Mahābhārata · Adhyāya 11.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.25.1
काम्भोजं पश्य दुर्धर्षं काम्भोजास्तरणोचितम् ।
शयानमृषभस्कन्धं हतं पांसुषु माधव ॥ ११.२५.१ ॥
Mādhava, sieh den König von Kāmboja an, den Unbezwingbaren, würdig der Teppiche von Kāmboja, erschlagen im Staub liegend, mit Schultern wie ein Stier.
11.25.2
अस्य क्षतजसन्दिग्धौ बाहू चन्दनरूषितौ ।
अवेक्ष्य कृपणं भार्या विलपत्यतिदुःखिता ॥ ११.२५.२ ॥
Als sie seine beiden blutbefleckten, mit Sandelpaste bestrichenen Arme sieht, klagt seine tief betrübte Gattin erbärmlich.
11.25.3
इमौ तौ परिघप्रख्यौ बाहू चन्दनरूषितौ ।
ययोर्विवरमापन्नां न रतिर्मां पुराऽजहात् ॥ ११.२५.३ ॥
Dies sind jene beiden Arme, wie eiserne Stangen, mit Sandel bestrichen; in deren Umarmung ich einst war und die mich zuvor nicht aus Liebe verlassen hatten.
11.25.4
कां गतिं तु गमिष्यामि त्वया हीना जनेश्वर ।
दूरबन्धुरनाथा च वेपन्ती मधुरस्वरा ॥ ११.२५.४ ॥
Herr der Menschen, ohne dich, welches Schicksal werde ich erleiden, fern von Verwandten, schutzlos, zitternd, süßstimmig, wie ich bin?
11.25.5
आतपे क्लाम्यमानानां विविधानामिव स्रुजाम् ।
क्लान्तानामपि नारीणां जहाति श्रीर्न वै तनूः ॥ ११.२५.५ ॥
Wie Girlanden verschiedener Art in der Sonne verwelken, so verlässt die Schönheit den Körper selbst erschöpfter Frauen nicht.
11.25.6
शयानमभितः शूरं कालिङ्गं मधुसूदन ।
पश्य दीप्ताङ्गदयुतं प्रतिमानं धनुष्मताम् ॥ ११.२५.६ ॥
Madhusūdana, sieh den heldenhaften König von Kāliṅga an, rings umherliegend, geschmückt mit glänzenden Armreifen, den Bogenschützen ebenbürtig.
11.25.7
मागधानामधिपतिं जयत्सेनं जनार्दन ।
परिवार्य प्ररुदिता मागध्यः पश्य योषितः ॥ ११.२५.७ ॥
O Janārdana, sieh Jayatsena, den Herrn der Māgadhas, umringt von den Māgadha-Frauen, die laut weinen.
11.25.8
हरिणायतनेत्राणां सुस्वराणां जनार्दन ।
मनः श्रुतिहरो नादो मनो मोहयतीव मे ॥ ११.२५.८ ॥
O Janārdana, dieses Klagen dieser Frauen mit rehäugigen Augen und süßen Stimmen fesselt Geist und Ohr; es verwirrt mein Gemüt, als bezauberte es mich.
11.25.9
प्रकीर्णवस्त्राभरणा रुदत्यः शोककर्शिताः ।
स्वास्तीर्णशयनोपेता मागध्यः शेरते भुवि ॥ ११.२५.९ ॥
Ihre Gewänder und Schmuckstücke liegen verstreut; die Māgadha-Frauen, vom Kummer ausgezehrt und weinend, die einst auf feinen Lagern schliefen, liegen nun auf der Erde.
11.25.10
कोसलानामधिपतिं राजपुत्रं बृहद्बलम् ।
भर्तारं परिवार्यैताः पृथक्प्ररुदिताः स्त्रियः ॥ ११.२५.१० ॥
Sieh diese Frauen, die laut weinen, jede für sich, und ihren Gemahl Bṛhadbala umringen, den Prinzen und Herrn der Kosalas.
11.25.11
अस्य गात्रगतान्बाणान्कार्ष्णिबाहुबलेरितान् ।
उद्धरन्त्यसुखाविष्टा मूर्च्छमानाः पुनः पुनः ॥ ११.२५.११ ॥
Sie ziehen die Pfeile aus seinem Körper, die durch die Kraft von Arjunas Armen abgeschossen wurden; von Leid überwältigt, sinken sie immer wieder in Ohnmacht.
11.25.12
आसां सर्वानवद्यानामातपेन परिश्रमात् ।
प्रम्लाननलिनाभानि भान्ति वक्त्राणि माधव ॥ ११.२५.१२ ॥
O Mādhava, die Gesichter all dieser makellosen Frauen, von Sonne und Erschöpfung verblasst, leuchten wie welke Lotusblüten.
11.25.13
द्रोणेन निहताः शूरा शेरते रुचिराङ्गदाः ।
धृष्टद्युम्नसुताः सर्वे शिशवो हेममालिनः ॥ ११.२५.१३ ॥
Von Droṇa erschlagen, liegen die Helden mit ihren schönen Armreifen; alle Söhne Dhṛṣṭadyumnas, die kleinen Knaben mit goldenen Girlanden.
11.25.14
रथाग्न्यगारं चापार्चिं शरशक्तिगदेन्धनम् ।
द्रोणमासाद्य निर्दग्धाः शलभा इव पावकम् ॥ ११.२५.१४ ॥
Als sie sich Droṇa näherten, dem Haus des Wagenfeuers, dessen Flamme der Bogen und dessen Brennstoff Pfeile, Speere und Keulen sind, verbrannten sie wie Motten im Feuer.
11.25.15
तथैव निहताः शूराः शेरते रुचिराङ्गदाः ।
द्रोणेनाभिमुखाः सङ्ख्ये भ्रातरः पञ्च केकयाः ॥ ११.२५.१५ ॥
Ebenso liegen die erschlagenen Helden mit ihren schönen Armreifen: die fünf Brüder aus dem Haus der Kekaya, die Droṇa im Kampf entgegentraten.
11.25.16
तप्तकाञ्चनवर्माणस्तालध्वजस्थव्रजाः ।
भासयन्ति महीं भासा ज्वलिता इव पावकाः ॥ ११.२५.१६ ॥
In Rüstungen aus geglühtem Gold, stehend in der Schar unter dem Palmenbanner, erhellen sie mit ihrem Glanz die Erde wie lodernde Feuer.
11.25.17
द्रोणेन द्रुपदं सङ्ख्ये पश्य माधव पातितम् ।
महाद्विपमिवारण्ये सिंहेन महता हतम् ॥ ११.२५.१७ ॥
Sieh, o Mādhava, Drupada, im Kampf von Droṇa niedergestreckt, wie ein großer Elefant, den im Wald ein mächtiger Löwe erschlagen hat.
11.25.18
पाञ्चालराज्ञो विमलं पुण्डरीकाक्ष पाण्डुरम् ।
आतपत्रं समाभाति शरदीव निशाकरः ॥ ११.२५.१८ ॥
O Lotusäugiger, der makellose weiße Sonnenschirm des Königs der Pāñcāla leuchtet wie der Herbstmond.
11.25.19
एतास्तु द्रुपदं वृद्धं स्नुषा भार्याश्च दुःखिताः ।
दग्ध्वा गच्छन्ति पाञ्चालराजानमपसव्यतः ॥ ११.२५.१९ ॥
Die betrübten Schwiegertöchter und Gattinnen gehen, nachdem sie den alten Drupada verbrannt haben, und lassen den König der Pāñcālas zu ihrer Linken zurück.
11.25.20
धृष्टकेतुं महात्मानं चेदिपुङ्गवमङ्गनाः ।
द्रोणेन निहतं शूरं हरन्ति हृतचेतसः ॥ ११.२५.२० ॥
Die Frauen, verwirrten Sinnes, tragen den heldenhaften, großherzigen Dhṛṣṭaketu fort, den Besten der Cedis, von Droṇa erschlagen.
11.25.21
द्रोणास्त्रमभिहत्यैष विमर्दे मधुसूदन ।
महेष्वासो हतः शेते वज्राहत इव द्रुमः ॥ ११.२५.२१ ॥
O Madhusūdana, von Droṇas Waffe getroffen, liegt dieser große Bogenschütze im Getümmel der Schlacht erschlagen da, wie ein vom Blitz getroffener Baum.
11.25.22
एष चेदिपतिः शूरो धृष्टकेतुर्महारथः ।
शेते विनिहतः सङ्ख्ये हत्वा शत्रून्सहस्रशः ॥ ११.२५.२२ ॥
Dieser Herr der Cedis, der heldenhafte große Wagenkämpfer Dhṛṣṭaketu, liegt im Kampf völlig erschlagen da, nachdem er seine Feinde zu Tausenden getötet hat.
11.25.23
वितुद्यमानं विहगैस्तं भार्याः पर्युपाश्रिताः ।
चेदिराजं हृषीकेश हतं सबलबान्धवम् ॥ ११.२५.२३ ॥
O Hṛṣīkeśa, seine Gattinnen klammern sich an den König der Cedis, den die Vögel zerfleischen, erschlagen samt seinem Heer und seinen Verwandten.
11.25.24
दाशार्हपुत्रजं वीरं शयानं सत्यविक्रमम् ।
आरोप्याङ्के रुदन्त्येताश्चेदिराज वराङ्गनाः ॥ ११.२५.२४ ॥
O König der Cedis, diese vortrefflichen Frauen legen den von echter Tapferkeit erfüllten Helden, geboren von einem Sohn des Dāśārha, der daliegt, in ihren Schoß und weinen.
11.25.25
अस्य पुत्रं हृषीकेश सुवक्त्रं चारुकुण्डलम् ।
द्रोणेन समरे पश्य निकृत्तं बहुधा शरैः ॥ ११.२५.२५ ॥
O Hṛṣīkeśa, sieh seinen Sohn an, mit schönem Gesicht und schönen Ohrringen, im Kampf von Droṇas Pfeilen auf vielfache Weise zerschnitten.
11.25.26
पितरं नूनमाजिस्थं युध्यमानं परैः सह ।
नाजहात्पितरं वीरमद्यापि मधुसूदन ॥ ११.२५.२६ ॥
Gewiss stand der Vater im Kampf und focht gegen seine Feinde; der Held verließ seinen Vater nicht, auch jetzt nicht, o Madhusūdana.
11.25.27
एवं ममापि पुत्रस्य पुत्रः पितरमन्वगात् ।
दुर्योधनं महाबाहो लक्ष्मणः परवीरहा ॥ ११.२५.२७ ॥
So folgte auch der Sohn meines Sohnes, Lakṣmaṇa, seinem Vater Duryodhana, o Starkarmiger; er war der Töter feindlicher Helden.
11.25.28
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ पतितौ पश्य माधव ।
हिमान्ते पुष्पितौ शालौ मरुता गलिताविव ॥ ११.२५.२८ ॥
Vinda und Anuvinda, die beiden Fürsten von Avanti, liegen gefallen da — sieh, o Mādhava, wie zwei blühende Sāla-Bäume am Ende des Winters vom Wind gefällt.
11.25.29
काञ्चनाङ्गदवर्माणौ बाणखङ्गधनुर्धरौ ।
ऋषभप्रतिरूपाक्षौ शयानौ विमलस्रजौ ॥ ११.२५.२९ ॥
Mit goldenen Armreifen und Rüstung, Pfeile, Schwert und Bogen tragend, mit stierähnlichen Augen, geschmückt mit makellosen Girlanden, liegen die beiden dort.
11.25.30
अवध्याः पाण्डवाः कृष्ण सर्व एव त्वया सह ।
ये मुक्ता द्रोणभीष्माभ्यां कर्णाद्वैकर्तनात्कृपात् ॥ ११.२५.३० ॥
O Kṛṣṇa, alle Pāṇḍavas waren unbesiegbar, weil sie mit dir waren; jene, die Droṇa und Bhīṣma, Karṇa, dem Sohn des Vikartana und Kṛpa entkamen.
11.25.31
दुर्योधनाद्द्रोणसुतात्सैन्धवाच्च जयद्रथात् ।
सोमदत्ताद्विकर्णाच्च शूराच्च कृतवर्मणः ॥ ११.२५.३१ ॥
Von Duryodhana, von Droṇas Sohn, von dem Sindhu-König Jayadratha, von Somadatta, von Vikarṇa und vom Helden Kṛtavarman.
11.25.32
ये हन्युः शस्त्रवेगेन देवानपि नरर्षभाः ।
त इमे निहताः सङ्ख्ये पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ ११.२५.३२ ॥
Diese Stiere unter den Menschen, die mit der Wucht ihrer Waffen selbst Götter erschlagen konnten, liegen im Kampf erschlagen. Sieh den Umschwung der Zeit.
11.25.33
नातिभारोऽस्ति दैवस्य ध्रुवं माधव कश्चन ।
यदिमे निहताः शूराः क्षत्रियैः क्षत्रियर्षभाः।
शूराश्च कृतविद्याश्च मम पुत्रा मनस्विनः ॥ ११.२५.३३ ॥
Mādhava, nichts ist für das Schicksal eine zu schwere Last, gewiss, dass diese Helden, Stiere unter den Kṣatriyas, von Kṣatriyas erschlagen wurden, und auch meine tapferen, gelehrten, hochgesinnten Söhne.
11.25.34
तदैव निहताः कृष्ण मम पुत्रास्तरस्विनः ।
यदैवाकृतकामस्त्वमुपप्लाव्यं गतः पुनः ॥ ११.२५.३४ ॥
Eben da, Kṛṣṇa, wurden meine schnellen und starken Söhne erschlagen, als du mit unerfüllter Absicht wieder nach Upaplavya zurückgingst.
11.25.35
शन्तनोश्चैव पुत्रेण प्राज्ञेन विदुरेण च ।
तदैवोक्तास्मि मा स्नेहं कुरुष्वात्मसुतेष्विति ॥ ११.२५.३५ ॥
Damals sagten mir auch der Sohn Śantanus und der weise Vidura: „Zeige keine Zuneigung zu deinen eigenen Söhnen.“
11.25.36
तयोर्हि दर्शनं नैतन्मिथ्या भवितुमर्हति ।
अचिरेणैव मे पुत्रा भस्मीभूता जनार्दन ॥ ११.२५.३६ ॥
Die Schau jener beiden kann nicht falsch sein. Janārdana, bald werden meine Söhne zu Asche verbrannt sein.
11.25.37
इत्युक्त्वा न्यपतद्भूमौ गान्धारी शोकमूर्च्छिता ।
दुःखोपहतविज्ञाना धैर्यमुत्सृज्य भारत ॥ ११.२५.३७ ॥
So sprechend fiel Gāndhārī, von Kummer ohnmächtig, zu Boden; ihr Verstand von Leid getroffen, o Bhārata, verlor sie ihre Festigkeit.
11.25.38
ततः कोपपरीताङ्गी पुत्रशोकपरिप्लुता ।
जगाद शौरिं दोषेण गान्धारी व्यथितेन्द्रिया ॥ ११.२५.३८ ॥
Da sprach Gāndhārī, den Leib von Zorn ergriffen und von Trauer um ihre Söhne überflutet, mit verwirrten Sinnen zu Śauri (Kṛṣṇa) und machte ihm Vorwürfe.
11.25.39
पाण्डवाः धार्तराष्ट्राश्च क्रुद्धाः कृष्ण परस्परम् ।
उपेक्षिता विनश्यन्तस्त्वया कस्माज्जनार्दन ॥ ११.२५.३९ ॥
Die Pāṇḍavas und die Söhne Dhṛtarāṣṭras, einander zornig, o Kṛṣṇa — warum, o Janārdana, hast du sie vernachlässigt, während sie zugrunde gingen?
11.25.40
शक्तेन बहुभृत्येन विपुले तिष्ठता बले ।
उभयत्र समर्थेन श्रुतवाक्येन चैव ह ॥ ११.२५.४० ॥
Du, mächtig, mit vielen Dienern, in einem gewaltigen Heer stehend, zu beiden Seiten fähig, dessen Wort man gehorchte — wahrlich du...
11.25.41
इच्छतोपेक्षितो नाशः कुरूणां मधुसूदन ।
यस्मात्त्वया महाबाहो फलं तस्मादवाप्नुहि ॥ ११.२५.४१ ॥
O Madhusūdana, du hast den Untergang der Kurus aus eigenem Willen vernachlässigt; darum, o Starkarmiger, empfange nun die Frucht, die du dir verdient hast.
11.25.42
पतिशुश्रूषया यन्मे तपः किञ्चिदुपार्जितम् ।
तेन त्वां दुरवापेन शपे चक्रगदाधरम् ॥ ११.२५.४२ ॥
Durch die Askese, die ich mir im Dienst an meinem Gatten erworben habe, verfluche ich dich, den schwer Erreichbaren, Träger von Diskus und Keule.
11.25.43
यस्मात्परस्परं घ्नन्तो ज्ञातयः कुरुपाण्डवाः ।
उपेक्षितास्ते गोविन्द तस्माज्ज्ञातीन्वधिष्यसि ॥ ११.२५.४३ ॥
Da die Kurus und Pāṇḍavas einander erschlugen und du, o Govinda, sie vernachlässigtest, wirst du deine eigenen Verwandten erschlagen.
11.25.44
त्वमप्युपस्थिते वर्षे षट्त्रिंशे मधुसूदन ।
हतज्ञातिर्हतामात्यो हतपुत्रो वनेचरः ॥ ११.२५.४४ ॥
Auch du, o Madhusūdana, wirst, wenn das sechsunddreißigste Jahr kommt, mit erschlagenen Verwandten, erschlagenen Ministern und erschlagenen Söhnen ein Waldwanderer werden.
11.25.45
अनाथवदविज्ञातो लोकेष्वनभिलक्षितः ।
कुत्सितेनाभ्युपायेन निधनं समवाप्स्यसि ॥ ११.२५.४५ ॥
Wie ein Schutzloser, unbekannt und unbeachtet unter den Welten, wirst du durch ein niederträchtiges Mittel den Tod finden.
11.25.46
तवाप्येवं हतसुता निहतज्ञातिबान्धवाः ।
स्त्रियः परिपतिष्यन्ति यथैता भरतस्त्रियः ॥ ११.२५.४६ ॥
Auch deine Frauen werden, wenn ihre Söhne und Verwandten erschlagen sind, klagend niederfallen, so wie diese Frauen der Bharatas fallen.
11.25.47
तच्छ्रुत्वा वचनं घोरं वासुदेवो महामनाः ।
उवाच देवीं गान्धारीमीषदभ्युत्स्मयन्निव ॥ ११.२५.४७ ॥
Als Vāsudeva, der Großherzige, diese schreckliche Rede gehört hatte, sprach er lächelnd zur Königin Gāndhārī.
11.25.48
जानेऽहमेतदप्येवं चीर्णं चरसि क्षत्रिये ।
दैवादेव विनश्यन्ति वृष्णयो नात्र संशयः ॥ ११.२५.४८ ॥
O kshatriya-Frau, ich weiß, dass du auch dies auf diese Weise als Buße vollzogen hast; die Vṛṣṇi werden durch das Schicksal gewiss zugrunde gehen, daran ist kein Zweifel.
11.25.49
संहर्ता वृष्णिचक्रस्य नान्यो मद्विद्यते शुभे ।
अवध्यास्ते नरैरन्यैरपि वा देवदानवैः ॥ ११.२५.४९ ॥
O Glückliche, außer mir gibt es keinen anderen Vernichter des Vṛṣṇi-Rades. Sie sind unverwundbar gegen andere Menschen, selbst gegen Götter und Dämonen.
11.25.50
परस्परकृतं नाशं यतः प्राप्स्यन्ति यादवाः ।
इत्युक्तवति दाशार्हे पाण्डवास्त्रस्तचेतसः।
बभूवुर्भृशसंविग्ना निराशाश्चापि जीविते ॥ ११.२५.५० ॥
Denn die Yādavas werden durch gegenseitige Hand den Untergang finden. Als der Dāśārha so gesprochen hatte, wurden die Pāṇḍavas furchtsam im Herzen, tief erschüttert und verzweifelten sogar am Leben.