ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 11.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.23.1
एष शल्यो हतः शेते साक्षान्नकुलमातुलः ।
धर्मज्ञेन हतस्तात धर्मराजेन संयुगे ॥ ११.२३.१ ॥
ଏହି ଶଲ୍ୟ ହତ ହୋଇ ଶୋଇଛି, ସାକ୍ଷାତ୍ ନକୁଳଙ୍କ ମାମୁଁ। ହେ ତାତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଧର୍ମରାଜ ଦ୍ୱାରା ସେ ନିହତ ହୋଇଛି।
11.23.2
यस्त्वया स्पर्धते नित्यं सर्वत्र पुरुषर्षभ ।
स एष निहतः शेते मद्रराजो महाबलः ॥ ११.२३.२ ॥
ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେ ସଦା ସର୍ବତ୍ର ତୁମ ସହ ସ୍ପର୍ଧା କରୁଥିଲା, ସେହି ମହାବଳୀ ମଦ୍ରରାଜ ନିହତ ହୋଇ ଶୋଇଛି।
11.23.3
जयद्रथे यदि ब्रूयुरुपरोधं कथञ्चन ।
मद्रपुत्रे कथं ब्रूयुरुपरोधं विवक्षवः ॥ ११.२३.३ ॥
ଯଦି ଜୟଦ୍ରଥ ବିଷୟରେ କେହି କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଦୋଷ କହିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ମଦ୍ରପୁତ୍ର ବିଷୟରେ ଦୋଷ କହିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକମାନେ କିପରି କହିବେ?
11.23.4
येन सङ्गृह्णता तात रथमाधिरथेर्युधि ।
जयार्थं पाण्डुपुत्राणां तदा तेजोवधः कृतः ॥ ११.२३.४ ॥
ହେ ତାତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଧିରଥିଙ୍କ (କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ) ରଥ ଅଟକାଇ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ବିଜୟ ପାଇଁ ସେତେବେଳେ ଯିଏ ତାଙ୍କ ତେଜ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲା —
11.23.5
अहो धिक्फश्य शल्यस्य पूर्णचन्द्रसुदर्शनम् ।
मुखं प्द्मपलाशाक्षं काकैरादष्टमव्रणम् ॥ ११.२३.५ ॥
ଅହୋ, ଧିକ୍! ଶଲ୍ୟଙ୍କ ମୁଖ ଦେଖ — ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ସୁନ୍ଦର, ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି ଆଖିର ସେ ମୁଖ କାଉମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଠୋଲାଯାଇଛି, ତଥାପି କ୍ଷତହୀନ।
11.23.6
एषा चामीकराभस्य तप्तकाञ्चनसप्रभा ।
आस्याद्विनिः सृता जिह्वा भक्ष्यते कृष्ण पक्षिभिः ॥ ११.२३.६ ॥
ସୁନାର ଆଭା ଥିବା, ତପ୍ତ ସୁନା ପରି ଦୀପ୍ତ ଏହି ଜିଭ — ତାଙ୍କ ମୁଖରୁ ବାହାରି ଥିବା — ହେ କୃଷ୍ଣ, ପକ୍ଷୀମାନେ ତାହା ଖାଉଛନ୍ତି।
11.23.7
युधिष्ठिरेण निहतं शल्यं समितिशोभनम् ।
रुदन्त्यः पर्युपासन्ते मद्रराजं कुलाङ्गनाः ॥ ११.२३.७ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୋଭିତ ଶଲ୍ୟଙ୍କ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ କାନ୍ଦୁଥିବା କୁଳସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଦ୍ରରାଜଙ୍କ ପାଖରେ ବସିଛନ୍ତି।
11.23.8
एताः सुसूक्ष्मवसना मद्रराजं नरर्षभम् ।
क्रोशन्त्योऽथ समासाद्य क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभम् ॥ ११.२३.८ ॥
ସୂକ୍ଷ୍ମ ବସ୍ତ୍ରଧାରିଣୀ ଏମାନେ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ମଦ୍ରରାଜ, ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, କ୍ଷତ୍ରିୟଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ପାଖେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
11.23.9
शल्यं निपतितं नार्यः परिवार्याभितः स्थिताः ।
वासिता गृष्टयः पङ्के परिमग्नमिवर्षभम् ॥ ११.२३.९ ॥
ପଡ଼ିଥିବା ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଘେରି ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି; କାଦୁଅରେ ବୁଡ଼ିଥିବା ଷଣ୍ଢ ଚାରିପାଖେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା ପକ୍ଷୀ ପରି।
11.23.10
शल्यं शरणदं शूरं पश्येमं वृष्णिनन्दन ।
शयानं वीरशयने शरैर्विशकलीकृतम् ॥ ११.२३.१० ॥
ହେ ବୃଷ୍ଣିନନ୍ଦନ, ଶରଣଦାତା ଶୂର ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖ; ବାଣରେ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ହୋଇ ବୀରଶଯ୍ୟାରେ ଶୋଇଛନ୍ତି।
11.23.11
एष शैलालयो राजा भगदत्तः प्रतापवान् ।
गजाङ्कुशधरः श्रीमाञ्शेते भुवि निपातितः ॥ ११.२३.११ ॥
ପର୍ବତବାସୀ, ପ୍ରତାପୀ, ଗଜାଙ୍କୁଶଧାରୀ, ଶ୍ରୀମାନ୍ ରାଜା ଭଗଦତ୍ତ ଏହି ଯେ; ଭୂମିରେ ପଡ଼ି ଶୋଇଛନ୍ତି।
11.23.12
यस्य रुक्ममयी माला शिरस्येषा विराजते ।
श्वापदैर्भक्ष्यमाणस्य शोभयन्तीव मूर्धजान् ॥ ११.२३.१२ ॥
ଯାହାର ମସ୍ତକରେ ଏହି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମାଳା ଶୋଭା ପାଉଛି, ହିଂସ୍ର ପଶୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଖାଉଥିବା ତାହାର କେଶକୁ ଯେମିତି ସଜାଉଛି।
11.23.13
एतेन किल पार्थस्य युद्धमासीत्सुदारुणम् ।
रोमहर्षणमत्युग्रं शक्रस्य त्वहिना यथा ॥ ११.२३.१३ ॥
ଏହା ସହିତ ପାର୍ଥଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ହୋଇଥିଲା; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅହି ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ପରି ରୋମାଞ୍ଚକର ଓ ଅତି ଉଗ୍ର ଥିଲା।
11.23.14
योधयित्वा माहाबाहुरेष पार्थं धनञ्जयम् ।
संशयं गमयित्वा च कुन्तीपुत्रेण पातितः ॥ ११.२३.१४ ॥
ମହାବାହୁ ସେ ପାର୍ଥ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ତାଙ୍କୁ ସଂଶୟରେ ପକାଇ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାତିତ ହେଲେ।
11.23.15
यस्य नास्ति समो लोके शौर्ये वीर्ये च कश्चन् ।
स एष निहतः शेते भीष्मो भीष्मकृदाहवे ॥ ११.२३.१५ ॥
ଜଗତରେ ଶୌର୍ଯ୍ୟ ଓ ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ଯାହାର ସମକକ୍ଷ କେହି ନ ଥିଲା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଉଥିବା ସେହି ଭୀଷ୍ମ ହତ ହୋଇ ଶୋଇଛନ୍ତି।
11.23.16
पश्य शान्तनवं कृष्ण शयानं सूर्यवर्चसम् ।
युगान्त इव कालेन पातितं सूर्यमम्बरात् ॥ ११.२३.१६ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ସେ ଶୋଇଛନ୍ତି, ଯୁଗାନ୍ତରେ କାଳ ଦ୍ୱାରା ଆକାଶରୁ ପାତିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି।
11.23.17
एष तप्त्वा रणे शत्रूञ्शस्त्रतापेन वीर्यवान् ।
नरसूर्योऽस्तमभ्येति सूर्योऽस्तमिव केशव ॥ ११.२३.१७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜ ଅସ୍ତ୍ରର ତାପରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ତପାଇଥିବା ଏହି ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ନରସୂର୍ଯ୍ୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେଉଥିବା ପରି ଅସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି, ହେ କେଶବ।
11.23.18
शरतल्पगतं भीष्ममूर्ध्वरेतसमच्युतम् ।
शयानं वीरशयने पश्य शूरनिषेविते ॥ ११.२३.१८ ॥
ଶରଶଯ୍ୟାରେ ଶୋଇଥିବା, ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେତା, ଅଚ୍ୟୁତ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଦେଖ; ଶୂରମାନଙ୍କ ସେବିତ ବୀରଶଯ୍ୟାରେ ସେ ଶୋଇଛନ୍ତି।
11.23.19
कर्णिनालीकनाराचैरास्तीर्य शयनोत्तमम् ।
आविश्य शेते भगवान्स्कन्दः शरवणं यथा ॥ ११.२३.१९ ॥
କଣ୍ଟାଯୁକ୍ତ ନାଳୀକ ଓ ନାରାଚ ବାଣରେ ଉତ୍ତମ ଶଯ୍ୟା ବିଛାଇ, ଭଗବାନ ସ୍କନ୍ଦ ଶରବନରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଶୋଇଥିବା ଭଳି ସେ ଶୋଇଛନ୍ତି।
11.23.20
अतूलपूर्णं गाङ्गेयस्त्रिभिर्बाणैः समन्वितम् ।
उपधायोपधानाग्र्यं दत्तं गाण्डीवधन्वना ॥ ११.२३.२० ॥
ଗାଙ୍ଗେୟ (ଭୀଷ୍ମ) ଅତୁଲ ପରି ବାଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ତିନି ବାଣଯୁକ୍ତ ଉତ୍ତମ ତକିଆ ମୁଣ୍ଡ ତଳେ ରଖିଲେ; ତାହା ଗାଣ୍ଡୀବଧନ୍ବା ଦେଇଥିଲେ।
11.23.21
पालयानः पितुः शास्त्रमूर्ध्वरेता महायशाः ।
एष शान्तनवः शेते माधवाप्रतिमो युधि ॥ ११.२३.२१ ॥
ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନକାରୀ, ଊର୍ଧ୍ୱରେତା, ମହାଯଶସ୍ୱୀ ଏହି ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ମାଧବଙ୍କ ସମାନ ହୋଇ ଶୋଇଛନ୍ତି।
11.23.22
धर्मात्मा तात सर्वज्ञः पारावर्येण निर्णये ।
अमर्त्य इव मर्त्यः सन्नेष प्राणानधारयत् ॥ ११.२३.२२ ॥
ଧର୍ମାତ୍ମା, ସର୍ବଜ୍ଞ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର, ନିର୍ଣ୍ଣୟରେ ବିବେକରେ, ମର୍ତ୍ୟ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଅମର୍ତ୍ୟ ପରି ସେ ପ୍ରାଣ ଧାରଣ କଲେ।
11.23.23
नास्ति युद्धे कृती कश्चिन्न विद्वान्न पराक्रमी ।
यत्र शान्तनवो भीष्मः शेतेऽद्य निहतः परैः ॥ ११.२३.२३ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଏପରି କୌଣସି ନିପୁଣ, ବିଦ୍ବାନ କିମ୍ବା ପରାକ୍ରମୀ ନାହିଁ, ଯେଉଁଠାରେ ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ ଆଜି ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହୋଇ ଶୋଇଛନ୍ତି।
11.23.24
स्वयमेतेन शूरेण पृच्छयमानेन पाण्डवैः ।
धर्मज्ञेनाहवे मृत्युरादिष्टः सत्यवादिना ॥ ११.२३.२४ ॥
ପାଣ୍ଡବମାନେ ପଚାରିଲେ, ଧର୍ମଜ୍ଞ ଓ ସତ୍ୟବାଦୀ ଏହି ଶୂର ନିଜେ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜ ମୃତ୍ୟୁର ଉପାୟ କହିଥିଲେ।
11.23.25
प्रनष्टः कुरुवंशश्च पुनर्येन समुद्वृतः ।
स गतः कुरुभिः सार्धं महाबुद्धिः पराभवम् ॥ ११.२३.२५ ॥
କୁରୁବଂଶ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା; ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାହା ପୁନର୍ବାର ଉଠିଥିଲା, ସେହି ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ କୁରୁମାନଙ୍କ ସହିତ ପରାଜୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
11.23.26
धर्मेण कुरवः केन परिद्रक्ष्यन्ति माधव ।
हते देवव्रते भीष्मे देवकल्पे नरर्षभे ॥ ११.२३.२६ ॥
ହେ ମାଧବ, ଦେବବ୍ରତ ଭୀଷ୍ମ ନିହତ ହେଲେ, ଦେବତୁଲ୍ୟ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିହତ ହେଲେ, କିଏ ଧର୍ମାନୁସାରେ କୁରୁମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବ?
11.23.27
अर्जुनस्य विनेतारमाचार्यं सात्यकेस्तथा ।
तं पश्य पतितं द्रोणं कुरूणां गुरुमुत्तमम् ॥ ११.२३.२७ ॥
ଅର୍ଜୁନ ଓ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିବା, କୁରୁମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁ, ସେହି ପତିତ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଦେଖ।
11.23.28
अस्त्रं चतुर्विधं वेद यथैव त्रिदशेश्वरः ।
भार्गवो वा महावीर्यस्तथा द्रोणोऽपि माधव ॥ ११.२३.२८ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ଭାର୍ଗବ (ପରଶୁରାମ) ଯେପରି ଚାରି ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଜାଣିଥିଲେ, ସେହିପରି ହେ ମାଧବ, ଦ୍ରୋଣ ମଧ୍ୟ ଜାଣିଥିଲେ।
11.23.29
यस्य प्रसादाद्बीभत्सुः पाण्डवः कर्म दुष्करम् ।
चकार स हतः शेते नैनमस्त्राण्यपालयन् ॥ ११.२३.२९ ॥
ଯାହାଙ୍କ କୃପାରେ ପାଣ୍ଡବ ଅର୍ଜୁନ ଦୁଷ୍କର କର୍ମ କରିଥିଲେ, ସେ ନିହତ ହୋଇ ଶୋଇଛନ୍ତି; ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
11.23.30
यं पुरोधाय कुरव आह्वयन्ति स्म पाण्डवान् ।
सोऽयं शस्त्रभृतां श्रेष्ठो द्रोणः शस्त्रपृथक्कृतः ॥ ११.२३.३० ॥
ଯାହାଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି କୁରୁମାନେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଥିଲେ, ସେହି ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ରୋଣ ଏହି ଶସ୍ତ୍ରରୁ ପୃଥକ କରାଯାଇଥିବା ପୁରୁଷ।
11.23.31
यस्य निर्दहतः सेनां गतिरग्नरिवाभवत् ।
स भूमौ निहतः शेते शान्तार्चिरिव पावकः ॥ ११.२३.३१ ॥
ଯିଏ ସେନାକୁ ଦହନ କରି ଅଗ୍ନି ପରି ଗତି କରୁଥିଲେ, ସେ ଏବେ ଭୂମିରେ ନିହତ ହୋଇ ଶୋଇଛନ୍ତି, ନିଭିଯାଇଥିବା ଶିଖାର ଅଗ୍ନି ପରି।
11.23.32
धनुर्मुष्टिरशीर्णश्च हस्तावापश्च माधव ।
द्रोणस्य निहतस्यापि दृश्यते जीवतो यथा ॥ ११.२३.३२ ॥
ହେ ମାଧବ, ନିହତ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଧନୁ, ତାଙ୍କ ମୁଷ୍ଟି ଓ ହାତ ଅକ୍ଷତ ଦେଖାଯାଉଛି, ଯେପରି ସେ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି।
11.23.33
वेदा यस्माच्च चत्वारः सर्वाण्यस्त्राणि केशव ।
अनपेतानि वै शूराद्यथैवादौ प्रजापतेः ॥ ११.२३.३३ ॥
ହେ କେଶବ, ଚାରି ବେଦ ଓ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଯେଉଁ ବୀରଙ୍କଠାରୁ ଦୂର ହୋଇନଥିଲେ, ଆଦିରେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କଠାରୁ ଦୂର ନହେବା ପରି।
11.23.34
चन्दनार्हाविमौ तस्य बन्दिभिर्वन्दितौ शुभौ ।
गोमायवो विकर्षन्ति पादौ शिष्यशतार्चितौ ॥ ११.२३.३४ ॥
ଚନ୍ଦନ ଯୋଗ୍ୟ, ବନ୍ଦୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଦିତ, ଶହ ଶହ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ତାଙ୍କ ଏହି ଦୁଇ ଶୁଭ ଚରଣକୁ ଶିଆଳମାନେ ଟାଣୁଛନ୍ତି।
11.23.35
द्रोणं द्रुपदपुत्रेण निहतं मधुसूदन ।
कृपी कृपणमन्वास्ते दुःखोपहतचेतना ॥ ११.२३.३५ ॥
ହେ ମଧୁସୂଦନ, ଦ୍ରୁପଦ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ପାଖରେ, ଦୁଃଖରେ ଚେତନା ଆହତ କୃପୀ ଦୀନ ହୋଇ ବସିଛନ୍ତି।
11.23.36
तां पश्य रुदतीमार्तां मुक्तकेशीमधोमुखीम् ।
हतं पतिमुपासन्तीं द्रोणं शस्त्रभृतां वरम् ॥ ११.२३.३६ ॥
କାନ୍ଦୁଥିବା, ପୀଡ଼ିତ, ଖୋଲା ଚୁଳ ଓ ମୁଖ ତଳକୁ କରିଥିବା, ନିହତ ସ୍ୱାମୀ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ଦେଖ।
11.23.37
बाणैर्भिन्नतनुत्राणं धृष्टद्युम्नेन केशव ।
उपास्ते वै मृधे द्रोणं जटिला ब्रह्मचारिणी ॥ ११.२३.३७ ॥
ହେ କେଶବ, ବାଣରେ କବଚ ଭଗ୍ନ ହୋଇଥିବା, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା (ନିହତ) ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ନିକଟରେ, ରଣକ୍ଷେତ୍ରରେ, ଜଟାଧାରିଣୀ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀ ବସିଛନ୍ତି।
11.23.38
प्रेतकृत्ये च यतते कृपी कृपणमातुरा ।
हतस्य समरे भर्तुः सुकुमारी यशस्विनी ॥ ११.२३.३८ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ନିହତ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପ୍ରେତକୃତ୍ୟରେ ସେ ଯତ୍ନ କରୁଛନ୍ତି — ଦୀନା, ଆତୁରା, ସୁକୁମାରୀ, ଯଶସ୍ୱିନୀ।
11.23.39
अग्नीनाधाय विविधवच्चितां प्रज्वाल्य सर्वतः ।
द्रोणमाधाय गायन्ति त्रीणि सामानि सामगाः ॥ ११.२३.३९ ॥
ବିବିଧ ବିଧିରେ ଅଗ୍ନି ସ୍ଥାପନ କରି, ଚାରିପଟେ ଚିତା ଜାଳି, ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ତହିଁରେ ରଖି ସାମଗମାନେ ତିନି ସାମ ଗାନ କରୁଛନ୍ତି।
11.23.40
कुर्वन्ति च चितामेते जटिला ब्रह्मचारिणः ।
धनुर्भिः शक्तिभिश्चैव रथनीडैश्च माधव ॥ ११.२३.४० ॥
ଜଟାଧାରୀ ଏହି ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ଚିତା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛନ୍ତି — ଧନୁ, ଶକ୍ତି ଓ ରଥର ଢାଞ୍ଚାରେ, ହେ ମାଧବ।
11.23.41
शरैश्च विविधैरन्यैर्धक्ष्यन्ते भूरितेजसम् ।
त एते द्रोणमादाय गायन्ति च रुदन्ति च ॥ ११.२३.४१ ॥
ବିବିଧ ବାଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରରେ ସେମାନେ ସେହି ମହାତେଜସ୍ୱୀ (ଦ୍ରୋଣ)ଙ୍କୁ ଦହନ କରିବେ। ଏମାନେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଉଠାଇ ଗାନ କରନ୍ତି ଏବଂ କାନ୍ଦନ୍ତି ମଧ୍ୟ।
11.23.42
सामभिस्त्रिभिरन्तस्थैरनुशंसन्ति चापरे ।
अग्नावग्निं समाधाय द्रोणं हुत्वा हुताशने ॥ ११.२३.४२ ॥
ଅନ୍ୟମାନେ ଅନ୍ତସ୍ଥ ତିନି ସାମ ଦ୍ୱାରା (ସ୍ତୁତି) ପାଠ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନିରେ ଅଗ୍ନି ସ୍ଥାପନ କରି, ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ହୁତାଶନରେ ଆହୁତି ଦେଇ (ଅନ୍ତ୍ୟେଷ୍ଟି କରନ୍ତି)।
11.23.43
गच्छन्त्यभिमुखा गङ्गां द्रोणशिष्या द्विजातयः ।
अपसव्यां चितिं कृत्वा पुरस्कृत्य कृपीं तथा ॥ ११.२३.४३ ॥
ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ଗଙ୍ଗା ଆଡ଼କୁ ମୁଖ କରି ଯାଉଛନ୍ତି; ଚିତାକୁ ଅପସବ୍ୟ କରି ଏବଂ କୃପୀଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି।