മഹാഭാരതം · അധ്യായം 11.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.14.1
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्या भीमसेनोऽथ भीतवत् ।
गान्धारीं प्रत्युवाचेदं वचः सानुनयं तदा ॥ ११.१४.१ ॥
അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഭീമസേനൻ അപ്പോൾ ഭയപ്പെട്ടവനെപ്പോലെ ഗാന്ധാരിയോട് വിനയത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
11.14.2
अधर्मो यदि वा धर्मस्त्रासात्तत्र मया कृतः ।
आत्मानं त्रातुकामेन तन्मे त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ ११.१४.२ ॥
അത് അധർമ്മമോ ധർമ്മമോ ആകട്ടെ, അവിടെ ഭയം കൊണ്ട് എന്നാൽ ചെയ്യപ്പെട്ടു; സ്വയം രക്ഷിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ. അത് നീ എനിക്കു ക്ഷമിക്കണം.
11.14.3
न हि युद्धेन पुत्रस्ते धर्मेण स महाबलः ।
दुःशक्यः केनचिद्धर्तुमतो विषममाचरम् ॥ ११.१४.३ ॥
നിന്റെ പുത്രനെ യുദ്ധം കൊണ്ടോ ധർമ്മം കൊണ്ടോ ജയിക്കാനാവില്ല; ആ മഹാബലനെ ആർക്കും തോൽപ്പിക്കുക പ്രയാസം; അതിനാൽ ഞാൻ വിഷമമായി പെരുമാറി.
11.14.4
अधर्मेण जितः पूर्वं तेन चापि युधिष्ठिरः ।
निकृताश्च सदैव स्म तो विषममाचरम् ॥ ११.१४.४ ॥
മുൻപ് അവൻ അധർമ്മത്താൽ യുധിഷ്ഠിരനെയും ജയിച്ചു; അവർ എപ്പോഴും വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അതിനാൽ ഞാൻ വിഷമമായി പെരുമാറി.
11.14.5
सैन्यस्यैकोऽवशिष्टोऽयं गदायुद्धे च वीर्यवान् ।
न त्यक्ष्यति हृतं राज्यमिति वै तत्कृतं मया ॥ ११.१४.५ ॥
സൈന്യത്തിൽ ശേഷിച്ചവൻ ഇവൻ മാത്രമാണ്; ഗദായുദ്ധത്തിൽ വീര്യവാനാണ്; കവർന്ന രാജ്യം ഇവൻ വിട്ടുകൊടുക്കില്ല; അതിനാൽ ഞാൻ അത് ചെയ്തു.
11.14.6
एकपत्नीं च पाश्चालीमेकवस्त्रां रजस्वलाम् ।
भवत्या विदितं सर्वमुक्तवान्यत्सुतस्तव ॥ ११.१४.६ ॥
ഒരു ഭർത്താവുള്ള പാഞ്ചാലിയെ, ഒറ്റ വസ്ത്രത്തിൽ, രജസ്വലയായിരിക്കെ, നിന്റെ പുത്രൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം നിനക്കറിയാം.
11.14.7
सुयोधनं त्वसंहृत्य न शक्या भूः ससागरा ।
केवला भोक्तुमस्माभिरतश्चैतत्कृतं मया ॥ ११.१४.७ ॥
സുയോധനനെ വധിക്കാതെ സമുദ്രങ്ങളോടുകൂടിയ ഈ ഭൂമി ഞങ്ങൾക്ക് മാത്രമായി ഭോഗിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല; അതിനാൽ ഞാൻ ഇത് ചെയ്തു.
11.14.8
तच्चाप्यप्रियमस्माकं पुत्रस्ते समुपाचरत् ।
द्रौपद्या यत्सभामध्ये सव्यमूरुमदर्शयत् ॥ ११.१४.८ ॥
നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ ഞങ്ങൾക്ക് അപ്രിയമായ ആ കാര്യവും ചെയ്തു; സഭാമധ്യത്തിൽ ദ്രൗപദിക്ക് തന്റെ ഇടത് തുട കാണിച്ചു.
11.14.9
तत्रैव वध्यः सोऽस्माकं दुराचारोऽप्ब ते सुतः ।
धर्मराजाज्ञया चैव स्थिताः स्म समये पुरा ॥ ११.१४.९ ॥
അവിടെ വെച്ചുതന്നെ ആ ദുരാചാരിയായ നിങ്ങളുടെ പുത്രനെ ഞങ്ങൾ വധിക്കേണ്ടതായിരുന്നു; എന്നാൽ ധർമ്മരാജന്റെ കല്പനയാലും മുൻപുള്ള സമയക്കരാറിനാലും ഞങ്ങൾ അടങ്ങിനിന്നു.
11.14.10
वैरमुद्दीपितं राज्ञि पुत्रेण तव यन्महत् ।
क्लेशिताश्च वने नित्यं तत एतत्कृतं मया ॥ ११.१४.१० ॥
രാജ്ഞീ, നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ ജ്വലിപ്പിച്ച മഹാവൈരവും, കാട്ടിൽ ഞങ്ങളെ എപ്പോഴും ക്ലേശിപ്പിച്ചതും കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇത് ചെയ്തത്.
11.14.11
वैरस्यास्य गताः पारं हत्वा दुर्योधनं रणे ।
राज्यं युधिष्ठिरे प्राप्ते वयं च गतमन्यवः ॥ ११.१४.११ ॥
ഈ വൈരത്തിന്റെ അറ്റം ഞങ്ങൾ കടന്നു; യുദ്ധത്തിൽ ദുര്യോധനനെ വധിച്ച്, യുധിഷ്ഠിരന് രാജ്യം ലഭിച്ചപ്പോൾ ഞങ്ങൾ കോപമില്ലാത്തവരായി.
11.14.12
न तस्यैवं वधस्तात यं प्रशंससि मे सुतम् ।
कृतवांश्चापि तत्सर्वं यदिदं भाषसे मयि ॥ ११.१४.१२ ॥
അല്ലയോ കുഞ്ഞേ, നീ പ്രശംസിക്കുന്ന എന്റെ പുത്രന്റെ വധം ഇങ്ങനെയല്ല; നീ എന്നോട് പറയുന്നതെല്ലാം അവൻ ചെയ്തിട്ടുമുണ്ട്.
11.14.13
हताश्वे नकुले यत्तु वृषसेनेन भारत ।
अपिबः शोणितं सङ्ख्ये दुःशासनशरीरजम् ॥ ११.१४.१३ ॥
ഭാരതാ, വൃഷസേനൻ നകുലന്റെ കുതിരകളെ കൊന്നപ്പോൾ, യുദ്ധത്തിൽ ദുഃശാസനന്റെ ശരീരത്തിൽനിന്നുള്ള രക്തം നീ കുടിച്ചു.
11.14.14
सद्भिर्विगर्हितं घोरमनार्यजनसेवितम् ।
क्रूरं कर्माकृथास्तस्मात्तदयुक्तं वृकोदर ॥ ११.१४.१४ ॥
വൃകോദരാ, സജ്ജനങ്ങൾ നിന്ദിക്കുന്നതും ഭയങ്കരവും അനാര്യജനങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നതും ക്രൂരവുമായ കർമ്മം നീ ചെയ്തു; അത് അനുചിതമാണ്.
11.14.15
हताश्वं नकुलं दृष्ट्वा वृषसेनेन संयुगे ।
शत्रूणां तु प्रहृष्टानां त्रासः सञ्जनितो मया ॥ ११.१४.१५ ॥
യുദ്ധത്തിൽ വൃഷസേനൻ നകുലന്റെ കുതിരകളെ കൊന്നത് കണ്ട്, സന്തോഷിച്ചിരുന്ന ശത്രുക്കളിൽ ഞാൻ ഭയം ജനിപ്പിച്ചു.
11.14.16
स प्रतिज्ञामकरवं पिबाम्यसृगरेरिति ।
रुधिरं नातिचक्राम दन्तोष्ठादम्ब मा शुचः ॥ ११.१४.१६ ॥
'ശത്രുവിന്റെ രക്തം ഞാൻ കുടിക്കും' എന്ന് ഞാൻ പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു; ആ രക്തം എന്റെ പല്ലും ചുണ്ടും കടന്നുപോയില്ല. അമ്മേ, ദുഃഖിക്കരുത്.
11.14.17
अन्यस्यापि न पातव्यं रुधिरं किंपुनः स्वकम् ।
यथैवात्मा तथा भ्राता विशेषो नास्ति कश्चन ॥ ११.१४.१७ ॥
മറ്റൊരാളുടെ രക്തം പോലും കുടിക്കരുത്; സ്വന്തം രക്തത്തെക്കുറിച്ച് പറയേണ്ടതില്ല. സ്വന്തം ആത്മാവുപോലെയാണ് സഹോദരനും; യാതൊരു വ്യത്യാസവുമില്ല.
11.14.18
वैवस्तितो हि तद्वेद यथावत्कुलनन्दिनि ।
मा कृथा हृदि तन्मातर्न तत्पीतं मयाऽनधे ॥ ११.१४.१८ ॥
കുലനന്ദിനീ, വൈവസ്വതൻ (യമൻ) ഇത് യഥാവിധി അറിയുന്നു. അമ്മേ, അത് മനസ്സിൽ വെക്കരുത്; നിർമ്മലേ, ആ രക്തം ഞാൻ കുടിച്ചിട്ടില്ല.
11.14.19
केशपक्षपरामर्शे द्रौपद्या द्यूतकारिते ।
क्रोधाद्यदब्रवं चाहं तच्च मे हृदि वर्तते ॥ ११.१४.१९ ॥
ചൂതാട്ടത്തിൽ ദ്രൗപദിയുടെ മുടി പിടിച്ചു വലിച്ചപ്പോൾ കോപത്താൽ ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഇപ്പോഴും എന്റെ ഹൃദയത്തിലുണ്ട്.
11.14.20
क्षत्रधर्माच्च्युतो राज्ञि भवेयं शाश्वतीः समाः ।
प्रतिज्ञां तामनिस्तीर्य ततस्तत्कृतवानहम् ॥ ११.१४.२० ॥
രാജ്ഞീ, ആ പ്രതിജ്ഞ നിറവേറ്റാതെ ക്ഷത്രധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ വീണുപോയെങ്കിൽ, നിത്യവർഷങ്ങളോളം ഞാൻ അങ്ങനെ തന്നെ ഇരിക്കേണ്ടി വരുമായിരുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അത് ചെയ്തു.
11.14.21
अनिगृह्य पुरा पुत्रानस्मस्वनपकारिषु ।
न ममार्हसि कल्याणि दोषेण परिशङ्कितुम् ॥ ११.१४.२१ ॥
കല്യാണീ, ഞങ്ങൾ നിരപരാധികളായിരിക്കെ നിന്റെ പുത്രന്മാരെ മുമ്പേ തടയാതിരുന്ന കുറ്റം എന്റെ മേൽ ആരോപിക്കുന്നത് നിനക്കു യോജിച്ചതല്ല.
11.14.22
वृद्धस्यास्य शतं पुत्रान्निघ्नंस्त्वमपराजितः ।
कस्मानाशेषयः कञ्चिद्येनाल्पमपराधितम् ॥ ११.१४.२२ ॥
ഈ വൃദ്ധന്റെ നൂറു പുത്രന്മാരെ കൊന്നിട്ടും നീ അജയ്യനായിരുന്നു; ചെറിയ കുറ്റം ചെയ്ത ആരെയെങ്കിലും എന്തുകൊണ്ട് ഒരാളെയും ശേഷിപ്പിക്കാതെ കൊന്നു?
11.14.23
सन्तानमावयोस्तात वृद्धयोर्हृतराज्ययोः ।
नाशेषयः कथं यष्टिमेकां वृद्धयुगस्य वै ॥ ११.१४.२३ ॥
പ്രിയ പുത്രാ, രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട ഞങ്ങൾ ഇരുവൃദ്ധരുടെ സന്തതിയെ ഒരാളെയും ശേഷിപ്പിക്കാതെ നീ എന്തിന് നശിപ്പിച്ചു? വൃദ്ധദമ്പതികൾക്ക് ഒരു വടിയെങ്കിലും എങ്ങനെ ശേഷിപ്പിച്ചില്ല?
11.14.24
शेषे ह्यवस्थिते तात पुत्राणामल्पकेऽपि च ।
मन्ददुःखं भवेदद्य यदि त्वं धर्ममाचरेः ॥ ११.१४.२४ ॥
പ്രിയ പുത്രാ, നീ ധർമ്മം ആചരിക്കുകയും എന്റെ പുത്രന്മാരിൽ കുറച്ചുപേരെങ്കിലും ശേഷിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന് ഈ ദുഃഖം ചെറുതാകുമായിരുന്നു.