Mahābhārata · Adhyāya 11.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.18.1
पश्य माधव पुत्रान्मे शतसङ्ख्याञ्जितक्लमान् ।
गदया भीमसेनेन भूयिष्ठं निहतान्रणे ॥ ११.१८.१ ॥
Sieh, o Mādhava, meine hundert Söhne, die die Ermüdung überwunden hatten, liegen größtenteils im Kampf von Bhīmasenas Keule erschlagen.
11.18.2
इदं दुःखतरं मेऽद्य यदिमा मुक्तमूर्धजाः ।
हतपुत्रा रणे बालाः परिधावन्ति मे स्नुषाः ॥ ११.१८.२ ॥
Heute ist es für mich noch schmerzlicher, dass diese jungen Schwiegertöchter mit losem Haar umherlaufen, deren Söhne im Kampf erschlagen wurden.
11.18.3
प्रासादतलचारिण्यश्चरमैर्भूषणान्वितैः ।
कायेनाद्य स्पृशन्तीमां रुधिरार्द्रां वसुन्धराम् ॥ ११.१८.३ ॥
Diese Frauen, die einst auf den Palastterrassen gingen, mit ihren letzten Schmuckstücken geschmückt, berühren heute mit ihren Körpern diese vom Blut getränkte Erde.
11.18.4
कृच्छ्रादुत्सारयन्ति स्म गृध्रगोमायुवायसान् ।
दुःखेनार्ता विघूर्णन्त्यो मत्ता इव चरन्त्युत ॥ ११.१८.४ ॥
Mühsam verjagen sie Geier, Schakale und Krähen; von Schmerz gequält, wandern sie taumelnd umher, als wären sie berauscht.
11.18.5
एषाऽन्या त्वनवद्याङ्गी करसम्मितमध्यमा ।
घोरमायोधनं दृष्ट्वा निपतत्यतिदुःखिता ॥ ११.१८.५ ॥
Diese andere, makellos an den Gliedern, mit einer Taille, die eine Hand umspannen kann, fällt, als sie das schreckliche Schlachtfeld sieht, tief betrübt nieder.
11.18.6
दृष्ट्वा मे पार्थिवसुतामेतां लक्ष्मणमातरम् ।
राजपुत्रीं महाबाहो मनो न ह्युपशाम्यति ॥ ११.१८.६ ॥
O Starkarmiger, als ich diese Königstochter sehe, die Mutter Lakṣmaṇas, findet mein Geist keine Ruhe.
11.18.7
भ्रातॄंश्चान्याः पितॄंश्चान्याः पुत्रांश्च निहतान्भुवि ।
दृष्ट्वा परिपतन्त्येषाः प्रगृह्य सुमहाभुजान् ॥ ११.१८.७ ॥
Andere sehen Brüder, wieder andere Väter und Söhne auf der Erde erschlagen; sie ergreifen jene Mächtigarmigen und werfen sich über sie.
11.18.8
मध्यमानां तु नारीणां वृद्धानां चापराजित ।
आक्रन्दं हतबन्धूना दारुणे वैशसे शृणु ॥ ११.१८.८ ॥
O Unbesiegter, höre das Klagen der Frauen mittleren Alters und der Alten um ihre erschlagenen Verwandten in diesem schrecklichen Gemetzel.
11.18.9
रथनीडानि देहांश्च हतानां गजवाजिनाम् ।
आश्रित्य श्रममोहार्ताः स्थिताः पश्य महाभुज ॥ ११.१८.९ ॥
O Mächtigarmiger, sieh sie stehen, sich stützend auf die Wagensitze und die Leiber der erschlagenen Elefanten und Pferde, von Erschöpfung und Verwirrung gequält.
11.18.10
अन्या चापहृतं कायाच्चारुकुण्डलमुन्नसम् ।
स्वस्य बन्धोः शिरः कृष्ण गृहीत्वा पश्य तिष्ठति ॥ ११.१८.१० ॥
O Kṛṣṇa, sieh eine andere Frau dastehen, den vom Leib abgetrennten Kopf ihres eigenen Verwandten haltend, mit schönen Ohrringen und hoher Nase.
11.18.11
पूर्वजातिकृतं पापं मन्ये नाल्पमिवानघ ।
एताभिर्निरवद्याभिर्मया चैवाल्पपुण्यया।
यदिदं धर्मराजेन घातितं नो जनार्दन ॥ ११.१८.११ ॥
O Makelloser, ich glaube, die in einer früheren Geburt begangene Sünde ist nicht gering. Durch diese makellosen Frauen und durch mich, mit wenig Verdienst, o Janārdana, wurden die Unsrigen vom König des Dharma erschlagen.
11.18.12
न हि नाशोऽस्ति वार्ष्णेय कर्मणोः शुभपापयोः ॥ ११.१८.१२ ॥
O Nachkomme Vṛṣṇis, es gibt wahrlich keine Vernichtung der Handlungen, weder der guten noch der bösen.
11.18.13
प्रत्यग्रवयसः पश्य दर्शनीयकुचाननाः ।
कुलेषु जाता हीमत्यः कृष्णपक्ष्माक्षिमूर्धजाः ॥ ११.१८.१३ ॥
Sieh jene in der ersten Blüte der Jugend, mit schönen Brüsten und Gesichtern, in edlen Familien geboren, schamhaft, mit dunklen Wimpern, Augen und Haaren.
11.18.14
हंसगद्गदभाषिण्यो दुःखशोकप्रमोहिताः ।
सारस्य इव वाशन्त्यः पतिताः पश्य माधव ॥ ११.१८.१४ ॥
Sieh die Frauen, die mit Stimmen wie Schwäne stockend sprechen, von Schmerz und Kummer betäubt, schreiend wie Kraniche, am Boden liegend, o Mādhava.
11.18.15
फुल्लुपद्यप्रकाशानि पुण्डरीकाक्ष योषिताम् ।
अनवद्यानि वक्त्राणि तापयत्येष रश्मिवान् ॥ ११.१८.१५ ॥
O Lotusäugiger, diese strahlende Sonne versengt die makellosen Gesichter dieser Frauen, die wie erblühte Lotusblüten leuchten.
11.18.16
सेर्ष्याणां मम पुत्राणां वासुदेवावरोधनम् ।
मत्तमातङ्गदर्पाणां पश्यन्त्यद्य पृथग्जनाः ॥ ११.१८.१६ ॥
O Vāsudeva, die Frauengemächer meiner neidischen Söhne, stolz wie rasende Elefanten, werden heute von gewöhnlichen Leuten gesehen.
11.18.17
शतचन्द्राणि चर्माणि ध्वजांश्चादित्यवर्चसः ।
रौक्माणि चैव वर्माणि निष्कानपि च काञ्चनान् ॥ ११.१८.१७ ॥
Sieh die mit hundert Monden gezeichneten Schilde, die sonnengleich leuchtenden Banner, die goldenen Rüstungen und die goldenen Niṣka-Schmuckstücke.
11.18.18
शिरस्त्राणानि चैतानि पुत्राणां मे महीतले ।
पश्य दीप्तानि गोविन्द पावकान्सुहुतानिव ॥ ११.१८.१८ ॥
O Govinda, diese Helme meiner Söhne liegen auf dem Boden; sieh, wie sie wie wohl dargebrachte Feuer leuchten.
11.18.19
एष दुःशासनः शेते शूरेणामित्रघातिना ।
पीतशोणि… सर्वाङ्गो युधि भीमेन पातितः ॥ ११.१८.१९ ॥
Hier liegt Duḥśāsana, im Kampf von dem Helden Bhīma, dem Vernichter der Feinde, niedergestreckt; sein ganzer Leib ist blutbesudelt…
11.18.20
गदया भीमसेनेन पश्य माधव मे सुतम् ।
द्यूतक्लेशाननुस्मृत्य द्रौपदीचोदितेन च ॥ ११.१८.२० ॥
O Mādhava, sieh meinen Sohn, von Bhīmasena mit der Keule niedergeschlagen, im Gedenken an die Qualen des Würfelspiels und an Draupadīs Aufstachelung.
11.18.21
उक्ता ह्यनेन पाञ्चाली सभायां द्यूतनिर्जिता ।
प्रियं चिकीर्षता भ्रातुः कर्णस्य च जनार्दन ॥ ११.१८.२१ ॥
O Janārdana, aus dem Wunsch heraus, seinem Bruder und Karṇa zu gefallen, sprach er so in der Versammlung zur Pāñcāla-Frau, die im Würfelspiel gewonnen worden war.
11.18.22
सहैव सहदेवेन नकुलेनार्जुनेन च ।
दासीभूताऽसि पाञ्चालि क्षिप्रं प्रविश नो गृहान् ॥ ११.१८.२२ ॥
Zusammen mit Sahadeva, Nakula und Arjuna bist du zur Sklavin geworden, o Pāñcālī; tritt rasch in unsere Häuser ein.
11.18.23
ततोऽहमब्रुवं कृष्ण तदा दुर्योधनं नृपम् ।
मृत्युपाशपरिक्षिप्तां द्रौपदीं पुत्र वर्जय ॥ ११.१८.२३ ॥
Da sprach ich, o Kṛṣṇa, damals zu König Duryodhana: Lass Draupadī frei, die von der Schlinge des Todes umschlossen ist, mein Sohn.
11.18.24
निबोधैनं सुदुर्बुद्धिं मातुलं कलहप्रियम् ।
क्षिप्रमेनं परित्यज्य पुत्र संशाम्य पाण्डवैः ॥ ११.१८.२४ ॥
Erkenne diesen überaus törichten, streitsüchtigen Onkel; verlass ihn schnell, mein Sohn, und schließe Frieden mit den Pāṇḍavas.
11.18.25
न बुद्ध्यसे त्वं दुर्बुद्धे भीमसेनममर्षणम् ।
वाङ्गराचैस्तुदंस्तीक्ष्णैरुल्काभिरिव कुञ्जरम् ॥ ११.१८.२५ ॥
Du verstehst Bhīmasena nicht, du Törichter, der keine Kränkung erträgt; mit scharfen, brennenden Worten stachelst du ihn auf, wie man einen Elefanten mit Fackeln sticht.
11.18.26
तानेवं रहसि क्रुद्धो वाक्शल्यानवधारयन् ।
उत्ससर्ज विषं तेषु सर्पो गोवृषभेष्विव ॥ ११.१८.२६ ॥
Im Verborgenen zornig, die Worte wie Dornen ertragend, goss er sein Gift über sie aus, wie eine Schlange auf die Stiere der Herde Gift speit.
11.18.27
एष दुःशासनः शेते विक्षिप्य विपुलौ भुजौ ।
निहतो भीमसेनेन सिहेनेव महागजः ॥ ११.१८.२७ ॥
Hier liegt Duḥśāsana, seine breiten Arme ausgestreckt, von Bhīmasena erschlagen wie ein großer Elefant von einem Löwen.
11.18.28
अत्यर्थमकरोद्रौद्रं भीमसेनोऽत्यमर्षणः ।
दुःशासनस्य यत्क्रुद्धोऽपिबच्छोणितमाहवे ॥ ११.१८.२८ ॥
Bhīmasena, überaus unduldsam, vollbrachte eine schreckliche Tat: im Zorn trank er im Kampf das Blut Duḥśāsanas.