മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
कृत्वोदकं ते सुहृदां सर्वेषां पाण्डुनन्दनाः ।
विदुरो धृतराष्ट्रश्च सर्वाश्च भरतस्त्रियः ॥ १२.१.१ ॥
നാരായണനെയും മനുഷ്യരിൽ ഉത്തമനായ നരനെയും നമസ്കരിച്ച്, ദേവി സരസ്വതിയെയും വ്യാസനെയും നമസ്കരിച്ച്, പിന്നെ ജയം എന്ന കൃതി ഉച്ചരിക്കണം. പാണ്ഡുനന്ദനരേ, നിങ്ങളുടെ സകല സുഹൃത്തുക്കൾക്കുമായി — വിദുരനും ധൃതരാഷ്ട്രനും ഭരതവംശത്തിലെ സകല സ്ത്രീകൾക്കുമായി — ഉദകതർപ്പണം ചെയ്ത്.
12.1.2
तत्र ते सुमहात्मानो न्यवसन्कुरुनन्दनाः ।
शौचं निर्वर्तयिष्यन्तो मासच्चात्रं बहिः पुरात् ॥ १२.१.२ ॥
അവിടെ ആ മഹാത്മാക്കളായ കുരുനന്ദനന്മാർ ശൗചകർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാനായി നഗരത്തിന് പുറത്ത് ഒരു മാസം താമസിച്ചു.
12.1.3
कृतोदकं तु राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
अभिजग्मुर्महात्मानः सिद्धा ब्रह्मर्षिसत्तमाः ॥ १२.१.३ ॥
ഉദകതർപ്പണം ചെയ്ത ധർമ്മാത്മാവായ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരന്റെ അടുത്തേക്ക് സിദ്ധന്മാരും മഹാത്മാക്കളും ശ്രേഷ്ഠരായ ബ്രഹ്മർഷിമാരും വന്നു.
12.1.4
द्वैपायनो नारदश्च देवलश्च महानृषिः ।
देवस्थानश्च कण्वश्च तेषां शिष्याश्च सत्तमाः ॥ १२.१.४ ॥
ദ്വൈപായനൻ (വ്യാസൻ), നാരദൻ, മഹർഷി ദേവലൻ, ദേവസ്ഥാനൻ, കണ്വൻ, അവരുടെ ശ്രേഷ്ഠ ശിഷ്യന്മാർ.
12.1.5
अन्ये च वेदविद्वांसः कृतप्रज्ञा द्विजातयः ।
गृहस्थाः स्नातकाः सन्तो ददृशुः कुरुसत्तमम् ॥ १२.१.५ ॥
മറ്റു വേദജ്ഞന്മാരും പ്രജ്ഞാവാന്മാരായ ദ്വിജന്മാരും ഗൃഹസ്ഥന്മാരും സ്നാതകന്മാരും കുരുശ്രേഷ്ഠനെ കണ്ടു.
12.1.6
तेऽभिगम्य महात्मानं पूजिताश्च यथाविधि ।
आसनेषु महार्हेषु विविशुः परमर्षयः ॥ १२.१.६ ॥
അവർ മഹാത്മാവിനെ സമീപിച്ച്, വിധിപ്രകാരം പൂജിക്കപ്പെട്ട്, പരമർഷിമാർ വിലയേറിയ ആസനങ്ങളിൽ ഇരുന്നു.
12.1.7
प्रतिगृह्य ततः पूजां तत्कालसदृशीं तदा ।
पर्युपांसन्यथान्यायं परिवार्य युधिष्ठिरम् ॥ १२.१.७ ॥
അന്നത്തെ സാഹചര്യത്തിനു യോജിച്ച ആദരം സ്വീകരിച്ച്, യഥാന്യായം യുധിഷ്ഠിരനെ വളഞ്ഞ് അവർ ഇരുന്നു.
12.1.8
पुण्ये भागीरथीतीरे शोकव्याकुलचेतसम् ।
आश्वासयन्तो राजेन्द्रं विप्राः शतसहस्रशः ॥ १२.१.८ ॥
പുണ്യമായ ഭാഗീരഥീതീരത്ത്, ശോകത്താൽ വ്യാകുലമനസ്സുള്ള രാജേന്ദ്രനെ ആയിരമായിരം ബ്രാഹ്മണർ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
12.1.9
नारदस्त्वव्रवीत्काले धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
संभाष्य मुनिभिः सार्धं कृष्णद्वैपायनादिभिः ॥ १२.१.९ ॥
അപ്പോൾ നാരദൻ ഉചിതസമയത്ത് ധർമപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരനോട് സംസാരിച്ചു; കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ മുതലായ മുനിമാരോടൊപ്പം സംഭാഷണം നടത്തിയ ശേഷം.
12.1.10
पार्थस्य बाहुवीर्येण प्रसादान्माधवस्य च ।
जिता सेयं मही कृत्स्ना धर्मेण च युधिष्ठिर ॥ १२.१.१० ॥
പാർത്ഥന്റെ ബാഹുബലത്താലും മാധവന്റെ അനുഗ്രഹത്താലും ഈ സമസ്ത ഭൂമിയും ജയിക്കപ്പെട്ടു; യുധിഷ്ഠിരാ, ധർമത്താലും.
12.1.11
दिष्ट्या मुक्ताः स्थ संग्रामादस्माल्लोकभयंकरात् ।
क्षत्रधर्मरतश्चासि कच्चिन्मोदसि पाण्डव ॥ १२.१.११ ॥
ഭാഗ്യവശാൽ ലോകത്തെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഈ യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ മോചിതരായി; ക്ഷത്രധർമത്തിൽ രമിച്ച് നീ സന്തോഷിക്കുന്നുവോ, പാണ്ഡവാ?
12.1.12
कच्चिच्च निहतामित्रः प्रीणासि सुहृदो नृप ।
कच्चिच्छ्रियमिमां प्राप्य न त्वां शोकः प्रबाधते ॥ १२.१.१२ ॥
ശത്രുക്കളെ വധിച്ച് നീ സുഹൃത്തുക്കളെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുന്നുവോ, രാജാവേ? ഈ ശ്രീയെ നേടിയിട്ടും ശോകം നിന്നെ പീഡിപ്പിക്കുന്നില്ലേ?
12.1.13
विजितेयं मही कृत्स्ना कृष्णबाहुबलाश्रयात् ।
ब्राह्मणानां प्रसादेन भीमार्जुनबलेन च ॥ १२.१.१३ ॥
കൃഷ്ണന്റെ ബാഹുബലത്തെ ആശ്രയിച്ചതിനാലും ബ്രാഹ്മണരുടെ പ്രസാദത്താലും ഭീമാർജുനന്മാരുടെ ബലത്താലും ഈ സമസ്ത ഭൂമിയും ജയിക്കപ്പെട്ടു.
12.1.14
इदं तु मे महद्दुःखं वर्तते हृदि नित्यदा ।
कृत्वा ज्ञातिक्षयमिमं महान्तं घोरदर्शनम् ॥ १२.१.१४ ॥
എന്നാൽ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ എപ്പോഴും ഈ മഹാദുഃഖം നിലനിൽക്കുന്നു — കാണാൻ ഭയങ്കരമായ ഈ മഹാ ബന്ധുക്ഷയം ചെയ്തതിനാൽ.
12.1.15
सौभद्रं द्रौपदेयांश्च घातयित्वा सुतान्प्रियान् ।
जयोऽयमजयाकारो भगवन्प्रतिभाति मे ॥ १२.१.१५ ॥
ഭഗവാനേ! സുഭദ്രയുടെ പുത്രനെയും ദ്രൗപദിയുടെ പുത്രന്മാരെയും ഞങ്ങളുടെ പ്രിയ പുത്രന്മാരെയും കൊല്ലിച്ചശേഷം ഈ വിജയം എനിക്ക് പരാജയത്തിന്റെ രൂപം പോലെ തോന്നുന്നു.
12.1.16
किंनु वक्ष्यति वार्ष्णेयी वधूर्मे मधुसूदनम् ।
द्वारकावासिनी कृष्णमितः प्रतिगतं हरिम् ॥ १२.१.१६ ॥
ദ്വാരകയിൽ വസിക്കുന്ന വൃഷ്ണി വംശത്തിലെ എന്റെ മരുമകൾ (സുഭദ്ര) ഇവിടെനിന്ന് പോയ മധുസൂദനനായ കൃഷ്ണനോട് എന്ത് പറയും?
12.1.17
द्रौपदी हतपुत्रेयं कृपणा हतबान्धवा ।
अस्मत्प्रियहिते युक्ता भूयः पीडयतीव माम् ॥ १२.१.१७ ॥
മക്കൾ കൊല്ലപ്പെട്ട, ബന്ധുക്കൾ കൊല്ലപ്പെട്ട ഈ ദീനയായ ദ്രൗപദി, ഞങ്ങളുടെ പ്രിയരുടെ ഹിതത്തിൽ വ്യാപൃതയായി, വീണ്ടും എന്നെ പീഡിപ്പിക്കുന്നതുപോലെയാണ്.
12.1.18
इदमन्यच्च भगवन्यत्त्वां वक्ष्यामि नारद ।
मन्त्रसंवरणेनास्मि कुन्त्या दुःखेन योजितः ॥ १२.१.१८ ॥
ഭഗവാനേ നാരദാ! മറ്റൊരു കാര്യവും ഞാൻ അങ്ങയോട് പറയും — രഹസ്യം കാത്തതിനാൽ ഞാൻ കുന്തിയുടെ ദുഃഖത്തിൽ ബന്ധിതനായിരിക്കുന്നു.
12.1.19
यः स नागायुतप्राणो लोकेऽप्रतिरथो रणे ।
सिंहविक्रान्तगामी च जितकाशी यतव्रतः ॥ १२.१.१९ ॥
പതിനായിരം ആനകളുടെ പ്രാണശക്തിയുള്ളവൻ, ലോകത്തിൽ യുദ്ധത്തിൽ തുല്യനായ രഥികനില്ലാത്തവൻ, സിംഹവിക്രമത്തോടെ നടക്കുന്നവൻ, കാശിയിൽ ജയിച്ചവൻ, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവൻ.
12.1.20
आश्रयो धार्तराष्ट्राणां मानी तीक्ष्णपराक्रमः ।
अमर्षी नित्यसंरम्भी क्षेप्ताऽस्माकं रणेरणे ॥ १२.१.२० ॥
അവൻ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർക്ക് അഭയമായിരുന്നു, അഭിമാനി, തീക്ഷ്ണപരാക്രമി, അപമാനം സഹിക്കാത്തവൻ, എപ്പോഴും ഉത്സുകൻ, ഓരോ യുദ്ധത്തിലും നമ്മെ പരിഹസിച്ചവൻ.
12.1.21
शीघ्रास्त्रश्चित्रयोधी च कृती चाद्भुतविक्रमः ।
गूढोत्पन्नः सुतः कुन्त्या भ्राताऽस्माकमसौ किल ॥ १२.१.२१ ॥
അവൻ വേഗമേറിയ അസ്ത്രങ്ങളുള്ളവൻ, വിചിത്ര യോദ്ധാവ്, നിപുണൻ, അത്ഭുത വിക്രമി; രഹസ്യമായി ജനിച്ച കുന്തിയുടെ പുത്രൻ, അവൻ നമ്മുടെ സഹോദരൻ തന്നെ.
12.1.22
तोयकर्मणि तं कुन्ती कथयामास मे तदा ।
पुत्रं सर्वगुणोयेतं कर्णं त्यक्तं जले पुरा ॥ १२.१.२२ ॥
ജലകർമ്മത്തിൽ കുന്തി അന്ന് എന്നോട് അവനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു — സർവഗുണങ്ങളുമുള്ള പുത്രൻ കർണ്ണൻ, മുൻപ് വെള്ളത്തിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവൻ.
12.1.23
मञ्जूषायां समाधाय गङ्गास्रोतस्यमज्जयत् ।
यं सूतपुत्रं लोकोऽयं राधेयं चाभ्यमन्यत ॥ १२.१.२३ ॥
അവനെ പെട്ടിയിൽ വെച്ച് ഗംഗാപ്രവാഹത്തിൽ മുക്കി; ഈ ലോകം അവനെ സൂതപുത്രനെന്നും രാധേയനെന്നും കരുതി.
12.1.24
स सूर्यपुत्रः कुन्त्या यै भ्राताऽस्माकं च मातृतः ।
अजानता मया सड्ख्ये राज्यलुब्धेन घातितः।
तन्मे दहति गात्राणि तूलराशिमिवानलः ॥ १२.१.२४ ॥
അവൻ സൂര്യപുത്രൻ, കുന്തിയുടെ പുത്രൻ, നമ്മുടെ സഹോദരൻ, അമ്മയുടെ വശത്തുനിന്നും സഹോദരൻ; രാജ്യാസക്തിയാൽ അറിയാതെ ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ അവനെ കൊല്ലിച്ചു. അത് പഞ്ഞിക്കൂമ്പാരത്തെ തീ ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ എന്റെ അവയവങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.
12.1.25
न हि तं वेद पार्थोऽपि भ्रातरं श्वेतवाहनः ।
नाहं न भीमो न यमौ स त्वस्मान्वेद तत्वतः ॥ १२.१.२५ ॥
പാർഥനും ആ സഹോദരനെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല; ഞാനും ഭീമനും ഇരട്ടകളും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. എന്നാൽ അവൻ ഞങ്ങളെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിഞ്ഞിരുന്നു.
12.1.26
गता किल पृथा तस्य सकाशमिति नः श्चुतम् ।
अस्माकं शमकामा वै त्वं च पुत्रो ममेत्यथ ॥ १२.१.२६ ॥
പൃഥ (കുന്തി) അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി എന്നു ഞങ്ങൾ കേട്ടു; ഞങ്ങളുമായി സമാധാനം ആഗ്രഹിച്ച്, 'നീയും എന്റെ മകനാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞുവത്രേ.
12.1.27
पृथाया न कृतः कामस्तेन चापि महात्मना ।
अतीवानुचितं मातरवोच इति सोऽब्रवीत् ॥ १२.१.२७ ॥
ആ മഹാത്മാവും പൃഥയുടെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റിയില്ല; 'അമ്മേ, നീ വളരെ അനുചിതമായ വാക്കാണ് പറഞ്ഞത്' എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.
12.1.28
न हि शक्ष्यामि संत्यक्तुमहं दुर्योधनं रणे ।
अनार्यत्वं नृशंसत्वं कृतघ्नत्वं च मे भवेत् ॥ १२.१.२८ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ദുര്യോധനനെ ഞാൻ ഉപേക്ഷിക്കില്ല; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ എനിക്ക് അനാര്യത്വവും ക്രൂരതയും കൃതഘ്നതയും ഉണ്ടാകും.
12.1.29
युधिष्ठिरेण सन्धिं हि यदि कुर्यां मते तव ।
भीतो रणे श्वेतवाहादिति मां मंस्यते जनः ॥ १२.१.२९ ॥
അങ്ങയുടെ അഭിപ്രായപ്രകാരം ഞാൻ യുധിഷ്ഠിരനുമായി സന്ധി ചെയ്താൽ, യുദ്ധത്തിൽ ഭയന്ന ശ്വേതവാഹനൻ എന്ന് ജനങ്ങൾ എന്നെ കരുതും.
12.1.30
सोऽहं निर्जित्य समरे विजयं सहकेशवम् ।
संधास्ये धर्मपुत्रेण पश्चादिति च सोऽब्रवीत् ॥ १२.१.३० ॥
'യുദ്ധത്തിൽ വിജയം നേടി, കേശവനോടൊപ്പം, പിന്നീട് ധർമ്മപുത്രനുമായി ഞാൻ സന്ധി ചെയ്യും' എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.
12.1.31
तमवोचत्किल पृथा पुनः पृथुलवक्षसम् ।
चतुर्णामभयं देहि कामं युध्यस्व फल्गुनम् ॥ १२.१.३१ ॥
പൃഥ വീണ്ടും വിശാലമാർവുള്ളവനോട് പറഞ്ഞു - നാലുപേർക്കും അഭയം നൽകുക; പിന്നെ ഇഷ്ടംപോലെ ഫൽഗുനനോട് യുദ്ധം ചെയ്യുക.
12.1.32
सोऽब्रवीन्मातरं धीमान्वेपमानां कृताञ्जलिः ।
प्राप्तान्विषह्यांश्चतुरो न हनिष्यामि ते सुतान् ॥ १२.१.३२ ॥
ആ ബുദ്ധിമാൻ കൈകൂപ്പി വിറയ്ക്കുന്ന അമ്മയോട് പറഞ്ഞു - നിന്റെ നാല് പുത്രന്മാരെ, അവർ ചെറുത്തുനിൽക്കുന്നവരെ, ഞാൻ കൊല്ലുകയില്ല.
12.1.33
पञ्चैव हि सुता देवि भविष्यन्ति तव ध्रुवाः ।
सार्जुना वा हते कर्णे सकर्णा वा हतेऽर्जुने ॥ १२.१.३३ ॥
ദേവീ, നിനക്ക് തീർച്ചയായും അഞ്ചു പുത്രന്മാരുണ്ടാകും - കർണൻ വധിക്കപ്പെട്ടാൽ അർജുനനോടൊപ്പം, അല്ലെങ്കിൽ അർജുനൻ വധിക്കപ്പെട്ടാൽ കർണനോടൊപ്പം.
12.1.34
तं पुत्रगृद्धिनी भूयो माता पुत्रमथाब्रवीत् ।
भ्रातॄणां स्वस्ति कुर्वीथा येषां स्वस्ति चिकीर्षसि ॥ १२.१.३४ ॥
പുത്രന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അമ്മ വീണ്ടും ആ പുത്രനോട് പറഞ്ഞു - നീ ആരുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ ആ സഹോദരന്മാർക്ക് ക്ഷേമം ചെയ്യുക.
12.1.35
एवमुक्त्वा किल पृथा विसृज्योपययौ गृहान् ।
सोऽर्जुनेन हतो वीरो भ्रात्रा भ्राता सहोदरः ॥ १२.१.३५ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് പൃഥ അവനെ യാത്രയാക്കി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. ആ വീരൻ, ഒരേ അമ്മയുടെ സഹോദരൻ, അർജുനനാൽ - സഹോദരന്റെ കൈകൊണ്ട് - വധിക്കപ്പെട്ടു.
12.1.36
न चैव निःसृतो मन्त्रः पृथायास्तस्य वा मुने ।
अथ शूरो महेष्वासः पार्थेनाजौ निपातितः ॥ १२.१.३६ ॥
ഹേ മുനേ, പൃഥയുടെയോ അവന്റെയോ രഹസ്യമന്ത്രം പുറത്തുവന്നില്ല. പിന്നെ ആ ശൂരനും മഹാധനുർധരനുമായവൻ യുദ്ധത്തിൽ പാർത്ഥനാൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു.
12.1.37
अहं त्वज्ञासिषं पश्चात्स्वसोदर्यं द्विजोत्तम ।
पूर्वजं भ्रातरं कर्णं पृथाया वचनात्प्रभो ॥ १२.१.३७ ॥
ഓ ദ്വിജോത്തമാ, പൃഥയുടെ (കുന്തിയുടെ) വാക്കിനാൽ കർണൻ എന്റെ സഹോദരനായ മൂത്ത ജ്യേഷ്ഠനാണെന്ന് ഞാൻ പിന്നീട് അറിഞ്ഞു. ഓ പ്രഭോ!
12.1.38
तेन मे दूयते तीव्रं हृदयं भ्रातृघातिनः ।
कर्णार्जुनसहायोऽहं जयेयमपि वासवम् ॥ १२.१.३८ ॥
അതിനാൽ എന്റെ ഹൃദയം കഠിനമായി വേദനിക്കുന്നു — സഹോദരഘാതകന്റെ കാരണത്താൽ. കർണനും അർജുനനും സഹായികളായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഇന്ദ്രനെപ്പോലും ജയിക്കുമായിരുന്നു.
12.1.39
सभायां क्लिश्यमानस्य धार्तराष्ट्रैर्दुरात्मभिः ।
सहसोत्पतितः क्रोधः कर्णं दृष्ट्वा प्रशाम्यति ॥ १२.१.३९ ॥
സഭയിൽ ദുരാത്മാക്കളായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരാൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഉയർന്ന കോപം, കർണനെ കാണുമ്പോൾ ശമിക്കുന്നു.
12.1.40
यदा ह्यस्य गिरो रूक्षाः श्रृणोमि कटुकोदयाः ।
सभायां गदतो द्यूते दुर्योधनहितैषिणः ॥ १२.१.४० ॥
ചൂതുകളി സമയത്ത് സഭയിൽ ദുര്യോധനന്റെ ഹിതം കാംക്ഷിച്ച് ഇവൻ (കർണൻ) പറഞ്ഞ കടുത്ത, കയ്പുള്ള വാക്കുകൾ ഞാൻ കേൾക്കുമ്പോൾ,
12.1.41
तदा नश्यति मे रोषः पादौ तस्य निरीक्ष्य ह ।
कुन्त्या हि सदृशौ पादौ कर्णस्येति मतिर्मम ॥ १२.१.४१ ॥
അപ്പോൾ അവന്റെ പാദങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ എന്റെ കോപം നശിക്കുന്നു; കർണന്റെ പാദങ്ങൾ കുന്തിയുടെ പാദങ്ങൾക്ക് തുല്യമാണെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.
12.1.42
सादृश्यहेतुमन्विच्छन्पृथायास्तस्य चैव ह ।
कारणं नाधिगच्छामि कथंचिदपि चिन्तयन् ॥ १२.१.४२ ॥
കുന്തിയും അവനും തമ്മിലുള്ള സാദൃശ്യത്തിന്റെ കാരണം അന്വേഷിച്ച്, ചിന്തിച്ചിട്ടും, എങ്ങനെയെങ്കിലും അതിന്റെ കാരണം ഞാൻ കണ്ടെത്തുന്നില്ല.
12.1.43
कथं नु तस्य संग्रामे पृथिवी चक्रमग्रसत् ।
कथं नु शप्तो भ्राता मे तत्त्वं वक्तुमिहार्हसि ॥ १२.१.४३ ॥
ആ യുദ്ധത്തിൽ ഭൂമി അവന്റെ രഥചക്രത്തെ എങ്ങനെ വിഴുങ്ങി? എന്റെ സഹോദരൻ എങ്ങനെ ശപിക്കപ്പെട്ടു? ഇതിന്റെ സത്യം ഇവിടെ പറയുവാൻ നിങ്ങൾ അർഹനാണ്.
12.1.44
श्रोतुमिच्छामि भगवंस्त्वत्तः सर्वं यथातथम् ।
भवान्हि सर्वविद्विद्वाँल्लोके वेद कृताकृतम् ॥ १२.१.४४ ॥
ഭഗവാനേ, നിങ്ങളിൽ നിന്ന് എല്ലാം യഥാർത്ഥമായി കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ സർവ്വജ്ഞനും പണ്ഡിതനുമാണ്; ലോകത്തിൽ ചെയ്തതും ചെയ്യാത്തതും നിങ്ങൾ അറിയുന്നു.