ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 11.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.20.1
अध्यर्धगुणमाहुर्यं बले शौर्ये च केशव ।
पित्रा त्वया च दाशार्ह दृप्तं सिंहमिवोत्कटम् ॥ ११.२०.१ ॥
ಕೇಶವ, ಬಲ ಮತ್ತು ಶೌರ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದೂವರೆ ಪಟ್ಟು ಗುಣವುಳ್ಳವನೆಂದು ಅವನನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ದಾಶಾರ್ಹ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನಿಂದ ಅವನು ಗರ್ವಿತ, ಉಗ್ರ ಸಿಂಹದಂತಿದ್ದನು.
11.20.2
यो बिभेद चमूमेको मम पुत्रस्य दुर्भिदाम् ।
स भूत्वा मृत्युरन्येषां स्वयं मृत्युवशं गतः ॥ ११.२०.२ ॥
ನನ್ನ ಮಗನ ಆ ಭೇದಿಸಲಾಗದ ಸೇನೆಯನ್ನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಭೇದಿಸಿದವನು, ಇತರರಿಗೆ ಮೃತ್ಯುವಾಗಿ ತಾನೇ ಮೃತ್ಯುವಿನ ವಶನಾದನು.
11.20.3
तस्योपलक्षये कृष्ण कार्ष्णेरमिततेजसः ।
अभिमन्योर्हतस्यापि प्रभा नैवोपशाम्यति ॥ ११.२०.३ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಕೃಷ್ಣನ ಮಗ ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ; ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಅವನ ಪ್ರಭೆ ಶಮಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.
11.20.4
एषा विराटदुहिता स्नुषा गाण्डीवधन्वनः ।
हतं बाला पतिं वीरं दृष्ट्वा शोचत्यनिन्दिता ॥ ११.२०.४ ॥
ವಿರಾಟನ ಮಗಳು, ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದ ಅರ್ಜುನನ ಸೊಸೆ, ತನ್ನ ವೀರ ಪತಿ ಹತನಾದುದನ್ನು ಕಂಡು ನಿರ್ದೋಷೆಯಾದ ಈ ಬಾಲೆ ಶೋಕಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
11.20.5
तमेषा हि समागम्य भार्या भर्तारमन्तिके ।
विराटदुहिता कृष्ण पाणिना परिमार्जति ॥ ११.२०.५ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ವಿರಾಟನ ಮಗಳು, ಪತ್ನಿ ಈ ಗಂಡನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದು ಕೈಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೇವರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
11.20.6
तस्य वक्त्रमुपाघ्राय सौभद्रस्य मनस्विनी ।
विबुद्धकमलाकारं कम्बुवृत्तशिरोधरम् ॥ ११.२०.६ ॥
ಆ ಮನಸ್ವಿನಿ ಸುಭದ್ರೆಯ ಮಗನ ಮುಖವನ್ನು ಮೂಸಿ ಚುಂಬಿಸಿದಳು — ಅದು ಅರಳಿದ ತಾವರೆಯಂತೆ, ಶಂಖದಂತೆ ದುಂಡನೆಯ ಕತ್ತಿನವನಾಗಿತ್ತು.
11.20.7
कामरूपवती चैषा परिष्वजति भामिनी ।
लज्जमाना पुरा चैनं माध्वीकमदमूर्च्छिता ॥ ११.२०.७ ॥
ಕಾಮರೂಪವತಿಯಾದ ಈ ಭಾಮಿನಿ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ; ಮೊದಲು ನಾಚಿದ್ದವಳು, ಮಾಧ್ವೀಕ ಮದ್ಯದ ಮತ್ತಿನಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತಳಾದವಳು.
11.20.8
तस्य क्षतजसन्दिग्धं जातरूपपरिष्कृतम् ।
विमुच्य कवचं कृष्ण शीरमभिवीक्षते ॥ ११.२०.८ ॥
ಅವನ ರಕ್ತದಿಂದ ಲೇಪಿತ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಕವಚವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಓ ಕೃಷ್ಣಾ, ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಅವಳು ನೋಡುತ್ತಾಳೆ.
11.20.9
अवेक्षमाणा तं बाला कुष्ण त्वामभिभाषते ।
अयं ते पुण्डरीकाक्ष कसदृशाक्षो निपातितः ॥ ११.२०.९ ॥
ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಆ ಬಾಲೆ, ಓ ಕೃಷ್ಣಾ, ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾಳೆ: ಓ ಕಮಲನಯನ, ನಿನ್ನ ಈತ — ಕಸನ ಕಣ್ಣುಗಳಂತೆ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವನು — ಬಿದ್ದುರುಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
11.20.10
बले वीर्ये च सदृशस्तेजसा चैव तेऽनघ ।
रूपेण च तथाऽत्यर्थं शेते भुवि निपातितः ॥ ११.२०.१० ॥
ಓ ನಿರ್ಮಲನೇ, ಬಲ, ವೀರ್ಯ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಮಾನನಾದವನು, ರೂಪದಲ್ಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಹಾಗೆಯೇ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ.
11.20.11
अत्यन्तं सुकुमारस्य राङ्कवाजिनशायिनः ।
कच्चिदद्य शरीरं ते भूमौ न परितप्यते ॥ ११.२०.११ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಸುಕುಮಾರನಾದ, ರುರು ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವ ನಿನ್ನ ದೇಹವು ಇಂದು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಬೇಯುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?
11.20.12
मातङ्गभुजवर्ष्णाणौ ज्याक्षेपकठिनत्वचौ ।
काञ्चनाङ्गदिनौ शेते निक्षिप्य विपुलौ भुजौ।
व्यायम्य बहुधा नूनं सुखसुप्तः श्रमादिव ॥ ११.२०.१२ ॥
ಆನೆಯ ಸೊಂಡಿಲಿನಂತಹ, ಮಳೆಯಂತೆ ವಿಶಾಲ ಭುಜಗಳು, ಬಿಲ್ಲಿನ ನಾರನ್ನು ಎಳೆದು ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಚರ್ಮವುಳ್ಳ, ಚಿನ್ನದ ತೋಳುಬಳೆ ಧರಿಸಿದ, ವಿಸ್ತಾರ ಭುಜಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ; ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಯಾಮ ಮಾಡಿ ಆಯಾಸದಿಂದ ಸುಖನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ.
11.20.13
एवं विलपतीमार्तां किं मां न प्रतिभाषसे ।
न स्मराम्यपराधं ते किं मां न प्रतिभाषसे ॥ ११.२०.१३ ॥
ಹೀಗೆ ಗೋಳಾಡುತ್ತಿರುವ, ದುಃಖಪೀಡಿತಳಾದ ನನ್ನೊಡನೆ ನೀನು ಏಕೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ? ನಿನಗೆ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಅಪರಾಧ ನನಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲ; ಏಕೆ ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ?
11.20.14
ननु मां त्वं पुरा दूरादभिवीक्ष्याभिभाषसे ।
न स्मराम्यपराधं मे किं मां न प्रतिभाषसे ॥ ११.२०.१४ ॥
ಹಿಂದೆ ನೀನು ದೂರದಿಂದಲೇ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಿನಗೆ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಅಪರಾಧ ನನಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲ; ಏಕೆ ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ?
11.20.15
आर्यामार्य सुभद्रां तवमिमां श्च त्रिदशोपमान् ।
पितॄन्मां चैव दुःखार्तां विहाय क्व गमिष्यसि ॥ ११.२०.१५ ॥
ಓ ಆರ್ಯನೇ! ಆರ್ಯೆ ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು, ಇವಳನ್ನು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾನರಾದ ಹಿರಿಯರನ್ನು, ದುಃಖಾರ್ತೆಯಾದ ನನ್ನನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವೆ?
11.20.16
तस्य शोणितदिग्धान्वै केशानुन्नम्य पाणिना ।
उत्सङ्गे वक्तमाधाय जीवन्तमिव पृच्छति ॥ ११.२०.१६ ॥
ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದ ಅವನ ಕೂದಲನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಮೇಲೆತ್ತಿ, ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ತೊಡೆಯ ಮೇಲಿಟ್ಟು, ಬದುಕಿರುವವನಂತೆ ಅವಳು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ.
11.20.17
स्वस्रीयं वासुदेवस्य पुत्रं गाण्डीवधन्वनः ।
कथं त्वां रणमध्यस्थं जघ्रुरेते महारथाः ॥ ११.२०.१७ ॥
ವಾಸುದೇವನ ಸೋದರಿಯ ಮಗನೇ, ಗಾಂಡೀವಧನ್ವಿಯ ಪುತ್ರನೇ, ರಣಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ನಿನ್ನನ್ನು ಈ ಮಹಾರಥರು ಹೇಗೆ ಹೊಡೆದರು?
11.20.18
धिगस्तु क्रूरकर्तॄंस्तान्कृपकर्णजयद्रथान् ।
द्रोणद्रौणायतनी चोभौ यैरहं विधवा कृता ॥ ११.२०.१८ ॥
ಆ ಕ್ರೂರ ಕೃತ್ಯ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ—ಕೃಪ, ಕರ್ಣ, ಜಯದ್ರಥ, ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣನ ಮಗ—ಇವರಿಬ್ಬರೂ, ಇವರಿಂದಲೇ ನಾನು ವಿಧವೆಯಾದೆ.
11.20.19
रथर्षभाणां सर्वेषां कथमासीत्तदा मनः ।
बालं त्वां पिरवार्यैकमनेकेषां च जघ्नताम् ॥ ११.२०.१९ ॥
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕರ ಮನಸ್ಸು ಹೇಗಿತ್ತು, ನೀನು ಬಾಲಕನಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವರು ಅನೇಕರು ನಿನ್ನನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ಸುತ್ತುವರಿದು ಹೊಡೆದಾಗ?
11.20.20
कथं नु पाण्डवानां च पाञ्चालानां तु पश्यताम् ।
त्वं वीर निधनं प्राप्तो नाथवान्सन्ननाथवत् ॥ ११.२०.२० ॥
ವೀರನೇ, ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಪಾಂಚಾಲರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ರಕ್ಷಕರಿದ್ದರೂ ರಕ್ಷಕರಿಲ್ಲದವನಂತೆ ನೀನು ಹೇಗೆ ಮರಣ ಹೊಂದಿದೆ?
11.20.21
दृष्ट्वा बहुभिराक्रन्दे निहतं त्वां पिता तव ।
वीरः पुरुषशार्दूलः कथं जीवति पाण्डवः ॥ ११.२०.२१ ॥
ಅನೇಕರಿಂದ ಹತನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಅಳುತ್ತಾನೆ. ಆ ವೀರ, ನರಸಿಂಹನಾದ ಪಾಂಡವ ಈಗ ಹೇಗೆ ಬದುಕಿದ್ದಾನೆ?
11.20.22
न राज्यलाभो विपुलः शत्रूणां च पराभवः ।
प्रीतिं धास्यति पार्थानां त्वामृते पुष्करेक्षण ॥ ११.२०.२२ ॥
ಕಮಲನೇತ್ರನೇ, ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಪಾರ್ಥರಿಗೆ ಮಹಾ ರಾಜ್ಯಲಾಭವೂ ಶತ್ರುಗಳ ಪರಾಭವವೂ ಸಂತೋಷ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.
11.20.23
तव शस्त्रजिताँल्लोकान्धर्मेण च दमेन च ।
क्षिप्रमन्वागमिष्यामि तत्र मां प्रतिपालय ॥ ११.२०.२३ ॥
ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸಂಯಮದಿಂದ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಗೆದ್ದ ನಿನ್ನ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ನಾನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅಲ್ಲಿ ನನಗಾಗಿ ಕಾಯು.
11.20.24
दुर्मरं पुनरप्राप्ते काले भवति केनचित् ।
यदहं त्वां रणे दृष्ट्वा हतं जीवामि दुर्भगा ॥ ११.२०.२४ ॥
ಕಾಲ ಬಾರದೆ ಯಾರಿಗೂ ಸಾವು ಕಷ್ಟ. ಆದರೂ ನಾನು ದುರದೃಷ್ಟವತಿ, ರಣದಲ್ಲಿ ನೀನು ಹತನಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿಯೂ ಬದುಕಿದ್ದೇನೆ.
11.20.25
कामिदानीं नरव्याघ्र श्लक्ष्णया स्मितया गिरा ।
पितृलोके समेत्यान्यां मामिवामन्त्रयिष्यसि ॥ ११.२०.२५ ॥
ಓ ನರವ್ಯಾಘ್ರ, ಈಗ ನೀನು ಪಿತೃಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದಂತೆಯೇ ಮೃದು ನಗುವಿನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಕರೆಯುವೆ.
11.20.26
नूनमप्सरसां स्वर्गे मनांसि प्रमथिष्यसि ।
परमेण च रूपेण गिरा च स्मितपूर्वया ॥ ११.२०.२६ ॥
ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೀನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಸರೆಯರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಮತ್ತು ನಗುವಿನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಕಲಕುವೆ.
11.20.27
प्राप्य पुण्यकृताँल्लोकानप्सरोभिः समेयिवान् ।
सौभद्र विहन्काले स्मरेथाः सुकृतानि मे ॥ ११.२०.२७ ॥
ಓ ಸೌಭದ್ರ, ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿದವರ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಅಪ್ಸರೆಯರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದಾಗ, ಮರಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸತ್ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೋ.
11.20.28
एतावानिह संवासो विहितस्ते मया सह ।
षण्मासान्सप्तमे मासि त्वं वीर निधनं गतः ॥ ११.२०.२८ ॥
ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಸಹವಾಸ ಇಷ್ಟೇ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಓ ವೀರ, ಆರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಏಳನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಮರಣ ಹೊಂದಿದೆ.
11.20.29
इत्युक्तवचनामेनामपकर्षन्ति दुःखिताम् ।
उत्तरां मोघसङ्कल्पां मत्स्यराजकुलस्त्रियः ॥ ११.२०.२९ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ದುಃಖಿತೆ ಉತ್ತರೆಯನ್ನು, ಅವಳ ಸಂಕಲ್ಪ ವ್ಯರ್ಥವಾದ ಅವಳನ್ನು, ಮತ್ಸ್ಯರಾಜ ಕುಲದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಎಳೆದೊಯ್ದರು.
11.20.30
उत्तरामपकृष्यैनामार्तामार्ततराः स्वयम् ।
विराटं निहतं दृष्ट्वा क्रोशन्ति विलपन्ति च ॥ ११.२०.३० ॥
ಉತ್ತರೆಯನ್ನು ಎಳೆದು, ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಅವರು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ವಿರಾಟ ಹತನಾದುದನ್ನು ಕಂಡು ಕೂಗಿ ಪ್ರಲಾಪಿಸಿದರು.
11.20.31
द्रोणास्त्रशरसङ्कृत्तं शयानं रुधिरोक्षितम् ।
विराटं वितुदन्त्येते गृध्रगोमायुवायसाः ॥ ११.२०.३१ ॥
ದ್ರೋಣನ ಅಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಛಿನ್ನವಾಗಿ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ತೋಯ್ದು ಬಿದ್ದಿರುವ ವಿರಾಟನನ್ನು ಈ ಹದ್ದುಗಳು, ನರಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಗೆಗಳು ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನುತ್ತಿವೆ.
11.20.32
वितुद्यमानं विहगैर्विराटमसितेक्षणाः ।
न शक्नुवन्ति विहगान्निवारयितुमातुराः ॥ ११.२०.३२ ॥
ಹಕ್ಕಿಗಳಿಂದ ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ವಿರಾಟನನ್ನು, ದುಃಖಿತರಾದ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣಿನ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಆ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಲಾರದೆ ಇದ್ದಾರೆ.
11.20.33
आसामातपतप्तानामायासेन च योषिताम् ।
श्रमेण च विवर्णानां वक्त्राणां विप्लुतं वपुः ॥ ११.२०.३३ ॥
ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಬೆಂದು, ಶ್ರಮದಿಂದ ಹಾಗೂ ಆಯಾಸದಿಂದ ಬಣ್ಣ ಮಾಸಿದ ಮುಖಗಳ ಈ ಸ್ತ್ರೀಯರ ದೇಹಗಳು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗಿವೆ.
11.20.34
उत्तरं चाभिमन्युं च काम्भोजं च सुदक्षिणम् ।
कार्ष्णिनाऽभिहतं पश्य लक्ष्मणं प्रियदर्शनम्। ॥ ११.२०.३४ ॥
ಉತ್ತರ, ಅಭಿಮನ್ಯು, ಕಾಂಬೋಜ ಮತ್ತು ಸುದಕ್ಷಿಣರನ್ನು ನೋಡು; ಕೃಷ್ಣೆಯ ಮಗನಿಂದ ಹತನಾದ ಸುಂದರ ರೂಪದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನೂ ನೋಡು.
11.20.35
आयोधनशिरोमध्ये शयानं पश्य माधव ॥ ११.२०.३५ ॥
ಓ ಮಾಧವ, ರಣರಂಗದ ತಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಬಿದ್ದಿರುವವರನ್ನು ನೋಡು.