மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 11.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.25.1
काम्भोजं पश्य दुर्धर्षं काम्भोजास्तरणोचितम् ।
शयानमृषभस्कन्धं हतं पांसुषु माधव ॥ ११.२५.१ ॥
மாதவா, காம்போஜ மன்னனைப் பார், அவன் தோற்கடிக்க முடியாதவன், காம்போஜ விரிப்புகளுக்குத் தகுந்தவன்; காளையின் தோள்களைக் கொண்டவன், கொல்லப்பட்டு தூசியில் கிடக்கிறான்.
11.25.2
अस्य क्षतजसन्दिग्धौ बाहू चन्दनरूषितौ ।
अवेक्ष्य कृपणं भार्या विलपत्यतिदुःखिता ॥ ११.२५.२ ॥
இரத்தத்தில் தோய்ந்த, சந்தனம் பூசப்பட்ட அவனுடைய இரு கரங்களையும் பார்த்து, மிகவும் துயருற்ற மனைவி பரிதாபமாக புலம்புகிறாள்.
11.25.3
इमौ तौ परिघप्रख्यौ बाहू चन्दनरूषितौ ।
ययोर्विवरमापन्नां न रतिर्मां पुराऽजहात् ॥ ११.२५.३ ॥
இவை அந்த இரு கரங்கள், இரும்புத் தடிகளைப் போன்றவை, சந்தனம் பூசப்பட்டவை; முன்பு இவற்றின் அணைப்பில் நான் இருந்தபோது அவை என்னை அன்புடன் கைவிடவில்லை.
11.25.4
कां गतिं तु गमिष्यामि त्वया हीना जनेश्वर ।
दूरबन्धुरनाथा च वेपन्ती मधुरस्वरा ॥ ११.२५.४ ॥
மக்களின் தலைவனே, நீ இல்லாமல் நான் எந்த நிலையை அடைவேன்? உறவினர்களிடமிருந்து தொலைவில், அநாதையாக, நடுங்கும், இனிய குரலுடைய நான்.
11.25.5
आतपे क्लाम्यमानानां विविधानामिव स्रुजाम् ।
क्लान्तानामपि नारीणां जहाति श्रीर्न वै तनूः ॥ ११.२५.५ ॥
வெயிலில் வாடிய பலவகை மாலைகளைப் போல, சோர்வுற்ற பெண்களின் உடலையும் செல்வமும் அழகும் கைவிடுவதில்லை.
11.25.6
शयानमभितः शूरं कालिङ्गं मधुसूदन ।
पश्य दीप्ताङ्गदयुतं प्रतिमानं धनुष्मताम् ॥ ११.२५.६ ॥
மதுசூதனா, நாலாபுறமும் கிடக்கும் வீரனான கலிங்க மன்னனைப் பார்; ஒளிரும் தோள்வளைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவன், வில்லாளிகளுக்கு நிகரானவன்.
11.25.7
मागधानामधिपतिं जयत्सेनं जनार्दन ।
परिवार्य प्ररुदिता मागध्यः पश्य योषितः ॥ ११.२५.७ ॥
ஜனார்த்தனா, மாகதர்களின் அதிபதியான ஜயத்சேனனைப் பார். அவனைச் சூழ்ந்து மாகதப் பெண்கள் உரக்க அழுது கொண்டிருக்கின்றனர்.
11.25.8
हरिणायतनेत्राणां सुस्वराणां जनार्दन ।
मनः श्रुतिहरो नादो मनो मोहयतीव मे ॥ ११.२५.८ ॥
ஜனார்த்தனா, மான் போன்ற விழிகளும் இனிய குரலும் கொண்ட அவர்களின் அழுகை ஒலி என் மனதையும் செவியையும் கவர்கிறது; அது என் மனதை மயக்குவது போல் உள்ளது.
11.25.9
प्रकीर्णवस्त्राभरणा रुदत्यः शोककर्शिताः ।
स्वास्तीर्णशयनोपेता मागध्यः शेरते भुवि ॥ ११.२५.९ ॥
ஆடைகளும் அணிகலன்களும் சிதறிக் கிடக்கின்றன; துயரத்தால் மெலிந்து அழும் மாகதப் பெண்கள், சிறந்த படுக்கைகளில் துயின்றவர்கள், இப்போது தரையில் கிடக்கின்றனர்.
11.25.10
कोसलानामधिपतिं राजपुत्रं बृहद्बलम् ।
भर्तारं परिवार्यैताः पृथक्प्ररुदिताः स्त्रियः ॥ ११.२५.१० ॥
கோசலர்களின் அதிபதியும் அரசகுமாரனுமான பிருஹத்பலனைச் சூழ்ந்து, தனித்தனியாக உரக்க அழும் இந்தப் பெண்களைப் பார்.
11.25.11
अस्य गात्रगतान्बाणान्कार्ष्णिबाहुबलेरितान् ।
उद्धरन्त्यसुखाविष्टा मूर्च्छमानाः पुनः पुनः ॥ ११.२५.११ ॥
கிருஷ்ணியின் (அர்ஜுனனின்) புய வலிமையால் எய்யப்பட்ட, இவனுடைய உடலில் பதிந்த அம்புகளை, துயரத்தால் வருந்தி, மீண்டும் மீண்டும் மயங்கி, இவர்கள் பிடுங்குகின்றனர்.
11.25.12
आसां सर्वानवद्यानामातपेन परिश्रमात् ।
प्रम्लाननलिनाभानि भान्ति वक्त्राणि माधव ॥ ११.२५.१२ ॥
மாதவா, இந்தக் குற்றமற்ற பெண்களின் முகங்கள் வெயிலாலும் சோர்வாலும் வாடிய தாமரைகளைப் போல் விளங்குகின்றன.
11.25.13
द्रोणेन निहताः शूरा शेरते रुचिराङ्गदाः ।
धृष्टद्युम्नसुताः सर्वे शिशवो हेममालिनः ॥ ११.२५.१३ ॥
துரோணரால் கொல்லப்பட்ட வீரர்கள், அழகிய தோள்வளைகள் அணிந்தவர்கள், கிடக்கின்றனர். திருஷ்டத்யும்னனின் மைந்தர்கள் அனைவரும், பொன் மாலை அணிந்த சிறுவர்கள்.
11.25.14
रथाग्न्यगारं चापार्चिं शरशक्तिगदेन्धनम् ।
द्रोणमासाद्य निर्दग्धाः शलभा इव पावकम् ॥ ११.२५.१४ ॥
தேர்த்தீயின் இல்லமும், வில்லே சுடரும், அம்பு, வேல், கதை ஆகியவை விறகுமான துரோணரை அடைந்து, நெருப்பை அடையும் விட்டில்கள் போல் அவர்கள் எரிந்து சாம்பலாயினர்.
11.25.15
तथैव निहताः शूराः शेरते रुचिराङ्गदाः ।
द्रोणेनाभिमुखाः सङ्ख्ये भ्रातरः पञ्च केकयाः ॥ ११.२५.१५ ॥
அதுபோலவே கொல்லப்பட்ட வீரர்கள், அழகிய தோள்வளைகள் அணிந்தவர்கள், கிடக்கின்றனர். துரோணரை எதிர்த்து போரில் நின்ற கேகயத்தின் ஐந்து சகோதரர்கள்.
11.25.16
तप्तकाञ्चनवर्माणस्तालध्वजस्थव्रजाः ।
भासयन्ति महीं भासा ज्वलिता इव पावकाः ॥ ११.२५.१६ ॥
சுட்ட பொன் கவசம் அணிந்து, பனைக்கொடிச் சேனையில் நின்றவர்கள், தங்கள் ஒளியால் பூமியை ஒளிரச் செய்கின்றனர், எரியும் தீக்கள் போல.
11.25.17
द्रोणेन द्रुपदं सङ्ख्ये पश्य माधव पातितम् ।
महाद्विपमिवारण्ये सिंहेन महता हतम् ॥ ११.२५.१७ ॥
மாதவா, போரில் துரோணரால் வீழ்த்தப்பட்ட துருபதனைப் பார். காட்டில் ஒரு பெரிய சிங்கத்தால் கொல்லப்பட்ட பெரிய யானை போல.
11.25.18
पाञ्चालराज्ञो विमलं पुण्डरीकाक्ष पाण्डुरम् ।
आतपत्रं समाभाति शरदीव निशाकरः ॥ ११.२५.१८ ॥
தாமரைக்கண்ணனே, பாஞ்சால அரசனின் களங்கமற்ற, வெண்மையான குடை, இலையுதிர்காலத்து நிலவு போல் ஒளிர்கிறது.
11.25.19
एतास्तु द्रुपदं वृद्धं स्नुषा भार्याश्च दुःखिताः ।
दग्ध्वा गच्छन्ति पाञ्चालराजानमपसव्यतः ॥ ११.२५.१९ ॥
துயருற்ற மருமகள்களும் மனைவியரும் முதியவர் துருபதனை எரித்து, பாஞ்சால அரசனை இடப்புறமாக வைத்துச் செல்கின்றனர்.
11.25.20
धृष्टकेतुं महात्मानं चेदिपुङ्गवमङ्गनाः ।
द्रोणेन निहतं शूरं हरन्ति हृतचेतसः ॥ ११.२५.२० ॥
துரோணரால் கொல்லப்பட்ட, வீரரும் மகாத்மாவுமான, சேதியர்களில் சிறந்தவனாகிய திருஷ்டகேதுவை மனம் கலங்கிய பெண்கள் கொண்டு செல்கின்றனர்.
11.25.21
द्रोणास्त्रमभिहत्यैष विमर्दे मधुसूदन ।
महेष्वासो हतः शेते वज्राहत इव द्रुमः ॥ ११.२५.२१ ॥
மதுசூதனா, துரோணரின் அஸ்திரத்தால் தாக்கப்பட்டு, போர் நெருக்கடியில் இந்த மகா வில்லாளி கொல்லப்பட்டு, இடிதாக்கிய மரம்போல் கிடக்கிறான்.
11.25.22
एष चेदिपतिः शूरो धृष्टकेतुर्महारथः ।
शेते विनिहतः सङ्ख्ये हत्वा शत्रून्सहस्रशः ॥ ११.२५.२२ ॥
சேதியர் தலைவனும் வீரனும் மகாரதனுமான திருஷ்டகேது போரில் ஆயிரக்கணக்கான பகைவரைக் கொன்று, தானும் வீழ்ந்து கிடக்கிறான்.
11.25.23
वितुद्यमानं विहगैस्तं भार्याः पर्युपाश्रिताः ।
चेदिराजं हृषीकेश हतं सबलबान्धवम् ॥ ११.२५.२३ ॥
ஹ்ருஷீகேசனே, பறவைகளால் கொத்தி இழுக்கப்படும் சேதியர் அரசனை, சேனையும் உறவினரும் சேர்ந்து கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, அவன் மனைவியர் அவனைச் சூழ்ந்து பற்றிக்கொண்டனர்.
11.25.24
दाशार्हपुत्रजं वीरं शयानं सत्यविक्रमम् ।
आरोप्याङ्के रुदन्त्येताश्चेदिराज वराङ्गनाः ॥ ११.२५.२४ ॥
தாசார்ஹ குலப் புதல்வனில் பிறந்த, உண்மையான வீரத்தைக் கொண்ட, கிடக்கும் வீரனை மடியில் வைத்து இந்த உயர்ந்த பெண்கள் அழுகின்றனர், ஓ சேதிராஜனே!
11.25.25
अस्य पुत्रं हृषीकेश सुवक्त्रं चारुकुण्डलम् ।
द्रोणेन समरे पश्य निकृत्तं बहुधा शरैः ॥ ११.२५.२५ ॥
ஹ்ருஷீகேசா! இவனுடைய மகனைப் பார், அழகிய முகமும் அழகிய குண்டலங்களும் உடையவனை; போரில் துரோணர் அம்புகளால் பலவாறு வெட்டிவிட்டார்.
11.25.26
पितरं नूनमाजिस्थं युध्यमानं परैः सह ।
नाजहात्पितरं वीरमद्यापि मधुसूदन ॥ ११.२५.२६ ॥
நிச்சயமாக தந்தை போரில் எதிரிகளுடன் போரிட்டு நின்றான்; வீரன் தந்தையை விடவில்லை — இன்றும் கூட இல்லை, மதுசூதனா.
11.25.27
एवं ममापि पुत्रस्य पुत्रः पितरमन्वगात् ।
दुर्योधनं महाबाहो लक्ष्मणः परवीरहा ॥ ११.२५.२७ ॥
இவ்வாறே என் மகனின் மகன் லக்ஷ்மணனும் தந்தை துரியோதனனைப் பின்தொடர்ந்தான்; மகாபாகுவே, அவன் பகைவீரர்களைக் கொன்றவன்.
11.25.28
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ पतितौ पश्य माधव ।
हिमान्ते पुष्पितौ शालौ मरुता गलिताविव ॥ ११.२५.२८ ॥
அவந்தியின் இரு இளவரசர்களான வின்தனும் அனுவின்தனும் வீழ்ந்துகிடக்கின்றனர் — பார், மாதவா; பனிக்காலத்தின் முடிவில் பூத்த இரண்டு சால மரங்கள் காற்றால் வீழ்ந்தது போல்.
11.25.29
काञ्चनाङ्गदवर्माणौ बाणखङ्गधनुर्धरौ ।
ऋषभप्रतिरूपाक्षौ शयानौ विमलस्रजौ ॥ ११.२५.२९ ॥
பொன் அங்கதங்களும் கவசங்களும் அணிந்து, அம்பு, வாள், வில் ஏந்தி, காளையின் கண்கள் போன்ற விழிகளுடன், களங்கமற்ற மாலைகள் அணிந்து — அவர்கள் இருவரும் கிடக்கின்றனர்.
11.25.30
अवध्याः पाण्डवाः कृष्ण सर्व एव त्वया सह ।
ये मुक्ता द्रोणभीष्माभ्यां कर्णाद्वैकर्तनात्कृपात् ॥ ११.२५.३० ॥
கிருஷ்ணா, பாண்டவர்கள் அனைவரும் உன்னுடன் இருந்ததால் அவத்தியர்களாக இருந்தனர்; துரோணரிடமும் பீஷ்மரிடமும், கர்ணனிடமும், விகர்தனன் மகனாகிய கிருபரிடமும் தப்பியவர்கள் அவர்களே.
11.25.31
दुर्योधनाद्द्रोणसुतात्सैन्धवाच्च जयद्रथात् ।
सोमदत्ताद्विकर्णाच्च शूराच्च कृतवर्मणः ॥ ११.२५.३१ ॥
துரியோதனனாலும், துரோணரின் மகனாலும், சைந்தவனான ஜயத்ரதனாலும், சோமதத்தனாலும், விகர்ணனாலும், வீரன் கிருதவர்மாவாலும்.
11.25.32
ये हन्युः शस्त्रवेगेन देवानपि नरर्षभाः ।
त इमे निहताः सङ्ख्ये पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ ११.२५.३२ ॥
ஆயுதங்களின் வேகத்தால் தேவர்களையும் கொல்லக்கூடிய நரசிங்கங்களான இவர்கள் போரில் கொல்லப்பட்டனர். காலத்தின் மாற்றத்தைப் பார்.
11.25.33
नातिभारोऽस्ति दैवस्य ध्रुवं माधव कश्चन ।
यदिमे निहताः शूराः क्षत्रियैः क्षत्रियर्षभाः।
शूराश्च कृतविद्याश्च मम पुत्रा मनस्विनः ॥ ११.२५.३३ ॥
மாதவா, விதிக்கு எதுவும் அதிக பாரமல்ல என்பது உறுதி. ஏனெனில் இந்த வீரர்களான க்ஷத்திரிய சிறந்தவர்கள் க்ஷத்திரியர்களால் கொல்லப்பட்டனர்; என் மகன்களான வீரர்களும் கல்வி கற்றவர்களும் மனஉறுதி உடையவர்களும் கொல்லப்பட்டனர்.
11.25.34
तदैव निहताः कृष्ण मम पुत्रास्तरस्विनः ।
यदैवाकृतकामस्त्वमुपप्लाव्यं गतः पुनः ॥ ११.२५.३४ ॥
கிருஷ்ணா, நீ விருப்பம் நிறைவேறாமல் மீண்டும் உபப்லவ்யத்திற்குச் சென்றபோதே என் வேகமுள்ள மகன்கள் கொல்லப்பட்டனர்.
11.25.35
शन्तनोश्चैव पुत्रेण प्राज्ञेन विदुरेण च ।
तदैवोक्तास्मि मा स्नेहं कुरुष्वात्मसुतेष्विति ॥ ११.२५.३५ ॥
சந்தனுவின் மகனும், ஞானியான விதுரரும் அப்போதே என்னிடம், 'உன் சொந்த மகன்கள் மீது பாசம் வைக்காதே' என்று சொன்னார்கள்.
11.25.36
तयोर्हि दर्शनं नैतन्मिथ्या भवितुमर्हति ।
अचिरेणैव मे पुत्रा भस्मीभूता जनार्दन ॥ ११.२५.३६ ॥
அவர்கள் இருவரின் அந்தத் தரிசனம் பொய்யாக இருக்க முடியாது. ஜனார்தனா, விரைவிலேயே என் மகன்கள் சாம்பலாவார்கள்.
11.25.37
इत्युक्त्वा न्यपतद्भूमौ गान्धारी शोकमूर्च्छिता ।
दुःखोपहतविज्ञाना धैर्यमुत्सृज्य भारत ॥ ११.२५.३७ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, சோகத்தால் மூர்ச்சையுற்ற காந்தாரி நிலத்தில் விழுந்தாள். துக்கத்தால் அவளுடைய அறிவு தாக்கப்பட்டது; பாரதனே, அவள் பொறுமையைக் கைவிட்டாள்.
11.25.38
ततः कोपपरीताङ्गी पुत्रशोकपरिप्लुता ।
जगाद शौरिं दोषेण गान्धारी व्यथितेन्द्रिया ॥ ११.२५.३८ ॥
பின்னர், கோபத்தால் சூழப்பட்ட உடலும், புதல்வர் சோகத்தில் மூழ்கிய மனமும் கொண்ட காந்தாரி, துன்புற்ற புலன்களுடன், குற்றம் சாட்டி சௌரியிடம் (கிருஷ்ணனிடம்) பேசினாள்.
11.25.39
पाण्डवाः धार्तराष्ट्राश्च क्रुद्धाः कृष्ण परस्परम् ।
उपेक्षिता विनश्यन्तस्त्वया कस्माज्जनार्दन ॥ ११.२५.३९ ॥
பாண்டவர்களும் திருதராஷ்டிரனின் மக்களும் ஒருவரோடொருவர் கோபமுற்றிருந்தனர். கிருஷ்ணா, ஜனார்தனா, அவர்கள் அழிந்துகொண்டிருந்தபோது நீ ஏன் அவர்களை அலட்சியம் செய்தாய்?
11.25.40
शक्तेन बहुभृत्येन विपुले तिष्ठता बले ।
उभयत्र समर्थेन श्रुतवाक्येन चैव ह ॥ ११.२५.४० ॥
சக்திவாய்ந்தவனாய், பல ஊழியர்களைக் (கூட்டாளிகளைக்) கொண்டு, பெரும் படையில் நிற்கும் நீ, இரு தரப்பினருக்கும் ஆற்றல் உள்ளவனாய், சொல்லுக்கு செவிசாய்க்கப்படுபவனாய் இருந்தும்...
11.25.41
इच्छतोपेक्षितो नाशः कुरूणां मधुसूदन ।
यस्मात्त्वया महाबाहो फलं तस्मादवाप्नुहि ॥ ११.२५.४१ ॥
மதுசூதனா, நீ விரும்பியே குருக்களின் அழிவை அலட்சியம் செய்தாய். ஆகவே, மகாபாகுவே, நீ பெற்ற அந்தப் பலனை இப்போது அடைவாயாக.
11.25.42
पतिशुश्रूषया यन्मे तपः किञ्चिदुपार्जितम् ।
तेन त्वां दुरवापेन शपे चक्रगदाधरम् ॥ ११.२५.४२ ॥
கணவனுக்குப் பணிவிடை செய்ததால் நான் சம்பாதித்த சிறிதளவு தவத்தாலும், அடைவதற்கு அரிதான உன்னை, சக்கரமும் கதையும் தாங்கியவனே, சபிக்கிறேன்.
11.25.43
यस्मात्परस्परं घ्नन्तो ज्ञातयः कुरुपाण्डवाः ।
उपेक्षितास्ते गोविन्द तस्माज्ज्ञातीन्वधिष्यसि ॥ ११.२५.४३ ॥
குருக்களும் பாண்டவர்களும் ஒருவரையொருவர் கொன்று கொண்டிருக்கையில், ஓ கோவிந்தா, நீங்கள் அவர்களை அலட்சியம் செய்தீர்கள்; ஆகவே நீங்கள் உங்கள் சொந்த உறவினர்களைக் கொல்வீர்கள்.
11.25.44
त्वमप्युपस्थिते वर्षे षट्त्रिंशे मधुसूदन ।
हतज्ञातिर्हतामात्यो हतपुत्रो वनेचरः ॥ ११.२५.४४ ॥
ஓ மதுசூதனா, முப்பத்தாறாம் ஆண்டு வந்தபோது, நீயும் உறவினர், அமைச்சர், மகன்கள் கொல்லப்பட்டு காட்டில் அலைபவனாவாய்.
11.25.45
अनाथवदविज्ञातो लोकेष्वनभिलक्षितः ।
कुत्सितेनाभ्युपायेन निधनं समवाप्स्यसि ॥ ११.२५.४५ ॥
அநாதை போல, உலகங்களில் அறியப்படாமலும் கவனிக்கப்படாமலும், இழிவான உபாயத்தால் நீ மரணத்தை அடைவாய்.
11.25.46
तवाप्येवं हतसुता निहतज्ञातिबान्धवाः ।
स्त्रियः परिपतिष्यन्ति यथैता भरतस्त्रियः ॥ ११.२५.४६ ॥
உன் மனைவியரும் இவ்வாறே மகன்களும் உறவினர்களும் கொல்லப்பட்டு, பரத குலப் பெண்களைப் போலத் துயரில் வீழ்வார்கள்.
11.25.47
तच्छ्रुत्वा वचनं घोरं वासुदेवो महामनाः ।
उवाच देवीं गान्धारीमीषदभ्युत्स्मयन्निव ॥ ११.२५.४७ ॥
அந்த கொடிய சொல்லைக் கேட்ட பெருமனம் கொண்ட வாசுதேவன், சற்றே புன்னகைப்பவன் போல தேவி காந்தாரியிடம் கூறினான்.
11.25.48
जानेऽहमेतदप्येवं चीर्णं चरसि क्षत्रिये ।
दैवादेव विनश्यन्ति वृष्णयो नात्र संशयः ॥ ११.२५.४८ ॥
ஓ க்ஷத்திரிய பெண்ணே, நீ இதை இவ்வாறே நோன்பாக அனுசரித்தாய் என்பதை நான் அறிவேன்; வ்ருஷ்ணிகள் விதியால் அழிவார்கள், இதில் ஐயமில்லை.
11.25.49
संहर्ता वृष्णिचक्रस्य नान्यो मद्विद्यते शुभे ।
अवध्यास्ते नरैरन्यैरपि वा देवदानवैः ॥ ११.२५.४९ ॥
ஓ சுபமானவளே, விருஷ்ணி குலத்தை அழிப்பவன் என்னைத் தவிர வேறு எவரும் இல்லை. அவர்கள் பிற மனிதர்களாலோ, தேவர்களாலோ, தானவர்களாலோ கூடக் கொல்லப்பட முடியாதவர்கள்.
11.25.50
परस्परकृतं नाशं यतः प्राप्स्यन्ति यादवाः ।
इत्युक्तवति दाशार्हे पाण्डवास्त्रस्तचेतसः।
बभूवुर्भृशसंविग्ना निराशाश्चापि जीविते ॥ ११.२५.५० ॥
யாதவர்கள் தங்களுக்குள்ளேயே ஒருவரால் ஒருவர் அழிவடைவார்கள் என்று தாசார்ஹர் இவ்வாறு கூறியபோது, பாண்டவர்கள் அச்சம் நிறைந்த மனத்துடன் மிகவும் கலங்கி, வாழ்வில் நம்பிக்கை இழந்தனர்.