரரின் மகன், மனதின் வேகம் கொண்டவர், கங்கையில் ஆசமனம் செய்து, தூய்மையும் கட்டுப்பாடும் பெற்று அந்த இடத்திற்குச் சென்றார்.
11.13.5
दिव्येन चक्षुषा ज्ञात्वा मनसाऽनुद्धतेन च ।
सर्वप्राणभृतां भावं सततं स तु बृध्यति ॥ ११.१३.५ ॥
தெய்வீகக் கண்ணாலும், அமைதியான மனதாலும் அறிந்து, அவர் எல்லா உயிரினங்களின் நிலையையும் எப்போதும் உணர்கிறார்.
11.13.6
स स्नुषामब्रवीत्काले कल्याणानि महातपाः ।
शापकालमवाक्षिप्य शमकालमुदीरयन् ॥ ११.१३.६ ॥
அந்த மகாதபஸ்வி, சாபத்தின் காலத்தை விலக்கி, சாந்தியின் காலத்தை எடுத்துரைத்து, மருமகளிடம் நல்ல வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
11.13.7
न कोपः पाण्डवे कार्यो गान्धारि शममाप्नुहि ।
रजो निगृह्यतां चैव शृणु चेदं वचो मम ॥ ११.१३.७ ॥
காந்தாரியே, பாண்டவர்கள் மீது கோபம் கொள்ளக்கூடாது; அமைதியை அடைவாயாக. மனத்தின் புழுதியை அடக்கி, என் இந்த வார்த்தையைக் கேள்.
11.13.8
पुरोक्ता युद्धकाले त्वं पुत्रेण जयमिच्छता ।
जयमाशास्व मे मातर्युध्यमानस्य शत्रुभिः ॥ ११.१३.८ ॥
போர்க்காலத்தில் வெற்றியை விரும்பிய உன் மகன் உன்னிடம் முன்பு சொன்னான்: அம்மா, எதிரிகளுடன் போராடும் எனக்கு வெற்றிக்காக வேண்டிக்கொள்.
11.13.9
सा तथा याच्यमाना त्वं युद्धकाले जयैषिणा ।
उक्तवत्यसि कल्याणि यतो धर्मस्ततो जयः ॥ ११.१३.९ ॥
கல்யாணியே, போர்க்காலத்தில் வெற்றியை நாடிய மகனால் இவ்வாறு கேட்கப்பட்டபோது நீ சொன்னாய்: எங்கே தர்மம் உள்ளதோ, அங்கே வெற்றி.
11.13.10
वाचाऽप्यतीते मा क्रोधे मनः कुरु यशस्विनि ।
स्मरामि भाषमाणां हि त्वामहं सत्यवादिनीम् ॥ ११.१३.१० ॥
புகழ் மிக்கவளே, வாய்ச்சொல்லால் கூட கோபத்தில் மனத்தை வைக்காதே. சத்தியம் பேசுபவளாக உன்னை நான் நினைவில் கொள்கிறேன்.
11.13.11
विग्रहे तुमुले राज्ञां गत्वा परमसंशयम् ।
जितं पाण्डुसुतैर्युद्धे नूनं धर्मस्ततोऽधिकः ॥ ११.१३.११ ॥
அரசர்களின் அந்தக் கொடிய கலக்கமான போரில், பெரும் ஐயம் நிலவிய நிலையில், பாண்டுவின் மக்கள் போரில் வென்றனர்; நிச்சயமாக தர்மமே அதைவிட மேலானது.
11.13.12
क्षमाशीला पुरा भूत्वा साऽद्य न क्षमसे कथम् ।
अधर्मे जहि धर्मज्ञे यतो धर्मस्ततो जयः ॥ ११.१३.१२ ॥
முன்பு பொறுமை இயல்புடையவளாக இருந்த நீ, இன்று ஏன் பொறுக்கவில்லை? தர்மமறிந்தவளே, அதர்மத்தை விட்டுவிடு; எங்கே தர்மம் உள்ளதோ, அங்கே வெற்றி.
11.13.13
सा त्वं धर्मं परिस्मृत्य वाचं चोक्तां मनस्विनी ।
कोपं संयच्छ गान्धारि पाण्डवेषु सुतेषु ते ॥ ११.१३.१३ ॥
மனஸ்வினியான நீ தர்மத்தை முழுமையாக நினைத்து, நீ சொன்ன சொற்களையும் நினைத்து, காந்தாரி, பாண்டவர்கள் மீதும் உன் மகன்கள் மீதும் உள்ள கோபத்தை அடக்கு.
11.13.14
भगवन्नाभ्यसूयामि नैतानिच्छामि नश्यतः ।
पुत्रशोकेन तु बलान्मनो विह्वलतीव मे ॥ ११.१३.१४ ॥
ஐயா, நான் இவர்கள் மீது பகைமை கொள்ளவில்லை, இவர்கள் அழிய வேண்டும் என்றும் நான் விரும்பவில்லை. மகன்களின் துயரத்தால் என் மனம் பலவந்தமாக கலங்கித் தவிக்கிறது போலும்.
11.13.15
यथैव कुन्त्या कौन्तेया रक्षितव्यास्तथा मया ।
तथैव धृतराष्ट्रेण रक्षितव्या यथा त्वया ॥ ११.१३.१५ ॥
குந்தியால் கௌந்தேயர்கள் காக்கப்பட வேண்டியது போல, அவ்வாறே என்னாலும் காக்கப்பட வேண்டும்; அவ்வாறே திருதராஷ்டிரனாலும் அவர்கள் காக்கப்பட வேண்டும், நீ காப்பது போல.
11.13.16
दुःशासनापराधेन शकुनेः सौबलस्य च ।
कर्णदुर्योधनाभ्यां च कृतोऽयं कृरुसंक्षयः ॥ ११.१३.१६ ॥
துச்சாசனனின் குற்றத்தாலும், சகுனியின், சுபலனின் மகனுடைய குற்றத்தாலும், கர்ணன் மற்றும் துரியோதனனாலும் இந்த குரு குலத்தின் அழிவு உண்டானது.
11.13.17
नापराध्यति बीभत्सुर्न च पार्थो वृकोदरः ।
नकुलः सदेवश्च नैव राजा युधिष्ठिरः ॥ ११.१३.१७ ॥
பீபத்ஸுவும் (அர்ஜுனன்) குற்றம் செய்யவில்லை, பார்த்தனும், வ்ருகோதரனும் (பீமன்) குற்றம் செய்யவில்லை; நகுலனும் சகதேவனும், அரசன் யுதிஷ்டிரனும் குற்றம் செய்யவில்லை.
11.13.18
युध्यमाना हि कौरव्याः कृतमामाः परस्परम् ।
निहताः सहिताश्चान्यैस्तत्र नास्त्यप्रियं मम ॥ ११.१३.१८ ॥
போரிட்ட கௌரவர்கள் ஒருவரையொருவர் காயப்படுத்திக் கொண்டு கொல்லப்பட்டனர்; மற்றவர்களுடன் சேர்ந்தும் கொல்லப்பட்டனர். அதில் எனக்கு வருத்தம் ஏதுமில்லை.
11.13.19
किं तु कर्माकरोद्भीमो वासुदेवस्य पश्यतः ।
दुर्योधनं समाहूय गदायुर्द्ध महामनाः ॥ ११.१३.१९ ॥
ஆனால் வாசுதேவர் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் மகாமனம் கொண்ட பீமன் என்ன செய்தான்? துரியோதனனை அழைத்து கதைப்போர் புரிந்தான்.
11.13.20
शिक्षयाऽभ्यधिकं ज्ञात्वा चरन्तं बहुधा रणे ।
अधो नाभ्याः प्रहृतवांस्तन्मे कोपमवर्धयत् ॥ ११.१३.२० ॥
போரில் பல வழிகளில் சுழன்று திரியும் அவனை திறமையில் மேலானவன் என்று அறிந்தும், அவன் தொப்புளுக்குக் கீழே அடித்தான்; அது என் கோபத்தை வளர்த்தது.
11.13.21
कथं नु धर्मं धर्मज्ञाः समुद्दिष्टं महात्मभिः ।
त्यजेयुराहवे शूराः प्राणहेतोः कथञ्चनः ॥ ११.१३.२१ ॥
தர்மத்தை அறிந்தவர்களும் மகாத்மாக்களால் உபதேசிக்கப்பட்டதுமான தர்மத்தை, போரில் வீரர்கள் உயிரைக் காக்கும் பொருட்டு எப்படி எந்த வகையிலும் கைவிடுவார்கள்?