மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 11.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.14.1
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्या भीमसेनोऽथ भीतवत् ।
गान्धारीं प्रत्युवाचेदं वचः सानुनयं तदा ॥ ११.१४.१ ॥
அவளுடைய அந்த வார்த்தையைக் கேட்ட பீமசேனன், அப்போது அஞ்சியவனைப் போல காந்தாரியிடம் பணிவான இந்தச் சொற்களைக் கூறினான்.
11.14.2
अधर्मो यदि वा धर्मस्त्रासात्तत्र मया कृतः ।
आत्मानं त्रातुकामेन तन्मे त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ ११.१४.२ ॥
அது அதர்மமாயினும் அல்லது தர்மமாயினும், அங்கே பயத்தினால் என்னால் செய்யப்பட்டது; என்னைக் காத்துக்கொள்ள விரும்பியதால். அதை நீ எனக்கு மன்னிக்கத் தகுந்தவள்.
11.14.3
न हि युद्धेन पुत्रस्ते धर्मेण स महाबलः ।
दुःशक्यः केनचिद्धर्तुमतो विषममाचरम् ॥ ११.१४.३ ॥
உன் மகன் போரினாலோ தர்மத்தினாலோ வெல்லப்படக்கூடியவன் அல்லன்; அந்த மகாபலசாலி எவராலும் வெல்ல முடியாதவன்; ஆகையால் நான் விஷமாக நடந்துகொண்டேன்.
11.14.4
अधर्मेण जितः पूर्वं तेन चापि युधिष्ठिरः ।
निकृताश्च सदैव स्म तो विषममाचरम् ॥ ११.१४.४ ॥
முன்பு அவனால் அதர்மத்தினால் யுதிஷ்டிரனும் வெல்லப்பட்டான்; அவர்கள் இருவரும் எப்போதும் வஞ்சிக்கப்பட்டனர்; ஆகையால் நான் விஷமாக நடந்துகொண்டேன்.
11.14.5
सैन्यस्यैकोऽवशिष्टोऽयं गदायुद्धे च वीर्यवान् ।
न त्यक्ष्यति हृतं राज्यमिति वै तत्कृतं मया ॥ ११.१४.५ ॥
படையில் எஞ்சியிருப்பவன் இவன் ஒருவனே; கதாயுத்தத்திலும் வீரியவான்; கவர்ந்த ராஜ்யத்தை இவன் விடமாட்டான்; அதனால் நான் அதைச் செய்தேன்.
11.14.6
एकपत्नीं च पाश्चालीमेकवस्त्रां रजस्वलाम् ।
भवत्या विदितं सर्वमुक्तवान्यत्सुतस्तव ॥ ११.१४.६ ॥
ஒரே கணவனையுடைய பாஞ்சாலியை, ஒரே ஆடையுடன், மாதவிடாயிலிருந்த நிலையில், உன் மகன் சொன்னதை நீ அறிவாய்.
11.14.7
सुयोधनं त्वसंहृत्य न शक्या भूः ससागरा ।
केवला भोक्तुमस्माभिरतश्चैतत्कृतं मया ॥ ११.१४.७ ॥
சுயோதனனைக் கொல்லாமல் கடல்களுடன் கூடிய இந்தப் பூமியை நாங்கள் தனியாக அனுபவிக்க இயலாது; எனவே நான் இதைச் செய்தேன்.
11.14.8
तच्चाप्यप्रियमस्माकं पुत्रस्ते समुपाचरत् ।
द्रौपद्या यत्सभामध्ये सव्यमूरुमदर्शयत् ॥ ११.१४.८ ॥
உங்கள் மகன் எங்களுக்கு அப்பிரியமான அதையும் செய்தான்; சபையின் நடுவில் திரௌபதியிடம் தனது இடது தொடையைக் காட்டினான்.
11.14.9
तत्रैव वध्यः सोऽस्माकं दुराचारोऽप्ब ते सुतः ।
धर्मराजाज्ञया चैव स्थिताः स्म समये पुरा ॥ ११.१४.९ ॥
அங்கேயே அந்த தீயொழுக்கமுள்ள உம் மகனைக் கொல்லவேண்டியிருந்தது; ஆனால் தர்மராஜரின் கட்டளையாலும் முன்பு செய்த உடன்பாட்டாலும் நாங்கள் அடங்கியிருந்தோம்.
11.14.10
वैरमुद्दीपितं राज्ञि पुत्रेण तव यन्महत् ।
क्लेशिताश्च वने नित्यं तत एतत्कृतं मया ॥ ११.१४.१० ॥
அரசியே, உம் மகன் மூட்டிய பெரிய பகைமையாலும், காட்டில் எங்களை எப்போதும் துன்புறுத்தியதாலும், அதனால் நான் இதைச் செய்தேன்.
11.14.11
वैरस्यास्य गताः पारं हत्वा दुर्योधनं रणे ।
राज्यं युधिष्ठिरे प्राप्ते वयं च गतमन्यवः ॥ ११.१४.११ ॥
இந்தப் பகைமையின் முடிவை நாங்கள் கடந்தோம்; போரில் துரியோதனனைக் கொன்று, யுதிட்டிரர் அரசைப் பெற்றபோது நாங்கள் சினமற்றவர்களானோம்.
11.14.12
न तस्यैवं वधस्तात यं प्रशंससि मे सुतम् ।
कृतवांश्चापि तत्सर्वं यदिदं भाषसे मयि ॥ ११.१४.१२ ॥
அப்பனே, நீ புகழும் என் மகனின் வதம் இவ்வாறு நடக்கவில்லை; நீ என்னிடம் சொல்லும் அனைத்தையும் அவனும் செய்திருக்கிறான்.
11.14.13
हताश्वे नकुले यत्तु वृषसेनेन भारत ।
अपिबः शोणितं सङ्ख्ये दुःशासनशरीरजम् ॥ ११.१४.१३ ॥
பாரதனே, வ்ருஷசேனன் நகுலனின் குதிரைகளைக் கொன்றபோது, போரில் துஶாசனனின் உடலிலிருந்து வழிந்த இரத்தத்தை நீ குடித்தாய்.
11.14.14
सद्भिर्विगर्हितं घोरमनार्यजनसेवितम् ।
क्रूरं कर्माकृथास्तस्मात्तदयुक्तं वृकोदर ॥ ११.१४.१४ ॥
ஓ வ்ருகோதரா, நல்லோரால் இகழப்பட்டதும், பயங்கரமானதும், அநாரியரால் செய்யப்படுவதும், கொடுமையானதுமான செயலை நீ செய்தாய்; அது தகாதது.
11.14.15
हताश्वं नकुलं दृष्ट्वा वृषसेनेन संयुगे ।
शत्रूणां तु प्रहृष्टानां त्रासः सञ्जनितो मया ॥ ११.१४.१५ ॥
போரில் வ்ருஷசேனனால் நகுலனின் குதிரைகள் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, மகிழ்ந்த எதிரிகளுக்கு நான் அச்சத்தை உண்டாக்கினேன்.
11.14.16
स प्रतिज्ञामकरवं पिबाम्यसृगरेरिति ।
रुधिरं नातिचक्राम दन्तोष्ठादम्ब मा शुचः ॥ ११.१४.१६ ॥
'எதிரியின் இரத்தத்தைக் குடிப்பேன்' என்று நான் சபதம் செய்தேன்; அந்த இரத்தம் என் பற்களையும் உதடுகளையும் கடந்து செல்லவில்லை. அம்மா, வருந்தாதே.
11.14.17
अन्यस्यापि न पातव्यं रुधिरं किंपुनः स्वकम् ।
यथैवात्मा तथा भ्राता विशेषो नास्ति कश्चन ॥ ११.१४.१७ ॥
பிறருடைய இரத்தத்தையும் குடிக்கக் கூடாது; தன்னுடையதைப் பற்றி சொல்ல வேண்டியதே இல்லை. தன் ஆத்மா போலவே சகோதரனும்; எந்த வேறுபாடும் இல்லை.
11.14.18
वैवस्तितो हि तद्वेद यथावत्कुलनन्दिनि ।
मा कृथा हृदि तन्मातर्न तत्पीतं मयाऽनधे ॥ ११.१४.१८ ॥
குலத்தை மகிழ்விப்பவளே, வைவஸ்வதன் (யமன்) இதை முழுமையாக அறிவான். அம்மா, அதை மனதில் வைக்காதே; பாவமற்றவளே, அந்த இரத்தத்தை நான் குடிக்கவில்லை.
11.14.19
केशपक्षपरामर्शे द्रौपद्या द्यूतकारिते ।
क्रोधाद्यदब्रवं चाहं तच्च मे हृदि वर्तते ॥ ११.१४.१९ ॥
சூதாட்டத்தில் திரௌபதியின் கூந்தலைப் பிடித்து இழுத்தபோது கோபத்தில் நான் சொன்னது இன்னும் என் மனதில் இருக்கிறது.
11.14.20
क्षत्रधर्माच्च्युतो राज्ञि भवेयं शाश्वतीः समाः ।
प्रतिज्ञां तामनिस्तीर्य ततस्तत्कृतवानहम् ॥ ११.१४.२० ॥
அரசியே, அந்த சபதத்தை நிறைவேற்றாமல் நான் க்ஷத்ரிய தர்மத்திலிருந்து விலகியிருந்தால், நெடுங்காலம் அவ்வாறே இருந்திருப்பேன்; ஆகவே நான் அதைச் செய்தேன்.
11.14.21
अनिगृह्य पुरा पुत्रानस्मस्वनपकारिषु ।
न ममार्हसि कल्याणि दोषेण परिशङ्कितुम् ॥ ११.१४.२१ ॥
நல்லவளே, நாங்கள் குற்றமற்றவர்களாக இருந்தபோதும் உன் மகன்களை முன்னமே அடக்கவில்லை என்ற குற்றத்தை என் மேல் சுமத்துவது உனக்குத் தகாது.
11.14.22
वृद्धस्यास्य शतं पुत्रान्निघ्नंस्त्वमपराजितः ।
कस्मानाशेषयः कञ्चिद्येनाल्पमपराधितम् ॥ ११.१४.२२ ॥
இந்த முதியவரின் நூறு மகன்களைக் கொன்றும் நீ வெல்லப்படாதவனாக இருந்தாய்; ஏன் ஒரு சிறு குற்றம் செய்த எவரையும் மீதமின்றி விட்டுவைக்கவில்லை?
11.14.23
सन्तानमावयोस्तात वृद्धयोर्हृतराज्ययोः ।
नाशेषयः कथं यष्टिमेकां वृद्धयुगस्य वै ॥ ११.१४.२३ ॥
அன்பு மகனே, ராஜ்யம் பறிக்கப்பட்ட இந்த முதிய இருவரின் சந்ததியை நீ ஏன் ஒருவரையும் மீதமின்றி அழித்தாய்? முதிய தம்பதிக்கு ஒரே ஊன்றுகோலையாவது எப்படி விட்டுவைக்கவில்லை?
11.14.24
शेषे ह्यवस्थिते तात पुत्राणामल्पकेऽपि च ।
मन्ददुःखं भवेदद्य यदि त्वं धर्ममाचरेः ॥ ११.१४.२४ ॥
அன்பு மகனே, நீ தர்மத்தைக் கடைப்பிடித்திருந்தால், என் மகன்களில் சிலராவது மீதமிருந்திருந்தால், இன்று இந்தத் துயரம் சிறிதாக இருந்திருக்கும்.