Mahābhārata · Adhyāya 11.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.15.1
तमेवमुक्त्वा गान्धारी युधिष्ठिरमपृच्छत ।
क्व स राजेति सक्रोधा पुत्रपौत्रवधार्दिता ॥ ११.१५.१ ॥
Tras decirle esto, Gāndhārī, atormentada por la matanza de sus hijos y nietos, preguntó airada a Yudhiṣṭhira: "¿Dónde está ese rey?"
11.15.2
तामभ्यगच्छत्कौन्तेयो वेपमानः कृताञ्जलिः ।
युधिष्ठिरस्तु गान्धारीं मधुरं वाक्यमब्रवीत् ॥ ११.१५.२ ॥
El hijo de Kuntī, temblando, con las manos juntas, se acercó a ella; y Yudhiṣṭhira le habló a Gāndhārī con palabras dulces.
11.15.3
पुत्रहन्ता नृशंसोऽहं तव देवि युधिष्ठिरः ।
शापार्हः पृथिवीनाशे हेतुभूतः शपस्व माम् ॥ ११.१५.३ ॥
Oh diosa, yo, Yudhiṣṭhira, soy el cruel asesino de tus hijos, la causa de la ruina de la tierra; merezco una maldición. Maldíceme.
11.15.4
नहि मे जीवितेनार्थो न राज्येन सुखेन वा ।
तादृशान्सुहृदो हत्वा प्रमूढस्य सुहृद्द्रुहः ॥ ११.१५.४ ॥
No tengo deseo de la vida, ni del reino, ni de la dicha, yo que, cegado, maté a tales amigos y traicioné a mis amigos.
11.15.5
तमेवंवादिनं भीतं सन्निकर्षागतं तदा ।
नोवाच किञ्चिद्गान्धारी निःश्वासपरमा नृप ॥ ११.१५.५ ॥
Al verlo hablar así, temeroso, acercado, Gāndhārī entonces no dijo nada, oh rey, absorta en profundos suspiros.
11.15.6
तस्मावनतदेहस्य पादयोर्निपतिष्यतः ।
युधिष्ठिरस्य नृपतेर्धर्मज्ञा दीर्घदर्शिनी ॥ ११.१५.६ ॥
Por tanto, Gāndhārī, conocedora del dharma, de mirada lejana, vio al rey Yudhiṣṭhira, con el cuerpo inclinado, a punto de caer a sus pies.
11.15.7
अङ्गुल्यग्राणि ददृशे देवी पट्टान्तरेण सा ।
ततः स कुनखीभूतो दर्शनीयनखो नृपः ॥ ११.१५.७ ॥
A través de la abertura de la tela, la reina vio las puntas de sus dedos. Entonces aquel rey, cuyas uñas se habían vuelto feas, tenía uñas que antes eran hermosas de ver.
11.15.8
तं दृष्ट्वा चार्जुनोऽगच्छद्वासुदेवस्य पृष्ठतः ॥ ११.१५.८ ॥
Al verlo, Arjuna se fue detrás de Vāsudeva.
11.15.9
एवं सञ्चेष्टमानांस्तानितश्चेतश्च भारत ।
गान्धारी विगतक्रोधा सांत्वयामास मातृवत् ॥ ११.१५.९ ॥
¡Oh Bhārata! Gāndhārī, libre de ira, los consoló como una madre mientras iban de aquí para allá.
11.15.10
ते पाण्डवा अनुज्ञाता मातरं वीतमत्सराः ।
अभ्यगच्छन्त सहिताः पृथां पृथुवलक्षसः ॥ ११.१५.१० ॥
Con permiso, los Pāṇḍavas, libres de envidia y de pecho ancho, fueron juntos ante su madre Pṛthā.
11.15.11
चिरस्य दृष्ट्वा पुत्रान्सा पुत्राधिभिरभिप्लुता ।
बाष्पमाहारयद्देवी वस्त्रेणावृत्य वै मुखम् ॥ ११.१५.११ ॥
Al ver a sus hijos después de mucho tiempo, la reina, abrumada por el dolor por sus hijos, se cubrió el rostro con un paño y contuvo las lágrimas.
11.15.12
ततो बाष्पं समुत्सृज्य सह पुत्रैस्तदा पृथा ।
अपश्यदेनाञ्शस्त्रौघैर्बहुधा परिविक्षतान् ॥ ११.१५.१२ ॥
Entonces, dejando caer sus lágrimas, Pṛthā los vio, junto con sus hijos, gravemente heridos de muchas maneras por torrentes de armas.
11.15.13
सा तानेकैकशः पुत्रान्संस्पृशन्ती पुनःपुनः ।
अन्वशोचत दुःखार्ता द्रौपदीं निहतात्मजाम्।
रुदन्तीमथ पाञ्चालीं ददर्श पतितां भुवि ॥ ११.१५.१३ ॥
Ella, tocando a cada uno de ellos una y otra vez, se lamentó, afligida por el dolor. Luego vio a Draupadī, cuyos hijos habían sido muertos, caída en el suelo y llorando.
11.15.14
आर्ये पौत्रास्तु ते सर्वे सौभद्रसहिता गताः ।
न त्वां तेऽद्याभिगच्छन्ति चिरं दृष्ट्वा अनिन्दिते।
किन्नु राज्येन मे कार्यं विहीनायाः सुतैर्वरैः ॥ ११.१५.१४ ॥
Ārye, todos tus nietos se han ido junto con Saubhadra. Oh intachable, aunque te han visto tanto tiempo, hoy no se acercan a ti. ¿Qué utilidad tiene el reino para mí, privada de hijos excelentes?
11.15.15
तां समाश्वासयामास पृथा पृथललोचना ।
उत्थाप्याङ्केन सुदतीं रुदतीं शोककर्शिताम् ॥ ११.१५.१५ ॥
Pṛthā, de ojos amplios, la levantó, la acogió en su regazo y consoló a la de bellos dientes, que lloraba consumida por el dolor.
11.15.16
तयैव सहिता चापि पुत्रैरनुगता पृथा ।
अभ्यगच्छत गान्धारीमार्तामार्ततरा स्वयम् ॥ ११.१५.१६ ॥
Pṛthā, acompañada por ella y seguida por sus hijos, aún más afligida, se dirigió hacia la afligida Gāndhārī.
11.15.17
तामुवाचाथ गान्धारी सह कुन्त्या यशस्विनीम् ।
मैवं पुत्रीति शोकार्ता पश्य मामपि दुःखितां ॥ ११.१५.१७ ॥
Entonces Gāndhārī, afligida por el dolor, dijo a la gloriosa Kuntī: "No lo hagas, hija; mira también a mí, que estoy afligida."
11.15.18
मन्ये लोकविनाशोऽयं कालपर्यायनोदितः ।
अवश्यभावी सम्प्राप्तः स्वभावाद्रोमहर्षणः ॥ ११.१५.१८ ॥
Creo que esta destrucción del mundo ha llegado, impulsada por el ciclo del tiempo, inevitable y, por su misma naturaleza, espeluznante.
11.15.19
इदं तत्समनुप्राप्तं विदुरस्य वचो महत् ।
असिद्धानुनये कृष्णे यदुवाच महामतिः ॥ ११.१५.१९ ॥
Esta gran palabra de Vidura, que el de gran entendimiento pronunció cuando la reconciliación con Kṛṣṇa fracasó, ha llegado ahora por completo.
11.15.20
तस्मिन्नपरिहार्येऽर्थे व्यतीते च विशेषतः ।
मा शुचो न हि शोच्यास्ते सङ्ग्रामे निधनं गताः ॥ ११.१५.२० ॥
Pasado aquel asunto inevitable, no te aflijas, sobre todo; los que hallaron la muerte en la batalla no son dignos de lamento.
11.15.21
यथैवाहं तथैव त्वं को वामाश्वासयिष्यति ।
ममैव ह्यपराधेन कुलमग्र्यं विनाशितम् ॥ ११.१५.२१ ॥
Como soy yo, así eres tú; ¿quién os consolará a vosotros dos? Por mi sola culpa ha sido destruida la más excelsa familia.