மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 11.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.7.1
अहोऽभिहितमाख्यान भवता तत्त्वदर्शिना ।
भूय एव तु मे हर्षः श्रोतुं वागमृतं तव ॥ ११.७.१ ॥
ஆ! உண்மையைக் காண்பவரான நீர் சொன்ன இந்தக் கதை கேட்கத்தக்கது; உம்முடைய வாக்கு அமுதம்; மீண்டும் கேட்க எனக்கு மகிழ்ச்சி.
11.7.2
शृणु भूयः प्रवक्ष्यामि मार्गस्यैतस्य विस्तरम् ।
यच्छ्रुत्वा विप्रमुच्यन्ते संसाराद्वि विचक्षणाः ॥ ११.७.२ ॥
கேளும்; இந்த வழியின் விரிவை மீண்டும் சொல்வேன்; அதைக் கேட்டு அறிவுடையோர் சம்சாரத்திலிருந்து முழுவதும் விடுபடுவர்.
11.7.3
यथा तु पुरुषो राजन्दीर्घमध्वानमास्थितः ।
क्वचित्क्वचिच्छ्रमस्थानं कुरुते वासमेव वा ॥ ११.७.३ ॥
அரசே, ஒருவன் நீண்ட வழியில் சென்றபோது, சில இடங்களில் இளைப்பாறும் இடத்தையும் தங்குமிடத்தையும் அமைத்துக்கொள்வது போல்.
11.7.4
एवं संसारपर्याये गर्भवासेषु भारत ।
कुर्वन्ति दुर्बुधा वासं मुच्यन्ते तत्र पण्डिताः ॥ ११.७.४ ॥
இவ்வாறே, பாரதா, சம்சாரச் சுழற்சியில் கருப்பையின் தங்குமிடங்களில் மூடர்கள் தங்குகின்றனர்; அறிவுடையோர் அங்கிருந்தே விடுபடுவர்.
11.7.5
तस्मादध्वानमेवैतमाहुः शास्त्रविदो जनाः ।
यत्तत्संसारगहनं वनमाहुर्मनीषिणः ॥ ११.७.५ ॥
ஆகையால் சாத்திரம் அறிந்தோர் இதை வழி என்கின்றனர்; ஞானிகள் சம்சாரத்தின் அடர்ந்த காடு என்கின்றனர்.
11.7.6
सोयं लोकसमावर्तो मर्त्यानां भरतर्षभ ।
चराणां स्थावराणां च न गृध्येत्तत्र पाण्डितः ॥ ११.७.६ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, இது மரணமுடையோரின், நகரும் மற்றும் நிலையான உயிர்களின் உலகச் சுழற்சி; அறிவுடையவன் அதில் ஆசைப்படக்கூடாது.
11.7.7
शारीरा मानसाश्चैव मर्त्यानां व्याधयश्च ये ।
प्रत्यक्षाश्च परोक्षाश्च ते व्यालाः कथिता बुधैः ॥ ११.७.७ ॥
மனிதர்களின் உடல் சார்ந்தவையும் மனம் சார்ந்தவையுமான நோய்கள், வெளிப்படையானவையும் மறைவானவையுமான அவை அனைத்தும் அறிஞர்களால் வ்யாலங்கள் (நச்சுப் பாம்புகள்) என்று சொல்லப்பட்டவை.
11.7.8
क्लिश्यमानाश्च तैर्नित्यं मार्यमाणाश्च भारत ।
स्वकर्मभिर्महाव्यालैर्नोद्विजन्त्यल्पबुद्धयः ॥ ११.७.८ ॥
பாரதா, அந்தப் பெரிய பாம்புகளால் எப்போதும் துன்புறுத்தப்பட்டும் கொல்லப்பட்டும், தங்கள் சொந்தச் செயல்களால், அற்ப அறிவுடையோர் கலங்குவதில்லை.
11.7.9
अथापि तैर्विमुच्येत व्याधिभिः पुरुषो नृप ।
आवृणोत्येव तं पश्चाज्जरा रूपविनाशिनी ॥ ११.७.९ ॥
அரசே, ஒருவன் அந்த நோய்களிலிருந்து விடுபட்டாலும், பின்னர் அழகை அழிக்கும் முதுமை அவனைச் சூழ்ந்து கொள்கிறது.
11.7.10
शब्दरूपरसस्पर्शगन्धैश्च विविधैरपि ।
मज्जमानं महापङ्के निरालम्बे समन्ततः ॥ ११.७.१० ॥
ஒலி, உருவம், சுவை, தொடுகை, மணம் ஆகிய பல்வேறு புலன்களாலும், எல்லாப் பக்கமும் ஆதாரமற்ற பெரிய சேற்றில் மூழ்கிக் கொண்டிருப்பவனை.
11.7.11
संवत्सरर्तवो मासाः पक्षाहोरात्रसन्धयः ।
क्रमेणास्य प्रवृज्जन्ति रूपमायुस्तथैव च ॥ ११.७.११ ॥
ஆண்டுகளும் ருதுக்களும், மாதங்களும், பக்ஷங்களும், பகல் இரவுகளின் சந்திகளும், அவனுடைய உருவத்தையும் ஆயுளையும் முறையாக அகற்றிக் கொண்டு செல்கின்றன.
11.7.12
एते कालस्य विधयो नैताञ्जानान्ति दुर्बुधाः ।
धात्राऽभिलिखितान्याहुः सर्वभूतानि कर्मणा ॥ ११.७.१२ ॥
இவை காலத்தின் விதிகள்; அறிவற்றோர் இவற்றை அறிவதில்லை. எல்லா உயிர்களும் படைப்பாளியால் கர்மத்தால் எழுதப்பட்டவை என்று சொல்கிறார்கள்.
11.7.13
रथः शरीरं भूतानां सत्वमाहुस्तु सारथिम् ।
इन्द्रियाणि हयानाहुः कर्मबुद्विस्तु रश्मयः ॥ ११.७.१३ ॥
உயிரினங்களின் உடல் ரதம்; மனத்தை சாரதி என்பர். புலன்களை குதிரைகள் என்றும், செயலும் அறிவும் கடிவாளங்கள் என்றும் கூறுவர்.
11.7.14
तेषां हयानां यो वेगं धावतामनु धावति ।
सतु संसारचक्रेऽस्मिंश्चक्रवत्परिवर्तते ॥ ११.७.१४ ॥
ஓடும் அந்தக் குதிரைகளின் வேகத்தை யார் பின்தொடர்ந்து ஓடுகிறானோ, அவன் இந்த சம்சார சக்கரத்தில் சக்கரம் போல் சுழல்கிறான்.
11.7.15
यस्तान्संयमते बुद्ध्या संयतो न निवर्तते ।
यस्तु संसारचक्रेऽस्मिंश्चक्रवत्परिवर्तते ॥ ११.७.१५ ॥
எவன் புத்தியால் அவற்றை அடக்குகிறானோ, அடக்கப்பட்டவன் திரும்பி வருவதில்லை. ஆனால் இந்த சம்சார சக்கரத்தில் சக்கரம் போல் சுழல்பவன்—
11.7.16
भ्रममाणा न मुह्यन्ति संसारे न भ्रमन्ति ते ।
संसारे भ्रमतां राजन्दुःखमेतद्धि जायते ॥ ११.७.१६ ॥
அலைந்தாலும் மயங்காதவர்கள் சம்சாரத்தில் அலைவதில்லை. அரசே, சம்சாரத்தில் அலைபவர்களுக்கு இந்தத் துன்பமே உண்டாகிறது.
11.7.17
तस्पादस्य निवृत्त्यर्थं यत्नमेवाचरेद्बुधः ।
उपेक्षा नात्र कर्तव्या शतशाखः प्रवर्धते ॥ ११.७.१७ ॥
ஆகையால் ஞானி இதிலிருந்து விடுபடுவதற்கு முயற்சி செய்ய வேண்டும். இங்கு அலட்சியம் கூடாது; இது நூறு கிளைகளாக வளர்கிறது.
11.7.18
यतेन्द्रियो नरो राजन्क्रोधलोभनिराकृतः ।
सन्तुष्टः सत्यवादी यः स शान्तिमधिगच्छति ॥ ११.७.१८ ॥
அரசே, புலன்களை அடக்கி, கோபமும் பேராசையும் நீங்கி, திருப்தியுடனும் சத்தியம் பேசுபவனாகவும் இருக்கும் மனிதன் அமைதியை அடைகிறான்.
11.7.19
याम्यमाहू रथं ह्येनं मुह्यन्ते येन दुर्बुधाः ।
स चैतत्प्राप्नुयाद्राजन्यत्त्वं प्राप्तो नराधिप ॥ ११.७.१९ ॥
யமனுடையது என்று இந்த ரதம் சொல்லப்படுகிறது; இதனால் அறிவற்றவர்கள் மயங்குகிறார்கள். ஓ அரசனே, ஓ மனிதர்களின் தலைவனே, நீர் அடைந்த அந்த நிலையையே அவன் அடைகிறான்.
11.7.20
अनुतर्षुलमेवैतद्दुःखं भवति मारिष ।
राज्यनाशः सुहृन्नाशः सुतनाशश्च भारत।
साधुः परमदुःखानां दुःखभैषज्यमारभेत् ॥ ११.७.२० ॥
மதிப்புக்குரியவரே, இந்தத் துன்பம் பின்னர் ஆசையை எழுப்புவதே ஆகும்: அரசின் அழிவு, நண்பர்களின் அழிவு, மகன்களின் அழிவு. ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே, ஞானி பெரும் துயரங்களுக்கு மருந்தாகிய துயரத்தின் மருந்தைத் தொடங்கட்டும்.
11.7.21
ज्ञानौषधमवाप्येह दूरपारं महौषधम् ।
छिन्द्याद्दुःखमहाव्याधिं नरः संयतमानसः ॥ ११.७.२१ ॥
இங்கே ஞானமாகிய மருந்தைப் பெற்று, தூரம் வரை பரவிய பெரு மருந்தைக் கொண்டு, அடக்கிய மனமுடைய மனிதன் துயரம் என்ற பெரும் நோயை அறுத்துவிட வேண்டும்.
11.7.22
न विक्रमो न चाप्यर्थो न मित्रं न सुहृज्जनः ।
तस्मान्मोचयते दुःखाद्यथात्मा स्थिरनिश्चयः ॥ ११.७.२२ ॥
வீரமும் இல்லை, செல்வமும் இல்லை, நண்பனும் இல்லை, நலம் விரும்பும் மக்களும் இல்லை; ஆகவே உறுதியான தீர்மானமுடைய ஆத்மாவே துயரிலிருந்து விடுவிக்கிறது.
11.7.23
तस्मान्मैत्रं समास्थाय शीलमापदि भारत ।
दमस्त्यागोऽप्रमादश्च ते त्रयो ब्रह्मणो हयाः ॥ ११.७.२३ ॥
ஆகவே, ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே, ஆபத்தில் நட்பையும் நல்லொழுக்கத்தையும் பற்றிக்கொள். அடக்கம், தியாகம், விழிப்பு ஆகிய மூன்றும் பிரமத்தின் குதிரைகள்.
11.7.24
शीलरश्मिसमायुक्ते स्थितो यो मानसे रथे ।
त्यक्त्वा मृत्युभयं राजन्ब्रह्मलोकं स गच्छति ॥ ११.७.२४ ॥
நல்லொழுக்கமாகிய கடிவாளங்களால் பூட்டப்பட்ட மானசமான தேரில் அமர்ந்தவன், ஓ அரசனே, மரணபயத்தைத் துறந்து பிரமலோகத்தை அடைகிறான்.
11.7.25
अभयं सर्वभूतेभ्यो यो ददाति महीपते ।
स गच्छति परं स्थानं विष्णोः पदमनामयम् ॥ ११.७.२५ ॥
அரசே, எல்லா உயிர்களுக்கும் அபயம் அளிப்பவன் உயர்ந்த இடமான விஷ்ணுவின் துன்பமற்ற பதத்தை அடைகிறான்.
11.7.26
न तत्क्रतुसहस्रेण नोपवासैश्च नित्यशः ।
अभयस्य च दानेन यत्फलं प्राप्नुयान्नरः ॥ ११.७.२६ ॥
அபயம் அளிக்கும் தானத்தால் மனிதன் பெறும் பலனை ஆயிரம் யாகங்களாலோ, தொடர்ந்த உபவாசங்களாலோ பெற முடியாது.
11.7.27
न ह्यात्मनः प्रियतरं किञ्चिद्भूतेषु निश्चितम् ।
अनिष्टं सर्वभूतानां मरणं नाम भारत ॥ ११.७.२७ ॥
பாரதனே, உயிரினங்களுக்கு தன் உயிரைவிட பிரியமானது வேறெதுவும் இல்லை; மரணம் எல்லா உயிர்களுக்கும் பிடிக்காதது.
11.7.28
तस्मात्सर्वेषु भूतेषु दया कार्या विपश्चिता ॥ ११.७.२८ ॥
ஆகவே அறிவுடையவன் எல்லா உயிர்களிடத்திலும் கருணை காட்ட வேண்டும்.
11.7.29
नानायोगसमायुक्ता बुद्धिजालेन संवृताः ।
असूक्ष्मदृष्टयो मन्दा भ्राम्यन्ते तत्रतत्र ह।
सुसूक्ष्मदृष्टयो राजन्व्रजन्ति ब्रह्मसाम्यताम् ॥ ११.७.२९ ॥
அரசே, பல யோகங்களில் ஈடுபட்டாலும் அறிவு வலையால் சூழப்பட்டு, நுண்ணிய பார்வையற்ற மந்தர்கள் அங்குமிங்கும் அலைகின்றனர்; நுண்ணிய பார்வையுடையோர் பிரம்மத்தின் சமநிலையை அடைகின்றனர்.
11.7.30
एवं ज्ञात्वा महाप्राज्ञ स तेषामौर्ध्वदैहिकम् ।
कर्तुमर्हति तेनैव फल प्राप्स्यति वै भवान् ॥ ११.७.३० ॥
மகாபுத்திமானே, இதை அறிந்து நீ அவர்களுக்கு ஔர்த்வதைஹிக கடமைகளைச் செய்ய வேண்டும்; அதனாலேயே நீ பலனை அடைவாய்.