Mahābhārata · Adhyāya 11.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.23.1
एष शल्यो हतः शेते साक्षान्नकुलमातुलः ।
धर्मज्ञेन हतस्तात धर्मराजेन संयुगे ॥ ११.२३.१ ॥
Hier liegt Śalya, erschlagen, der Mutterbruder Nakulas, leibhaftig vor uns. Mein Lieber, im Kampf wurde er von Dharmarāja erschlagen, dem Kenner des dharma.
11.23.2
यस्त्वया स्पर्धते नित्यं सर्वत्र पुरुषर्षभ ।
स एष निहतः शेते मद्रराजो महाबलः ॥ ११.२३.२ ॥
O Stier unter den Männern, derjenige, der dich stets und überall befehdete – dieser mächtige König der Madra liegt erschlagen.
11.23.3
जयद्रथे यदि ब्रूयुरुपरोधं कथञ्चन ।
मद्रपुत्रे कथं ब्रूयुरुपरोधं विवक्षवः ॥ ११.२३.३ ॥
Wenn man Jayadratha irgendwie einen Makel vorwerfen könnte, wie würden dann jene, die einen Makel am Sohn des Madra-Königs nennen wollen, sprechen?
11.23.4
येन सङ्गृह्णता तात रथमाधिरथेर्युधि ।
जयार्थं पाण्डुपुत्राणां तदा तेजोवधः कृतः ॥ ११.२३.४ ॥
Lieber Sohn, derjenige, der im Kampf den Wagen des Sohnes des Adhiratha (Karṇa) anhielt und damals, für den Sieg der Söhne Pāṇḍus, seinen Glanz zerstörte —
11.23.5
अहो धिक्फश्य शल्यस्य पूर्णचन्द्रसुदर्शनम् ।
मुखं प्द्मपलाशाक्षं काकैरादष्टमव्रणम् ॥ ११.२३.५ ॥
Ach, welche Schande! Sieh das Antlitz Śalyas — schön wie der Vollmond, mit lotusblattgleichen Augen — von Krähen angepickt, doch ohne Wunde.
11.23.6
एषा चामीकराभस्य तप्तकाञ्चनसप्रभा ।
आस्याद्विनिः सृता जिह्वा भक्ष्यते कृष्ण पक्षिभिः ॥ ११.२३.६ ॥
Und diese Zunge, leuchtend wie geschmolzenes Gold und goldenen Glanzes, aus seinem Mund hervorragend — o Kṛṣṇa, sie wird von Vögeln gefressen.
11.23.7
युधिष्ठिरेण निहतं शल्यं समितिशोभनम् ।
रुदन्त्यः पर्युपासन्ते मद्रराजं कुलाङ्गनाः ॥ ११.२३.७ ॥
Von Yudhiṣṭhira erschlagen, sitzt Śalya, im Kampf geschmückt, und die Frauen der edlen Familien, weinend, sitzen rings um den König der Madras.
11.23.8
एताः सुसूक्ष्मवसना मद्रराजं नरर्षभम् ।
क्रोशन्त्योऽथ समासाद्य क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभम् ॥ ११.२३.८ ॥
Diese Frauen in feinen Gewändern, schreiend, kamen zu dem König der Madras, dem besten der Männer, dem besten der Kṣatriyas.
11.23.9
शल्यं निपतितं नार्यः परिवार्याभितः स्थिताः ।
वासिता गृष्टयः पङ्के परिमग्नमिवर्षभम् ॥ ११.२३.९ ॥
Die Frauen umringen den gefallenen Śalya von allen Seiten und stehen da, wie Vögel, die um einen im Schlamm versunkenen Stier schreien.
11.23.10
शल्यं शरणदं शूरं पश्येमं वृष्णिनन्दन ।
शयानं वीरशयने शरैर्विशकलीकृतम् ॥ ११.२३.१० ॥
Sieh diesen Śalya an, den Spender von Zuflucht, den Helden, o Freude der Vṛṣṇi, liegend auf dem Bett der Helden, von Pfeilen in Stücke gerissen.
11.23.11
एष शैलालयो राजा भगदत्तः प्रतापवान् ।
गजाङ्कुशधरः श्रीमाञ्शेते भुवि निपातितः ॥ ११.२३.११ ॥
Dieser König Bhagadatta, Bewohner der Berge, mächtig, Träger des Elefantenstachels, glanzvoll, liegt zu Boden gestreckt.
11.23.12
यस्य रुक्ममयी माला शिरस्येषा विराजते ।
श्वापदैर्भक्ष्यमाणस्य शोभयन्तीव मूर्धजान् ॥ ११.२३.१२ ॥
Derjenige, auf dessen Haupt diese goldene Girlande glänzt, während er von wilden Tieren verschlungen wird, als schmückte sie sein Haar.
11.23.13
एतेन किल पार्थस्य युद्धमासीत्सुदारुणम् ।
रोमहर्षणमत्युग्रं शक्रस्य त्वहिना यथा ॥ ११.२३.१३ ॥
Damit war der Kampf Pārthas wahrhaftig sehr furchtbar, haarsträubend und äußerst heftig, wie der Kampf Śakras mit der Schlange.
11.23.14
योधयित्वा माहाबाहुरेष पार्थं धनञ्जयम् ।
संशयं गमयित्वा च कुन्तीपुत्रेण पातितः ॥ ११.२३.१४ ॥
Jener Mächtigarmige, nachdem er mit Pārtha Dhanañjaya gekämpft und ihn in Zweifel gestürzt hatte, wurde vom Sohn der Kuntī gefällt.
11.23.15
यस्य नास्ति समो लोके शौर्ये वीर्ये च कश्चन् ।
स एष निहतः शेते भीष्मो भीष्मकृदाहवे ॥ ११.२३.१५ ॥
Er, dem in der Welt an Tapferkeit und Kraft niemand gleich war, Bhīṣma, der Schrecken im Kampf verbreitete, liegt hier erschlagen.
11.23.16
पश्य शान्तनवं कृष्ण शयानं सूर्यवर्चसम् ।
युगान्त इव कालेन पातितं सूर्यमम्बरात् ॥ ११.२३.१६ ॥
Sieh, Kṛṣṇa, den Sohn Śantanus, der strahlend wie die Sonne daliegt, vom Zeit vom Himmel gestürzt wie am Ende eines Weltalters.
11.23.17
एष तप्त्वा रणे शत्रूञ्शस्त्रतापेन वीर्यवान् ।
नरसूर्योऽस्तमभ्येति सूर्योऽस्तमिव केशव ॥ ११.२३.१७ ॥
Diese mächtige Mann-Sonne, die im Kampf ihre Feinde mit der Hitze ihrer Waffen versengte, geht unter wie die Sonne untergeht, o Keśava.
11.23.18
शरतल्पगतं भीष्ममूर्ध्वरेतसमच्युतम् ।
शयानं वीरशयने पश्य शूरनिषेविते ॥ ११.२३.१८ ॥
Sieh Bhīṣma, den Enthaltsamen und Unerschütterlichen, der auf einem Pfeilbett liegt, auf dem Lager der Helden, von Tapferen besucht.
11.23.19
कर्णिनालीकनाराचैरास्तीर्य शयनोत्तमम् ।
आविश्य शेते भगवान्स्कन्दः शरवणं यथा ॥ ११.२३.१९ ॥
Nachdem er das beste Lager aus widerhakigen Nālīka- und Nārāca-Pfeilen ausgebreitet hat, liegt er da, wie der ehrwürdige Skanda sich im Schilfdickicht niederlegte.
11.23.20
अतूलपूर्णं गाङ्गेयस्त्रिभिर्बाणैः समन्वितम् ।
उपधायोपधानाग्र्यं दत्तं गाण्डीवधन्वना ॥ ११.२३.२० ॥
Gāṅgeya legte den besten Kopfkissen unter seinen Kopf, mit Pfeilen gefüllt wie ein unvergleichliches Polster, mit drei Geschossen versehen, von dem Bogenschützen des Gāṇḍīva gegeben.
11.23.21
पालयानः पितुः शास्त्रमूर्ध्वरेता महायशाः ।
एष शान्तनवः शेते माधवाप्रतिमो युधि ॥ ११.२३.२१ ॥
Den Befehl seines Vaters befolgend, liegt der keusche, hochberühmte Sohn Śāntanus im Kampf da, unvergleichlich wie Mādhava (Kṛṣṇa).
11.23.22
धर्मात्मा तात सर्वज्ञः पारावर्येण निर्णये ।
अमर्त्य इव मर्त्यः सन्नेष प्राणानधारयत् ॥ ११.२३.२२ ॥
O lieber Sohn, rechtschaffener und allwissender! Durch sein kluges Urteil in Entscheidungen hielt er, obwohl sterblich, seine Atemzüge zurück, als wäre er unsterblich.
11.23.23
नास्ति युद्धे कृती कश्चिन्न विद्वान्न पराक्रमी ।
यत्र शान्तनवो भीष्मः शेतेऽद्य निहतः परैः ॥ ११.२३.२३ ॥
Im Kampf gibt es keinen Geschickten, keinen Gelehrten, keinen Tapferen, bei dem Bhīṣma, der Sohn Śāntanus, heute von den Feinden erschlagen daliegt.
11.23.24
स्वयमेतेन शूरेण पृच्छयमानेन पाण्डवैः ।
धर्मज्ञेनाहवे मृत्युरादिष्टः सत्यवादिना ॥ ११.२३.२४ ॥
Als die Pāṇḍavas ihn fragten, nannte dieser Held, der das Dharma kannte und wahrhaftig sprach, selbst das Mittel seines Todes im Kampf.
11.23.25
प्रनष्टः कुरुवंशश्च पुनर्येन समुद्वृतः ।
स गतः कुरुभिः सार्धं महाबुद्धिः पराभवम् ॥ ११.२३.२५ ॥
Das Geschlecht der Kurus ist vernichtet; der, durch den es wieder erhoben wurde, der Mann von großer Weisheit, ist mit den Kurus in die Niederlage gegangen.
11.23.26
धर्मेण कुरवः केन परिद्रक्ष्यन्ति माधव ।
हते देवव्रते भीष्मे देवकल्पे नरर्षभे ॥ ११.२३.२६ ॥
O Mādhava, nachdem Devavrata Bhīṣma, gottgleich, der Stier unter den Männern, erschlagen ist — von wem werden die Kurus nach dem Dharma beschützt werden?
11.23.27
अर्जुनस्य विनेतारमाचार्यं सात्यकेस्तथा ।
तं पश्य पतितं द्रोणं कुरूणां गुरुमुत्तमम् ॥ ११.२३.२७ ॥
Sieh ihn an, den gefallenen Droṇa, den Lehrer Arjunas und auch Sātyakis, den höchsten Guru der Kurus.
11.23.28
अस्त्रं चतुर्विधं वेद यथैव त्रिदशेश्वरः ।
भार्गवो वा महावीर्यस्तथा द्रोणोऽपि माधव ॥ ११.२३.२८ ॥
So wie der Herr der Götter und der mächtige Bhārgava die vierfachen Waffen kannten, so kannte sie auch Droṇa, o Mādhava.
11.23.29
यस्य प्रसादाद्बीभत्सुः पाण्डवः कर्म दुष्करम् ।
चकार स हतः शेते नैनमस्त्राण्यपालयन् ॥ ११.२३.२९ ॥
Durch dessen Gnade der Pāṇḍava Arjuna schwierige Taten vollbrachte — er liegt erschlagen; die Waffen beschützten ihn nicht.
11.23.30
यं पुरोधाय कुरव आह्वयन्ति स्म पाण्डवान् ।
सोऽयं शस्त्रभृतां श्रेष्ठो द्रोणः शस्त्रपृथक्कृतः ॥ ११.२३.३० ॥
Den die Kurus vorantrieben, wenn sie die Pāṇḍavas herausforderten — dieser Droṇa, der erste der Waffenträger, ist seiner Waffen beraubt.
11.23.31
यस्य निर्दहतः सेनां गतिरग्नरिवाभवत् ।
स भूमौ निहतः शेते शान्तार्चिरिव पावकः ॥ ११.२३.३१ ॥
Er, dessen Lauf wie das Feuer war, als er das Heer verbrannte, liegt nun erschlagen auf dem Boden, wie ein Feuer, dessen Flamme erloschen ist.
11.23.32
धनुर्मुष्टिरशीर्णश्च हस्तावापश्च माधव ।
द्रोणस्य निहतस्यापि दृश्यते जीवतो यथा ॥ ११.२३.३२ ॥
O Mādhava, Bogen, Griff und Hände des erschlagenen Droṇa erscheinen unversehrt, als lebte er noch.
11.23.33
वेदा यस्माच्च चत्वारः सर्वाण्यस्त्राणि केशव ।
अनपेतानि वै शूराद्यथैवादौ प्रजापतेः ॥ ११.२३.३३ ॥
O Keśava, die vier Veden und alle Waffen wichen niemals von jenem Helden, so wie sie zu Beginn niemals von Prajāpati wichen.
11.23.34
चन्दनार्हाविमौ तस्य बन्दिभिर्वन्दितौ शुभौ ।
गोमायवो विकर्षन्ति पादौ शिष्यशतार्चितौ ॥ ११.२३.३४ ॥
Seine beiden verehrungswürdigen Füße, des Sandelpastes würdig, von Barden gepriesen und von hundert Schülern geehrt, werden von Schakalen umhergezerrt.
11.23.35
द्रोणं द्रुपदपुत्रेण निहतं मधुसूदन ।
कृपी कृपणमन्वास्ते दुःखोपहतचेतना ॥ ११.२३.३५ ॥
O Madhusūdana, neben Droṇa, der vom Sohn des Drupada erschlagen wurde, sitzt Kṛpī, kläglich, ihr Bewusstsein von Kummer getroffen.
11.23.36
तां पश्य रुदतीमार्तां मुक्तकेशीमधोमुखीम् ।
हतं पतिमुपासन्तीं द्रोणं शस्त्रभृतां वरम् ॥ ११.२३.३६ ॥
Sieh sie an, weinend, bekümmert, mit gelösten Haaren und gesenktem Gesicht, wie sie ihren erschlagenen Gemahl Droṇa, den Besten der Waffenträger, umsorgt.
11.23.37
बाणैर्भिन्नतनुत्राणं धृष्टद्युम्नेन केशव ।
उपास्ते वै मृधे द्रोणं जटिला ब्रह्मचारिणी ॥ ११.२३.३७ ॥
O Keśava, bei Droṇa, dessen Rüstung von Pfeilen durchbohrt und der von Dhṛṣṭadyumna auf dem Schlachtfeld erschlagen wurde, sitzt die Frau mit verfilztem Haar, die keusche Asketin.
11.23.38
प्रेतकृत्ये च यतते कृपी कृपणमातुरा ।
हतस्य समरे भर्तुः सुकुमारी यशस्विनी ॥ ११.२३.३८ ॥
Bei den Totenriten ihres im Kampf erschlagenen Gemahls müht sie sich ab – die elende, bekümmerte, zarte und ruhmreiche Frau.
11.23.39
अग्नीनाधाय विविधवच्चितां प्रज्वाल्य सर्वतः ।
द्रोणमाधाय गायन्ति त्रीणि सामानि सामगाः ॥ ११.२३.३९ ॥
Nachdem sie die heiligen Feuer auf vielfältige Weise entzündet, den Scheiterhaufen ringsum angezündet und Droṇa darauf gelegt haben, singen die Sāman-Sänger die drei Sāmans.
11.23.40
कुर्वन्ति च चितामेते जटिला ब्रह्मचारिणः ।
धनुर्भिः शक्तिभिश्चैव रथनीडैश्च माधव ॥ ११.२३.४० ॥
Diese jaṭā-tragenden, keuschen Asketen errichten den Scheiterhaufen aus Bögen, Speeren und Wagengerüsten, o Mādhava.
11.23.41
शरैश्च विविधैरन्यैर्धक्ष्यन्ते भूरितेजसम् ।
त एते द्रोणमादाय गायन्ति च रुदन्ति च ॥ ११.२३.४१ ॥
Und mit verschiedenen Pfeilen und anderen Waffen werden sie jenen von großem Glanz verbrennen. Sie heben Droṇa auf, singen und weinen zugleich.
11.23.42
सामभिस्त्रिभिरन्तस्थैरनुशंसन्ति चापरे ।
अग्नावग्निं समाधाय द्रोणं हुत्वा हुताशने ॥ ११.२३.४२ ॥
Andere rezitieren Lobpreisungen mit den drei mittleren Sāmans; nachdem sie das Feuer ins Feuer gelegt und Droṇa als Opfergabe in die Opferflamme dargebracht haben, vollziehen sie die letzten Riten.
11.23.43
गच्छन्त्यभिमुखा गङ्गां द्रोणशिष्या द्विजातयः ।
अपसव्यां चितिं कृत्वा पुरस्कृत्य कृपीं तथा ॥ ११.२३.४३ ॥
Dem Ganges zugewandt gehen die zweimal Geborenen, Droṇas Schüler, den Scheiterhaufen rückwärts umschreitend und Kṛpī voranstellend.