مهابهاراتا · أدهيايا 11.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.16.1
एवमुक्त्वा तु गान्धारी कुरूणामवकर्तनम् ।
अपश्यत्तत्र तिष्ठन्ती सर्वं तत्र यथास्थितम् ॥ ११.१६.१ ॥
وبعد أن قالت ذلك، رأت غاندhari، واقفة هناك، دمار الكورو، كل شيء كما كان ملقى هناك.
11.16.2
पतिव्रता महाभागा समानव्रतचारिणी ।
उग्रेण तपसा युक्ता सततं सत्यवादिनी ॥ ११.१६.२ ॥
مخلصة لزوجها، عظيمة الحظ، سائرة على النذر نفسه، متصفة بالتقشف الشديد، صادقة القول دائمًا.
11.16.3
वरदानेन कृष्णस्य महर्षेः पुण्यकर्मणः ।
दिव्यज्ञानबलोपेता विविधं पर्यदेवयत् ॥ ११.१६.३ ॥
بموهبة الحكيم العظيم كريشنا (فياسا) صاحب الأعمال الصالحة، المتصفة بالعلم الإلهي والقوة، ناحت بطرق شتى.
11.16.4
ददर्श सा बुद्धिमती दूरादपि यथाऽन्तिके ।
रणाजिरं तद्वीराणामद्भुतं रोमहर्षणम् ॥ ११.१६.४ ॥
رأت تلك الحكيمة، ولو من بعيد كأنها قريبة، ميدان معركة الأبطال ذاك، عجيبًا يقشعر له البدن.
11.16.5
अस्थिकेशवसाकीर्णं शोणितौघपरिप्लुतम् ।
शरीरैर्बहुसाहस्रैर्विनिकीर्णं समन्ततः ॥ ११.१६.५ ॥
مغطى بالعظام والشعر والشحم، مغمور بفيض من الدم، مبعثر من كل جانب بجثث بعدد آلاف كثيرة.
11.16.6
गजाश्वरथयोधानामावृतं रुधिराविलैः ।
शरीरैरशिरस्कैश्च विदेहैश्च शिरोगणैः ॥ ११.१६.६ ॥
مغطى بجثث محاربي الفيلة والخيل والعربات، ملوث بالدم حتى صار طينًا، مملوء بأجساد بلا رؤوس وأكوام من رؤوس بلا أجساد.
11.16.7
गजाश्वनरवीराणां निःसत्वैरभिसंवृतम् ।
सृगालवलगोमायुकङ्ककाकनिषेवितम् ॥ ११.१६.७ ॥
مغطّى بجثث بلا حياة للفيلة والخيول والأبطال، تتردد عليه بنات آوى والضباع والنسور والبلشون والغربان.
11.16.8
रक्षसां पुरुषादाना मोदनं कुरराकुलम् ।
अशिवाभिः शिवाभिश्च नादितं गृध्रसेवितम् ॥ ११.१६.८ ॥
مسرح ابتهاج الراكشاسا وآكلي اللحوم البشرية، مكتظ بطيور الكُرَر، يتردد صداه بعواء بنات آوى المشؤومة والمباركة، تتردد عليه النسور.
11.16.9
ततो व्यासाभ्यनुज्ञातो धृतराष्ट्रो महीपतिः ।
पाण्डुपुत्राश्च ते सर्वे युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ ११.१६.९ ॥
ثم الملك دهريتاراشترا، بعد أن أذن له فيası، وجميع أبناء بانდو يتقدمهم يوديشثيرا.
11.16.10
वासुदेवं पुरस्कृत्य हतबन्धुं च पार्थिवम् ।
कुरुस्त्रियः समादाय जग्मुरायोधनं प्रति ॥ ११.१६.१० ॥
وقد جعلوا فاسوديفا في المقدمة، وأخذوا معهم الملك الذي قُتل أقاربه، فمضت نساء الكورو نحو ساحة القتال.
11.16.11
समासाद्य कुरुक्षेत्रं ताः स्त्रियो निहतेश्वराः ।
अपश्यन्त हतांस्तत्र पुत्रान्भ्रातॄन्पितॄन्पतीन् ॥ ११.१६.११ ॥
وعندما بلغن كوروكشيترا، رأت النساء اللواتي قُتل أزواجهن هناك الأبناء والإخوة والآباء والأزواج القتلى.
11.16.12
क्रव्यादैर्भक्ष्यमाणांश्च गोमायुवलवायसैः ।
भूतैः पिशाचै रक्षोभिर्विविधैश्च निशाचरैः ॥ ११.१६.१२ ॥
وهم تنهشهم بنات آوى والضباع والغربان آكلة اللحوم، ومحاطون بالأرواح والبيشاتشا والراكشاسا وأنواع من كائنات الليل.
11.16.13
रुद्राक्रीडनिभं दृष्ट्वा तदा विशसनं स्त्रियः ।
कुरर्य इव शोकार्ता विक्रोशन्त्यो निपेतिरे ॥ ११.१६.१३ ॥
ولما رأين تلك المذبحة، التي تشبه لهو رودра، صرخت النساء المكلومات بالحزن كطيور الكُرَرِي وسقطن على الأرض.
11.16.14
अदृष्टपूर्वं पशन्त्यो दुःखार्ता भरतस्त्रियः ।
शरीरेषु स्खलन्त्यश्च न्यपतंश्च परासुवत् ॥ ११.१६.१४ ॥
ولما رأين مشهدًا لم يُرَ مثله من قبل، سقطت نساء بهارتا المكلومات بالحزن، يتعثرن على الجثث، كأنهن موتى.
11.16.15
श्रान्तानां चाप्यनाथानां क्रन्दन्तीनां भृशं तदा ।
पाञ्चालकुरुयोषाणां कृपणं तदभून्महत् ॥ ११.१६.१५ ॥
وحينئذٍ صار نحيب نساء البانتشالا والكورو، المنهكات الجريحات بلا معين، المتألمات بشدة، عظيمًا مؤلمًا.
11.16.16
दुःखोपहतचित्ताभिः समन्तादनुनादितम् ।
दृष्ट्वाऽऽयोधनमत्युग्रं धर्मज्ञा सुबलात्मजा ॥ ११.१६.१६ ॥
ولما رأت ساحة القتال الفظيعة تلك، يتردد صداها من كل جانب بنحيب النساء اللواتي قلوبهن مكلومة بالحزن، ابنة سوبالا العارفة بالدهارما...
11.16.17
ततः सा पुण्डरीकाक्षमामन्त्र्य पुरुषोत्तमम् ।
कुरूणां वैशमं दृष्ट्वा इदं वचनमब्रवीत् ॥ ११.१६.१७ ॥
فخاطبت حينئذٍ ذا العينين اللوتيتين، خير الرجال، ورأت دمار الكورو، فقالت هذه الكلمات.
11.16.18
पश्यैताः पुण्डरीकाक्ष स्नुषा मे निहतेश्वराः ।
प्रकीर्णकेशाः क्रोशन्तीः कुररीरिव माधव ॥ ११.१६.१८ ॥
انظر يا ذا العينين اللوتيتين، يا مادهافا، إلى كناتي هؤلاء، وقد قُتل أزواجهن، ناشرات الشعر، يصرخن كطيور الكُرَرِي.
11.16.19
अमूस्त्वभिसमागम्य स्मरन्त्यो भरतर्षभान् ।
पृथगेवानुपद्यन्ते पुत्रान्भ्रातॄन्पितॄन्पतीन् ॥ ११.१६.१९ ॥
اجتمعن وهن يتذكرن ثيران البهاراتا، فأخذن يندبن كلٌّ على حدة أبناءها وإخوتها وآباءها وأزواجها.
11.16.20
वीरसूभिर्महाबाहो हतपुत्राभिरावृतम् ।
क्वचिच्च वीरपत्नीभिर्हतवीराभिरावृतम् ॥ ११.१६.२० ॥
أيها ذو الذراعين القويتين، كان المكان محاطًا بأمهات الأبطال اللواتي قُتل أبناؤهن، وهنا وهناك بزوجات الأبطال اللواتي قُتل أبطالهن.
11.16.21
शोभितं पुरुषव्याघ्रैः कर्णभीष्माभिमन्युभिः ।
द्रोणद्रुपदशल्यैश्च ज्वलद्भिरिव पावकैः ॥ ११.१६.२१ ॥
كان مزيّنًا بنمور الرجال: كارنا وبهيشما وأبهيمانيو، ودرونا ودروبادا وشالياـ، متوهّجين كالنيران المشتعلة.
11.16.22
काञ्चनैः कवचैर्निष्कैर्मणिभिश्च महाधनैः ।
अद्भुतैर्हस्तकेयूरैः स्रग्भिश्च समलंकृतम् ॥ ११.१६.२२ ॥
كان مزيَّنًا تزيينًا بديعًا بالدروع الذهبية، والقطع الذهبية، والجواهر الثمينة، والأساور العجيبة، والأكاليل.
11.16.23
वीरबाहुविसृष्टाभिः शक्तिभिः परिघैरपि ।
खङ्गैश्च विविधैस्तीक्ष्णैः सशरैश्च शरासनैः ॥ ११.१६.२३ ॥
كان مغطّى برماح قذفتها أذرع الأبطال، وبعصيّ حديدية، وسيوف حادة متنوعة، وسهام وقسيّ.
11.16.24
क्रव्यादसङ्घैर्मुदितैस्तिष्ठद्भिः सहितैः क्वचित् ।
क्वचिदाक्रीडमानैश्च शयानैश्चापरैः क्वचित् ॥ ११.१६.२४ ॥
كان مملوءًا بأسراب من آكلات اللحوم، بعضها واقف في سرور، وبعضها مجتمع، وبعضها يلعب هنا وهناك، وبعضها مستلقٍ.
11.16.25
एतदेवंविधं वीर सम्पश्यायोधनं विभो ।
त्वया तु श्रावितं कर्म पुष्कराक्ष महाद्युते।
पश्यमाना हि दह्यामि शोकेनाहं जनार्दन ॥ ११.१६.२५ ॥
أيها البطل، أيها القدير، انظر إلى ميدان المعركة على هذا النحو. يا ذا العينين كاللوتس، يا عظيم الإشراق، لقد أنجزت أنت هذا الفعل. يا جناردانا، إني أحترق حزنًا وأنا أرى هذا.
11.16.26
पाञ्चालानां कुरूणां च विनाशं मधुसूदन ।
पञ्चानामपि भूतानामहं वधमचिन्तयम् ॥ ११.१६.२६ ॥
يا مادهوسودانا، فكرت في هلاك البانشالا والكورو، وفي قتل أولئك الخمسة أيضًا.
11.16.27
तान्सुपर्णाश्च गृध्राश्च कर्षयन्त्यसृगुक्षितान् ।
विगृह्य चरणैर्गृध्रा भक्षयन्ति सहस्रशः ॥ ११.१६.२७ ॥
النسور والرخم تجرّهم، ملطّخين بالدم؛ والرخم، ممسكةً بهم بمخالبها، تلتهمهم بالآلاف.
11.16.28
जयद्रथस्य कर्णस्य तथैव द्रोमभीष्मयोः ।
अभिमन्योर्विनाशं च कश्चिन्तयितुमर्हति ॥ ११.१६.२८ ॥
من هو الجدير بأن يفكر في هلاك جايادراثا وكارنا، وكذلك دروna وبهيشما، وأبهيمانيو؟
11.16.29
अवध्यकल्पान्निहतान्गतसत्वानचेतसः ।
गृध्रकङ्कवलश्येनश्वसृगालसमावृतान् ॥ ११.१६.२९ ॥
قُتلوا كأنهم لا يُقتلون، فارقتهم الحياة وغابت عنهم الحواس، يحيط بهم الرخم والبلشون والصقور والشاهين والكلاب وبنات آوى.
11.16.30
अमर्षवशमापन्नान्दुर्योधनवशे स्थितान् ।
पश्येमान्पुरुषव्याघ्रान्संशान्तान्पावकानिव ॥ ११.१६.३० ॥
انظر إلى هؤلاء النمور بين البشر، وقد وقعوا في قبضة الغضب وخضعوا لسيطرة دوريودهانا، هادئين كنار خمدت.
11.16.31
शयनान्युचिताः सर्वे मृदूनि विमलानि च ।
विपन्नास्तेऽद्य वसुधां विवृतामधिशेरते ॥ ११.१६.३१ ॥
لقد كانوا جميعاً أهلاً لأسرّة ناعمة نقية، والآن سقطوا وهم مضطجعون على الأرض المكشوفة.
11.16.32
बन्दिभिः सततं काले स्तुवद्भिरभिनन्दिताः ।
शिवानामशिवा घोराः शृण्वन्ति विविधा गिरः ॥ ११.१६.३२ ॥
أولئك الذين كانوا يُحيَّون دائماً في حينه بمدائح الرواة، يسمعون الآن أصوات الذئاب الرهيبة المشؤومة المتنوعة.
11.16.33
ये पुरा शेरते वीराः शयनेषु यशस्विनः ।
चन्दनागुरुदिग्धाङ्गास्तेऽद्य पांसुषु शेरते ॥ ११.१६.३३ ॥
الأبطال المشهورون الذين كانوا ينامون في الأسرّة، وأجسادهم مدهونة بالصندل والأغارو، يرقدون اليوم في التراب.
11.16.34
तेषामाभरणान्येते गृघ्रगोमायुवायसाः ।
आक्षिपन्ति शिवा घोरा विनदन्त्यः पुनः पुनः ॥ ११.१६.३४ ॥
النسور وبنات آوى والغربان تنتزع حليهم، والذئبات المرعبة تصرخ مراراً وتجرّها.
11.16.35
बाणान्वनिनिशितान्पीतान्निस्त्रिंशान्विमला गदाः ।
युद्धाभिमानिनः सर्वे जीवन्त इव बिभ्रति ॥ ११.१६.३५ ॥
السهام المسنونة على الحجر، والسيوف الصفراء، والعصيّ الناصعة — أولئك الفخورون بالقتال ما زالوا يحملونها كأنهم أحياء.
11.16.36
सुरूपवर्णा बहवः क्रव्यादैरवघट्टिताः ।
ऋषभप्रतिरूपाक्षाः शेरते च सहस्रशः ॥ ११.१६.३६ ॥
كثيرون من حسني الصورة والبشرة، ذوي عيون كعيون الثور، تمزّقهم الضواري آكلة اللحوم، يرقدون بالآلاف.
11.16.37
अपरे पुनरालिङ्ग्य गदाः परिघबाहवः ।
शेरतेऽभिमुखाः शूरा दयिता इव योषितः ॥ ११.१६.३७ ॥
وآخرون، إذ يعانقون عصيّهم من جديد، بأذرع كقضبان الحديد، يرقدون وجوههم إلى الأمام؛ أولئك الأبطال يرقدون كالنساء المحبوبات.
11.16.38
बिभ्रतः कवचान्यन्ये विमलान्यायुधानि च ।
न धर्षयन्ति क्रव्यादा जीवन्तीति जनार्दन ॥ ११.१६.३८ ॥
وآخرون يحملون دروعًا لامعة وأسلحة، لا تهاجمهم آكلات اللحوم، كأنهم ما زالوا أحياء، يا جنارданا.
11.16.39
क्रव्यादैः कृष्यमाणानामपरेषां महात्मनाम् ।
शातकौम्भ्यः स्रजश्चित्रा विप्रकीर्णाः समन्ततः ॥ ११.१६.३९ ॥
أكاليل ذهبية ملونة لآخرين من ذوي النفوس العظيمة، تجرّها آكلات اللحوم، مبعثرة في كل مكان.
11.16.40
एते गोमायवो भीमा निहतानां यशस्विनाम् ।
कण्ठान्तरगतान्हारानाक्षिपन्ति सहस्रशः ॥ ११.१६.४० ॥
هذه الذئاب الضارية تنتزع بالآلاف القلائد التي تصل إلى حناجر القتلى المشهورين.
11.16.41
सर्वेष्वपररात्रेषु यानवन्दन्त बन्दिनः ।
स्तुतिभिश्च परार्ध्याभिरुपचारैश्च शिक्षिताः ॥ ११.१६.४१ ॥
أولئك الذين كان المنشدون يحيّونهم في الأسحار المتأخرة من كل ليلة، المدرَّبون على أسمى المدائح والآداب.
11.16.42
तानद्य परिदेवन्ति दुःखार्ता परमाङ्गनाः ।
कृपणा वृष्णिशार्दूल दुःखशोकार्दिता भृशम् ॥ ११.१६.४२ ॥
اليوم تندب أولئك النساء العظيمات، المكلومات بالحزن، عليهم بخشوع، يا نمر الفريشنيين، وقد أنهكهنّ الحزن والكرب.
11.16.43
रक्तोत्पलवनानीव विभान्ति रुचिराणि च ।
मुखानि परमस्त्रीणां परिशुष्काणि केशव ॥ ११.१६.४३ ॥
كغابات اللوتس الحمراء تتألق الوجوه الجميلة، لكن وجوه أفضل النساء قد ذبلت، يا كيشافا.
11.16.44
रुदित्वा विरता ह्येता ध्यायन्त्यः सपरिक्लमाः ।
कुरुस्त्रियोऽभिगच्छन्ति तेन तेनैव दुःखिताः ॥ ११.१६.४४ ॥
هؤلاء نساء الكورو، بعدما بكين وكففن، شاردات الفكر منهكات، مثقلات بالحزن، يذهبن إلى هذه وتلك.
11.16.45
एतान्यादित्यवर्णानि तपमीयनिभानि च ।
पश्य रोदनताम्राणि वक्त्राणि कुरुयोषिताम् ॥ ११.१६.४५ ॥
انظر إلى وجوه نساء الكورو هذه، لونها كالشمس وكالذهب المصهور، محمرة من البكاء.
11.16.46
श्यामानां वरवर्णानां गौरीणामेकवाससाम् ।
दुर्योधनवरस्त्रीणां पश्य वृन्दानि केशव ॥ ११.१६.४६ ॥
انظر إلى جماعات زوجات دورْيودهانا الفضليات، السمراوات والبيضاوات ذوات البشرة الحسنة، يرتدين ثوبا واحدا، يا كيشافا.
11.16.47
आसामपरिपूर्णार्थं निशम्य परिदेवितम् ।
इतरेरसङ्क्रन्दान्न विजानन्ति योषितः ॥ ११.१६.४७ ॥
بعد أن سمعن نواحهن الناقص المعنى، وبين صيحات الأخريات، لا تدرك النساء ذلك.
11.16.48
एता दीर्घमिवोच्छ्वस्य विक्रुश्य च विलप्य च ।
विस्पन्दमाना दुःखेन वीरा जहति जीवितम् ॥ ११.१६.४८ ॥
هؤلاء النساء، كأنهن يتنهدن طويلا ويصرخن وينحنّ، يرتعشن من الحزن، زوجات الأبطال يتخلين عن حياتهن.
11.16.49
बह्व्यो दृष्ट्व शरीराणि क्रोशन्ति विलपन्ति च ।
पाणिभिश्चापरा घ्नन्ति शिरांसि मृदुपाणयः ॥ ११.१६.४९ ॥
ترى الجثث، فتصرخ نساء كثيرات وينحن؛ وأخريات، ذوات الأيدي الناعمة، يضربن رؤوسهن بأيديهن.
11.16.50
शिरोभिः पतितैर्हस्तैः सर्वाङ्गैः खण्डशः कृतैः ।
इतरेतसम्पृक्तैराकीर्णा भाति मेदिनी ॥ ११.१६.५० ॥
تبدو الأرض مغطاة بالرؤوس الساقطة والأيدي وأعضاء الأجساد المقطعة إلى قطع، مختلطة بعضها ببعض.
11.16.51
विशिरस्कानथो कायान्दृष्ट्वा ह्येताननिन्दितान् ।
मुह्यन्त्यनुचिता नार्यो विदेहानि शिरांसि च ॥ ११.१६.५१ ॥
إذ ترى الأجساد بلا رؤوس والرؤوس بلا أجساد، فإن أولئك النساء الأبرياء، غير المستحقات لمثل هذا المشهد، يغمى عليهن.
11.16.52
शिरः कायेन सन्धाय प्रेक्षमाणा विचेतसः ।
अपश्यन्त्योऽपरं तत्र नेदमस्येऽति दुःखिताः ॥ ११.१६.५२ ॥
تضع الرأس على الجسد وتتأمله، فتقول النساء المضطربات الحزينات، إذ لا تجدن هناك جسدًا آخر: «هذا ليس له».
11.16.53
बाहूरुचरणानन्यान्विशिखोन्मथितान्पृथक् ।
सन्दधत्योऽसुखाविष्टा मूर्छन्त्येताः पुनःपुनः ॥ ११.१६.५३ ॥
تحاول النساء، المغمورات بالكرب، أن تجمعن الأذرع والأفخاذ والأقدام وسائر الأطراف المقطوعة بالسهام والمتفرقة، فيغمى عليهن مرارًا وتكرارًا.
11.16.54
उत्कृत्तशिरसश्चान्यान्विजग्धान्मृगपक्षिभिः ।
दृष्ट्वा काश्चिन्न जानन्ति भर्तॄन्भरतयोषितः ॥ ११.१६.५४ ॥
إذ ترى آخرين قد قُطعت رؤوسهم، وآخرين نهشتهم الوحوش والطيور، فإن بعض نساء سلالة بهاراتا لا يعرفن أزواجهن.
11.16.55
पाणिभिश्चापरा घ्नन्ति शिरांसि मधुसूदन ।
प्रेक्ष्य भ्रातॄन्पितॄन्पुत्रान्पतींश्च निहतान्परैः ॥ ११.१६.५५ ॥
يا مادهوسودانا، تضرب أخريات رؤوسهن بأيديهن عند رؤية الإخوة والآباء والأبناء والأزواج الذين قتلهم الأعداء.
11.16.56
बाहुभिश्च सखङ्गैश्च शिरोभिश्च सकुण्डलैः ।
अगम्यकल्पा पृथिवी मांसशोणितकर्दमा।
बभूव भरतश्रेष्ठ प्राणिभिर्गतजीवितैः ॥ ११.१६.५६ ॥
يا خير البهاراتا، صارت الأرض غير قابلة للعبور، وحلاً من اللحم والدم، بالأذرع والسيوف والرؤوس ذات الأقراط والكائنات التي فارقتها الحياة.
11.16.57
न दुःखेषूचिताः पूर्वं दुःखं गाहन्त्यनिन्दिताः ।
भ्रातृभिः पतिभिः पुत्रैरुपाकीर्णां वसुन्धराम् ॥ ११.१६.५७ ॥
النساء الطاهرات اللواتي لم يعتدن الحزن من قبل، يغرقن الآن في الأسى، والأرض مفروشة بالإخوة والأزواج والأبناء.
11.16.58
यूथानीव किशोरीणां सुकेशीनां जनार्दन ।
स्नुषाणां धृतराष्ट्रस्य पश्य वृन्दान्यनेकशः ॥ ११.१६.५८ ॥
يا جاناردانا، انظر إلى جماعات كنائن دهريتاراشترا كقطعان من الظبيات الفتيات ذوات الشعر الجميل.
11.16.59
इतो दुःखतरं किन्नु केशव प्रतिभाति मे ।
यदिमाः कुर्वते सर्वा रवमुच्चावचं स्त्रियः ॥ ११.१६.५९ ॥
يا كيشافا، ماذا يبدو لي أشد حزنًا من هذا، أن جميع هؤلاء النساء ينحن بأصوات عالية ومنخفضة؟
11.16.60
नूनमाचरितं पापं मया पूर्वेषु जन्मसु ।
या पश्यामि हतान्पुत्रान्पौत्रान्भ्रातृंश्च माधव ॥ ११.१६.६० ॥
يا مادهافا، لابد أنني ارتكبت شرًا في الولادات السابقة، حتى أرى الآن أبنائي وأحفادي وإخوتي مقتولين.
11.16.61
एवमार्ता विलपती समाभाष्य जनार्दनम् ।
गान्धारी पुत्रशोकार्ता द्वदर्श निहतं सुतम् ॥ ११.१६.६१ ॥
وهكذا، متألمةً ومتفجعةً، خاطبت غاندهاري جاناردانا، ومعذّبةً بحزن ابنها، رأت ابنها المقتول.