Mahābhārata · Adhyāya 12.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
कृत्वोदकं ते सुहृदां सर्वेषां पाण्डुनन्दनाः ।
विदुरो धृतराष्ट्रश्च सर्वाश्च भरतस्त्रियः ॥ १२.१.१ ॥
Nachdem man sich vor Nārāyaṇa und Nara, dem besten der Männer, sowie vor der Göttin Sarasvatī und Vyāsa verneigt hat, soll man dann das Jaya rezitieren. Söhne Pāṇḍus, nachdem ihr für alle eure Freunde das Wasseropfer dargebracht habt — Vidura, Dhṛtarāṣṭra und alle Frauen der Bharatas —
12.1.2
तत्र ते सुमहात्मानो न्यवसन्कुरुनन्दनाः ।
शौचं निर्वर्तयिष्यन्तो मासच्चात्रं बहिः पुरात् ॥ १२.१.२ ॥
Dort weilten jene hochgesinnten Söhne der Kurus einen Monat außerhalb der Stadt, um die Reinigungsriten zu vollziehen.
12.1.3
कृतोदकं तु राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
अभिजग्मुर्महात्मानः सिद्धा ब्रह्मर्षिसत्तमाः ॥ १२.१.३ ॥
Zu König Yudhiṣṭhira, dem Gerechtgesinnten, der das Wasseropfer vollzogen hatte, kamen die Vollendeten, die Hochgesinnten und die besten der Brahmarṣis.
12.1.4
द्वैपायनो नारदश्च देवलश्च महानृषिः ।
देवस्थानश्च कण्वश्च तेषां शिष्याश्च सत्तमाः ॥ १२.१.४ ॥
Dvaipāyana (Vyāsa), Nārada, der große Weise Devala, Devasthāna und Kaṇva sowie ihre besten Schüler.
12.1.5
अन्ये च वेदविद्वांसः कृतप्रज्ञा द्विजातयः ।
गृहस्थाः स्नातकाः सन्तो ददृशुः कुरुसत्तमम् ॥ १२.१.५ ॥
Auch andere — Kenner des Veda, weise Zweimalgeborene, Hausväter und Abgeschlossene des Studiums — sahen den besten der Kurus.
12.1.6
तेऽभिगम्य महात्मानं पूजिताश्च यथाविधि ।
आसनेषु महार्हेषु विविशुः परमर्षयः ॥ १२.१.६ ॥
Nachdem sie sich dem Hochgesinnten genähert und gebührend geehrt worden waren, setzten sich jene höchsten Weisen auf kostbare Sitze.
12.1.7
प्रतिगृह्य ततः पूजां तत्कालसदृशीं तदा ।
पर्युपांसन्यथान्यायं परिवार्य युधिष्ठिरम् ॥ १२.१.७ ॥
Nachdem sie die dem Augenblick angemessene Ehre empfangen hatten, setzten sie sich ordnungsgemäß um Yudhiṣṭhira herum.
12.1.8
पुण्ये भागीरथीतीरे शोकव्याकुलचेतसम् ।
आश्वासयन्तो राजेन्द्रं विप्राः शतसहस्रशः ॥ १२.१.८ ॥
Am heiligen Ufer der Bhāgīrathī trösteten Hunderttausende Brahmanen den König der Könige, dessen Geist von Kummer aufgewühlt war.
12.1.9
नारदस्त्वव्रवीत्काले धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
संभाष्य मुनिभिः सार्धं कृष्णद्वैपायनादिभिः ॥ १२.१.९ ॥
Da sprach Nārada zur rechten Zeit zu Yudhiṣṭhira, dem Sohn des Dharma, nachdem er mit den Weisen, Kṛṣṇa Dvaipāyana und den anderen, gesprochen hatte.
12.1.10
पार्थस्य बाहुवीर्येण प्रसादान्माधवस्य च ।
जिता सेयं मही कृत्स्ना धर्मेण च युधिष्ठिर ॥ १२.१.१० ॥
Durch die Kraft der Arme Pārthas und die Gnade Mādhavas, und auch durch die Gerechtigkeit, ist diese ganze Erde erobert worden, o Yudhiṣṭhira.
12.1.11
दिष्ट्या मुक्ताः स्थ संग्रामादस्माल्लोकभयंकरात् ।
क्षत्रधर्मरतश्चासि कच्चिन्मोदसि पाण्डव ॥ १२.१.११ ॥
Glücklicherweise seid ihr von dieser für die Welt so schrecklichen Schlacht befreit worden. Freust du dich, o Sohn Pāṇḍus, dem Kriegerdharma ergeben?
12.1.12
कच्चिच्च निहतामित्रः प्रीणासि सुहृदो नृप ।
कच्चिच्छ्रियमिमां प्राप्य न त्वां शोकः प्रबाधते ॥ १२.१.१२ ॥
Hast du deine Feinde erschlagen und erfreust du deine Freunde, o König? Hat dich, nachdem du dieses Glück erlangt hast, nicht der Kummer bedrängt?
12.1.13
विजितेयं मही कृत्स्ना कृष्णबाहुबलाश्रयात् ।
ब्राह्मणानां प्रसादेन भीमार्जुनबलेन च ॥ १२.१.१३ ॥
Durch das Vertrauen auf die Kraft von Kṛṣṇas Armen, durch die Gnade der Brahmanen und durch die Stärke von Bhīma und Arjuna ist diese ganze Erde erobert worden.
12.1.14
इदं तु मे महद्दुःखं वर्तते हृदि नित्यदा ।
कृत्वा ज्ञातिक्षयमिमं महान्तं घोरदर्शनम् ॥ १२.१.१४ ॥
Doch in meinem Herzen wohnt ständig dieser große Schmerz, nachdem ich diese große, furchtbar anzusehende Vernichtung der Verwandten verursacht habe.
12.1.15
सौभद्रं द्रौपदेयांश्च घातयित्वा सुतान्प्रियान् ।
जयोऽयमजयाकारो भगवन्प्रतिभाति मे ॥ १२.१.१५ ॥
O Verehrungswürdiger, nachdem ich den Sohn Subhadrās, die Söhne Draupadīs und meine lieben Söhne hatte töten lassen, erscheint mir dieser Sieg wie eine Niederlage.
12.1.16
किंनु वक्ष्यति वार्ष्णेयी वधूर्मे मधुसूदनम् ।
द्वारकावासिनी कृष्णमितः प्रतिगतं हरिम् ॥ १२.१.१६ ॥
Was wird meine Schwiegertochter aus dem Geschlecht der Vṛṣṇi, die in Dvārakā wohnt, zu Madhusūdana Kṛṣṇa sagen, der von hier fortgegangen ist?
12.1.17
द्रौपदी हतपुत्रेयं कृपणा हतबान्धवा ।
अस्मत्प्रियहिते युक्ता भूयः पीडयतीव माम् ॥ १२.१.१७ ॥
Diese Draupadī, deren Söhne erschlagen und deren Verwandte getötet sind, jämmerlich, ganz dem Wohl unserer Lieben ergeben, scheint mich erneut zu quälen.
12.1.18
इदमन्यच्च भगवन्यत्त्वां वक्ष्यामि नारद ।
मन्त्रसंवरणेनास्मि कुन्त्या दुःखेन योजितः ॥ १२.१.१८ ॥
O ehrwürdiger Nārada, ich will dir noch eine andere Sache sagen: Durch das Bewahren eines Geheimnisses bin ich mit dem Schmerz Kuntīs verstrickt worden.
12.1.19
यः स नागायुतप्राणो लोकेऽप्रतिरथो रणे ।
सिंहविक्रान्तगामी च जितकाशी यतव्रतः ॥ १२.१.१९ ॥
Er, der die Lebenskraft von zehntausend Elefanten besaß, der in der Welt im Kampf keinen ebenbürtigen Wagenkämpfer hatte, der mit der Schreitweise eines Löwen ging, siegreich in Kāśī, fest in seinem Gelübde.
12.1.20
आश्रयो धार्तराष्ट्राणां मानी तीक्ष्णपराक्रमः ।
अमर्षी नित्यसंरम्भी क्षेप्ताऽस्माकं रणेरणे ॥ १२.१.२० ॥
Er war die Zuflucht der Söhne Dhṛtarāṣṭras, stolz, von scharfer Tapferkeit, ungeduldig gegen Beleidigung, stets heftig erregt, und in jeder Schlacht derjenige, der uns verhöhnte.
12.1.21
शीघ्रास्त्रश्चित्रयोधी च कृती चाद्भुतविक्रमः ।
गूढोत्पन्नः सुतः कुन्त्या भ्राताऽस्माकमसौ किल ॥ १२.१.२१ ॥
Schnell mit den Waffen, ein wunderbarer Krieger, geschickt und von wunderbarer Tapferkeit, der im Verborgenen geborene Sohn Kuntīs — er ist tatsächlich unser Bruder.
12.1.22
तोयकर्मणि तं कुन्ती कथयामास मे तदा ।
पुत्रं सर्वगुणोयेतं कर्णं त्यक्तं जले पुरा ॥ १२.१.२२ ॥
Beim Wasserritus erzählte mir Kuntī damals von ihm — dem mit allen Tugenden begabten Sohn Karṇa, der einst ins Wasser ausgesetzt worden war.
12.1.23
मञ्जूषायां समाधाय गङ्गास्रोतस्यमज्जयत् ।
यं सूतपुत्रं लोकोऽयं राधेयं चाभ्यमन्यत ॥ १२.१.२३ ॥
Sie legte ihn in eine Kiste und ließ ihn in den Strom des Ganges sinken; diese Welt hielt ihn für den Sohn des Wagenlenkers und für Rādheya.
12.1.24
स सूर्यपुत्रः कुन्त्या यै भ्राताऽस्माकं च मातृतः ।
अजानता मया सड्ख्ये राज्यलुब्धेन घातितः।
तन्मे दहति गात्राणि तूलराशिमिवानलः ॥ १२.१.२४ ॥
Er ist der Sohn der Sonne, der Sohn Kuntīs, unser Bruder, auch unser Bruder mütterlicherseits; gierig nach dem Königreich habe ich ihn, ohne es zu wissen, im Kampf töten lassen. Es verbrennt meine Glieder wie Feuer einen Haufen Baumwolle.
12.1.25
न हि तं वेद पार्थोऽपि भ्रातरं श्वेतवाहनः ।
नाहं न भीमो न यमौ स त्वस्मान्वेद तत्वतः ॥ १२.१.२५ ॥
Selbst Pārtha, der Weißrossige, kannte jenen Bruder nicht; weder ich noch Bhīma noch die Zwillinge. Er aber kannte uns in Wahrheit.
12.1.26
गता किल पृथा तस्य सकाशमिति नः श्चुतम् ।
अस्माकं शमकामा वै त्वं च पुत्रो ममेत्यथ ॥ १२.१.२६ ॥
Wir haben gehört, dass Pṛthā zu ihm ging, um für uns Frieden zu wünschen, und sprach: „Auch du bist mein Sohn.“
12.1.27
पृथाया न कृतः कामस्तेन चापि महात्मना ।
अतीवानुचितं मातरवोच इति सोऽब्रवीत् ॥ १२.१.२७ ॥
Auch jener Großmütige erfüllte Pṛthās Wunsch nicht, und er sprach: „Mutter, du hast in höchst unpassender Weise gesprochen.“
12.1.28
न हि शक्ष्यामि संत्यक्तुमहं दुर्योधनं रणे ।
अनार्यत्वं नृशंसत्वं कृतघ्नत्वं च मे भवेत् ॥ १२.१.२८ ॥
Ich werde Duryodhana im Kampf nicht verlassen können; denn dann wäre ich unedel, grausam und undankbar.
12.1.29
युधिष्ठिरेण सन्धिं हि यदि कुर्यां मते तव ।
भीतो रणे श्वेतवाहादिति मां मंस्यते जनः ॥ १२.१.२९ ॥
Würde ich auf deinen Rat hin mit Yudhiṣṭhira Frieden schließen, so würden die Leute mich für einen im Kampf verängstigten Weißrossigen halten.
12.1.30
सोऽहं निर्जित्य समरे विजयं सहकेशवम् ।
संधास्ये धर्मपुत्रेण पश्चादिति च सोऽब्रवीत् ॥ १२.१.३० ॥
„Nachdem ich im Kampf den Sieg errungen habe, werde ich zusammen mit Keśava später mit dem Sohn des Dharma Frieden schließen“, so sprach er.
12.1.31
तमवोचत्किल पृथा पुनः पृथुलवक्षसम् ।
चतुर्णामभयं देहि कामं युध्यस्व फल्गुनम् ॥ १२.१.३१ ॥
Pṛthā sprach erneut zu dem Breitbrüstigen: Gewähre den vieren Sicherheit; danach kämpfe mit Phalguna, wie du willst.
12.1.32
सोऽब्रवीन्मातरं धीमान्वेपमानां कृताञ्जलिः ।
प्राप्तान्विषह्यांश्चतुरो न हनिष्यामि ते सुतान् ॥ १२.१.३२ ॥
Der Weise sprach mit gefalteten Händen zu seiner zitternden Mutter: Deine vier Söhne, die gekommen sind und standhalten können, werde ich nicht töten.
12.1.33
पञ्चैव हि सुता देवि भविष्यन्ति तव ध्रुवाः ।
सार्जुना वा हते कर्णे सकर्णा वा हतेऽर्जुने ॥ १२.१.३३ ॥
O Göttin, du wirst gewiss fünf Söhne haben: mit Arjuna, wenn Karṇa erschlagen ist, oder mit Karṇa, wenn Arjuna erschlagen ist.
12.1.34
तं पुत्रगृद्धिनी भूयो माता पुत्रमथाब्रवीत् ।
भ्रातॄणां स्वस्ति कुर्वीथा येषां स्वस्ति चिकीर्षसि ॥ १२.१.३४ ॥
Da sprach die nach Söhnen verlangende Mutter erneut zu diesem Sohn: Tu Gutes den Brüdern, deren Wohl du wünschst.
12.1.35
एवमुक्त्वा किल पृथा विसृज्योपययौ गृहान् ।
सोऽर्जुनेन हतो वीरो भ्रात्रा भ्राता सहोदरः ॥ १२.१.३५ ॥
So gesprochen entließ Pṛthā ihn und kehrte nach Hause zurück. Jener Held, ein leiblicher Bruder, wurde von Arjuna erschlagen, von seinem eigenen Bruder.
12.1.36
न चैव निःसृतो मन्त्रः पृथायास्तस्य वा मुने ।
अथ शूरो महेष्वासः पार्थेनाजौ निपातितः ॥ १२.१.३६ ॥
O Weiser, das Geheimnis Pṛthās oder seines war nicht enthüllt worden. Da wurde jener Held, der große Bogenschütze, im Kampf vom Sohn Pṛthās niedergestreckt.
12.1.37
अहं त्वज्ञासिषं पश्चात्स्वसोदर्यं द्विजोत्तम ।
पूर्वजं भ्रातरं कर्णं पृथाया वचनात्प्रभो ॥ १२.१.३७ ॥
Bester der Zweimalgeborenen, ich erfuhr später durch die Worte Pṛthās, dass Karṇa mein leiblicher älterer Bruder ist. O Herr!
12.1.38
तेन मे दूयते तीव्रं हृदयं भ्रातृघातिनः ।
कर्णार्जुनसहायोऽहं जयेयमपि वासवम् ॥ १२.१.३८ ॥
Dadurch wird mein Herz heftig gequält — durch den Brudermörder. Mit Karṇa und Arjuna als Helfern hätte ich sogar Indra besiegen können.
12.1.39
सभायां क्लिश्यमानस्य धार्तराष्ट्रैर्दुरात्मभिः ।
सहसोत्पतितः क्रोधः कर्णं दृष्ट्वा प्रशाम्यति ॥ १२.१.३९ ॥
Der Zorn, der plötzlich aufstieg, als ich in der Versammlung von den bösen Söhnen Dhṛtarāṣṭras gequält wurde, legt sich, wenn ich Karṇa sehe.
12.1.40
यदा ह्यस्य गिरो रूक्षाः श्रृणोमि कटुकोदयाः ।
सभायां गदतो द्यूते दुर्योधनहितैषिणः ॥ १२.१.४० ॥
Wenn ich seine harten, bitteren Worte höre, gesprochen in der Versammlung während des Würfelspiels von dem, der Duryodhana wohlgesinnt war,
12.1.41
तदा नश्यति मे रोषः पादौ तस्य निरीक्ष्य ह ।
कुन्त्या हि सदृशौ पादौ कर्णस्येति मतिर्मम ॥ १२.१.४१ ॥
Dann, wenn ich seine Füße sehe, vergeht mein Zorn; denn Karṇas Füße, meine ich, gleichen denen Kuntīs.
12.1.42
सादृश्यहेतुमन्विच्छन्पृथायास्तस्य चैव ह ।
कारणं नाधिगच्छामि कथंचिदपि चिन्तयन् ॥ १२.१.४२ ॥
Ich suche den Grund der Ähnlichkeit zwischen Pṛthā und ihm, doch bei allem Nachdenken finde ich den Grund auf keine Weise.
12.1.43
कथं नु तस्य संग्रामे पृथिवी चक्रमग्रसत् ।
कथं नु शप्तो भ्राता मे तत्त्वं वक्तुमिहार्हसि ॥ १२.१.४३ ॥
Wie verschlang die Erde in jener Schlacht das Rad seines Wagens? Wie wurde mein Bruder verflucht? Ihr seid würdig, hier die Wahrheit darüber zu sagen.
12.1.44
श्रोतुमिच्छामि भगवंस्त्वत्तः सर्वं यथातथम् ।
भवान्हि सर्वविद्विद्वाँल्लोके वेद कृताकृतम् ॥ १२.१.४४ ॥
O Ehrwürdiger, ich möchte alles von euch hören, genau so, wie es ist. Ihr seid der allwissende Weise und kennt in der Welt das Getane und das Ungetane.