மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 11.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.3.1
सुमाषितं महाप्राज्ञ शोकोऽयं विगतो मम ।
भूय एव तु वाक्यानि श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ ११.३.१ ॥
மகா ஞானியே, உமது நல்ல சொற்களால் என் இந்தத் துயரம் நீங்கியது. இப்போது உண்மையில் மேலும் வாக்கியங்களைக் கேட்க விரும்புகிறேன்.
11.3.2
अनिष्टानां च संसर्गादिष्टानां च निवर्तनात् ।
कथं हि मानसं दुःखं विप्रयुज्यन्ति पण्डिताः ॥ ११.३.२ ॥
விரும்பத்தகாதவற்றின் தொடர்பாலும், விரும்பியவற்றிலிருந்து விலகுவதாலும், ஞானிகள் மனத் துயரிலிருந்து எவ்வாறு விடுபடுகின்றனர்?
11.3.3
वतोयतो मनो दुःखात्सुखाद्र विप्रमुच्यते ।
तवत्तसः शगं लब्ध्वा सुगतिं विन्दते बुधः ॥ ११.३.३ ॥
எங்கெங்கிருந்து மனம் துன்பத்திலிருந்தும் இன்பத்திலிருந்தும் முற்றிலும் விடுபடுகிறதோ, அங்கிருந்தே சாந்தியைப் பெற்று அறிஞன் நல்ல கதியை அடைகிறான்.
11.3.4
अशाधतमिदं सर्वं चिन्त्यमानं नरर्षभ ।
कदलीसन्निभो लोकः सारो ह्यस्य न विद्यते ॥ ११.३.४ ॥
மனிதர்களில் சிறந்தவரே, ஆராய்ந்து பார்த்தால் இவை அனைத்தும் நிலையற்றவை. இவ்வுலகம் வாழை மரத்தைப் போன்றது; இதில் உண்மையான சாரம் காணப்படுவதில்லை.
11.3.5
यदा प्राज्ञाश्च मूढाश्च धनवन्तोऽथ निर्धनाः ।
सर्वे पितृवनं प्राप्य स्वपन्ति विगतज्वराः ॥ ११.३.५ ॥
ஞானிகளும் மூடர்களும், செல்வரும் ஏழையரும் அனைவரும் சுடுகாட்டை அடைந்து, காய்ச்சல் நீங்கியவர்களாகப் படுத்துறங்கும்போது.
11.3.6
निर्मांसैरस्थिभूयिष्ठैर्गात्रैः स्नायुनिबन्धिभिः ।
किं विशेषं प्रपश्यन्ति तत्र तेषां परे जनाः ॥ ११.३.६ ॥
சதையற்றவையும் பெரும்பாலும் எலும்புகளாலானவையும், நரம்புகளால் கட்டப்பட்டவையுமான உடல்களில், அங்கு மற்றவர்கள் அவர்களுக்கிடையே என்ன வேறுபாட்டைக் காண்கின்றனர்?
11.3.7
येन प्रत्यवगच्छेयुः कुलरूपविशेषणम् ।
कस्मादन्योन्यमिच्छन्ति विप्रलब्धधियो नराः ॥ ११.३.७ ॥
குலம், உருவம் ஆகிய அடையாளங்களை எதனால் அறிய முடியுமோ, அந்த மனிதர்கள் ஏன் மயங்கிய புத்தியுடன் ஒருவரையொருவர் விரும்புகிறார்கள்?
11.3.8
गृहाण्येव हि मर्त्यानामाहुर्देहानि पण्डिताः ।
कालेन विनियुज्यन्ते सत्वमेकं तु शोभनम् ॥ ११.३.८ ॥
ஞானிகள் மனிதர்களின் உடல்களை வீடுகள் என்கிறார்கள்; காலத்தால் அவை சிதைகின்றன, ஆனால் ஒரே உயிர்ச்சத்துவம் மட்டுமே நற்பயனுடையது.
11.3.9
यथा जीर्णमजीर्णं वा वस्त्रं त्यक्त्वा तु पूरुषः ।
अन्यद्रोचयते वस्त्रमेवं देहाः शरीरिणाम् ॥ ११.३.९ ॥
ஒரு மனிதன் பழைய அல்லது பழையதல்லாத ஆடையை விட்டு வேறொரு ஆடையை விரும்புவது போல, உடலுடையவர்களின் உடல்களும் அவ்வாறே.
11.3.10
वैचित्रवीर्य सत्यं हि दुःखं वा यदि वा सुखम् ।
प्राप्नुवन्तीह भूतानि स्वकृतेनैव कर्मणा ॥ ११.३.१० ॥
விசித்திரவீரியனின் மகனே, உண்மையில் இவ்வுலகில் உயிர்கள் தாம் செய்த கர்மத்தாலேயே துன்பமோ இன்பமோ அடைகின்றன.
11.3.11
कर्मणा प्राप्यते स्वर्गः सुखं दुःखं च भारत ।
ततो वहति तं भारमवशः स्ववशोऽपि वा ॥ ११.३.११ ॥
பாரதா, கர்மத்தாலேயே சுவர்க்கமும் இன்பமும் துன்பமும் அடையப்படுகின்றன; ஆகையால் மனிதன் அந்தச் சுமையை விருப்பமின்றியோ விருப்பத்துடனோ சுமக்கிறான்.
11.3.12
यथा च मृन्मयं भाण्डं चक्रारूढं विपद्यते ।
किञ्चित्प्रक्रियमाणं वा कृतमात्रमथापि वा ॥ ११.३.१२ ॥
குயவனின் சக்கரத்தில் ஏற்றப்பட்ட களிமண் பானை, சிறிது செய்யப்படும்போதோ, முழுவதும் செய்து முடிந்த பின்போ, அழிவது போல்.
11.3.13
हीनं वाऽप्यवरोप्यं वा अवतीर्णमथापि वा ।
आर्द्रं वाऽप्यथवा शुष्कं पच्यमानमथापि वा ॥ ११.३.१३ ॥
முழுமையடையாததாக இருந்தாலும், இறக்கப்படுவதாக இருந்தாலும், இறக்கப்பட்டதாக இருந்தாலும், ஈரமாக இருந்தாலும் அல்லது உலர்ந்திருந்தாலும், சமைக்கப்பட்டுக்கொண்டிருந்தாலும் கூட (அது அழியும்).
11.3.14
अवतार्यन्तमापाङ्कादुद्धृतं चापि भारत ।
अथवा परिभुज्जन्तमेवं देहाः शरीरिणाम् ॥ ११.३.१४ ॥
ஓ பாரதா, அடுப்பிலிருந்து இறக்கப்படுவதும், எடுக்கப்பட்டதும், அல்லது உண்ணப்படுவதுமான நிலையில்—இவ்வாறே உடல்கள் உயிருள்ளவற்றின் (அழியும்).
11.3.15
गर्भस्थो वा प्रसूतो वाऽप्यथवा दशरात्रिकः ।
अर्धमासगतो वाऽपि मासमात्रगतोऽपि वा ॥ ११.३.१५ ॥
கருவில் இருந்தாலும், பிறந்திருந்தாலும், அல்லது பத்து இரவுகள் ஆனதாக இருந்தாலும், அரை மாதமானதாக இருந்தாலும், அல்லது ஒரு மாதமானதாக இருந்தாலும் (அது இறக்கக்கூடும்).
11.3.16
संवत्सरगतो वापि द्विसंवत्सर एव वा ।
यौवनस्थोऽथ मध्यस्थो वृद्धो वापि विपद्यते ॥ ११.३.१६ ॥
ஓராண்டு ஆனவனாக இருந்தாலும், அல்லது இரண்டு ஆண்டு ஆனவனாக இருந்தாலும், இளமையில் இருந்தாலும், நடுவயதில் இருந்தாலும், அல்லது முதியவனாக இருந்தாலும் (அவன் அழிகிறான்).
11.3.17
प्राक्कर्मभिस्तु भूतानि भवन्ति नभवन्ति च ।
एवं संबर्धिते लोके किमर्थमनुतप्यसे ॥ ११.३.१७ ॥
முன்வினைகளால் உயிரினங்கள் தோன்றுகின்றன; தோன்றாமலும் போகின்றன. உலகம் இவ்வாறே வளர்கிறது; பிறகு ஏன் வருந்துகிறாய்?
11.3.18
यथा तु सलिलं राजन्क्रीडार्थमनुसञ्चरन् ।
उन्मज्जेच्च निमज्जेच्च चेष्टते च नराधिप ॥ ११.३.१८ ॥
அரசே, விளையாட்டுக்காக நீரில் திரியும் ஒருவன் மேலே எழுவதும் கீழே மூழ்குவதுமாய் இருப்பதுபோல், ஓ மன்னா, ஓ நராதிபா!
11.3.19
एवं संसारगहने उन्मज्जननिमज्जने ।
कर्मयोगेन बध्यन्ते क्लिश्यन्ते चाल्पबुद्धयः ॥ ११.३.१९ ॥
இவ்வாறு சம்சாரம் எனும் அடர்ந்த காட்டில் மேலெழுவதும் கீழே மூழ்குவதும் நிகழ்கின்றன. கர்மத் தொடர்பால் அல்பபுத்தியுடையோர் பிணைக்கப்பட்டு துன்புறுகின்றனர்.
11.3.20
ये तु प्राज्ञाः स्थिता मध्ये संसारान्तगतैषिणः ।
समागमज्ञा भूतानां ते यान्ति परमां गतिम् ॥ ११.३.२० ॥
ஆனால் சம்சாரத்தின் நடுவே நிலைத்து, அதன் முடிவை நாடி, உயிர்களின் சேர்க்கையை அறிந்த ஞானிகள் உயர்ந்த கதியை அடைகின்றனர்.