مهابهاراتا · أدهيايا 12.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
कृत्वोदकं ते सुहृदां सर्वेषां पाण्डुनन्दनाः ।
विदुरो धृतराष्ट्रश्च सर्वाश्च भरतस्त्रियः ॥ १२.१.१ ॥
بعد أن يسجد المرء لنارايانا ولناره، أفضل الرجال، وللإلهة سارَسْفاتي وفْياسا، ينبغي حينئذٍ أن يتلو الجايا. يا أبناء بانْدو، بعد أن قدّمتم قربان الماء لجميع أصدقائكم — فيدورا ودهريتاراشترا وجميع نساء البهاراتا —
12.1.2
तत्र ते सुमहात्मानो न्यवसन्कुरुनन्दनाः ।
शौचं निर्वर्तयिष्यन्तो मासच्चात्रं बहिः पुरात् ॥ १२.१.२ ॥
هناك أقام أولئك أبناء الكورو العظماء النفوس خارج المدينة شهرًا، عازمين على إتمام طقوس التطهير.
12.1.3
कृतोदकं तु राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
अभिजग्मुर्महात्मानः सिद्धा ब्रह्मर्षिसत्तमाः ॥ १२.१.३ ॥
إلى الملك يودهيشثيرا، ذي النفس الصالحة، الذي قدّم قربان الماء، أقبل الكاملون والعظماء النفوس وأفضل البراهمرشيين.
12.1.4
द्वैपायनो नारदश्च देवलश्च महानृषिः ।
देवस्थानश्च कण्वश्च तेषां शिष्याश्च सत्तमाः ॥ १२.१.४ ॥
دفايباياна (فياسا)، ونارادا، والحكيم العظيم ديفالا، وديفاستانا وكانفا، وتلامذتهم الأفاضل.
12.1.5
अन्ये च वेदविद्वांसः कृतप्रज्ञा द्विजातयः ।
गृहस्थाः स्नातकाः सन्तो ददृशुः कुरुसत्तमम् ॥ १२.१.५ ॥
وآخرون أيضًا — عارفو الفيدا، والبراهمة ذوو الحكمة، وأرباب البيوت وخريجو الدراسة — شاهدوا خير الكوروس.
12.1.6
तेऽभिगम्य महात्मानं पूजिताश्च यथाविधि ।
आसनेषु महार्हेषु विविशुः परमर्षयः ॥ १२.१.६ ॥
بعد أن اقتربوا من ذي النفس العظيمة وأُكرموا وفق الأصول، جلس أولئك الحكماء الأعلون على مقاعد ذات قيمة عظيمة.
12.1.7
प्रतिगृह्य ततः पूजां तत्कालसदृशीं तदा ।
पर्युपांसन्यथान्यायं परिवार्य युधिष्ठिरम् ॥ १२.१.७ ॥
وبعد أن قبلوا التكريم الملائم لتلك اللحظة، جلسوا حول يudhishthira وفق العرف.
12.1.8
पुण्ये भागीरथीतीरे शोकव्याकुलचेतसम् ।
आश्वासयन्तो राजेन्द्रं विप्राः शतसहस्रशः ॥ १२.१.८ ॥
على الضفة المقدسة لنهر بهاغيراثي، كان مئات الآلاف من البراهمة يواسون ملك الملوك، الذي اضطرب قلبه من الحزن.
12.1.9
नारदस्त्वव्रवीत्काले धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
संभाष्य मुनिभिः सार्धं कृष्णद्वैपायनादिभिः ॥ १२.१.९ ॥
فتكلم نارادا حينئذ في الوقت المناسب مع يudhishthira ابن دharma، بعد أن تحادث مع الحكماء، كريشنا دفايبايانا وغيره.
12.1.10
पार्थस्य बाहुवीर्येण प्रसादान्माधवस्य च ।
जिता सेयं मही कृत्स्ना धर्मेण च युधिष्ठिर ॥ १२.१.१० ॥
بقوة ذراعي پارتھا وفضل مادھافا، وبالعدل أيضًا، قد فُتحت هذه الأرض كلها، يا يudhishthira.
12.1.11
दिष्ट्या मुक्ताः स्थ संग्रामादस्माल्लोकभयंकरात् ।
क्षत्रधर्मरतश्चासि कच्चिन्मोदसि पाण्डव ॥ १२.१.११ ॥
لحسن الحظ قد نجوتم من هذه الحرب المرعبة للعالم؛ أفأنت مسرور، يا ابن پاندو، متمسك بواجب المحارب؟
12.1.12
कच्चिच्च निहतामित्रः प्रीणासि सुहृदो नृप ।
कच्चिच्छ्रियमिमां प्राप्य न त्वां शोकः प्रबाधते ॥ १२.१.१२ ॥
هل أرضيتَ أصدقاءك بعد أن قتلتَ أعداءك أيها الملك؟ وهل أنت، بعد أن نلتَ هذا الازدهار، لا يثقلك الحزن؟
12.1.13
विजितेयं मही कृत्स्ना कृष्णबाहुबलाश्रयात् ।
ब्राह्मणानां प्रसादेन भीमार्जुनबलेन च ॥ १२.१.१३ ॥
بالاعتماد على قوة ذراعي كريشنا، وبفضل البراهمة، وبقوة بهيما وأرجونا، قد فُتحت هذه الأرض كلها.
12.1.14
इदं तु मे महद्दुःखं वर्तते हृदि नित्यदा ।
कृत्वा ज्ञातिक्षयमिमं महान्तं घोरदर्शनम् ॥ १२.१.१४ ॥
لكن في قلبي دائمًا هذا الحزن العظيم، لأنني تسببت في هذا الهلاك العظيم للأقارب، المروّع منظره.
12.1.15
सौभद्रं द्रौपदेयांश्च घातयित्वा सुतान्प्रियान् ।
जयोऽयमजयाकारो भगवन्प्रतिभाति मे ॥ १२.१.१५ ॥
أيها الجليل، بعد أن تسببنا في قتل ابن سوبهدرا وأبناء دراوبدي وأبنائي الأحباء، يبدو لي هذا النصر كأنه هزيمة.
12.1.16
किंनु वक्ष्यति वार्ष्णेयी वधूर्मे मधुसूदनम् ।
द्वारकावासिनी कृष्णमितः प्रतिगतं हरिम् ॥ १२.१.१६ ॥
ماذا ستقول كنّتي من سلالة فريشني، المقيمة في دفاراكا، لمادهوسودانا كريشنا الذي غادر من هنا؟
12.1.17
द्रौपदी हतपुत्रेयं कृपणा हतबान्धवा ।
अस्मत्प्रियहिते युक्ता भूयः पीडयतीव माम् ॥ १२.१.१७ ॥
هذه دراوبدي، التي قُتل أبناؤها وقُتل أقاربها، البائسة، المنهمكة دائمًا في خير أحبائنا، يبدو أنها تعذّبني من جديد.
12.1.18
इदमन्यच्च भगवन्यत्त्वां वक्ष्यामि नारद ।
मन्त्रसंवरणेनास्मि कुन्त्या दुःखेन योजितः ॥ १२.१.१८ ॥
أيها الجليل ناراда، سأخبرك بأمر آخر أيضًا: لأنني كتمت سرًّا، صرت مقيّدًا بحزن كونتي.
12.1.19
यः स नागायुतप्राणो लोकेऽप्रतिरथो रणे ।
सिंहविक्रान्तगामी च जितकाशी यतव्रतः ॥ १२.१.१९ ॥
من كانت له قوة حياة عشرة آلاف فيل، لا نظير له في العالم على عربة القتال، يمشي بخطى الأسد، منتصر في كاشي، ثابت في عهده.
12.1.20
आश्रयो धार्तराष्ट्राणां मानी तीक्ष्णपराक्रमः ।
अमर्षी नित्यसंरम्भी क्षेप्ताऽस्माकं रणेरणे ॥ १२.१.२० ॥
كان ملاذ أبناء دهريتاراشترا، متكبرًا، ذا بأس حاد، لا يحتمل الإهانة، دائم الحماسة الجامحة، وفي كل معركة كان يسخر منا.
12.1.21
शीघ्रास्त्रश्चित्रयोधी च कृती चाद्भुतविक्रमः ।
गूढोत्पन्नः सुतः कुन्त्या भ्राताऽस्माकमसौ किल ॥ १२.१.२१ ॥
سريع في الأسلحة، محارب عجيب، ماهر وذو بأس مدهش، ابن كونتي المولود سرًا — إنه حقًا أخونا.
12.1.22
तोयकर्मणि तं कुन्ती कथयामास मे तदा ।
पुत्रं सर्वगुणोयेतं कर्णं त्यक्तं जले पुरा ॥ १२.१.२२ ॥
وفي طقس الماء أخبرتني كونتي عنه حينها — الابن المتصف بكل الفضائل، كارنا، الذي طُرح في الماء منذ زمن بعيد.
12.1.23
मञ्जूषायां समाधाय गङ्गास्रोतस्यमज्जयत् ।
यं सूतपुत्रं लोकोऽयं राधेयं चाभ्यमन्यत ॥ १२.१.२३ ॥
وضعته في صندوق وأغرقته في تيار نهر الغانج؛ فظن هذا العالم أنه ابن السائق وراديا.
12.1.24
स सूर्यपुत्रः कुन्त्या यै भ्राताऽस्माकं च मातृतः ।
अजानता मया सड्ख्ये राज्यलुब्धेन घातितः।
तन्मे दहति गात्राणि तूलराशिमिवानलः ॥ १२.१.२४ ॥
إنه ابن الشمس، ابن كونتي، أخونا، وأخونا من جهة الأم أيضًا؛ وأنا الطامع في المملكة، دون علم، جعلته يُقتل في المعركة. وهذا يحرق أطرافي كما تحرق النار كومة من القطن.
12.1.25
न हि तं वेद पार्थोऽपि भ्रातरं श्वेतवाहनः ।
नाहं न भीमो न यमौ स त्वस्मान्वेद तत्वतः ॥ १२.१.२५ ॥
لم يعرف بارتا، صاحب الخيول البيضاء، ذلك الأخ، ولا أنا، ولا بهيما، ولا التوأمان. أما هو فكان يعرفنا حقًا.
12.1.26
गता किल पृथा तस्य सकाशमिति नः श्चुतम् ।
अस्माकं शमकामा वै त्वं च पुत्रो ममेत्यथ ॥ १२.१.२६ ॥
سمعنا أن بريثا (كونتي) ذهبت إليه راغبة في السلام لنا، وقالت: «أنت أيضًا ابني».
12.1.27
पृथाया न कृतः कामस्तेन चापि महात्मना ।
अतीवानुचितं मातरवोच इति सोऽब्रवीत् ॥ १२.१.२७ ॥
ولم يحقق ذلك العظيم النفس رغبة بريثا، وقال: «يا أماه، لقد تكلمتِ بما لا يليق للغاية».
12.1.28
न हि शक्ष्यामि संत्यक्तुमहं दुर्योधनं रणे ।
अनार्यत्वं नृशंसत्वं कृतघ्नत्वं च मे भवेत् ॥ १२.१.२८ ॥
لن أستطيع التخلي عن دوريودهانا في المعركة؛ فعندها أكون دنيئًا وقاسيًا وناكرًا للجميل.
12.1.29
युधिष्ठिरेण सन्धिं हि यदि कुर्यां मते तव ।
भीतो रणे श्वेतवाहादिति मां मंस्यते जनः ॥ १२.१.२९ ॥
لو صالحتُ يوديشثيرا بمشورتك، لظنّ الناس أنني خفتُ في الحرب، أنا صاحب الخيول البيضاء.
12.1.30
सोऽहं निर्जित्य समरे विजयं सहकेशवम् ।
संधास्ये धर्मपुत्रेण पश्चादिति च सोऽब्रवीत् ॥ १२.१.३० ॥
«بعد أن أنال النصر في المعركة مع كيشافا، سأصالح ابن دهارما فيما بعد»، هكذا قال.
12.1.31
तमवोचत्किल पृथा पुनः पृथुलवक्षसम् ।
चतुर्णामभयं देहि कामं युध्यस्व फल्गुनम् ॥ १२.१.३१ ॥
قالت بريثا مرة أخرى لذي الصدر العريض: امنح الأمان للأربعة، ثم قاتل فالغونا كما تشاء.
12.1.32
सोऽब्रवीन्मातरं धीमान्वेपमानां कृताञ्जलिः ।
प्राप्तान्विषह्यांश्चतुरो न हनिष्यामि ते सुतान् ॥ १२.१.३२ ॥
قال الحكيم، والأيدي مضمومة، لأمه المرتعدة: لن أقتل أبناءك الأربعة، الذين جاؤوا وهم قادرون على الصمود.
12.1.33
पञ्चैव हि सुता देवि भविष्यन्ति तव ध्रुवाः ।
सार्जुना वा हते कर्णे सकर्णा वा हतेऽर्जुने ॥ १२.१.३३ ॥
أيتها الإلهة، سيكون لك حتماً خمسة أبناء: مع أرجونا إن قُتل كارنا، أو مع كارنا إن قُتل أرجونا.
12.1.34
तं पुत्रगृद्धिनी भूयो माता पुत्रमथाब्रवीत् ।
भ्रातॄणां स्वस्ति कुर्वीथा येषां स्वस्ति चिकीर्षसि ॥ १२.१.३४ ॥
ثم قالت الأم المتعطشة للأبناء لذلك الابن مرة أخرى: أحسن إلى الإخوة الذين تتمنى لهم الخير.
12.1.35
एवमुक्त्वा किल पृथा विसृज्योपययौ गृहान् ।
सोऽर्जुनेन हतो वीरो भ्रात्रा भ्राता सहोदरः ॥ १२.१.३५ ॥
وبعد أن قالت ذلك، صرفته وعادت إلى بيتها. ذلك البطل، الأخ من الأم نفسها، قُتل على يد أرجونا، أي على يد أخيه.
12.1.36
न चैव निःसृतो मन्त्रः पृथायास्तस्य वा मुने ।
अथ शूरो महेष्वासः पार्थेनाजौ निपातितः ॥ १२.१.३६ ॥
أيها الحكيم، لم تُكشف سرّية بريثا ولا سرّه. ثم سقط ذلك البطل، الرامي العظيم، في المعركة على يد ابن بريثا.
12.1.37
अहं त्वज्ञासिषं पश्चात्स्वसोदर्यं द्विजोत्तम ।
पूर्वजं भ्रातरं कर्णं पृथाया वचनात्प्रभो ॥ १२.१.३७ ॥
يا أفضل المولودين مرتين، علمتُ لاحقًا من كلام بريثا أن كارنا أخي الأكبر الشقيق. أيها السيد!
12.1.38
तेन मे दूयते तीव्रं हृदयं भ्रातृघातिनः ।
कर्णार्जुनसहायोऽहं जयेयमपि वासवम् ॥ १२.१.३८ ॥
ولهذا يتعذّب قلبي عذابًا شديدًا — بسبب قاتل أخيه. لو كان كارنا وأرجونا مساعدَيّ لاستطعتُ أن أغلب حتى إندرا.
12.1.39
सभायां क्लिश्यमानस्य धार्तराष्ट्रैर्दुरात्मभिः ।
सहसोत्पतितः क्रोधः कर्णं दृष्ट्वा प्रशाम्यति ॥ १२.१.३९ ॥
الغضب الذي نشأ فجأة حين عذّبني أبناء دهرتراشترا الأشرار في المجلس يهدأ عند رؤية كارنا.
12.1.40
यदा ह्यस्य गिरो रूक्षाः श्रृणोमि कटुकोदयाः ।
सभायां गदतो द्यूते दुर्योधनहितैषिणः ॥ १२.१.४० ॥
حين أسمع كلماته القاسية المريرة، التي قالها في المجلس أثناء لعب النرد، من يتمنّى الخير لدُريودهانا،
12.1.41
तदा नश्यति मे रोषः पादौ तस्य निरीक्ष्य ह ।
कुन्त्या हि सदृशौ पादौ कर्णस्येति मतिर्मम ॥ १२.१.४१ ॥
عندها، حين أنظر إلى قدميه، يتلاشى غضبي؛ فقدما كارنا، كما أظن، تشبهان قدمي كونتي.
12.1.42
सादृश्यहेतुमन्विच्छन्पृथायास्तस्य चैव ह ।
कारणं नाधिगच्छामि कथंचिदपि चिन्तयन् ॥ १२.१.४२ ॥
أبحث عن سبب الشبه بين بريثا وبينه، وأتأمل، فلا أجد السبب بأي وجه.
12.1.43
कथं नु तस्य संग्रामे पृथिवी चक्रमग्रसत् ।
कथं नु शप्तो भ्राता मे तत्त्वं वक्तुमिहार्हसि ॥ १२.१.४३ ॥
كيف ابتلعت الأرض عجلة عربته في تلك المعركة؟ وكيف لُعن أخي؟ وأنت أهل لأن تبيّن هنا الحقيقة.
12.1.44
श्रोतुमिच्छामि भगवंस्त्वत्तः सर्वं यथातथम् ।
भवान्हि सर्वविद्विद्वाँल्लोके वेद कृताकृतम् ॥ १२.१.४४ ॥
أيها الجليل، أريد أن أسمع منك كل شيء كما هو على حقيقته. أنت العالم بكل شيء والحكيم، وتعلم في العالم ما فُعل وما لم يُفعل.