மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
कृत्वोदकं ते सुहृदां सर्वेषां पाण्डुनन्दनाः ।
विदुरो धृतराष्ट्रश्च सर्वाश्च भरतस्त्रियः ॥ १२.१.१ ॥
நாராயணரையும், மனிதர்களில் சிறந்த நரரையும் வணங்கி, தேவி சரஸ்வதியையும் வியாசரையும் வணங்கி, பின்னர் ஜயம் என்ற நூலை ஓத வேண்டும். பாண்டுவின் மைந்தர்களே, உங்கள் நண்பர்கள் அனைவருக்கும் நீர்க்கடன் செய்து — விதுரர், திருதராஷ்டிரர், பரதக் குலப் பெண்கள் அனைவருக்கும்.
12.1.2
तत्र ते सुमहात्मानो न्यवसन्कुरुनन्दनाः ।
शौचं निर्वर्तयिष्यन्तो मासच्चात्रं बहिः पुरात् ॥ १२.१.२ ॥
அங்கே அந்த மகாத்மாக்களான குருக்களின் மைந்தர்கள் நகருக்கு வெளியே ஒரு மாதம் தங்கி, தூய்மைச் சடங்குகளை நிறைவேற்றினர்.
12.1.3
कृतोदकं तु राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
अभिजग्मुर्महात्मानः सिद्धा ब्रह्मर्षिसत्तमाः ॥ १२.१.३ ॥
நீர்க்கடன் செய்து முடித்த தர்மாத்மாவான அரசன் யுதிஷ்டிரரை, சித்தர்களும் மகாத்மாக்களும் சிறந்த பிரம்மரிஷிகளும் அணுகினர்.
12.1.4
द्वैपायनो नारदश्च देवलश्च महानृषिः ।
देवस्थानश्च कण्वश्च तेषां शिष्याश्च सत्तमाः ॥ १२.१.४ ॥
த்வைபாயனர் (வியாசர்), நாரதர், மகாரிஷி தேவலர், தேவஸ்தானர், கண்வர் ஆகியோரும், அவர்களின் சிறந்த சீடர்களும்.
12.1.5
अन्ये च वेदविद्वांसः कृतप्रज्ञा द्विजातयः ।
गृहस्थाः स्नातकाः सन्तो ददृशुः कुरुसत्तमम् ॥ १२.१.५ ॥
வேதம் அறிந்த மற்ற அறிவுடைய துவிஜர்கள், இல்லறத்தார், கல்வி முடித்த ஸ்நாதகர்கள் ஆகியோர் குருக்களில் சிறந்தவரைக் கண்டனர்.
12.1.6
तेऽभिगम्य महात्मानं पूजिताश्च यथाविधि ।
आसनेषु महार्हेषु विविशुः परमर्षयः ॥ १२.१.६ ॥
அந்த மகாத்மாவை அணுகி, முறைப்படி வழிபடப்பட்டு, பரமரிஷிகள் மிகுந்த மதிப்புடைய ஆசனங்களில் அமர்ந்தனர்.
12.1.7
प्रतिगृह्य ततः पूजां तत्कालसदृशीं तदा ।
पर्युपांसन्यथान्यायं परिवार्य युधिष्ठिरम् ॥ १२.१.७ ॥
அப்போது அக்காலத்திற்கேற்ற மரியாதையை ஏற்றுக்கொண்டு, முறைப்படி யுதிஷ்ட்டிரரைச் சூழ்ந்து அமர்ந்தனர்.
12.1.8
पुण्ये भागीरथीतीरे शोकव्याकुलचेतसम् ।
आश्वासयन्तो राजेन्द्रं विप्राः शतसहस्रशः ॥ १२.१.८ ॥
புனித பாகீரதி கரையில், துயரால் கலங்கிய மனம் கொண்ட அரசர்களின் அரசனை ஆயிரம் ஆயிரமாக அந்தணர்கள் தேற்றினர்.
12.1.9
नारदस्त्वव्रवीत्काले धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
संभाष्य मुनिभिः सार्धं कृष्णद्वैपायनादिभिः ॥ १२.१.९ ॥
அப்போது நாரதர் உரிய காலத்தில் தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்ட்டிரரிடம் பேசினார்; கிருஷ்ணத்வைபாயனர் முதலிய முனிவர்களுடன் உரையாடிய பின்.
12.1.10
पार्थस्य बाहुवीर्येण प्रसादान्माधवस्य च ।
जिता सेयं मही कृत्स्ना धर्मेण च युधिष्ठिर ॥ १२.१.१० ॥
பார்த்தனின் புயவலிமையாலும் மாதவரின் அருளாலும் இப்பூமி முழுவதும் வென்றெடுக்கப்பட்டது; யுதிஷ்ட்டிரா, தர்மத்தாலும் கூட.
12.1.11
दिष्ट्या मुक्ताः स्थ संग्रामादस्माल्लोकभयंकरात् ।
क्षत्रधर्मरतश्चासि कच्चिन्मोदसि पाण्डव ॥ १२.१.११ ॥
நல்லூழால் இந்த உலகை அச்சுறுத்திய போரிலிருந்து நீ விடுபட்டாய்; க்ஷத்திரதர்மத்தில் ஈடுபட்டு நீ மகிழ்கிறாயா, பாண்டவா?
12.1.12
कच्चिच्च निहतामित्रः प्रीणासि सुहृदो नृप ।
कच्चिच्छ्रियमिमां प्राप्य न त्वां शोकः प्रबाधते ॥ १२.१.१२ ॥
பகைவர்களை வென்று நீ நண்பர்களை மகிழ்விக்கிறாயா, அரசே? இச்செல்வத்தை அடைந்தும் துயர் உன்னை வருத்தவில்லையா?
12.1.13
विजितेयं मही कृत्स्ना कृष्णबाहुबलाश्रयात् ।
ब्राह्मणानां प्रसादेन भीमार्जुनबलेन च ॥ १२.१.१३ ॥
கிருஷ்ணனின் புயபலத்தை நம்பியதாலும், அந்தணர்களின் அருளாலும், பீமன் மற்றும் அர்ஜுனனின் வலிமையாலும் இந்த முழு பூமியும் வெல்லப்பட்டது.
12.1.14
इदं तु मे महद्दुःखं वर्तते हृदि नित्यदा ।
कृत्वा ज्ञातिक्षयमिमं महान्तं घोरदर्शनम् ॥ १२.१.१४ ॥
ஆனால் என் இதயத்தில் எப்போதும் இந்த பெரும் துயரம் நிலைத்திருக்கிறது — பார்ப்பதற்கு பயங்கரமான இந்தப் பெரும் உறவினர் அழிவை நான் செய்ததால்.
12.1.15
सौभद्रं द्रौपदेयांश्च घातयित्वा सुतान्प्रियान् ।
जयोऽयमजयाकारो भगवन्प्रतिभाति मे ॥ १२.१.१५ ॥
ஐயனே! சுபத்திரையின் மகனையும், திரௌபதியின் மக்களையும், எங்கள் அன்பான மைந்தர்களையும் கொல்ல வைத்த பின், இந்த வெற்றி எனக்கு தோல்வியின் தோற்றம் போல் தோன்றுகிறது.
12.1.16
किंनु वक्ष्यति वार्ष्णेयी वधूर्मे मधुसूदनम् ।
द्वारकावासिनी कृष्णमितः प्रतिगतं हरिम् ॥ १२.१.१६ ॥
துவாரகையில் வசிக்கும் விருஷ்ணி குலத்து என் மருமகள் (சுபத்திரை), இங்கிருந்து சென்றுவிட்ட மதுசூதனன் கிருஷ்ணனிடம் என்ன சொல்வாள்?
12.1.17
द्रौपदी हतपुत्रेयं कृपणा हतबान्धवा ।
अस्मत्प्रियहिते युक्ता भूयः पीडयतीव माम् ॥ १२.१.१७ ॥
மக்கள் கொல்லப்பட்ட, உறவினர்கள் கொல்லப்பட்ட இந்த துயரமான திரௌபதி, எங்கள் அன்புக்குரியவர்களின் நலனுக்காக ஈடுபட்டவள், மீண்டும் என்னை வருத்துவதுபோல் இருக்கிறாள்.
12.1.18
इदमन्यच्च भगवन्यत्त्वां वक्ष्यामि नारद ।
मन्त्रसंवरणेनास्मि कुन्त्या दुःखेन योजितः ॥ १२.१.१८ ॥
ஐயனே நாரதரே! இன்னொன்றையும் நான் உம்மிடம் சொல்லப்போகிறேன் — ரகசியம் காத்ததனால் நான் குந்தியின் துயரத்தில் பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறேன்.
12.1.19
यः स नागायुतप्राणो लोकेऽप्रतिरथो रणे ।
सिंहविक्रान्तगामी च जितकाशी यतव्रतः ॥ १२.१.१९ ॥
பத்தாயிரம் யானைகளின் உயிர்ச்சக்தி கொண்டவனும், உலகில் போரில் தனக்கு இணையான தேரோட்டி இல்லாதவனும், சிங்கத்தின் வீரநடை கொண்டவனும், காசியில் வெற்றி பெற்றவனும், விரதத்தில் உறுதியானவனும் ஆனவன்.
12.1.20
आश्रयो धार्तराष्ट्राणां मानी तीक्ष्णपराक्रमः ।
अमर्षी नित्यसंरम्भी क्षेप्ताऽस्माकं रणेरणे ॥ १२.१.२० ॥
அவன் திருதராஷ்டிரரின் மைந்தர்களுக்குப் புகலிடமாக இருந்தவன், பெருமையுள்ளவன், கூரிய வீரமுள்ளவன், அவமானத்தைப் பொறுக்காதவன், எப்போதும் வேகமான ஆர்வமுள்ளவன், ஒவ்வொரு போரிலும் நம்மை இகழ்ந்தவன்.
12.1.21
शीघ्रास्त्रश्चित्रयोधी च कृती चाद्भुतविक्रमः ।
गूढोत्पन्नः सुतः कुन्त्या भ्राताऽस्माकमसौ किल ॥ १२.१.२१ ॥
அவன் விரைவான ஆயுதங்களை உடையவன், அற்புத வீரன், திறமையானவன், வியக்கத்தக்க வீரமுள்ளவன்; இரகசியமாகப் பிறந்த குந்தியின் மகன், அவன் உண்மையில் நம் சகோதரன்.
12.1.22
तोयकर्मणि तं कुन्ती कथयामास मे तदा ।
पुत्रं सर्वगुणोयेतं कर्णं त्यक्तं जले पुरा ॥ १२.१.२२ ॥
நீர்க் கடன் செய்யும்போது குந்தி அப்போது எனக்கு அவனைப் பற்றிச் சொன்னாள் — எல்லா நற்குணங்களும் கொண்ட மகன் கர்ணன், முன்பு நீரில் கைவிடப்பட்டவன்.
12.1.23
मञ्जूषायां समाधाय गङ्गास्रोतस्यमज्जयत् ।
यं सूतपुत्रं लोकोऽयं राधेयं चाभ्यमन्यत ॥ १२.१.२३ ॥
அவனைப் பெட்டியில் வைத்து கங்கையின் ஓட்டத்தில் மூழ்கவிட்டாள்; இவ்வுலகம் அவனை சூதன் மகன் என்றும் ராதேயன் என்றும் கருதியது.
12.1.24
स सूर्यपुत्रः कुन्त्या यै भ्राताऽस्माकं च मातृतः ।
अजानता मया सड्ख्ये राज्यलुब्धेन घातितः।
तन्मे दहति गात्राणि तूलराशिमिवानलः ॥ १२.१.२४ ॥
அவன் சூரியனின் மகன், குந்தியின் மகன், நம் சகோதரன், தாய் வழியிலும் நம் சகோதரன்; அரசுப் பேராசையால் அறியாமல் நான் போரில் அவனைக் கொல்லச் செய்தேன். அது என் உடலை பஞ்சுக்குவியலை நெருப்பு எரிப்பது போல் எரிக்கிறது.
12.1.25
न हि तं वेद पार्थोऽपि भ्रातरं श्वेतवाहनः ।
नाहं न भीमो न यमौ स त्वस्मान्वेद तत्वतः ॥ १२.१.२५ ॥
பார்த்தன் கூட அந்தச் சகோதரனை உண்மையில் அறியவில்லை; நானும் பீமனும் இரட்டையரும் அறியவில்லை. ஆனால் அவன் நம்மை உண்மையாக அறிந்திருந்தான்.
12.1.26
गता किल पृथा तस्य सकाशमिति नः श्चुतम् ।
अस्माकं शमकामा वै त्वं च पुत्रो ममेत्यथ ॥ १२.१.२६ ॥
பிருதா (குந்தி) அவனிடம் சென்றதாக நாம் கேள்விப்பட்டோம்; நம்முடன் சமாதானத்தை விரும்பி, 'நீயும் என் மகன்' என்று சொன்னாளாம்.
12.1.27
पृथाया न कृतः कामस्तेन चापि महात्मना ।
अतीवानुचितं मातरवोच इति सोऽब्रवीत् ॥ १२.१.२७ ॥
அந்த மகாத்மாவும் பிருதாவின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றவில்லை; 'அம்மா, நீங்கள் மிகவும் தகாததைச் சொன்னீர்கள்' என்று அவன் கூறினான்.
12.1.28
न हि शक्ष्यामि संत्यक्तुमहं दुर्योधनं रणे ।
अनार्यत्वं नृशंसत्वं कृतघ्नत्वं च मे भवेत् ॥ १२.१.२८ ॥
போரில் துரியோதனனை நான் கைவிட முடியாது; அவ்வாறு செய்தால் எனக்கு அநாகரிகமும் கொடுமையும் நன்றிகெட்டதனமும் ஏற்படும்.
12.1.29
युधिष्ठिरेण सन्धिं हि यदि कुर्यां मते तव ।
भीतो रणे श्वेतवाहादिति मां मंस्यते जनः ॥ १२.१.२९ ॥
உங்கள் கருத்துப்படி நான் யுதிஷ்டிரனுடன் சமாதானம் செய்தால், மக்கள் போரில் அஞ்சிய வெள்ளைக்குதிரையன் என்று என்னைக் கருதுவார்கள்.
12.1.30
सोऽहं निर्जित्य समरे विजयं सहकेशवम् ।
संधास्ये धर्मपुत्रेण पश्चादिति च सोऽब्रवीत् ॥ १२.१.३० ॥
'போரில் வெற்றி பெற்று, கேசவனுடன் சேர்ந்து, பின்னர் தர்மபுத்திரனுடன் சமாதானம் செய்வேன்' என்று அவன் கூறினான்.
12.1.31
तमवोचत्किल पृथा पुनः पृथुलवक्षसम् ।
चतुर्णामभयं देहि कामं युध्यस्व फल्गुनम् ॥ १२.१.३१ ॥
பிருதை மீண்டும் அகன்ற மார்புடையவனிடம் கூறினாள்: நால்வருக்கும் அபயம் கொடு; பின்னர் விரும்பியபடி பல்குனனுடன் போரிடு.
12.1.32
सोऽब्रवीन्मातरं धीमान्वेपमानां कृताञ्जलिः ।
प्राप्तान्विषह्यांश्चतुरो न हनिष्यामि ते सुतान् ॥ १२.१.३२ ॥
அறிவுடையவன் கைகூப்பி நடுங்கும் தாயிடம் கூறினான்: உன் நால்வரையும், வென்று நிற்கும் அந்த மகன்களை, நான் கொல்லமாட்டேன்.
12.1.33
पञ्चैव हि सुता देवि भविष्यन्ति तव ध्रुवाः ।
सार्जुना वा हते कर्णे सकर्णा वा हतेऽर्जुने ॥ १२.१.३३ ॥
தேவியே, உனக்கு நிச்சயமாக ஐந்து மகன்கள் இருப்பார்கள் - கர்ணன் கொல்லப்பட்டால் அர்ஜுனனுடன், அல்லது அர்ஜுனன் கொல்லப்பட்டால் கர்ணனுடன்.
12.1.34
तं पुत्रगृद्धिनी भूयो माता पुत्रमथाब्रवीत् ।
भ्रातॄणां स्वस्ति कुर्वीथा येषां स्वस्ति चिकीर्षसि ॥ १२.१.३४ ॥
மகன்களை விரும்பும் தாய் மீண்டும் அந்த மகனிடம் கூறினாள்: எந்த சகோதரர்களின் நலத்தை நீ விரும்புகிறாயோ, அவர்களின் நலத்தைச் செய்.
12.1.35
एवमुक्त्वा किल पृथा विसृज्योपययौ गृहान् ।
सोऽर्जुनेन हतो वीरो भ्रात्रा भ्राता सहोदरः ॥ १२.१.३५ ॥
இவ்வாறு கூறி பிருதை அவனை விடுவித்து வீடு திரும்பினாள். அந்த வீரன், ஒரே தாயின் சகோதரன், அர்ஜுனனால் - சகோதரனின் கையால் - கொல்லப்பட்டான்.
12.1.36
न चैव निःसृतो मन्त्रः पृथायास्तस्य वा मुने ।
अथ शूरो महेष्वासः पार्थेनाजौ निपातितः ॥ १२.१.३६ ॥
முனிவரே, பிருதையின் அல்லது அவனது இரகசிய ஆலோசனை வெளிப்படவில்லை. பின்னர் அந்த சூரனும் பெரும் வில்லாளனுமான அவன் போரில் பார்த்தனால் வீழ்த்தப்பட்டான்.
12.1.37
अहं त्वज्ञासिषं पश्चात्स्वसोदर्यं द्विजोत्तम ।
पूर्वजं भ्रातरं कर्णं पृथाया वचनात्प्रभो ॥ १२.१.३७ ॥
ஓ இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, பிருதையின் (குந்தியின்) சொல்லால் கர்ணன் என் உடன்பிறந்த மூத்த சகோதரன் என்பதை நான் பின்னர் அறிந்தேன். ஓ பிரபுவே!
12.1.38
तेन मे दूयते तीव्रं हृदयं भ्रातृघातिनः ।
कर्णार्जुनसहायोऽहं जयेयमपि वासवम् ॥ १२.१.३८ ॥
அதனால் சகோதரக் கொலையாளியை நினைத்து என் இதயம் கடுமையாக வருந்துகிறது. கர்ணனும் அர்ஜுனனும் துணையாக இருந்திருந்தால் நான் இந்திரனையும் வெல்லியிருப்பேன்.
12.1.39
सभायां क्लिश्यमानस्य धार्तराष्ट्रैर्दुरात्मभिः ।
सहसोत्पतितः क्रोधः कर्णं दृष्ट्वा प्रशाम्यति ॥ १२.१.३९ ॥
சபையில் துராத்மாக்களான திருதராஷ்டிரரின் மகன்களால் துன்புறுத்தப்பட்டபோது திடீரென எழுந்த கோபம், கர்ணனைப் பார்த்ததும் தணிகிறது.
12.1.40
यदा ह्यस्य गिरो रूक्षाः श्रृणोमि कटुकोदयाः ।
सभायां गदतो द्यूते दुर्योधनहितैषिणः ॥ १२.१.४० ॥
சூதாட்டத்தின்போது சபையில் துரியோதனனின் நலம் விரும்பும் இவன் (கர்ணன்) பேசிய கடும், கசப்பான சொற்களை நான் கேட்கும்போது,
12.1.41
तदा नश्यति मे रोषः पादौ तस्य निरीक्ष्य ह ।
कुन्त्या हि सदृशौ पादौ कर्णस्येति मतिर्मम ॥ १२.१.४१ ॥
அப்போது அவனுடைய பாதங்களைப் பார்த்ததும் என் கோபம் அழிகிறது; கர்ணனின் பாதங்கள் குந்தியின் பாதங்களைப் போன்றவை என்பது என் கருத்து.
12.1.42
सादृश्यहेतुमन्विच्छन्पृथायास्तस्य चैव ह ।
कारणं नाधिगच्छामि कथंचिदपि चिन्तयन् ॥ १२.१.४२ ॥
குந்திக்கும் அவனுக்கும் உள்ள ஒற்றுமைக்குக் காரணத்தைத் தேடியும், சிந்தித்தும், எப்படியாவது அதற்கான காரணத்தை நான் கண்டறியவில்லை.
12.1.43
कथं नु तस्य संग्रामे पृथिवी चक्रमग्रसत् ।
कथं नु शप्तो भ्राता मे तत्त्वं वक्तुमिहार्हसि ॥ १२.१.४३ ॥
போரில் அவனுடைய தேர்ச்சக்கரத்தை பூமி எவ்வாறு விழுங்கியது? என் சகோதரன் எவ்வாறு சபிக்கப்பட்டான்? இதன் உண்மையை இங்கே சொல்லுவதற்கு நீர் தகுதியுடையவர்.
12.1.44
श्रोतुमिच्छामि भगवंस्त्वत्तः सर्वं यथातथम् ।
भवान्हि सर्वविद्विद्वाँल्लोके वेद कृताकृतम् ॥ १२.१.४४ ॥
பகவானே, உம்மிடமிருந்து எல்லாவற்றையும் உள்ளபடியே கேட்க விரும்புகிறேன். நீர் அனைத்தையும் அறிந்த ஞானியாக இவ்வுலகில் செய்யப்பட்டதையும் செய்யப்படாததையும் அறிவீர்.