மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 11.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.23.1
एष शल्यो हतः शेते साक्षान्नकुलमातुलः ।
धर्मज्ञेन हतस्तात धर्मराजेन संयुगे ॥ ११.२३.१ ॥
இதோ சல்யன் கொல்லப்பட்டுக் கிடக்கிறான், நகுலனின் மாமன் நேரில். அன்பு மகனே, யுத்தத்தில் அறம் அறிந்த தர்மராஜனால் அவன் கொல்லப்பட்டான்.
11.23.2
यस्त्वया स्पर्धते नित्यं सर्वत्र पुरुषर्षभ ।
स एष निहतः शेते मद्रराजो महाबलः ॥ ११.२३.२ ॥
ஆண்களில் சிறந்தவனே, எப்போதும் எங்கும் உன்னோடு போட்டியிட்டவன், அந்த மகாபலசாலி மத்ர மன்னன் கொல்லப்பட்டுக் கிடக்கிறான்.
11.23.3
जयद्रथे यदि ब्रूयुरुपरोधं कथञ्चन ।
मद्रपुत्रे कथं ब्रूयुरुपरोधं विवक्षवः ॥ ११.२३.३ ॥
ஜயத்ரதனைப் பற்றி ஏதேனும் குறை சொல்லியிருக்கலாம்; ஆனால் மத்ர மகனைப் பற்றி குறை சொல்ல விரும்புபவர்கள் எப்படிச் சொல்வார்கள்?
11.23.4
येन सङ्गृह्णता तात रथमाधिरथेर्युधि ।
जयार्थं पाण्डुपुत्राणां तदा तेजोवधः कृतः ॥ ११.२३.४ ॥
அன்பு மகனே, யுத்தத்தில் ஆதிரதியின் மகனின் (கர்ணனின்) தேரைத் தடுத்து, பாண்டுவின் மகன்களின் வெற்றிக்காக அப்போது அவனது தேஜஸை அழித்தவன் —
11.23.5
अहो धिक्फश्य शल्यस्य पूर्णचन्द्रसुदर्शनम् ।
मुखं प्द्मपलाशाक्षं काकैरादष्टमव्रणम् ॥ ११.२३.५ ॥
ஐயோ, அவமானம்! சல்யனின் முகத்தைப் பார். பௌர்ணமி நிலவைப் போல அழகிய, தாமரை இதழ் கண்களைக் கொண்ட அந்த முகம் காக்கைகளால் கொத்தப்பட்டிருக்கிறது, ஆயினும் புண் இல்லாதது.
11.23.6
एषा चामीकराभस्य तप्तकाञ्चनसप्रभा ।
आस्याद्विनिः सृता जिह्वा भक्ष्यते कृष्ण पक्षिभिः ॥ ११.२३.६ ॥
பொன்னொளி வீசும், உருக்கிய பொன்னைப் போல ஒளிரும் அந்த நாக்கு — அவன் வாயிலிருந்து வெளியே நீண்டு கிடக்கிறது — ஓ கிருஷ்ணா, பறவைகளால் தின்னப்படுகிறது.
11.23.7
युधिष्ठिरेण निहतं शल्यं समितिशोभनम् ।
रुदन्त्यः पर्युपासन्ते मद्रराजं कुलाङ्गनाः ॥ ११.२३.७ ॥
போரில் அழகு பெற்ற சல்யன் யுதிஷ்டிரனால் கொல்லப்பட்டான்; அழுகின்ற குலமகளிர் மத்ர மன்னனைச் சூழ்ந்து அமர்ந்திருக்கின்றனர்.
11.23.8
एताः सुसूक्ष्मवसना मद्रराजं नरर्षभम् ।
क्रोशन्त्योऽथ समासाद्य क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभम् ॥ ११.२३.८ ॥
நுண்ணிய ஆடை அணிந்த இவர்கள், கதறியபடி மத்ர மன்னனாகிய நரருஷபனிடம், க்ஷத்திரியரில் சிறந்தவனிடம் வந்து சேர்ந்தனர்.
11.23.9
शल्यं निपतितं नार्यः परिवार्याभितः स्थिताः ।
वासिता गृष्टयः पङ्के परिमग्नमिवर्षभम् ॥ ११.२३.९ ॥
விழுந்து கிடக்கும் சல்யனைப் பெண்கள் நாற்புறமும் சூழ்ந்து நிற்கின்றனர்; சேற்றில் மூழ்கிய காளையைச் சுற்றிக் கத்தும் பறவைகள் போல.
11.23.10
शल्यं शरणदं शूरं पश्येमं वृष्णिनन्दन ।
शयानं वीरशयने शरैर्विशकलीकृतम् ॥ ११.२३.१० ॥
வ்ருஷ்ணி குலத்தின் இன்பமே, அடைக்கலம் அளிக்கும் வீரனாகிய சல்யனைப் பார்; அம்புகளால் துண்டு துண்டாக்கப்பட்டு வீரர் படுக்கையில் கிடக்கிறான்.
11.23.11
एष शैलालयो राजा भगदत्तः प्रतापवान् ।
गजाङ्कुशधरः श्रीमाञ्शेते भुवि निपातितः ॥ ११.२३.११ ॥
மலைகளில் வசிக்கும், பேராற்றல் மிக்க, யானைக் குத்துக்கோலை ஏந்திய, சிறப்பு மிக்க மன்னன் பகதத்தன் இதோ; தரையில் வீழ்த்தப்பட்டுக் கிடக்கிறான்.
11.23.12
यस्य रुक्ममयी माला शिरस्येषा विराजते ।
श्वापदैर्भक्ष्यमाणस्य शोभयन्तीव मूर्धजान् ॥ ११.२३.१२ ॥
யாருடைய தலையில் இந்தப் பொன்மாலை ஒளிர்கிறதோ, வேட்டை விலங்குகளால் தின்னப்படுகின்ற அவனது தலைமுடியை அது அலங்கரிப்பது போல.
11.23.13
एतेन किल पार्थस्य युद्धमासीत्सुदारुणम् ।
रोमहर्षणमत्युग्रं शक्रस्य त्वहिना यथा ॥ ११.२३.१३ ॥
இதனுடன் பார்த்தனின் போர் மிகக் கொடியதாக இருந்தது; இந்திரனுக்கு அஹியுடன் நடந்த போர் போல மயிர் சிலிர்க்கச் செய்யும், மிகவும் உக்கிரமானது.
11.23.14
योधयित्वा माहाबाहुरेष पार्थं धनञ्जयम् ।
संशयं गमयित्वा च कुन्तीपुत्रेण पातितः ॥ ११.२३.१४ ॥
மகாபாகுவான அவர் பார்த்த தனஞ்சயனுடன் போரிட்டு, அவரை ஐயத்தில் ஆழ்த்தி, குந்தியின் மகனால் வீழ்த்தப்பட்டார்.
11.23.15
यस्य नास्ति समो लोके शौर्ये वीर्ये च कश्चन् ।
स एष निहतः शेते भीष्मो भीष्मकृदाहवे ॥ ११.२३.१५ ॥
உலகில் வீரத்திலும் பராக்கிரமத்திலும் எவரும் அவருக்கு நிகரில்லை; போரில் எதிரிகளை அஞ்சச்செய்த அந்தப் பீஷ்மர் கொல்லப்பட்டுக் கிடக்கிறார்.
11.23.16
पश्य शान्तनवं कृष्ण शयानं सूर्यवर्चसम् ।
युगान्त इव कालेन पातितं सूर्यमम्बरात् ॥ ११.२३.१६ ॥
கிருஷ்ணா, சாந்தனுவின் மகனைப் பார், சூரியனைப் போல் ஒளிர்பவர் படுத்திருக்கிறார்; யுகமுடிவில் காலத்தால் வானிலிருந்து வீழ்த்தப்பட்ட சூரியன் போல.
11.23.17
एष तप्त्वा रणे शत्रूञ्शस्त्रतापेन वीर्यवान् ।
नरसूर्योऽस्तमभ्येति सूर्योऽस्तमिव केशव ॥ ११.२३.१७ ॥
போர்க்களத்தில் தம் ஆயுதங்களின் வெப்பத்தால் பகைவர்களைச் சுட்டெரித்த இந்த வீரியவான், நரசூரியன், சூரியன் அஸ்தமிப்பது போல அஸ்தமிக்கிறார், கேசவா.
11.23.18
शरतल्पगतं भीष्ममूर्ध्वरेतसमच्युतम् ।
शयानं वीरशयने पश्य शूरनिषेविते ॥ ११.२३.१८ ॥
அம்புப் படுக்கையில் கிடக்கும், ஊர்த்வரேதஸரான, அச்சுதரான பீஷ்மரைப் பார்; வீரர்களால் சேவிக்கப்பட்ட வீரப் படுக்கையில் அவர் கிடக்கிறார்.
11.23.19
कर्णिनालीकनाराचैरास्तीर्य शयनोत्तमम् ।
आविश्य शेते भगवान्स्कन्दः शरवणं यथा ॥ ११.२३.१९ ॥
முட்களுடைய நாலீக, நாராச அம்புகளால் சிறந்த படுக்கையை விரித்து, பகவான் ஸ்கந்தன் சரவனத்தில் நுழைந்து படுத்ததுபோல் அவர் படுத்திருக்கிறார்.
11.23.20
अतूलपूर्णं गाङ्गेयस्त्रिभिर्बाणैः समन्वितम् ।
उपधायोपधानाग्र्यं दत्तं गाण्डीवधन्वना ॥ ११.२३.२० ॥
கங்கையின் மகனான பீஷ்மர், அதுல்யம்போல் அம்புகளால் நிரம்பி மூன்று அம்புகளுடன் கூடிய சிறந்த தலையணையை வைத்தார்; அதை காண்டீவ வில்லாளி கொடுத்திருந்தான்.
11.23.21
पालयानः पितुः शास्त्रमूर्ध्वरेता महायशाः ।
एष शान्तनवः शेते माधवाप्रतिमो युधि ॥ ११.२३.२१ ॥
தந்தையின் கட்டளையைக் கடைப்பிடித்த, மேல்நோக்கிய விந்துடைய, பெரும்புகழ் பெற்ற இந்த சாந்தனுவின் மகன், போரில் மாதவனுக்கு ஒப்பானவனாக படுத்திருக்கிறான்.
11.23.22
धर्मात्मा तात सर्वज्ञः पारावर्येण निर्णये ।
अमर्त्य इव मर्त्यः सन्नेष प्राणानधारयत् ॥ ११.२३.२२ ॥
அறவுள்ளம் கொண்ட, அனைத்தையும் அறிந்த அன்பு மகனே, முடிவெடுப்பதில் சிறந்த விவேகத்தால், மனிதனாக இருந்தும் அமரனைப்போல் அவன் உயிரைத் தாங்கினான்.
11.23.23
नास्ति युद्धे कृती कश्चिन्न विद्वान्न पराक्रमी ।
यत्र शान्तनवो भीष्मः शेतेऽद्य निहतः परैः ॥ ११.२३.२३ ॥
போரில் திறமையோ, அறிவோ, வீரமோ உள்ள எவரும் இல்லை; ஆனால் சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர் இன்று பகைவர்களால் கொல்லப்பட்டு படுத்திருக்கிறார்.
11.23.24
स्वयमेतेन शूरेण पृच्छयमानेन पाण्डवैः ।
धर्मज्ञेनाहवे मृत्युरादिष्टः सत्यवादिना ॥ ११.२३.२४ ॥
பாண்டவர்கள் கேட்டபோது, அறம் அறிந்த, உண்மை பேசும் இந்த வீரனே போரில் தன் மரணத்தை தானே கூறினான்.
11.23.25
प्रनष्टः कुरुवंशश्च पुनर्येन समुद्वृतः ।
स गतः कुरुभिः सार्धं महाबुद्धिः पराभवम् ॥ ११.२३.२५ ॥
குரு வம்சம் அழிந்தது; அதை மீண்டும் எழுப்பியவர், மகாபுத்தியுடைய அவர் குருக்களுடன் சேர்ந்து தோல்வியை அடைந்தார்.
11.23.26
धर्मेण कुरवः केन परिद्रक्ष्यन्ति माधव ।
हते देवव्रते भीष्मे देवकल्पे नरर्षभे ॥ ११.२३.२६ ॥
மாதவா, தேவவ்ரதன் பீஷ்மர் கொல்லப்பட்டபின், தேவனுக்கு ஒப்பான நரர்களில் சிறந்தவர் கொல்லப்பட்டபின், யாரால் குருக்கள் தர்மப்படி காக்கப்படுவார்கள்?
11.23.27
अर्जुनस्य विनेतारमाचार्यं सात्यकेस्तथा ।
तं पश्य पतितं द्रोणं कुरूणां गुरुमुत्तमम् ॥ ११.२३.२७ ॥
அர்ஜுனனுக்கும் சாத்யகிக்கும் பயிற்றுவித்த ஆசிரியரான, குருக்களின் சிறந்த குருவான அந்த விழுந்த துரோணரைப் பாருங்கள்.
11.23.28
अस्त्रं चतुर्विधं वेद यथैव त्रिदशेश्वरः ।
भार्गवो वा महावीर्यस्तथा द्रोणोऽपि माधव ॥ ११.२३.२८ ॥
இந்திரனும் மகாவீரியமுள்ள பார்கவனும் (பரசுராமன்) நான்கு வகை அஸ்திரங்களை அறிந்திருந்தது போல, மாதவா, துரோணரும் அவற்றை அறிந்திருந்தார்.
11.23.29
यस्य प्रसादाद्बीभत्सुः पाण्डवः कर्म दुष्करम् ।
चकार स हतः शेते नैनमस्त्राण्यपालयन् ॥ ११.२३.२९ ॥
யாருடைய அருளால் பாண்டவனாகிய அர்ஜுனன் கடினமான செயல்களைச் செய்தானோ, அவர் கொல்லப்பட்டுக் கிடக்கிறார்; அஸ்திரங்கள் அவரைக் காக்கவில்லை.
11.23.30
यं पुरोधाय कुरव आह्वयन्ति स्म पाण्डवान् ।
सोऽयं शस्त्रभृतां श्रेष्ठो द्रोणः शस्त्रपृथक्कृतः ॥ ११.२३.३० ॥
எவரை முன்னிறுத்தி குருக்கள் பாண்டவர்களை எதிர்த்து அழைத்தனரோ, இதோ ஆயுதம் தாங்கியவர்களில் சிறந்த அந்த துரோணர்; ஆயுதங்களிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டவர்.
11.23.31
यस्य निर्दहतः सेनां गतिरग्नरिवाभवत् ।
स भूमौ निहतः शेते शान्तार्चिरिव पावकः ॥ ११.२३.३१ ॥
எந்த வீரன் படையை எரித்தபடி நெருப்பைப் போல் சென்றானோ, அவனே இப்போது நிலத்தில் கொல்லப்பட்டு கிடக்கிறான், அணைந்த சுடரைக் கொண்ட நெருப்பைப் போல்.
11.23.32
धनुर्मुष्टिरशीर्णश्च हस्तावापश्च माधव ।
द्रोणस्य निहतस्यापि दृश्यते जीवतो यथा ॥ ११.२३.३२ ॥
மாதவா, கொல்லப்பட்ட துரோணரின் வில்லும், அவரது பிடியும், கைகளும் அழியாமல் காணப்படுகின்றன, அவர் உயிருடன் இருப்பது போல்.
11.23.33
वेदा यस्माच्च चत्वारः सर्वाण्यस्त्राणि केशव ।
अनपेतानि वै शूराद्यथैवादौ प्रजापतेः ॥ ११.२३.३३ ॥
கேசவா, நான்கு வேதங்களும் அனைத்து அஸ்திரங்களும் எந்த வீரனிடமிருந்து விலகவில்லையோ, முதலில் பிரஜாபதியிடமிருந்து விலகாததைப் போல்.
11.23.34
चन्दनार्हाविमौ तस्य बन्दिभिर्वन्दितौ शुभौ ।
गोमायवो विकर्षन्ति पादौ शिष्यशतार्चितौ ॥ ११.२३.३४ ॥
சந்தனத்திற்கு தகுதியான, பாடகர்களால் போற்றப்பட்ட, நூற்றுக்கணக்கான சீடர்களால் வழிபடப்பட்ட அவரது இந்த இரு அழகிய பாதங்களை நரிகள் இழுக்கின்றன.
11.23.35
द्रोणं द्रुपदपुत्रेण निहतं मधुसूदन ।
कृपी कृपणमन्वास्ते दुःखोपहतचेतना ॥ ११.२३.३५ ॥
மதுசூதனா, துருபதன் மகனால் கொல்லப்பட்ட துரோணருக்கு அருகில், துயரால் உணர்வு சிதைந்த கிருபி பரிதாபமாக அமர்ந்திருக்கிறாள்.
11.23.36
तां पश्य रुदतीमार्तां मुक्तकेशीमधोमुखीम् ।
हतं पतिमुपासन्तीं द्रोणं शस्त्रभृतां वरम् ॥ ११.२३.३६ ॥
அழுது துயருற்று, தலைமுடி அவிழ்ந்து, முகம் கவிழ்ந்திருக்கும் அவளைப் பார், கொல்லப்பட்ட கணவனும் ஆயுதம் ஏந்துவோரில் சிறந்தவனுமான துரோணரின் அருகில் அமர்ந்திருக்கும் அவளை.
11.23.37
बाणैर्भिन्नतनुत्राणं धृष्टद्युम्नेन केशव ।
उपास्ते वै मृधे द्रोणं जटिला ब्रह्मचारिणी ॥ ११.२३.३७ ॥
கேசவா, அம்புகளால் கவசம் துளைக்கப்பட்ட, திருஷ்டத்யும்னனால் (கொல்லப்பட்ட) துரோணரின் அருகில், போர்க்களத்தில், சடை முடியுடன் பிரம்மசாரிணி அமர்ந்திருக்கிறாள்.
11.23.38
प्रेतकृत्ये च यतते कृपी कृपणमातुरा ।
हतस्य समरे भर्तुः सुकुमारी यशस्विनी ॥ ११.२३.३८ ॥
போரில் கொல்லப்பட்ட தன் கணவனின் இறுதிச் சடங்குகளில் அவள் முயற்சி செய்கிறாள் — பரிதாபத்திற்குரிய, துயருற்ற, மென்மையான, புகழ்பெற்ற அவள்.
11.23.39
अग्नीनाधाय विविधवच्चितां प्रज्वाल्य सर्वतः ।
द्रोणमाधाय गायन्ति त्रीणि सामानि सामगाः ॥ ११.२३.३९ ॥
பல்வேறு முறைகளில் அக்னிகளை நிறுவி, எங்கும் சிதையை எரியூட்டி, துரோணரை அதில் வைத்து, சாமவேதியர்கள் மூன்று சாமங்களைப் பாடுகிறார்கள்.
11.23.40
कुर्वन्ति च चितामेते जटिला ब्रह्मचारिणः ।
धनुर्भिः शक्तिभिश्चैव रथनीडैश्च माधव ॥ ११.२३.४० ॥
சடை முடி கொண்ட பிரம்மசாரிகள் இந்தச் சிதையை அமைக்கிறார்கள் — வில்களாலும், ஈட்டிகளாலும், தேர்ச் சட்டகங்களாலும், மாதவா.
11.23.41
शरैश्च विविधैरन्यैर्धक्ष्यन्ते भूरितेजसम् ।
त एते द्रोणमादाय गायन्ति च रुदन्ति च ॥ ११.२३.४१ ॥
பல்வேறு அம்புகளாலும் பிற படைக்கலன்களாலும் அவர்கள் அந்தப் பெரும் ஒளி மிக்கவரை (துரோணரை) எரிப்பார்கள். இவர்கள் துரோணரைத் தூக்கி, பாடவும் செய்கிறார்கள், அழவும் செய்கிறார்கள்.
11.23.42
सामभिस्त्रिभिरन्तस्थैरनुशंसन्ति चापरे ।
अग्नावग्निं समाधाय द्रोणं हुत्वा हुताशने ॥ ११.२३.४२ ॥
மற்றவர்கள் உள்ளார்ந்த மூன்று சாமங்களால் (துதி) ஓதுகிறார்கள். நெருப்பில் நெருப்பை நிறுவி, துரோணரை ஹுதாசனத்தில் ஆகுதியாக அர்ப்பணித்து (இறுதிச் சடங்கு செய்கிறார்கள்).
11.23.43
गच्छन्त्यभिमुखा गङ्गां द्रोणशिष्या द्विजातयः ।
अपसव्यां चितिं कृत्वा पुरस्कृत्य कृपीं तथा ॥ ११.२३.४३ ॥
துரோணரின் சீடர்களான த்விஜாதியர்கள் கங்கையை நோக்கி முகம் திருப்பிச் செல்கின்றனர்; சிதையை அபசவ்யமாக வலம் வந்து, கிருபியை முன்னிறுத்தி.