ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 11.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.25.1
काम्भोजं पश्य दुर्धर्षं काम्भोजास्तरणोचितम् ।
शयानमृषभस्कन्धं हतं पांसुषु माधव ॥ ११.२५.१ ॥
ಮಾಧವ, ಕಾಂಬೋಜ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡು; ಅವನು ಅಜೇಯನು, ಕಾಂಬೋಜ ಹಾಸಿಗೆಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯನು. ಗೂಳಿಯ ಭುಜಗಳುಳ್ಳವನು, ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆ.
11.25.2
अस्य क्षतजसन्दिग्धौ बाहू चन्दनरूषितौ ।
अवेक्ष्य कृपणं भार्या विलपत्यतिदुःखिता ॥ ११.२५.२ ॥
ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದು, ಶ್ರೀಗಂಧ ಲೇಪಿತವಾದ ಅವನ ಎರಡು ತೋಳುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅತಿ ದುಃಖಿತಳಾದ ಪತ್ನಿ ದೀನಳಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
11.25.3
इमौ तौ परिघप्रख्यौ बाहू चन्दनरूषितौ ।
ययोर्विवरमापन्नां न रतिर्मां पुराऽजहात् ॥ ११.२५.३ ॥
ಇವೇ ಆ ಎರಡು ತೋಳುಗಳು, ಕಬ್ಬಿಣದ ಸರಳುಗಳಂತಿರುವವು, ಶ್ರೀಗಂಧ ಲೇಪಿತವಾದವು; ಹಿಂದೆ ಅವುಗಳ ಆಲಿಂಗನದಲ್ಲಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ಅವು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.
11.25.4
कां गतिं तु गमिष्यामि त्वया हीना जनेश्वर ।
दूरबन्धुरनाथा च वेपन्ती मधुरस्वरा ॥ ११.२५.४ ॥
ಜನೇಶ್ವರ, ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಯಾವ ಗತಿ ಹೊಂದುವೆನೋ? ಬಂಧುಗಳಿಂದ ದೂರ, ಅನಾಥೆ, ನಡುಗುತ್ತ, ಮಧುರ ಸ್ವರದ ನಾನು.
11.25.5
आतपे क्लाम्यमानानां विविधानामिव स्रुजाम् ।
क्लान्तानामपि नारीणां जहाति श्रीर्न वै तनूः ॥ ११.२५.५ ॥
ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಬಾಡಿದ ನಾನಾ ವಿಧದ ಹೂಮಾಲೆಗಳಂತೆ, ಬಳಲಿದ ಸ್ತ್ರೀಯರ ದೇಹವನ್ನೂ ಶ್ರೀ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
11.25.6
शयानमभितः शूरं कालिङ्गं मधुसूदन ।
पश्य दीप्ताङ्गदयुतं प्रतिमानं धनुष्मताम् ॥ ११.२५.६ ॥
ಮಧುಸೂದನ, ಸುತ್ತಲೂ ಬಿದ್ದಿರುವ ವೀರ ಕಳಿಂಗ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡು; ಹೊಳೆಯುವ ತೋಳ್ಬಂದಿಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತನು, ಬಿಲ್ಲುಗಾರರಿಗೆ ಸರಿಸಮಾನನು.
11.25.7
मागधानामधिपतिं जयत्सेनं जनार्दन ।
परिवार्य प्ररुदिता मागध्यः पश्य योषितः ॥ ११.२५.७ ॥
ಜನಾರ್ದನ, ಮಾಗಧರ ಅಧಿಪತಿ ಜಯತ್ಸೇನನನ್ನು ನೋಡು. ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಮಾಗಧ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಜೋರಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
11.25.8
हरिणायतनेत्राणां सुस्वराणां जनार्दन ।
मनः श्रुतिहरो नादो मनो मोहयतीव मे ॥ ११.२५.८ ॥
ಜನಾರ್ದನ, ಜಿಂಕೆಯಂತಹ ಕಣ್ಣಿನ, ಇಂಪಾದ ಸ್ವರದ ಇವರ ಅಳುವಿನ ಧ್ವನಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಕಿವಿಯನ್ನೂ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ; ಅದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ.
11.25.9
प्रकीर्णवस्त्राभरणा रुदत्यः शोककर्शिताः ।
स्वास्तीर्णशयनोपेता मागध्यः शेरते भुवि ॥ ११.२५.९ ॥
ವಸ್ತ್ರ ಆಭರಣಗಳು ಚೆಲ್ಲಾಡಿವೆ; ಶೋಕದಿಂದ ಕೃಶರಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿರುವ ಮಾಗಧ ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಉತ್ತಮ ಹಾಸಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದವರು, ಈಗ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ.
11.25.10
कोसलानामधिपतिं राजपुत्रं बृहद्बलम् ।
भर्तारं परिवार्यैताः पृथक्प्ररुदिताः स्त्रियः ॥ ११.२५.१० ॥
ಕೋಸಲರ ಅಧಿಪತಿ, ರಾಜಕುಮಾರ ಬೃಹದ್ಬಲನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಜೋರಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿರುವ ಈ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ನೋಡು.
11.25.11
अस्य गात्रगतान्बाणान्कार्ष्णिबाहुबलेरितान् ।
उद्धरन्त्यसुखाविष्टा मूर्च्छमानाः पुनः पुनः ॥ ११.२५.११ ॥
ಕೃಷ್ಣಿಯ (ಅರ್ಜುನನ ) ಬಾಹುಬಲದಿಂದ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟು ಇವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟಿರುವ ಬಾಣಗಳನ್ನು, ದುಃಖದಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲರಾಗಿ, ಪದೇ ಪದೇ ಮೂರ್ಛೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ಇವರು ಕಿತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
11.25.12
आसां सर्वानवद्यानामातपेन परिश्रमात् ।
प्रम्लाननलिनाभानि भान्ति वक्त्राणि माधव ॥ ११.२५.१२ ॥
ಮಾಧವ, ಈ ನಿರ್ದೋಷ ಸ್ತ್ರೀಯರೆಲ್ಲರ ಮುಖಗಳು ಬಿಸಿಲು ಹಾಗೂ ಆಯಾಸದಿಂದ ಬಾಡಿದ ಕಮಲಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ.
11.25.13
द्रोणेन निहताः शूरा शेरते रुचिराङ्गदाः ।
धृष्टद्युम्नसुताः सर्वे शिशवो हेममालिनः ॥ ११.२५.१३ ॥
ದ್ರೋಣನಿಂದ ಹತರಾದ ಶೂರರು, ಸುಂದರ ತೋಳ್ಬಂದಿ ಧರಿಸಿದವರು, ಮಲಗಿದ್ದಾರೆ. ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳು, ಚಿನ್ನದ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ ಶಿಶುಗಳು.
11.25.14
रथाग्न्यगारं चापार्चिं शरशक्तिगदेन्धनम् ।
द्रोणमासाद्य निर्दग्धाः शलभा इव पावकम् ॥ ११.२५.१४ ॥
ರಥಾಗ್ನಿಯ ಮನೆ, ಬಿಲ್ಲೇ ಜ್ವಾಲೆಯಾದ, ಬಾಣ ಶಕ್ತಿ ಗದೆ ಇಂಧನವಾದ ದ್ರೋಣನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಸೇರಿದ ಮಿಡತೆಗಳಂತೆ ಅವರು ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿಯಾದರು.
11.25.15
तथैव निहताः शूराः शेरते रुचिराङ्गदाः ।
द्रोणेनाभिमुखाः सङ्ख्ये भ्रातरः पञ्च केकयाः ॥ ११.२५.१५ ॥
ಅಂತೆಯೇ ಹತರಾದ ಶೂರರು, ಸುಂದರ ತೋಳ್ಬಂದಿ ಧರಿಸಿ ಮಲಗಿದ್ದಾರೆ. ದ್ರೋಣನೆದುರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಕೇಕಯ ದೇಶದ ಐವರು ಸಹೋದರರು.
11.25.16
तप्तकाञ्चनवर्माणस्तालध्वजस्थव्रजाः ।
भासयन्ति महीं भासा ज्वलिता इव पावकाः ॥ ११.२५.१६ ॥
ಕಾಯಿಸಿದ ಚಿನ್ನದ ಕವಚ ಧರಿಸಿ, ತಾಳಧ್ವಜದ ಸೇನಾಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತವರು, ತಮ್ಮ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಗಳಂತೆ.
11.25.17
द्रोणेन द्रुपदं सङ्ख्ये पश्य माधव पातितम् ।
महाद्विपमिवारण्ये सिंहेन महता हतम् ॥ ११.२५.१७ ॥
ಮಾಧವ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನು ಬೀಳಿಸಿದ ದ್ರುಪದನನ್ನು ನೋಡು. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಿಂಹ ಕೊಂದ ಮಹಾಗಜದಂತೆ.
11.25.18
पाञ्चालराज्ञो विमलं पुण्डरीकाक्ष पाण्डुरम् ।
आतपत्रं समाभाति शरदीव निशाकरः ॥ ११.२५.१८ ॥
ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ, ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನ ನಿರ್ಮಲ, ಬಿಳಿಯ ಛತ್ರ ಶರತ್ಕಾಲದ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ.
11.25.19
एतास्तु द्रुपदं वृद्धं स्नुषा भार्याश्च दुःखिताः ।
दग्ध्वा गच्छन्ति पाञ्चालराजानमपसव्यतः ॥ ११.२५.१९ ॥
ದುಃಖಿತರಾದ ಸೊಸೆಯರು ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯರು ವೃದ್ಧ ದ್ರುಪದನನ್ನು ದಹಿಸಿ, ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನನ್ನು ಎಡಬದಿಯಲ್ಲಿರಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
11.25.20
धृष्टकेतुं महात्मानं चेदिपुङ्गवमङ्गनाः ।
द्रोणेन निहतं शूरं हरन्ति हृतचेतसः ॥ ११.२५.२० ॥
ದ್ರೋಣನಿಂದ ಹತನಾದ, ಶೂರ ಮಹಾತ್ಮ, ಚೇದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಧೃಷ್ಟಕೇತುವನ್ನು ಮನಸ್ಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
11.25.21
द्रोणास्त्रमभिहत्यैष विमर्दे मधुसूदन ।
महेष्वासो हतः शेते वज्राहत इव द्रुमः ॥ ११.२५.२१ ॥
ಓ ಮಧುಸೂದನ, ದ್ರೋಣನ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಯುದ್ಧದ ನೂಕುನುಗ್ಗಲಿನಲ್ಲಿ ಈ ಮಹಾಧನುರ್ಧರ ಹತನಾಗಿ, ಸಿಡಿಲಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಮರದಂತೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆ.
11.25.22
एष चेदिपतिः शूरो धृष्टकेतुर्महारथः ।
शेते विनिहतः सङ्ख्ये हत्वा शत्रून्सहस्रशः ॥ ११.२५.२२ ॥
ಚೇದಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಶೂರ, ಮಹಾರಥ ಧೃಷ್ಟಕೇತು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕೊಂದು, ಸ್ವತಃ ಹತನಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆ.
11.25.23
वितुद्यमानं विहगैस्तं भार्याः पर्युपाश्रिताः ।
चेदिराजं हृषीकेश हतं सबलबान्धवम् ॥ ११.२५.२३ ॥
ಓ ಹೃಷೀಕೇಶ, ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಕುಕ್ಕಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಚೇದಿರಾಜನನ್ನು, ಸೇನೆ ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳ ಸಹಿತ ಹತನಾದುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವನ ಪತ್ನಿಯರು ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
11.25.24
दाशार्हपुत्रजं वीरं शयानं सत्यविक्रमम् ।
आरोप्याङ्के रुदन्त्येताश्चेदिराज वराङ्गनाः ॥ ११.२५.२४ ॥
ದಾಶಾರ್ಹ ವಂಶದ ಪುತ್ರನಿಂದ ಜನಿಸಿದ, ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿ, ಬಿದ್ದಿರುವ ವೀರನನ್ನು ಮಡಿಲಲ್ಲಿರಿಸಿ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಓ ಚೇದಿರಾಜ!
11.25.25
अस्य पुत्रं हृषीकेश सुवक्त्रं चारुकुण्डलम् ।
द्रोणेन समरे पश्य निकृत्तं बहुधा शरैः ॥ ११.२५.२५ ॥
ಹೃಷೀಕೇಶ! ಇವನ ಮಗನನ್ನು ನೋಡು, ಸುಂದರ ಮುಖ ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಕುಂಡಲಗಳುಳ್ಳವನನ್ನು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
11.25.26
पितरं नूनमाजिस्थं युध्यमानं परैः सह ।
नाजहात्पितरं वीरमद्यापि मधुसूदन ॥ ११.२५.२६ ॥
ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತಂದೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದನು; ವೀರ ಪುತ್ರನು ತಂದೆಯನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ — ಇಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಮಧುಸೂದನ.
11.25.27
एवं ममापि पुत्रस्य पुत्रः पितरमन्वगात् ।
दुर्योधनं महाबाहो लक्ष्मणः परवीरहा ॥ ११.२५.२७ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಮಗನ ಮಗ ಲಕ್ಷ್ಮಣನೂ ತಂದೆ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದನು; ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಅವನು ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು.
11.25.28
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ पतितौ पश्य माधव ।
हिमान्ते पुष्पितौ शालौ मरुता गलिताविव ॥ ११.२५.२८ ॥
ಅವಂತಿಯ ಇಬ್ಬರು ರಾಜಕುಮಾರರಾದ ವಿಂದ ಮತ್ತು ಅನುವಿಂದರು ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ — ನೋಡು, ಮಾಧವ; ಹಿಮಕಾಲದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹೂ ಬಿಟ್ಟ ಎರಡು ಸಾಲ ಮರಗಳು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಉರುಳಿದಂತೆ.
11.25.29
काञ्चनाङ्गदवर्माणौ बाणखङ्गधनुर्धरौ ।
ऋषभप्रतिरूपाक्षौ शयानौ विमलस्रजौ ॥ ११.२५.२९ ॥
ಚಿನ್ನದ ಬಾಹುಬಂಧ ಮತ್ತು ಕವಚ ಧರಿಸಿ, ಬಾಣ, ಖಡ್ಗ, ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದು, ಹೋರಿಯಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ, ನಿರ್ಮಲ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ — ಅವರಿಬ್ಬರು ಮಲಗಿದ್ದಾರೆ.
11.25.30
अवध्याः पाण्डवाः कृष्ण सर्व एव त्वया सह ।
ये मुक्ता द्रोणभीष्माभ्यां कर्णाद्वैकर्तनात्कृपात् ॥ ११.२५.३० ॥
ಕೃಷ್ಣ, ಪಾಂಡವರೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನೊಂದಿಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವಧ್ಯರಾಗಿದ್ದರು; ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಭೀಷ್ಮರಿಂದ, ಕರ್ಣನಿಂದ, ವಿಕರ್ತನನ ಮಗ ಕೃಪನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡವರು ಅವರೇ.
11.25.31
दुर्योधनाद्द्रोणसुतात्सैन्धवाच्च जयद्रथात् ।
सोमदत्ताद्विकर्णाच्च शूराच्च कृतवर्मणः ॥ ११.२५.३१ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನಿಂದ, ದ್ರೋಣನ ಮಗನಿಂದ, ಸೈಂಧವ ಜಯದ್ರಥನಿಂದ, ಸೋಮದತ್ತನಿಂದ, ವಿಕರ್ಣನಿಂದ ಮತ್ತು ಶೂರ ಕೃತವರ್ಮನಿಂದ.
11.25.32
ये हन्युः शस्त्रवेगेन देवानपि नरर्षभाः ।
त इमे निहताः सङ्ख्ये पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ ११.२५.३२ ॥
ಶಸ್ತ್ರ ವೇಗದಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲಬಲ್ಲ ಈ ನರಶ್ರೇಷ್ಠರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತರಾದರು. ಕಾಲದ ಹೊಯ್ದಾಟವನ್ನು ನೋಡು.
11.25.33
नातिभारोऽस्ति दैवस्य ध्रुवं माधव कश्चन ।
यदिमे निहताः शूराः क्षत्रियैः क्षत्रियर्षभाः।
शूराश्च कृतविद्याश्च मम पुत्रा मनस्विनः ॥ ११.२५.३३ ॥
ಮಾಧವ, ದೈವಕ್ಕೆ ಯಾವುದೂ ಅತಿ ಭಾರವಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಯ. ಈ ಶೂರ ಕ್ಷತ್ರಿಯಶ್ರೇಷ್ಠರು ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಂದ ಹತರಾದರು; ನನ್ನ ಶೂರ, ವಿದ್ಯಾವಂತ, ಮನಸ್ವಿ ಮಕ್ಕಳೂ ಹತರಾದರು.
11.25.34
तदैव निहताः कृष्ण मम पुत्रास्तरस्विनः ।
यदैवाकृतकामस्त्वमुपप्लाव्यं गतः पुनः ॥ ११.२५.३४ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ನೀನು ಇಚ್ಛೆ ಈಡೇರದೆ ಮತ್ತೆ ಉಪಪ್ಲವ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗಲೇ ನನ್ನ ವೇಗವಂತ ಮಕ್ಕಳು ಹತರಾದರು.
11.25.35
शन्तनोश्चैव पुत्रेण प्राज्ञेन विदुरेण च ।
तदैवोक्तास्मि मा स्नेहं कुरुष्वात्मसुतेष्विति ॥ ११.२५.३५ ॥
ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಜ್ಞ ವಿದುರರು ಆಗಲೇ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದರು: 'ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಸ್ನೇಹ ತೋರಬೇಡ' ಎಂದು.
11.25.36
तयोर्हि दर्शनं नैतन्मिथ्या भवितुमर्हति ।
अचिरेणैव मे पुत्रा भस्मीभूता जनार्दन ॥ ११.२५.३६ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರ ದರ್ಶನ ಸುಳ್ಳಾಗಲಾರದು. ಜನಾರ್ದನ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಭಸ್ಮವಾಗುವರು.
11.25.37
इत्युक्त्वा न्यपतद्भूमौ गान्धारी शोकमूर्च्छिता ।
दुःखोपहतविज्ञाना धैर्यमुत्सृज्य भारत ॥ ११.२५.३७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಶೋಕದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತಳಾಗಿ ಗಾಂಧಾರಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಳು. ದುಃಖದಿಂದ ಅವಳ ವಿವೇಕ ಹತವಾಯಿತು; ಓ ಭಾರತ, ಅವಳು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದಳು.
11.25.38
ततः कोपपरीताङ्गी पुत्रशोकपरिप्लुता ।
जगाद शौरिं दोषेण गान्धारी व्यथितेन्द्रिया ॥ ११.२५.३८ ॥
ಆಗ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೇಹದವಳಾದ, ಪುತ್ರಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಗಾಂಧಾರಿ, ನೊಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಶೌರಿಗೆ (ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ) ದೋಷ ಹೊರಿಸುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
11.25.39
पाण्डवाः धार्तराष्ट्राश्च क्रुद्धाः कृष्ण परस्परम् ।
उपेक्षिता विनश्यन्तस्त्वया कस्माज्जनार्दन ॥ ११.२५.३९ ॥
ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳು ಪರಸ್ಪರ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಕೃಷ್ಣಾ, ಜನಾರ್ದನಾ, ಅವರು ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಏಕೆ ಅವರನ್ನು ಉಪೇಕ್ಷಿಸಿದೆ?
11.25.40
शक्तेन बहुभृत्येन विपुले तिष्ठता बले ।
उभयत्र समर्थेन श्रुतवाक्येन चैव ह ॥ ११.२५.४० ॥
ಶಕ್ತನಾಗಿ, ಬಹು ಸೇವಕರನ್ನು (ಮಿತ್ರರನ್ನು) ಹೊಂದಿ, ವಿಶಾಲ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಥನಾಗಿ, ಮಾತು ಕೇಳಲ್ಪಡುವವನಾಗಿ ನೀನು...
11.25.41
इच्छतोपेक्षितो नाशः कुरूणां मधुसूदन ।
यस्मात्त्वया महाबाहो फलं तस्मादवाप्नुहि ॥ ११.२५.४१ ॥
ಮಧುಸೂದನಾ, ನೀನು ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಕುರುಗಳ ನಾಶವನ್ನು ಉಪೇಕ್ಷಿಸಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನೀನು ಪಡೆದ ಫಲವನ್ನು ಈಗ ಪಡೆ.
11.25.42
पतिशुश्रूषया यन्मे तपः किञ्चिदुपार्जितम् ।
तेन त्वां दुरवापेन शपे चक्रगदाधरम् ॥ ११.२५.४२ ॥
ಪತಿಸೇವೆಯಿಂದ ನಾನು ಗಳಿಸಿದ ಸ್ವಲ್ಪ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ಪಡೆಯಲು ಕಷ್ಟವಾದ ನಿನ್ನನ್ನು, ಚಕ್ರಗದಾಧರನೇ, ಶಪಿಸುತ್ತೇನೆ.
11.25.43
यस्मात्परस्परं घ्नन्तो ज्ञातयः कुरुपाण्डवाः ।
उपेक्षितास्ते गोविन्द तस्माज्ज्ञातीन्वधिष्यसि ॥ ११.२५.४३ ॥
ಕುರು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರು ಪರಸ್ಪರ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿರುವಾಗ, ಓ ಗೋವಿಂದ, ನೀನು ಅವರನ್ನು ಉಪೇಕ್ಷಿಸಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆ.
11.25.44
त्वमप्युपस्थिते वर्षे षट्त्रिंशे मधुसूदन ।
हतज्ञातिर्हतामात्यो हतपुत्रो वनेचरः ॥ ११.२५.४४ ॥
ಓ ಮಧುಸೂದನ, ಮೂವತ್ತಾರನೆಯ ವರ್ಷ ಬಂದಾಗ, ನೀನೂ ಬಂಧುಗಳು, ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಮಕ್ಕಳು ಹತರಾಗಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುವವನಾಗುವೆ.
11.25.45
अनाथवदविज्ञातो लोकेष्वनभिलक्षितः ।
कुत्सितेनाभ्युपायेन निधनं समवाप्स्यसि ॥ ११.२५.४५ ॥
ಅನಾಥನಂತೆ, ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಪರಿಚಿತನಾಗಿ, ಗಮನಿಸದವನಾಗಿ, ಕೀಳಾದ ಉಪಾಯದಿಂದ ನೀನು ಮರಣ ಹೊಂದುವೆ.
11.25.46
तवाप्येवं हतसुता निहतज्ञातिबान्धवाः ।
स्त्रियः परिपतिष्यन्ति यथैता भरतस्त्रियः ॥ ११.२५.४६ ॥
ನಿನ್ನ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಹೀಗೆಯೇ ಮಕ್ಕಳು, ಬಂಧು-ಬಾಂಧವರು ಹತರಾಗಿ, ಭರತ ವಂಶದ ಈ ಸ್ತ್ರೀಯರಂತೆ ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಬೀಳುವರು.
11.25.47
तच्छ्रुत्वा वचनं घोरं वासुदेवो महामनाः ।
उवाच देवीं गान्धारीमीषदभ्युत्स्मयन्निव ॥ ११.२५.४७ ॥
ಆ ಭಯಂಕರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾಮನಸ್ವಿಯಾದ ವಾಸುದೇವನು ಸ್ವಲ್ಪ ನಗುತ್ತಾ ದೇವಿ ಗಾಂಧಾರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
11.25.48
जानेऽहमेतदप्येवं चीर्णं चरसि क्षत्रिये ।
दैवादेव विनश्यन्ति वृष्णयो नात्र संशयः ॥ ११.२५.४८ ॥
ಓ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಸ್ತ್ರೀ, ನೀನು ಇದನ್ನು ಹೀಗೆಯೇ ತಪಸ್ಸಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದ್ದೀಯೆಂದು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ; ವೃಷ್ಣಿಗಳು ದೈವದಿಂದಲೇ ನಾಶವಾಗುವರು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
11.25.49
संहर्ता वृष्णिचक्रस्य नान्यो मद्विद्यते शुभे ।
अवध्यास्ते नरैरन्यैरपि वा देवदानवैः ॥ ११.२५.४९ ॥
ಓ ಶುಭೆ, ವೃಷ್ಣಿ ಚಕ್ರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಅವರು ಇತರ ಮನುಷ್ಯರಿಂದಲಾಗಲಿ, ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ದಾನವರಿಂದಲೂ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡಲಾರದವರು.
11.25.50
परस्परकृतं नाशं यतः प्राप्स्यन्ति यादवाः ।
इत्युक्तवति दाशार्हे पाण्डवास्त्रस्तचेतसः।
बभूवुर्भृशसंविग्ना निराशाश्चापि जीविते ॥ ११.२५.५० ॥
ಯಾದವರು ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಪರಸ್ಪರರಿಂದಲೇ ನಾಶವನ್ನು ಹೊಂದುವರು ಎಂದು ದಾಶಾರ್ಹನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಪಾಂಡವರು ಭಯಭೀತ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಾಗಿ, ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಕುಲರಾಗಿ, ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಿರಾಶರಾದರು.