Mahābhārata · Adhyāya 11.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.15.1
तमेवमुक्त्वा गान्धारी युधिष्ठिरमपृच्छत ।
क्व स राजेति सक्रोधा पुत्रपौत्रवधार्दिता ॥ ११.१५.१ ॥
Tendo dito isso, Gāndhārī, atormentada pela matança de seus filhos e netos, perguntou com ira a Yudhiṣṭhira: "Onde está aquele rei?"
11.15.2
तामभ्यगच्छत्कौन्तेयो वेपमानः कृताञ्जलिः ।
युधिष्ठिरस्तु गान्धारीं मधुरं वाक्यमब्रवीत् ॥ ११.१५.२ ॥
O filho de Kuntī, trêmulo, de mãos postas, aproximou-se dela; e Yudhiṣṭhira falou palavras doces a Gāndhārī.
11.15.3
पुत्रहन्ता नृशंसोऽहं तव देवि युधिष्ठिरः ।
शापार्हः पृथिवीनाशे हेतुभूतः शपस्व माम् ॥ ११.१५.३ ॥
Ó deusa, eu, Yudhiṣṭhira, sou o cruel assassino de teus filhos, a causa da ruína da terra; mereço uma maldição. Amaldiçoa-me.
11.15.4
नहि मे जीवितेनार्थो न राज्येन सुखेन वा ।
तादृशान्सुहृदो हत्वा प्रमूढस्य सुहृद्द्रुहः ॥ ११.१५.४ ॥
Não tenho desejo pela vida, nem pelo reino, nem pela felicidade, eu que, iludido, matei tais amigos e traí os meus amigos.
11.15.5
तमेवंवादिनं भीतं सन्निकर्षागतं तदा ।
नोवाच किञ्चिद्गान्धारी निःश्वासपरमा नृप ॥ ११.१५.५ ॥
Vendo-o falar assim, temeroso, aproximado, Gāndhārī então nada disse, ó rei, absorta em profundos suspiros.
11.15.6
तस्मावनतदेहस्य पादयोर्निपतिष्यतः ।
युधिष्ठिरस्य नृपतेर्धर्मज्ञा दीर्घदर्शिनी ॥ ११.१५.६ ॥
Então Gāndhārī, conhecedora do dharma, de visão longa, viu o rei Yudhiṣṭhira, o corpo curvado, prestes a cair-lhe aos pés.
11.15.7
अङ्गुल्यग्राणि ददृशे देवी पट्टान्तरेण सा ।
ततः स कुनखीभूतो दर्शनीयनखो नृपः ॥ ११.१५.७ ॥
Pela abertura do pano, a rainha viu as pontas dos dedos deles. Então aquele rei, cujas unhas tinham se tornado feias, tinha unhas que antes eram belas de se ver.
11.15.8
तं दृष्ट्वा चार्जुनोऽगच्छद्वासुदेवस्य पृष्ठतः ॥ ११.१५.८ ॥
Ao vê-lo, Arjuna foi para trás de Vāsudeva.
11.15.9
एवं सञ्चेष्टमानांस्तानितश्चेतश्च भारत ।
गान्धारी विगतक्रोधा सांत्वयामास मातृवत् ॥ ११.१५.९ ॥
Ó Bhārata, Gāndhārī, livre da ira, consolou-os como uma mãe enquanto andavam de um lado para o outro.
11.15.10
ते पाण्डवा अनुज्ञाता मातरं वीतमत्सराः ।
अभ्यगच्छन्त सहिताः पृथां पृथुवलक्षसः ॥ ११.१५.१० ॥
Tendo obtido permissão, os Pāṇḍavas, livres de inveja e de peito largo, foram juntos até sua mãe Pṛthā.
11.15.11
चिरस्य दृष्ट्वा पुत्रान्सा पुत्राधिभिरभिप्लुता ।
बाष्पमाहारयद्देवी वस्त्रेणावृत्य वै मुखम् ॥ ११.१५.११ ॥
Ao rever os filhos após muito tempo, a rainha, dominada pela dor por seus filhos, cobriu o rosto com um pano e conteve as lágrimas.
11.15.12
ततो बाष्पं समुत्सृज्य सह पुत्रैस्तदा पृथा ।
अपश्यदेनाञ्शस्त्रौघैर्बहुधा परिविक्षतान् ॥ ११.१५.१२ ॥
Então, deixando cair suas lágrimas, Pṛthā os viu, junto com seus filhos, gravemente feridos de muitas maneiras por torrentes de armas.
11.15.13
सा तानेकैकशः पुत्रान्संस्पृशन्ती पुनःपुनः ।
अन्वशोचत दुःखार्ता द्रौपदीं निहतात्मजाम्।
रुदन्तीमथ पाञ्चालीं ददर्श पतितां भुवि ॥ ११.१५.१३ ॥
Ela, tocando cada um deles repetidas vezes, lamentou-se, atormentada pela dor. Então viu Draupadī, cujos filhos haviam sido mortos, caída no chão e chorando.
11.15.14
आर्ये पौत्रास्तु ते सर्वे सौभद्रसहिता गताः ।
न त्वां तेऽद्याभिगच्छन्ति चिरं दृष्ट्वा अनिन्दिते।
किन्नु राज्येन मे कार्यं विहीनायाः सुतैर्वरैः ॥ ११.१५.१४ ॥
Ārye, todos os teus netos partiram junto com Saubhadra. Ó irrepreensível, embora te tenham visto por tanto tempo, hoje não se aproximam de ti. De que me serve o reino, privada de filhos excelentes?
11.15.15
तां समाश्वासयामास पृथा पृथललोचना ।
उत्थाप्याङ्केन सुदतीं रुदतीं शोककर्शिताम् ॥ ११.१५.१५ ॥
Pṛthā, de olhos amplos, a ergueu, acolheu-a no colo e consolou a de belos dentes, que chorava consumida pela dor.
11.15.16
तयैव सहिता चापि पुत्रैरनुगता पृथा ।
अभ्यगच्छत गान्धारीमार्तामार्ततरा स्वयम् ॥ ११.१५.१६ ॥
Pṛthā, acompanhada por ela e seguida pelos filhos, ainda mais aflita, dirigiu-se à aflita Gāndhārī.
11.15.17
तामुवाचाथ गान्धारी सह कुन्त्या यशस्विनीम् ।
मैवं पुत्रीति शोकार्ता पश्य मामपि दुःखितां ॥ ११.१५.१७ ॥
Então Gāndhārī, aflita pela dor, disse à gloriosa Kuntī: "Não faças isso, filha; olha também para mim, que estou aflita."
11.15.18
मन्ये लोकविनाशोऽयं कालपर्यायनोदितः ।
अवश्यभावी सम्प्राप्तः स्वभावाद्रोमहर्षणः ॥ ११.१५.१८ ॥
Penso que esta destruição do mundo chegou, impelida pelo ciclo do tempo, inevitável e, por sua própria natureza, arrepiante.
11.15.19
इदं तत्समनुप्राप्तं विदुरस्य वचो महत् ।
असिद्धानुनये कृष्णे यदुवाच महामतिः ॥ ११.१५.१९ ॥
Esta grande palavra de Vidura, que o sábio proferiu quando a reconciliação com Kṛṣṇa fracassou, chegou agora por completo.
11.15.20
तस्मिन्नपरिहार्येऽर्थे व्यतीते च विशेषतः ।
मा शुचो न हि शोच्यास्ते सङ्ग्रामे निधनं गताः ॥ ११.१५.२० ॥
Passado aquele assunto inevitável, não te aflijas, sobretudo; os que encontraram a morte na batalha não são dignos de pranto.
11.15.21
यथैवाहं तथैव त्वं को वामाश्वासयिष्यति ।
ममैव ह्यपराधेन कुलमग्र्यं विनाशितम् ॥ ११.१५.२१ ॥
Como eu sou, assim também és tu; quem vos consolará a vós dois? Por minha única culpa a mais excelsa família foi destruída.