مهابهاراتا · أدهيايا 11.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.7.1
अहोऽभिहितमाख्यान भवता तत्त्वदर्शिना ।
भूय एव तु मे हर्षः श्रोतुं वागमृतं तव ॥ ११.७.१ ॥
آه! إن القصة التي رويتها، يا رائي الحقيقة، تسرّني أن أسمعها مجددًا؛ كلامك أمرت.
11.7.2
शृणु भूयः प्रवक्ष्यामि मार्गस्यैतस्य विस्तरम् ।
यच्छ्रुत्वा विप्रमुच्यन्ते संसाराद्वि विचक्षणाः ॥ ११.७.२ ॥
اسمع: سأشرح مرة أخرى امتداد هذا الطريق؛ به يتحرر العقلاء تمامًا من السّمساره.
11.7.3
यथा तु पुरुषो राजन्दीर्घमध्वानमास्थितः ।
क्वचित्क्वचिच्छ्रमस्थानं कुरुते वासमेव वा ॥ ११.७.३ ॥
كالرجل، أيها الملك، الذي يسلك طريقًا طويلًا فيقيم هنا وهناك موضعًا للراحة أو مسكنًا.
11.7.4
एवं संसारपर्याये गर्भवासेषु भारत ।
कुर्वन्ति दुर्बुधा वासं मुच्यन्ते तत्र पण्डिताः ॥ ११.७.४ ॥
وهكذا، يا بهارتا، في دورة الوجود الدنيوي يتخذ الجهلة من الأرحام مسكنًا؛ وهناك يتحرر الحكماء.
11.7.5
तस्मादध्वानमेवैतमाहुः शास्त्रविदो जनाः ।
यत्तत्संसारगहनं वनमाहुर्मनीषिणः ॥ ११.७.५ ॥
ولذلك يسمّي العارفون بالشاستر هذا طريقًا، ويسمّيه الحكماء الغابة الكثيفة للوجود الدنيوي.
11.7.6
सोयं लोकसमावर्तो मर्त्यानां भरतर्षभ ।
चराणां स्थावराणां च न गृध्येत्तत्र पाण्डितः ॥ ११.७.६ ॥
هذا، يا ثور البهارتا، هو دوران العوالم للفانين، المتحركين والساكنين؛ فلا يشتهيه الحكيم.
11.7.7
शारीरा मानसाश्चैव मर्त्यानां व्याधयश्च ये ।
प्रत्यक्षाश्च परोक्षाश्च ते व्यालाः कथिता बुधैः ॥ ११.७.७ ॥
الأمراض الجسدية والنفسية للفانين، الظاهرة منها والخفية، سماها الحكماء أفاعي.
11.7.8
क्लिश्यमानाश्च तैर्नित्यं मार्यमाणाश्च भारत ।
स्वकर्मभिर्महाव्यालैर्नोद्विजन्त्यल्पबुद्धयः ॥ ११.७.८ ॥
يا بهارتا، مع أنهم يُعذَّبون ويُقتلون باستمرار بتلك الأفاعي العظيمة بسبب أعمالهم، لا يضطرب ذوو العقول القليلة.
11.7.9
अथापि तैर्विमुच्येत व्याधिभिः पुरुषो नृप ।
आवृणोत्येव तं पश्चाज्जरा रूपविनाशिनी ॥ ११.७.९ ॥
أيها الملك، حتى لو نجا الإنسان من تلك الأمراض، فإن الشيخوخة، مدمّرة الجمال، تغشاه لاحقًا لا محالة.
11.7.10
शब्दरूपरसस्पर्शगन्धैश्च विविधैरपि ।
मज्जमानं महापङ्के निरालम्बे समन्ततः ॥ ११.७.१० ॥
إنسان يغرق في وحل عظيم بلا سند من كل جانب، بالأصوات والصور والطعوم واللمسات والروائح وبأشياء شتى أخرى.
11.7.11
संवत्सरर्तवो मासाः पक्षाहोरात्रसन्धयः ।
क्रमेणास्य प्रवृज्जन्ति रूपमायुस्तथैव च ॥ ११.७.११ ॥
السنوات والفصول والشهور والأنصاف والتقاطعات بين الليل والنهار تمضي بالتتابع، فتسلب صورته وعمره.
11.7.12
एते कालस्य विधयो नैताञ्जानान्ति दुर्बुधाः ।
धात्राऽभिलिखितान्याहुः सर्वभूतानि कर्मणा ॥ ११.७.१२ ॥
هذه أحكام الزمان، لكن الجهلاء لا يعرفونها. يقولون إن جميع الكائنات قد كُتبت بالفعل من الخالق بالعمل.
11.7.13
रथः शरीरं भूतानां सत्वमाहुस्तु सारथिम् ।
इन्द्रियाणि हयानाहुः कर्मबुद्विस्तु रश्मयः ॥ ११.७.१३ ॥
جسد الكائنات هو العربة، ويُقال إن العقل هو السائق. والحواس هي الخيول، والفعل والإدراك هما اللجام.
11.7.14
तेषां हयानां यो वेगं धावतामनु धावति ।
सतु संसारचक्रेऽस्मिंश्चक्रवत्परिवर्तते ॥ ११.७.१४ ॥
من يلاحق سرعة تلك الخيول الجارية يدور في عجلة السمسارا هذه كما تدور العجلة.
11.7.15
यस्तान्संयमते बुद्ध्या संयतो न निवर्तते ।
यस्तु संसारचक्रेऽस्मिंश्चक्रवत्परिवर्तते ॥ ११.७.१५ ॥
من يضبطها بالفهم، فإذا انضبط لا يعود. أما من يدور في عجلة السمسارا هذه كالعجلة—
11.7.16
भ्रममाणा न मुह्यन्ति संसारे न भ्रमन्ति ते ।
संसारे भ्रमतां राजन्दुःखमेतद्धि जायते ॥ ११.७.१६ ॥
الذين يتجولون دون أن يُخدعوا لا يتجولون في السمسارا. أيها الملك، هذا الألم بعينه يحدث لمن يتجولون في السمسارا.
11.7.17
तस्पादस्य निवृत्त्यर्थं यत्नमेवाचरेद्बुधः ।
उपेक्षा नात्र कर्तव्या शतशाखः प्रवर्धते ॥ ११.७.१७ ॥
لذلك ينبغي للحكيم أن يجتهد في التحرر من هذا؛ ولا ينبغي هنا الإهمال، فإنه ينمو بمئة فرع.
11.7.18
यतेन्द्रियो नरो राजन्क्रोधलोभनिराकृतः ।
सन्तुष्टः सत्यवादी यः स शान्तिमधिगच्छति ॥ ११.७.१८ ॥
أيها الملك، الإنسان الذي ضبط حواسه، وتخلّص من الغضب والطمع، وقنع وصدق في قوله، ينال السكينة.
11.7.19
याम्यमाहू रथं ह्येनं मुह्यन्ते येन दुर्बुधाः ।
स चैतत्प्राप्नुयाद्राजन्यत्त्वं प्राप्तो नराधिप ॥ ११.७.१९ ॥
يُدعى هذا العربةَ عربةَ ياما، وبها يضلّ الجهّال. أيها الملك، يا سيد الرجال، قد يبلغ هو تلك الحال التي بلغتها أنت.
11.7.20
अनुतर्षुलमेवैतद्दुःखं भवति मारिष ।
राज्यनाशः सुहृन्नाशः सुतनाशश्च भारत।
साधुः परमदुःखानां दुःखभैषज्यमारभेत् ॥ ११.७.२० ॥
أيها الموقَّر، إن هذا الألم يُولِّد بعده العطش: خسارة المملكة، وخسارة الأصدقاء، وخسارة الأبناء. يا سليل بهارata، فليشرع الحكيم في علاج الألم، دواء الأحزان العظمى.
11.7.21
ज्ञानौषधमवाप्येह दूरपारं महौषधम् ।
छिन्द्याद्दुःखमहाव्याधिं नरः संयतमानसः ॥ ११.७.२१ ॥
إذا نال الإنسان هنا دواء المعرفة، الدواء العظيم بعيد الأثر، فليقطع بذي النفس المضبوطة داء الألم العظيم.
11.7.22
न विक्रमो न चाप्यर्थो न मित्रं न सुहृज्जनः ।
तस्मान्मोचयते दुःखाद्यथात्मा स्थिरनिश्चयः ॥ ११.७.२२ ॥
لا البأس، ولا المال، ولا الصديق، ولا الأهل المحبون؛ لذلك تنجو النفس ذات العزم الراسخ من الألم.
11.7.23
तस्मान्मैत्रं समास्थाय शीलमापदि भारत ।
दमस्त्यागोऽप्रमादश्च ते त्रयो ब्रह्मणो हयाः ॥ ११.७.२३ ॥
فلذلك، يا سليل بهارata، تمسّك في النائبة بالمودة وحسن السلوك. فالضبط والتخلي واليقظة ثلاثتها خيول البراهمان.
11.7.24
शीलरश्मिसमायुक्ते स्थितो यो मानसे रथे ।
त्यक्त्वा मृत्युभयं राजन्ब्रह्मलोकं स गच्छति ॥ ११.७.२४ ॥
من يجلس في العربة النفسية المربوطة بلجام حسن السلوك، أيها الملك، يترك خوف الموت ويمضي إلى عالم البراهمان.
11.7.25
अभयं सर्वभूतेभ्यो यो ददाति महीपते ।
स गच्छति परं स्थानं विष्णोः पदमनामयम् ॥ ११.७.२५ ॥
أيها ملك الأرض، من يمنح الأمان لجميع الكائنات يبلغ المقام الأسمى، مقام فيشنو الخالي من العيب.
11.7.26
न तत्क्रतुसहस्रेण नोपवासैश्च नित्यशः ।
अभयस्य च दानेन यत्फलं प्राप्नुयान्नरः ॥ ११.७.२६ ॥
الثمرة التي ينالها المرء بعطاء الأمان لا تنال بألف قربان ولا بالصيام المتواصل.
11.7.27
न ह्यात्मनः प्रियतरं किञ्चिद्भूतेषु निश्चितम् ।
अनिष्टं सर्वभूतानां मरणं नाम भारत ॥ ११.७.२७ ॥
أيها البهاراتي، ليس بين الكائنات شيء أحب إليها من ذواتها، والموت غير مرغوب فيه لجميع الكائنات.
11.7.28
तस्मात्सर्वेषु भूतेषु दया कार्या विपश्चिता ॥ ११.७.२८ ॥
لذلك ينبغي للحكيم أن يُظهر الرحمة لجميع الكائنات.
11.7.29
नानायोगसमायुक्ता बुद्धिजालेन संवृताः ।
असूक्ष्मदृष्टयो मन्दा भ्राम्यन्ते तत्रतत्र ह।
सुसूक्ष्मदृष्टयो राजन्व्रजन्ति ब्रह्मसाम्यताम् ॥ ११.७.२९ ॥
أيها الملك، إن الغافلين الذين يلتزمون بيوغا شتى لكنهم محاطون بشبكة العقل ويفتقرون إلى البصيرة الدقيقة يتيهون هنا وهناك؛ أما ذوو البصيرة الدقيقة للغاية فينالون المساواة مع البراهمان.
11.7.30
एवं ज्ञात्वा महाप्राज्ञ स तेषामौर्ध्वदैहिकम् ।
कर्तुमर्हति तेनैव फल प्राप्स्यति वै भवान् ॥ ११.७.३० ॥
أيها الحكيم العظيم، إذ عرفت هذا، يحق لك أن تقيم شعائر جنازتهم؛ وبذلك وحده ستنال الثمرة حقًا.