Mahābhārata · Adhyāya 11.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.14.1
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्या भीमसेनोऽथ भीतवत् ।
गान्धारीं प्रत्युवाचेदं वचः सानुनयं तदा ॥ ११.१४.१ ॥
Als Bhīmasena ihre Worte hörte, sprach er da, gleichsam verängstigt, diese versöhnlichen Worte zu Gāndhārī.
11.14.2
अधर्मो यदि वा धर्मस्त्रासात्तत्र मया कृतः ।
आत्मानं त्रातुकामेन तन्मे त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ ११.१४.२ ॥
Ob es Unrecht oder Recht war, ich tat es dort aus Furcht, weil ich mich selbst retten wollte. Das musst du mir verzeihen.
11.14.3
न हि युद्धेन पुत्रस्ते धर्मेण स महाबलः ।
दुःशक्यः केनचिद्धर्तुमतो विषममाचरम् ॥ ११.१४.३ ॥
Dein Sohn war weder durch Krieg noch auf rechtmäßige Weise zu besiegen; jener Starke war für niemanden leicht zu überwinden. Deshalb handelte ich unredlich.
11.14.4
अधर्मेण जितः पूर्वं तेन चापि युधिष्ठिरः ।
निकृताश्च सदैव स्म तो विषममाचरम् ॥ ११.१४.४ ॥
Früher hatte er Yudhiṣṭhira durch Unrecht besiegt, und sie waren stets betrogen worden; deshalb handelte ich unredlich.
11.14.5
सैन्यस्यैकोऽवशिष्टोऽयं गदायुद्धे च वीर्यवान् ।
न त्यक्ष्यति हृतं राज्यमिति वै तत्कृतं मया ॥ ११.१४.५ ॥
Von dem Heer ist nur dieser eine übrig, und er ist mächtig im Keulenkampf; er wird das geraubte Reich nicht aufgeben, deshalb tat ich es.
11.14.6
एकपत्नीं च पाश्चालीमेकवस्त्रां रजस्वलाम् ।
भवत्या विदितं सर्वमुक्तवान्यत्सुतस्तव ॥ ११.१४.६ ॥
Was Pāñcālī betrifft, die Frau eines einzigen Mannes, nur mit einem Gewand bekleidet und in ihrer Menstruation, all das, was dein Sohn sagte, das kennst du alles.
11.14.7
सुयोधनं त्वसंहृत्य न शक्या भूः ससागरा ।
केवला भोक्तुमस्माभिरतश्चैतत्कृतं मया ॥ ११.१४.७ ॥
Ohne Suyodhana erschlagen zu haben, hätten wir diese Erde mit ihren Meeren nicht allein genießen können; deshalb habe ich dies getan.
11.14.8
तच्चाप्यप्रियमस्माकं पुत्रस्ते समुपाचरत् ।
द्रौपद्या यत्सभामध्ये सव्यमूरुमदर्शयत् ॥ ११.१४.८ ॥
Ihr Sohn tat uns auch jene unerfreuliche Sache an: Mitten in der Versammlung zeigte er Draupadī seinen linken Schenkel.
11.14.9
तत्रैव वध्यः सोऽस्माकं दुराचारोऽप्ब ते सुतः ।
धर्मराजाज्ञया चैव स्थिताः स्म समये पुरा ॥ ११.१४.९ ॥
Dort hätten wir eben Euren frevelhaften Sohn erschlagen sollen; doch auf Befehl des Dharma-Königs und wegen der früheren Vereinbarung blieben wir stehen.
11.14.10
वैरमुद्दीपितं राज्ञि पुत्रेण तव यन्महत् ।
क्लेशिताश्च वने नित्यं तत एतत्कृतं मया ॥ ११.१४.१० ॥
O Königin, wegen der großen Feindschaft, die Euer Sohn entfachte, und weil er uns im Wald ständig quälte, habe ich dies getan.
11.14.11
वैरस्यास्य गताः पारं हत्वा दुर्योधनं रणे ।
राज्यं युधिष्ठिरे प्राप्ते वयं च गतमन्यवः ॥ ११.१४.११ ॥
Wir haben das Ende dieser Feindschaft erreicht: Nachdem wir Duryodhana im Kampf erschlagen haben und Yudhiṣṭhira das Königreich erlangt hat, sind wir frei von Zorn.
11.14.12
न तस्यैवं वधस्तात यं प्रशंससि मे सुतम् ।
कृतवांश्चापि तत्सर्वं यदिदं भाषसे मयि ॥ ११.१४.१२ ॥
Nicht so ist der Tod meines Sohnes geschehen, den du lobst, mein Lieber; und er hat auch alles getan, wovon du mir hier sprichst.
11.14.13
हताश्वे नकुले यत्तु वृषसेनेन भारत ।
अपिबः शोणितं सङ्ख्ये दुःशासनशरीरजम् ॥ ११.१४.१३ ॥
O Bhārata, als Vṛṣasena Nakulas Pferde erschlug, hast du im Kampf das Blut getrunken, das aus Duḥśāsanas Körper floss.
11.14.14
सद्भिर्विगर्हितं घोरमनार्यजनसेवितम् ।
क्रूरं कर्माकृथास्तस्मात्तदयुक्तं वृकोदर ॥ ११.१४.१४ ॥
O Vṛkodara, du hast jene grausame, schreckliche Tat begangen, die von den Guten getadelt und von unedlen Menschen geübt wird; sie war unangemessen.
11.14.15
हताश्वं नकुलं दृष्ट्वा वृषसेनेन संयुगे ।
शत्रूणां तु प्रहृष्टानां त्रासः सञ्जनितो मया ॥ ११.१४.१५ ॥
Als ich sah, wie Nakulas Pferde im Kampf von Vṛṣasena erschlagen wurden, verbreitete ich Schrecken unter den frohlockenden Feinden.
11.14.16
स प्रतिज्ञामकरवं पिबाम्यसृगरेरिति ।
रुधिरं नातिचक्राम दन्तोष्ठादम्ब मा शुचः ॥ ११.१४.१६ ॥
Ich legte das Gelübde ab: »Ich werde das Blut des Feindes trinken«; dieses Blut ging nicht über meine Zähne und Lippen hinaus. Mutter, sei nicht betrübt.
11.14.17
अन्यस्यापि न पातव्यं रुधिरं किंपुनः स्वकम् ।
यथैवात्मा तथा भ्राता विशेषो नास्ति कश्चन ॥ ११.१४.१७ ॥
Auch das Blut eines anderen darf man nicht trinken, geschweige denn das eigene. Ein Bruder ist wie das eigene Selbst; es gibt keinen Unterschied.
11.14.18
वैवस्तितो हि तद्वेद यथावत्कुलनन्दिनि ।
मा कृथा हृदि तन्मातर्न तत्पीतं मयाऽनधे ॥ ११.१४.१८ ॥
Vaivasvata (Yama) weiß dies genau, o Freude der Familie. Mutter, bewahre es nicht im Herzen; o Makellose, ich habe dieses Blut nicht getrunken.
11.14.19
केशपक्षपरामर्शे द्रौपद्या द्यूतकारिते ।
क्रोधाद्यदब्रवं चाहं तच्च मे हृदि वर्तते ॥ ११.१४.१९ ॥
Die Worte, die ich im Zorn sprach, als Draupadīs Haar gepackt wurde und sie beim Würfelspiel gezerrt wurde, sind noch immer in meinem Herzen.
11.14.20
क्षत्रधर्माच्च्युतो राज्ञि भवेयं शाश्वतीः समाः ।
प्रतिज्ञां तामनिस्तीर्य ततस्तत्कृतवानहम् ॥ ११.१४.२० ॥
Königin, wäre ich vom Pflicht des Kriegers abgefallen, ohne jenes Gelübde zu erfüllen, so bliebe ich dafür endlose Jahre; darum tat ich es.
11.14.21
अनिगृह्य पुरा पुत्रानस्मस्वनपकारिषु ।
न ममार्हसि कल्याणि दोषेण परिशङ्कितुम् ॥ ११.१४.२१ ॥
Edle Frau, es ziemt sich nicht, mich einer Schuld zu verdächtigen, weil ich deine Söhne nicht früher zurückgehalten habe, obwohl wir nichts Unrechtes getan hatten.
11.14.22
वृद्धस्यास्य शतं पुत्रान्निघ्नंस्त्वमपराजितः ।
कस्मानाशेषयः कञ्चिद्येनाल्पमपराधितम् ॥ ११.१४.२२ ॥
Da du die hundert Söhne dieses Greises erschlagen hast, bist du unbesiegt geblieben; warum hast du keinen am Leben gelassen, nicht einmal den, der nur einen geringen Frevel begangen hatte?
11.14.23
सन्तानमावयोस्तात वृद्धयोर्हृतराज्ययोः ।
नाशेषयः कथं यष्टिमेकां वृद्धयुगस्य वै ॥ ११.१४.२३ ॥
Lieber Sohn, warum hast du von unserer Nachkommenschaft, uns beiden Alten, deren Reich geraubt wurde, keinen verschont? Wie konntest du dem alten Paar nicht einmal einen einzigen Stab lassen?
11.14.24
शेषे ह्यवस्थिते तात पुत्राणामल्पकेऽपि च ।
मन्ददुःखं भवेदद्य यदि त्वं धर्ममाचरेः ॥ ११.१४.२४ ॥
Lieber Sohn, hättest du das Dharma geübt und wären auch nur wenige meiner Söhne geblieben, so wäre dieser Kummer heute gering.