Mahābhārata · Adhyāya 11.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.7.1
अहोऽभिहितमाख्यान भवता तत्त्वदर्शिना ।
भूय एव तु मे हर्षः श्रोतुं वागमृतं तव ॥ ११.७.१ ॥
Ah! A narrativa que proferiste, ó vidente da verdade, alegra-me ouvi-la de novo; a tua palavra é néctar.
11.7.2
शृणु भूयः प्रवक्ष्यामि मार्गस्यैतस्य विस्तरम् ।
यच्छ्रुत्वा विप्रमुच्यन्ते संसाराद्वि विचक्षणाः ॥ ११.७.२ ॥
Ouve: exporei de novo a extensão deste caminho; ao ouvi-lo, os sábios libertam-se por completo do saṃsāra.
11.7.3
यथा तु पुरुषो राजन्दीर्घमध्वानमास्थितः ।
क्वचित्क्वचिच्छ्रमस्थानं कुरुते वासमेव वा ॥ ११.७.३ ॥
Como um homem, ó rei, que percorre um longo caminho e, de vez em quando, faz um lugar de repouso ou uma morada.
11.7.4
एवं संसारपर्याये गर्भवासेषु भारत ।
कुर्वन्ति दुर्बुधा वासं मुच्यन्ते तत्र पण्डिताः ॥ ११.७.४ ॥
Assim, ó Bhārata, no ciclo da existência mundana, os insensatos fazem morada nos ventres; ali os sábios se libertam.
11.7.5
तस्मादध्वानमेवैतमाहुः शास्त्रविदो जनाः ।
यत्तत्संसारगहनं वनमाहुर्मनीषिणः ॥ ११.७.५ ॥
Por isso os conhecedores das escrituras chamam a isto um caminho, e os sábios chamam-no a densa floresta da existência mundana.
11.7.6
सोयं लोकसमावर्तो मर्त्यानां भरतर्षभ ।
चराणां स्थावराणां च न गृध्येत्तत्र पाण्डितः ॥ ११.७.६ ॥
Isto, ó touro dos Bharatas, é a revolução dos mundos para os mortais, móveis e imóveis; o sábio não deve cobiçá-la.
11.7.7
शारीरा मानसाश्चैव मर्त्यानां व्याधयश्च ये ।
प्रत्यक्षाश्च परोक्षाश्च ते व्यालाः कथिता बुधैः ॥ ११.७.७ ॥
As doenças corporais e mentais dos mortais, visíveis e ocultas, são chamadas serpentes pelos sábios.
11.7.8
क्लिश्यमानाश्च तैर्नित्यं मार्यमाणाश्च भारत ।
स्वकर्मभिर्महाव्यालैर्नोद्विजन्त्यल्पबुद्धयः ॥ ११.७.८ ॥
Ó Bhārata, embora constantemente atormentados e mortos por aquelas grandes serpentes, os de pouco entendimento não se alarmam, por causa de suas próprias ações.
11.7.9
अथापि तैर्विमुच्येत व्याधिभिः पुरुषो नृप ।
आवृणोत्येव तं पश्चाज्जरा रूपविनाशिनी ॥ ११.७.९ ॥
Ó rei, mesmo que um homem seja libertado dessas doenças, depois a velhice, destruidora da beleza, certamente o envolve.
11.7.10
शब्दरूपरसस्पर्शगन्धैश्च विविधैरपि ।
मज्जमानं महापङ्के निरालम्बे समन्ततः ॥ ११.७.१० ॥
Um homem que afunda num grande lodaçal, sem apoio por todos os lados, pelos sons, formas, sabores, toques e odores, e por muitas outras coisas.
11.7.11
संवत्सरर्तवो मासाः पक्षाहोरात्रसन्धयः ।
क्रमेणास्य प्रवृज्जन्ति रूपमायुस्तथैव च ॥ ११.७.११ ॥
Os anos e as estações, os meses, as quinzenas e as junções do dia e da noite, em ordem, levam consigo a sua forma e a sua vida.
11.7.12
एते कालस्य विधयो नैताञ्जानान्ति दुर्बुधाः ।
धात्राऽभिलिखितान्याहुः सर्वभूतानि कर्मणा ॥ ११.७.१२ ॥
Estas são as disposições do tempo, mas os insensatos não as conhecem. Dizem que todos os seres foram inscritos pelo Criador através da ação.
11.7.13
रथः शरीरं भूतानां सत्वमाहुस्तु सारथिम् ।
इन्द्रियाणि हयानाहुः कर्मबुद्विस्तु रश्मयः ॥ ११.७.१३ ॥
O corpo dos seres é a carruagem; dizem que a mente é o cocheiro. Os sentidos são os cavalos, e a ação e o entendimento são as rédeas.
11.7.14
तेषां हयानां यो वेगं धावतामनु धावति ।
सतु संसारचक्रेऽस्मिंश्चक्रवत्परिवर्तते ॥ ११.७.१४ ॥
Quem corre atrás da velocidade desses cavalos que correm gira neste roda do saṃsāra como uma roda.
11.7.15
यस्तान्संयमते बुद्ध्या संयतो न निवर्तते ।
यस्तु संसारचक्रेऽस्मिंश्चक्रवत्परिवर्तते ॥ ११.७.१५ ॥
Quem os controla pelo entendimento, controlado, não retorna. Mas quem gira nesta roda do saṃsāra como uma roda—
11.7.16
भ्रममाणा न मुह्यन्ति संसारे न भ्रमन्ति ते ।
संसारे भ्रमतां राजन्दुःखमेतद्धि जायते ॥ ११.७.१६ ॥
Os que vagueiam sem se confundir não vagueiam no saṃsāra. Ó rei, este mesmo sofrimento surge para os que vagueiam no saṃsāra.
11.7.17
तस्पादस्य निवृत्त्यर्थं यत्नमेवाचरेद्बुधः ।
उपेक्षा नात्र कर्तव्या शतशाखः प्रवर्धते ॥ ११.७.१७ ॥
Portanto, o sábio deve se esforçar pela libertação disto; aqui não se deve negligenciar, pois isto cresce com cem ramos.
11.7.18
यतेन्द्रियो नरो राजन्क्रोधलोभनिराकृतः ।
सन्तुष्टः सत्यवादी यः स शान्तिमधिगच्छति ॥ ११.७.१८ ॥
Ó rei, o homem que domou seus sentidos, livre da ira e da cobiça, contente e veraz, alcança a paz.
11.7.19
याम्यमाहू रथं ह्येनं मुह्यन्ते येन दुर्बुधाः ।
स चैतत्प्राप्नुयाद्राजन्यत्त्वं प्राप्तो नराधिप ॥ ११.७.१९ ॥
Este carro é chamado de Yama, pelo qual os insensatos são confundidos. Ó rei, senhor dos homens, ele poderia alcançar aquele estado em que agora te encontras.
11.7.20
अनुतर्षुलमेवैतद्दुःखं भवति मारिष ।
राज्यनाशः सुहृन्नाशः सुतनाशश्च भारत।
साधुः परमदुःखानां दुःखभैषज्यमारभेत् ॥ ११.७.२० ॥
Ó venerável, esta dor de fato desperta depois a sede: a perda do reino, a perda dos amigos e a perda dos filhos. Ó descendente de Bharata, que o sábio empreenda o remédio para a dor, o medicamento das maiores aflições.
11.7.21
ज्ञानौषधमवाप्येह दूरपारं महौषधम् ।
छिन्द्याद्दुःखमहाव्याधिं नरः संयतमानसः ॥ ११.७.२१ ॥
Tendo obtido aqui o remédio do conhecimento, o grande remédio de longo alcance, o homem de mente controlada deve cortar a grande doença do sofrimento.
11.7.22
न विक्रमो न चाप्यर्थो न मित्रं न सुहृज्जनः ।
तस्मान्मोचयते दुःखाद्यथात्मा स्थिरनिश्चयः ॥ ११.७.२२ ॥
Nem o valor, nem a riqueza, nem o amigo, nem as pessoas bem-intencionadas; por isso o eu de firme resolução liberta-se do sofrimento.
11.7.23
तस्मान्मैत्रं समास्थाय शीलमापदि भारत ।
दमस्त्यागोऽप्रमादश्च ते त्रयो ब्रह्मणो हयाः ॥ ११.७.२३ ॥
Portanto, ó descendente de Bharata, na calamidade apega-te à amizade e à boa conduta. O domínio de si, a renúncia e a vigilância são os três cavalos do Brahman.
11.7.24
शीलरश्मिसमायुक्ते स्थितो यो मानसे रथे ।
त्यक्त्वा मृत्युभयं राजन्ब्रह्मलोकं स गच्छति ॥ ११.७.२४ ॥
Quem se assenta no carro mental atrelado às rédeas da boa conduta, ó rei, abandona o medo da morte e vai ao mundo de Brahman.
11.7.25
अभयं सर्वभूतेभ्यो यो ददाति महीपते ।
स गच्छति परं स्थानं विष्णोः पदमनामयम् ॥ ११.७.२५ ॥
Ó senhor da terra, aquele que concede destemor a todos os seres vai à morada suprema, o estado sem mal de Viṣṇu.
11.7.26
न तत्क्रतुसहस्रेण नोपवासैश्च नित्यशः ।
अभयस्य च दानेन यत्फलं प्राप्नुयान्नरः ॥ ११.७.२६ ॥
O fruto que um homem obtém pela dádiva do destemor não se obtém por mil sacrifícios, nem por jejuns constantes.
11.7.27
न ह्यात्मनः प्रियतरं किञ्चिद्भूतेषु निश्चितम् ।
अनिष्टं सर्वभूतानां मरणं नाम भारत ॥ ११.७.२७ ॥
Ó Bhārata, entre os seres não há nada mais querido do que o próprio eu, e a morte é indesejada por todos os seres.
11.7.28
तस्मात्सर्वेषु भूतेषु दया कार्या विपश्चिता ॥ ११.७.२८ ॥
Portanto, o sábio deve mostrar compaixão por todos os seres.
11.7.29
नानायोगसमायुक्ता बुद्धिजालेन संवृताः ।
असूक्ष्मदृष्टयो मन्दा भ्राम्यन्ते तत्रतत्र ह।
सुसूक्ष्मदृष्टयो राजन्व्रजन्ति ब्रह्मसाम्यताम् ॥ ११.७.२९ ॥
Ó rei, embora unidos a diversas disciplinas, os de mente obtusa, envoltos na rede do intelecto e sem visão sutil, vagueiam para cá e para lá; mas os de visão mais sutil alcançam a semelhança com Brahman.
11.7.30
एवं ज्ञात्वा महाप्राज्ञ स तेषामौर्ध्वदैहिकम् ।
कर्तुमर्हति तेनैव फल प्राप्स्यति वै भवान् ॥ ११.७.३० ॥
Sabendo disso, ó grande sábio, deves realizar os seus ritos fúnebres; por esse próprio ato obterás certamente o fruto.