مهابهاراتا · أدهيايا 11.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.20.1
अध्यर्धगुणमाहुर्यं बले शौर्ये च केशव ।
पित्रा त्वया च दाशार्ह दृप्तं सिंहमिवोत्कटम् ॥ ११.२०.१ ॥
يقال إن له ضعف الصفات مرة ونصفاً في القوة والبسالة، يا كيشافا. بأبيك وبك، يا سليل داشارها، كان كأسد متكبر هائج.
11.20.2
यो बिभेद चमूमेको मम पुत्रस्य दुर्भिदाम् ।
स भूत्वा मृत्युरन्येषां स्वयं मृत्युवशं गतः ॥ ११.२०.२ ॥
الذي حطم وحده جيش ابني الذي لا يُخترق، فصار موتاً للآخرين، وقع هو نفسه في قبضة الموت.
11.20.3
तस्योपलक्षये कृष्ण कार्ष्णेरमिततेजसः ।
अभिमन्योर्हतस्यापि प्रभा नैवोपशाम्यति ॥ ११.२०.३ ॥
يا كريشنا، أرى بهاء أبهيمانيو، ابن كريشنا ذي البريق اللامحدود؛ فحتى بعد قتله لا يخبو نوره.
11.20.4
एषा विराटदुहिता स्नुषा गाण्डीवधन्वनः ।
हतं बाला पतिं वीरं दृष्ट्वा शोचत्यनिन्दिता ॥ ११.२०.४ ॥
هذه ابنة فيراتا، كنة أرجونا حامل قوس الغاندِيفا، الشابة الطاهرة، تبكي إذ رأت زوجها البطل قد قُتل.
11.20.5
तमेषा हि समागम्य भार्या भर्तारमन्तिके ।
विराटदुहिता कृष्ण पाणिना परिमार्जति ॥ ११.२०.५ ॥
يا كريشنا، هذه الزوجة ابنة فيراتا، تقترب من زوجها وتمسحه بيدها برفق.
11.20.6
तस्य वक्त्रमुपाघ्राय सौभद्रस्य मनस्विनी ।
विबुद्धकमलाकारं कम्बुवृत्तशिरोधरम् ॥ ११.२०.६ ॥
وبعد أن شمّت وقبّلت وجه ابن سوبهادرا تلك المرأة النبيلة — الذي كان كزهرة لوتس متفتحة، بعنق مدوّر كالصدفة —
11.20.7
कामरूपवती चैषा परिष्वजति भामिनी ।
लज्जमाना पुरा चैनं माध्वीकमदमूर्च्छिता ॥ ११.२०.७ ॥
هذه المرأة الجميلة، بجمال الرغبة نفسها، تعانقه؛ وهي التي كانت من قبل خجولة، غائبة عن الوعي من سكر خمر المادهفيكا.
11.20.8
तस्य क्षतजसन्दिग्धं जातरूपपरिष्कृतम् ।
विमुच्य कवचं कृष्ण शीरमभिवीक्षते ॥ ११.२०.८ ॥
بعد أن نزعت درعه الملطخ بالدماء والمزين بالذهب، تنظر إلى رأسه، يا كريشنا.
11.20.9
अवेक्षमाणा तं बाला कुष्ण त्वामभिभाषते ।
अयं ते पुण्डरीकाक्ष कसदृशाक्षो निपातितः ॥ ११.२०.९ ॥
وهي تنظر إليه، تكلم الفتاة الشابة، يا كريشنا: يا ذا العينين كاللوتس، ابنك هذا، ذو العينين كعينَي كاسا، قد أُسقط.
11.20.10
बले वीर्ये च सदृशस्तेजसा चैव तेऽनघ ।
रूपेण च तथाऽत्यर्थं शेते भुवि निपातितः ॥ ११.२०.१० ॥
يا بلا عيب، هذا الذي يماثلك في القوة والبأس والبهاء، وكذلك في الجمال تماماً، راقد مطروحاً على الأرض.
11.20.11
अत्यन्तं सुकुमारस्य राङ्कवाजिनशायिनः ।
कच्चिदद्य शरीरं ते भूमौ न परितप्यते ॥ ११.२०.११ ॥
أليس جسدك، الرقيق للغاية، الذي كان يرقد على جلد غزال الروروـ، يحترق اليوم على الأرض؟
11.20.12
मातङ्गभुजवर्ष्णाणौ ज्याक्षेपकठिनत्वचौ ।
काञ्चनाङ्गदिनौ शेते निक्षिप्य विपुलौ भुजौ।
व्यायम्य बहुधा नूनं सुखसुप्तः श्रमादिव ॥ ११.२०.१२ ॥
بذراعين كخراطيم الفيلة، واسعتين كالغيوم الممطرة، جلدهما متصلّب من شدّ الوتر، مزيّن بأساور ذهبية، يرقد وذراعاه العريضتان ممدودتان، كأنه بعد أن تمرّن بأشكال كثيرة نام نوماً هانئاً من التعب.
11.20.13
एवं विलपतीमार्तां किं मां न प्रतिभाषसे ।
न स्मराम्यपराधं ते किं मां न प्रतिभाषसे ॥ ११.२०.१३ ॥
هكذا أنوح، مكلومةً، فلماذا لا تجيبني؟ لا أذكر لك ذنبًا، فلماذا لا تجيبني؟
11.20.14
ननु मां त्वं पुरा दूरादभिवीक्ष्याभिभाषसे ।
न स्मराम्यपराधं मे किं मां न प्रतिभाषसे ॥ ११.२०.१४ ॥
حقًا كنتَ من قبلُ تنظر إليّ من بعيد وتكلمني. لا أذكر لك ذنبًا، فلماذا لا تجيبني؟
11.20.15
आर्यामार्य सुभद्रां तवमिमां श्च त्रिदशोपमान् ।
पितॄन्मां चैव दुःखार्तां विहाय क्व गमिष्यसि ॥ ११.२०.१५ ॥
يا أيها النبيل! أتتركُ النبيلة سوبهدرا وهذه الزوجة والآباء المشابهين للآلهة وتتركني أنا المكلومة بالحزن، فإلى أين ستمضي؟
11.20.16
तस्य शोणितदिग्धान्वै केशानुन्नम्य पाणिना ।
उत्सङ्गे वक्तमाधाय जीवन्तमिव पृच्छति ॥ ११.२०.१६ ॥
ترفع بيدها شعره المخضّب بالدماء، وتضع وجهه في حجرها، وتسأل كأنه حيّ.
11.20.17
स्वस्रीयं वासुदेवस्य पुत्रं गाण्डीवधन्वनः ।
कथं त्वां रणमध्यस्थं जघ्रुरेते महारथाः ॥ ११.२०.१७ ॥
يا ابن حامل قوس الغانديفا، وابن أخت فاسوديفا، كيف ضربك هؤلاء الرماة العظام على العربات وأنت واقف في وسط المعركة؟
11.20.18
धिगस्तु क्रूरकर्तॄंस्तान्कृपकर्णजयद्रथान् ।
द्रोणद्रौणायतनी चोभौ यैरहं विधवा कृता ॥ ११.२०.१८ ॥
العار لأولئك الفاعلين القساة: كريبا وكارنا وجايادراثا، وكذلك درونا وابن درونا، اللذين جعلاني أرملة!
11.20.19
रथर्षभाणां सर्वेषां कथमासीत्तदा मनः ।
बालं त्वां पिरवार्यैकमनेकेषां च जघ्नताम् ॥ ११.२०.१९ ॥
كيف كانت نفوس جميع أولئك الفرسان الكبار كالثيران حينئذ، حين أحاطوا بك وأنت فتى واحد وضربك كثيرون؟
11.20.20
कथं नु पाण्डवानां च पाञ्चालानां तु पश्यताम् ।
त्वं वीर निधनं प्राप्तो नाथवान्सन्ननाथवत् ॥ ११.२०.२० ॥
كيف، أيها البطل، والبانداويون والبانجاليون ينظرون، لقيت الموت كمن لا حامي له وأنت ذو حماة؟
11.20.21
दृष्ट्वा बहुभिराक्रन्दे निहतं त्वां पिता तव ।
वीरः पुरुषशार्दूलः कथं जीवति पाण्डवः ॥ ११.२०.२१ ॥
لما رأى أباك إياك مقتولاً على يد كثيرين صرخ، فكيف يعيش ذلك البطل، البانداوي، نمر الرجال، الآن؟
11.20.22
न राज्यलाभो विपुलः शत्रूणां च पराभवः ।
प्रीतिं धास्यति पार्थानां त्वामृते पुष्करेक्षण ॥ ११.२०.२२ ॥
بدونك، يا ذا العينين كالنيلوفر، لن يجلب الفوز العظيم بالمملكة ولا هزيمة الأعداء الفرح لأبناء بريتا.
11.20.23
तव शस्त्रजिताँल्लोकान्धर्मेण च दमेन च ।
क्षिप्रमन्वागमिष्यामि तत्र मां प्रतिपालय ॥ ११.२०.२३ ॥
سأتبعك قريباً إلى العوالم التي نلتها بالسلاح وبالدهارما وضبط النفس. فانتظرني هناك.
11.20.24
दुर्मरं पुनरप्राप्ते काले भवति केनचित् ।
यदहं त्वां रणे दृष्ट्वा हतं जीवामि दुर्भगा ॥ ११.२०.२४ ॥
يصعب على أحد أن يموت قبل أن يحين أجله. ومع ذلك أنا البائسة أعيش وقد رأيتك قتيلاً في المعركة.
11.20.25
कामिदानीं नरव्याघ्र श्लक्ष्णया स्मितया गिरा ।
पितृलोके समेत्यान्यां मामिवामन्त्रयिष्यसि ॥ ११.२०.२५ ॥
يا نمر الرجال، ستلتقي الآن في عالم الآباء بامرأة أخرى وتخاطبها بكلمات لطيفة مبتسمة كما خاطبتني.
11.20.26
नूनमप्सरसां स्वर्गे मनांसि प्रमथिष्यसि ।
परमेण च रूपेण गिरा च स्मितपूर्वया ॥ ११.२०.२६ ॥
لا شك أنك في السماء ستهز قلوب الأبسرات بجمالك الأسمى وبكلام يسبقه ابتسام.
11.20.27
प्राप्य पुण्यकृताँल्लोकानप्सरोभिः समेयिवान् ।
सौभद्र विहन्काले स्मरेथाः सुकृतानि मे ॥ ११.२०.२७ ॥
يا ابن سوبهدرا، بعد أن تبلغ عوالم أهل الأعمال الصالحة وتجتمع بالأبسرات، فاذكر عند الموت أعمالي الصالحة.
11.20.28
एतावानिह संवासो विहितस्ते मया सह ।
षण्मासान्सप्तमे मासि त्वं वीर निधनं गतः ॥ ११.२०.२८ ॥
هنا معي كان مقدراً لك من العيش معاً هذا القدر فقط؛ أيها البطل، بعد ستة أشهر، في الشهر السابع، مضيت إلى الموت.
11.20.29
इत्युक्तवचनामेनामपकर्षन्ति दुःखिताम् ।
उत्तरां मोघसङ्कल्पां मत्स्यराजकुलस्त्रियः ॥ ११.२०.२९ ॥
وبعد أن قيل لها ذلك، جُرَّت أوتارا الحزينة، التي خاب عزمها، بعيداً بأيدي نساء الأسرة الملكية لماتسيا.
11.20.30
उत्तरामपकृष्यैनामार्तामार्ततराः स्वयम् ।
विराटं निहतं दृष्ट्वा क्रोशन्ति विलपन्ति च ॥ ११.२०.३० ॥
وبجرّ أوتارا، وهنّ أنفسهنّ في كرب أشدّ، لما رأين فيراطا قد قُتل، صرخن ورثين.
11.20.31
द्रोणास्त्रशरसङ्कृत्तं शयानं रुधिरोक्षितम् ।
विराटं वितुदन्त्येते गृध्रगोमायुवायसाः ॥ ११.२०.३१ ॥
يرقد فيراطا مقطّعًا بأسلحة درونا وسهامه، مغطّى بالدم، بينما تنهش هذه النسور وبنات آوى والغربان جسده.
11.20.32
वितुद्यमानं विहगैर्विराटमसितेक्षणाः ।
न शक्नुवन्ति विहगान्निवारयितुमातुराः ॥ ११.२०.३२ ॥
النساء ذوات العيون السوداء، في حزنهن، لا يستطعن طرد الطيور التي تنهش فيراطا.
11.20.33
आसामातपतप्तानामायासेन च योषिताम् ।
श्रमेण च विवर्णानां वक्त्राणां विप्लुतं वपुः ॥ ११.२०.३३ ॥
أجساد هؤلاء النساء، المحروقة بالشمس، ووجوههن الشاحبة من الإعياء والتعب، صارت في فوضى.
11.20.34
उत्तरं चाभिमन्युं च काम्भोजं च सुदक्षिणम् ।
कार्ष्णिनाऽभिहतं पश्य लक्ष्मणं प्रियदर्शनम्। ॥ ११.२०.३४ ॥
انظر إلى أوتارا وأبهيمانيو وكامبوجا وسودكشينا، وإلى لاكشمانا الحسن المنظر الذي قتله ابن كريشنا.
11.20.35
आयोधनशिरोमध्ये शयानं पश्य माधव ॥ ११.२०.३५ ॥
انظر يا مادهافا إلى الذين يرقدون وسط الرؤوس في ساحة المعركة.