மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 11.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.24.1
सोमदत्तसुतं पश्य युयुधानेन पातितम् ।
वितुद्यमानं विहगैर्बहुभिर्माधवान्तिके ॥ ११.२४.१ ॥
மாதவனுக்கு அருகில் யுயுதானனால் வீழ்த்தப்பட்ட சோமதத்தனின் மகனைப் பார், பல பறவைகளால் கிழிக்கப்பட்டவனாக.
11.24.2
पुत्रशोकाभिसन्तप्तः शोमदत्तो जनार्दन ।
युयुधानं महेष्वासं गर्हयन्निव दृश्यते ॥ ११.२४.२ ॥
ஜனார்தனா, மகன் துயரால் வாடிய சோமதத்தன், மகாவில்லாளியான யுயுதானனை நிந்திப்பவன் போலக் காணப்படுகிறான்.
11.24.3
असौ हि भूरिश्वसो माता शोकपरिप्लुता ।
आश्वासयति भर्तारं सोमदत्तमनिन्दिता ॥ ११.२४.३ ॥
அவள் நீண்ட பெருமூச்சு விடும் தாய்; துயரில் மூழ்கிய, குற்றமற்ற அவள் தன் கணவன் சோமதத்தனைத் தேற்றுகிறாள்.
11.24.4
दिष्ट्या नैनं महाराज दारुणं भरतक्षयम् ।
कुरुसङ्क्रन्दनं घोरं युगान्तमनुपश्यसि ॥ ११.२४.४ ॥
மகாராஜனே, நற்பேறாக நீ பரதர் அழிவை, குருக்களின் கொடிய அழுகையை, யுகத்தின் முடிவைப் போன்ற இந்தக் கொடுமையைப் பார்க்கவில்லை.
11.24.5
दिष्ट्या यूपध्वजं पुत्रं वीरं भूरिसहस्रदम् ।
अनेकक्रतुयज्वानं निहतं नानुपश्यसि ॥ ११.२४.५ ॥
நற்பேறாக, யூபக் கொடியுடைய, வீரனான, ஆயிரக்கணக்கானவற்றை அளித்த, பல யாகங்கள் செய்த உன் மகன் கொல்லப்பட்டதை நீ பார்க்கவில்லை.
11.24.6
दिष्ट्या स्नुषाणामाक्रन्दे घोरं विलपितं बहु ।
न शृणोषि महाराज सारसीनामिवार्णवे ॥ ११.२४.६ ॥
நற்பேறாக, மகாராஜனே, உன் மருமகள்களின் அழுகையில் எழும் கொடிய, மிகுந்த புலம்பலை நீ கேட்கவில்லை; கடலில் சாரசப் பறவைகளின் குரல் போல.
11.24.7
एकवस्त्रास्तु पञ्चैताः प्रकीर्णासितमूर्धजाः ।
स्नुषास्ते परिधावन्ति हतापत्या हतेश्वराः ॥ ११.२४.७ ॥
ஒரே ஆடையுடன் இந்த ஐவரும், அவிழ்ந்த கருங்கூந்தலுடன், உன் மருமகள்கள் ஓடித் திரிகிறார்கள்; மக்களையும் தலைவர்களையும் இழந்தவர்களாக.
11.24.8
श्वापदैर्भक्ष्यमाणं त्वमहो दिष्ट्या न पश्यसि ।
छिन्नबाहुं नरव्याघ्रमर्जुनेन निपातितम् ॥ ११.२४.८ ॥
ஐயो, நல்லவேளை நீ காணவில்லை — விலங்குகள் உண்டுகொண்டிருக்கும் அந்த நரவியாக்கிரத்தை, கைகள் துண்டிக்கப்பட்டு, அர்ஜுனனால் வீழ்த்தப்பட்டவனை.
11.24.9
शलं विनिहतं सङ्ख्ये भूरिश्रवसमेव च ।
स्नुषाश्च विविधाः सर्वा दिष्ट्या नाद्येह पश्यसि ॥ ११.२४.९ ॥
போரில் சலன் கொல்லப்பட்டான், பூரிசிரவஸும் கொல்லப்பட்டான்; உன் பல்வேறு மருமகள்களையும் — நல்லவேளை, இன்று இங்கே நீ அவர்களைக் காணவில்லை.
11.24.10
दिष्ट्या तत्काञ्चनं छत्रं यूपकेतोर्महात्मनः ।
विनीकीर्णं रथोपस्थे सौमदत्तेर्न पश्यसि ॥ ११.२४.१० ॥
நல்லவேளை, அந்த மகாத்மா யூபகேதுவின் தங்கக் குடை — சோமதத்தன் மகனின் தேர்த்தளத்தில் சிதறிக் கிடப்பதை நீ காணவில்லை.
11.24.11
अमूस्तु भूरिश्रवसो भार्याः सात्यकिना हतम् ।
परिवार्यानुशोचन्ति भर्तारमसितेक्षणाः ॥ ११.२४.११ ॥
சாத்யகியால் கொல்லப்பட்ட பூரிசிரவஸின் மனைவிகளோ — கருவிழி மிக்க அவர்கள், தம் கணவனைச் சூழ்ந்து நின்று புலம்புகிறார்கள்.
11.24.12
एता विलप्य करुणं भर्तृशोकेन कर्शिताः ।
पतन्त्यभिमुखा भूमौ कृपणं बत केशव ॥ ११.२४.१२ ॥
கணவனின் துக்கத்தால் மெலிந்தவர்களாக, இவர்கள் பரிதாபமாக அழுது, முகம் குப்புற நிலத்தில் வீழ்கிறார்கள் — ஐயோ, கேசவா!
11.24.13
बीभत्सुरतिबीभत्सं कर्मेदमकरोत्कथम् ।
प्रमत्तस्य यदच्छैत्सीद्बाहुं शूरस्य यज्वनः ॥ ११.२४.१३ ॥
அருவருப்பான இந்தச் செயலை அர்ஜுனன் எப்படிச் செய்தான்? கவனமற்ற, வீரனும் யாகம் செய்பவனுமான அவனுடைய கையை அவன் வெட்டினானே!
11.24.14
ततः पापतरं कर्म कृतवानपि सात्यकिः ।
यस्मात्प्रायोपविष्टस्य प्राहार्षीत्संशितात्मनः ॥ ११.२४.१४ ॥
பின்னர் சாத்யகியும் இன்னும் கொடிய பாவச் செயலைச் செய்தான்; உண்ணாநோன்பில் அமர்ந்திருந்த, உறுதியான மனமுடையவனை அவன் தாக்கிக் கொன்றானே.
11.24.15
एको द्वाभ्यां हतः शेते क्षत्रधर्मेण धार्मिकः ।
किन्नु वक्ष्यति वै सत्सु गोष्ठीषु च सभासु च ॥ ११.२४.१५ ॥
ஒருவன், தர்மவானான அவன், இருவரால் கொல்லப்பட்டு க்ஷத்ரிய தர்மப்படி கிடக்கிறான். இப்போது நல்லோர் கூடும் சபைகளிலும் அவைகளிலும் அவன் என்ன சொல்வானோ?
11.24.16
अपुण्यमयशस्यं च कर्मेदं सात्यकिः स्वयम् ।
इति यूपध्वजस्यैताः स्त्रियः क्रोशन्ति माधव ॥ ११.२४.१६ ॥
புண்ணியமற்றதும் அபகீர்த்தியைத் தருவதுமான இந்தச் செயலை சாத்யகி தானே செய்தான் என்று யூபத்வஜனின் பெண்கள் கதறுகின்றனர், ஓ மாதவா!
11.24.17
भार्या यूपध्वजस्यैषा करसम्मितमध्यमा ।
कृत्वोत्सङ्गे भुजं भर्तुः कृपणं परिदेवति ॥ ११.२४.१७ ॥
யூபத்வஜனின் இந்த மனைவி, கையளவு இடையுடையவள், கணவனின் கரத்தைத் தன் மடியில் வைத்துக்கொண்டு பரிதாபமாகப் புலம்புகிறாள்.
11.24.18
अयं स हन्ता शूराणां मित्राणामभयप्रदः ।
प्रदाता गोसहस्राणां क्षत्रियान्तकरः करः ॥ ११.२४.१८ ॥
இதுவே அந்தக் கை: வீரர்களைக் கொன்றது, நண்பர்களுக்கு அபயம் அளித்தது, ஆயிரம் பசுக்களைத் தானம் செய்தது, க்ஷத்ரியர்களை அழித்தது.
11.24.19
अयं स रशनोत्कर्षी पीनस्तनविमर्दनः ।
नाभ्यूरुजघनस्पर्शी नीवीविस्रंसनः करः ॥ ११.२४.१९ ॥
இதுவே அந்தக் கை; மேகலையை இழுத்து, முழு மார்பகங்களை நசுக்கி, தொப்பூழ், தொடைகள், இடுப்பைத் தொட்டு, ஆடைமுடியை அவிழ்த்தது.
11.24.20
वासुदेवस्य सान्निध्ये पार्थेनाक्लिष्टकर्मणा ।
युध्यतः समरेऽन्येन प्रमत्तस्य निपातितः ॥ ११.२४.२० ॥
வாசுதேவரின் முன்னிலையில், எளிய செயல் செய்யும் பிருதையின் மகன் பார்த்தனால், போரில் போரிடுகையில், அசட்டையாக இருந்த அவன் வேறொருவரால் வீழ்த்தப்பட்டான்.
11.24.21
किन्नु वक्ष्यसि संसत्सु कथासु च जनार्दन ।
अर्जुनस्य महत्कर्म स्वयं वा स किरीटभृत् ॥ ११.२४.२१ ॥
ஓ ஜனார்தனா, சபைகளிலும் கதைகளிலும் அர்ஜுனனின் பெரிய செயலைப் பற்றி நீ என்ன சொல்வாய்? அல்லது கிரீடதாரியே தானே சொல்வானோ?
11.24.22
इत्येवं गर्हयित्वैषा तूष्णीमास्ते वराङ्गना ।
तामेतामनुशोचन्ति सपत्न्यः स्वामिव स्नुषाम् ॥ ११.२४.२२ ॥
இவ்வாறு நிந்தித்த பின் அந்த உயர்ந்த பெண் மௌனமாக அமர்ந்திருந்தாள். அவளுடைய சக மனைவிகள் இவளுக்காக, தங்கள் சொந்த மருமகளுக்காக என வருந்துகின்றனர்.
11.24.23
गान्धारराजः शकुनिर्बलवान्सत्यविक्रमः ।
निहतः सहदेवेन भागिनेमेन मातुलः ॥ ११.२४.२३ ॥
காந்தார அரசன் சகுனி, வலிமையானவன், உண்மையான வீரமுடையவன், சகதேவனால் கொல்லப்பட்டான்; சகோதரியின் மகனால் மாமன் கொல்லப்பட்டான்.
11.24.24
यः पुरा हेमदण्डाभ्यां व्यजनाभ्यां स्म वीज्यते ।
स एष पक्षिभिः पक्षैः शयान उपवीज्यते ॥ ११.२४.२४ ॥
முன்பு தங்கக் கைப்பிடியுள்ள விசிறிகளால் வீசப்பட்டவன், இப்போது பறவைகளின் சிறகுகளால் வீசப்பட்டுக் கிடக்கிறான்.
11.24.25
यः स्वरूपाणि कुरुते शतशोऽथ सहस्रशः ।
तस्य मायाविनो माया दग्धाः पाण्डवतेजसा ॥ ११.२४.२५ ॥
நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் தன் வடிவங்களை எடுப்பவனான அந்த மாயாவியின் மாயை பாண்டவர்களின் தேஜஸால் எரிந்து அழிந்தது.
11.24.26
मायया निकृतिप्रज्ञो जितवान्यो युधिष्ठिरम् ।
सभायां विपुलं राज्यं स जहौ जीवितं कथम् ॥ ११.२४.२६ ॥
வஞ்சகப் புத்தியுடையவன் மாயத்தால் சபையில் யுதிஷ்டிரனை வென்று அவரது விரிந்த அரசை அபகரித்தான்; அவன் தன் உயிரை எவ்வாறு விட்டான்?
11.24.27
शकुन्ताः शकुनिं कृष्ण समन्तात्पर्युपासते ।
कितवं मम पुत्राणां विनाशायोपशिक्षितम् ॥ ११.२४.२७ ॥
கிருஷ்ணா, பறவைகள் நாற்புறமும் சகுனியைச் சூழ்ந்திருக்கின்றன; என் மகன்களின் அழிவுக்காகப் பயிற்றுவிக்கப்பட்ட அந்தச் சூதாடியை.
11.24.28
एतेनैतन्महद्वैरं प्रसक्तं पाण्डवैः सह ।
वधाय मम पुत्राणामात्मनः सगणस्य च ॥ ११.२४.२८ ॥
இவனால்தான் பாண்டவர்களுடன் இந்தப் பெரும் பகை தொடர்ந்து வந்திருக்கிறது; என் மகன்களின், அவனுடைய, அவனுடைய பரிவாரத்தின் அழிவுக்காக.
11.24.29
यथैव मम पुत्राणां लोकाः शस्त्रजिताः प्रभो ।
एवमस्यापि दुर्बुद्धेर्लोकाः शस्त्रेण वै जिताः ॥ ११.२४.२९ ॥
ஐயனே, என் மகன்களின் உலகங்கள் ஆயுதத்தால் வெல்லப்பட்டவாறு, அந்தத் தீயபுத்தியவனின் உலகங்களும் ஆயுதத்தால் வெல்லப்பட்டன.
11.24.30
कथं च नायं तत्रापि पुत्रान्मे भ्रातृभिः सह ।
विरोधयेदृजुप्रज्ञाननृजुर्मधुसूदन ॥ ११.२४.३० ॥
மதுசூதனா, அந்த வஞ்சகன் அங்கேயும் என் மகன்களை, சகோதரர்களுடன் சேர்ந்து, நேரான புத்தியுடையவர்களுக்கு எதிராக நிறுத்தாமல் இருந்தானா?