ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 11.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.14.1
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्या भीमसेनोऽथ भीतवत् ।
गान्धारीं प्रत्युवाचेदं वचः सानुनयं तदा ॥ ११.१४.१ ॥
ಅವಳ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಭೀಮಸೇನನು ಆಗ ಭಯಗೊಂಡವನಂತೆ ಗಾಂಧಾರಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
11.14.2
अधर्मो यदि वा धर्मस्त्रासात्तत्र मया कृतः ।
आत्मानं त्रातुकामेन तन्मे त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ ११.१४.२ ॥
ಅದು ಅಧರ್ಮವೇ ಇರಲಿ ಅಥವಾ ಧರ್ಮವೇ ಇರಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಭಯದಿಂದ ನನ್ನಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯಿಂದ. ಅದನ್ನು ನೀವು ನನಗೆ ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು.
11.14.3
न हि युद्धेन पुत्रस्ते धर्मेण स महाबलः ।
दुःशक्यः केनचिद्धर्तुमतो विषममाचरम् ॥ ११.१४.३ ॥
ನಿನ್ನ ಮಗ ಯುದ್ಧದಿಂದಲೂ ಧರ್ಮದಿಂದಲೂ ಗೆಲ್ಲಲ್ಪಡುವವನಲ್ಲ; ಆ ಮಹಾಬಲನನ್ನು ಯಾರೂ ಸೋಲಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ವಿಷಮವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡೆ.
11.14.4
अधर्मेण जितः पूर्वं तेन चापि युधिष्ठिरः ।
निकृताश्च सदैव स्म तो विषममाचरम् ॥ ११.१४.४ ॥
ಹಿಂದೆ ಅವನು ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನೂ ಗೆದ್ದನು; ಅವರು ಸದಾ ಮೋಸಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ವಿಷಮವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡೆ.
11.14.5
सैन्यस्यैकोऽवशिष्टोऽयं गदायुद्धे च वीर्यवान् ।
न त्यक्ष्यति हृतं राज्यमिति वै तत्कृतं मया ॥ ११.१४.५ ॥
ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವವನು ಇವನೊಬ್ಬನೇ; ಗದಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮಿ; ಅಪಹರಿಸಿದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಇವನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದೆ.
11.14.6
एकपत्नीं च पाश्चालीमेकवस्त्रां रजस्वलाम् ।
भवत्या विदितं सर्वमुक्तवान्यत्सुतस्तव ॥ ११.१४.६ ॥
ಒಬ್ಬನೇ ಪತಿಯುಳ್ಳ ಪಾಂಚಾಲಿಯನ್ನು, ಒಂದೇ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ, ರಜಸ್ವಲೆಯಾಗಿದ್ದಾಗ, ನಿನ್ನ ಮಗ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.
11.14.7
सुयोधनं त्वसंहृत्य न शक्या भूः ससागरा ।
केवला भोक्तुमस्माभिरतश्चैतत्कृतं मया ॥ ११.१४.७ ॥
ಸುಯೋಧನನನ್ನು ಸಂಹರಿಸದೆ ಸಾಗರಗಳೊಂದಿಗಿನ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಾವು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದೆ.
11.14.8
तच्चाप्यप्रियमस्माकं पुत्रस्ते समुपाचरत् ।
द्रौपद्या यत्सभामध्ये सव्यमूरुमदर्शयत् ॥ ११.१४.८ ॥
ನಿಮ್ಮ ಮಗನು ನಮಗೆ ಅಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನೂ ಮಾಡಿದನು; ಸಭೆಯ ನಡುವೆ ದ್ರೌಪದಿಗೆ ತನ್ನ ಎಡ ತೊಡೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.
11.14.9
तत्रैव वध्यः सोऽस्माकं दुराचारोऽप्ब ते सुतः ।
धर्मराजाज्ञया चैव स्थिताः स्म समये पुरा ॥ ११.१४.९ ॥
ಅಲ್ಲಿಯೇ ಆ ದುರಾಚಾರಿ ನಿಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ನಾವು ವಧಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಧರ್ಮರಾಜರ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ಒಪ್ಪಂದದಿಂದ ನಾವು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದೆವು.
11.14.10
वैरमुद्दीपितं राज्ञि पुत्रेण तव यन्महत् ।
क्लेशिताश्च वने नित्यं तत एतत्कृतं मया ॥ ११.१४.१० ॥
ಓ ರಾಣಿ, ನಿಮ್ಮ ಮಗನು ಹೊತ್ತಿಸಿದ ಮಹಾ ವೈರದಿಂದಲೂ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಪೀಡಿಸಿದುದರಿಂದಲೂ ನಾನು ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದೆ.
11.14.11
वैरस्यास्य गताः पारं हत्वा दुर्योधनं रणे ।
राज्यं युधिष्ठिरे प्राप्ते वयं च गतमन्यवः ॥ ११.१४.११ ॥
ಈ ವೈರದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ನಾವು ದಾಟಿದೆವು; ರಣದಲ್ಲಿ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಕೊಂದು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ರಾಜ್ಯ ದೊರೆತಾಗ ನಾವು ಕ್ರೋಧರಹಿತರಾದೆವು.
11.14.12
न तस्यैवं वधस्तात यं प्रशंससि मे सुतम् ।
कृतवांश्चापि तत्सर्वं यदिदं भाषसे मयि ॥ ११.१४.१२ ॥
ಅಯ್ಯಾ, ನೀನು ಹೊಗಳುವ ನನ್ನ ಮಗನ ವಧೆ ಹೀಗೆ ನಡೆದಿಲ್ಲ; ನೀನು ನನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವನು ಮಾಡಿದ್ದನು.
11.14.13
हताश्वे नकुले यत्तु वृषसेनेन भारत ।
अपिबः शोणितं सङ्ख्ये दुःशासनशरीरजम् ॥ ११.१४.१३ ॥
ಓ ಭರತನೇ, ವೃಷಸೇನನು ನಕುಲನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕೊಂದಾಗ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದುಃಶಾಸನನ ದೇಹದಿಂದ ಸುರಿದ ರಕ್ತವನ್ನು ನೀನು ಕುಡಿದೆ.
11.14.14
सद्भिर्विगर्हितं घोरमनार्यजनसेवितम् ।
क्रूरं कर्माकृथास्तस्मात्तदयुक्तं वृकोदर ॥ ११.१४.१४ ॥
ಓ ವೃಕೋದರನೇ, ಸಜ್ಜನರು ನಿಂದಿಸುವ, ಭಯಂಕರವಾದ, ಅನಾರ್ಯರು ಆಚರಿಸುವ, ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೀನು ಮಾಡಿದೆ; ಅದು ಅನುಚಿತ.
11.14.15
हताश्वं नकुलं दृष्ट्वा वृषसेनेन संयुगे ।
शत्रूणां तु प्रहृष्टानां त्रासः सञ्जनितो मया ॥ ११.१४.१५ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವೃಷಸೇನನು ನಕುಲನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕೊಂದದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶತ್ರುಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿದೆ.
11.14.16
स प्रतिज्ञामकरवं पिबाम्यसृगरेरिति ।
रुधिरं नातिचक्राम दन्तोष्ठादम्ब मा शुचः ॥ ११.१४.१६ ॥
'ಶತ್ರುವಿನ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ನಾನು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ; ಆ ರಕ್ತವು ನನ್ನ ಹಲ್ಲು ಮತ್ತು ತುಟಿಗಳನ್ನು ದಾಟಲಿಲ್ಲ. ಅಮ್ಮಾ, ದುಃಖಿಸಬೇಡ.
11.14.17
अन्यस्यापि न पातव्यं रुधिरं किंपुनः स्वकम् ।
यथैवात्मा तथा भ्राता विशेषो नास्ति कश्चन ॥ ११.१४.१७ ॥
ಬೇರೆಯವರ ರಕ್ತವನ್ನೂ ಕುಡಿಯಬಾರದು, ತನ್ನ ರಕ್ತದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದೇನಿದೆ. ತನ್ನ ಆತ್ಮದಂತೆಯೇ ಸಹೋದರನೂ; ಯಾವ ಭೇದವೂ ಇಲ್ಲ.
11.14.18
वैवस्तितो हि तद्वेद यथावत्कुलनन्दिनि ।
मा कृथा हृदि तन्मातर्न तत्पीतं मयाऽनधे ॥ ११.१४.१८ ॥
ಕುಲನಂದಿನಿ, ವೈವಸ್ವತ ಯಮನು ಇದನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ. ಅಮ್ಮಾ, ಅದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಡ; ನಿಷ್ಕಳಂಕಳೇ, ಆ ರಕ್ತವನ್ನು ನಾನು ಕುಡಿಯಲಿಲ್ಲ.
11.14.19
केशपक्षपरामर्शे द्रौपद्या द्यूतकारिते ।
क्रोधाद्यदब्रवं चाहं तच्च मे हृदि वर्तते ॥ ११.१४.१९ ॥
ದ್ಯೂತದಲ್ಲಿ ದ್ರೌಪದಿಯ ಕೂದಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ಎಳೆದಾಗ ಕೋಪದಿಂದ ನಾನು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿವೆ.
11.14.20
क्षत्रधर्माच्च्युतो राज्ञि भवेयं शाश्वतीः समाः ।
प्रतिज्ञां तामनिस्तीर्य ततस्तत्कृतवानहम् ॥ ११.१४.२० ॥
ರಾಣಿ, ಆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸದೆ ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮದಿಂದ ಚ್ಯುತನಾದರೆ ನಾನು ಶಾಶ್ವತ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದೆ.
11.14.21
अनिगृह्य पुरा पुत्रानस्मस्वनपकारिषु ।
न ममार्हसि कल्याणि दोषेण परिशङ्कितुम् ॥ ११.१४.२१ ॥
ಕಲ್ಯಾಣಿ, ನಾವು ನಿರಪರಾಧಿಗಳಾಗಿದ್ದಾಗ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮೊದಲೇ ತಡೆಯದ ದೋಷವನ್ನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
11.14.22
वृद्धस्यास्य शतं पुत्रान्निघ्नंस्त्वमपराजितः ।
कस्मानाशेषयः कञ्चिद्येनाल्पमपराधितम् ॥ ११.१४.२२ ॥
ಈ ವೃದ್ಧನ ನೂರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರೂ ನೀನು ಅಜೇಯನಾಗಿದ್ದೆ; ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದ ಒಬ್ಬರನ್ನಾದರೂ ಏಕೆ ಉಳಿಸಲಿಲ್ಲ?
11.14.23
सन्तानमावयोस्तात वृद्धयोर्हृतराज्ययोः ।
नाशेषयः कथं यष्टिमेकां वृद्धयुगस्य वै ॥ ११.१४.२३ ॥
ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ರಾಜ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರು ವೃದ್ಧರ ಸಂತಾನವನ್ನು ಒಬ್ಬರೂ ಉಳಿಸದೆ ಏಕೆ ನಾಶಮಾಡಿದೆ? ಈ ವೃದ್ಧ ದಂಪತಿಗೆ ಒಂದೇ ಕೋಲನ್ನಾದರೂ ಹೇಗೆ ಉಳಿಸಲಿಲ್ಲ?
11.14.24
शेषे ह्यवस्थिते तात पुत्राणामल्पकेऽपि च ।
मन्ददुःखं भवेदद्य यदि त्वं धर्ममाचरेः ॥ ११.१४.२४ ॥
ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಉಳಿದಿದ್ದರೆ, ಇಂದು ಈ ದುಃಖ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಆಗಿರುತ್ತಿತ್ತು.