Mahābhārata · Adhyāya 12.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
कृत्वोदकं ते सुहृदां सर्वेषां पाण्डुनन्दनाः ।
विदुरो धृतराष्ट्रश्च सर्वाश्च भरतस्त्रियः ॥ १२.१.१ ॥
Tendo se prostrado diante de Nārāyaṇa e de Nara, o melhor dos homens, e diante da deusa Sarasvatī e de Vyāsa, deve-se então recitar o Jaya. Filhos de Pāṇḍu, tendo feito a oferenda de água por todos os vossos amigos — Vidura, Dhṛtarāṣṭra e todas as mulheres dos Bharatas —
12.1.2
तत्र ते सुमहात्मानो न्यवसन्कुरुनन्दनाः ।
शौचं निर्वर्तयिष्यन्तो मासच्चात्रं बहिः पुरात् ॥ १२.१.२ ॥
Ali aqueles filhos dos Kurus, de grande alma, habitaram um mês fora da cidade, pretendendo cumprir os ritos de purificação.
12.1.3
कृतोदकं तु राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
अभिजग्मुर्महात्मानः सिद्धा ब्रह्मर्षिसत्तमाः ॥ १२.१.३ ॥
Ao rei Yudhiṣṭhira, de alma justa, que fizera a oferenda de água, aproximaram-se os perfeitos, as grandes almas e os melhores dos brahmarṣis.
12.1.4
द्वैपायनो नारदश्च देवलश्च महानृषिः ।
देवस्थानश्च कण्वश्च तेषां शिष्याश्च सत्तमाः ॥ १२.१.४ ॥
Dvaipāyana (Vyāsa), Nārada, o grande sábio Devala, Devasthāna e Kaṇva, e os seus melhores discípulos.
12.1.5
अन्ये च वेदविद्वांसः कृतप्रज्ञा द्विजातयः ।
गृहस्थाः स्नातकाः सन्तो ददृशुः कुरुसत्तमम् ॥ १२.१.५ ॥
Outros também — conhecedores do Veda, sábios brâmanes, chefes de família e graduados nos estudos — viram o melhor dos Kurus.
12.1.6
तेऽभिगम्य महात्मानं पूजिताश्च यथाविधि ।
आसनेषु महार्हेषु विविशुः परमर्षयः ॥ १२.१.६ ॥
Tendo se aproximado da grande alma e sido devidamente honrados, aqueles sábios supremos sentaram-se em assentos de grande valor.
12.1.7
प्रतिगृह्य ततः पूजां तत्कालसदृशीं तदा ।
पर्युपांसन्यथान्यायं परिवार्य युधिष्ठिरम् ॥ १२.१.७ ॥
Tendo recebido então a honra adequada àquele momento, sentaram-se ao redor de Yudhiṣṭhira segundo o costume.
12.1.8
पुण्ये भागीरथीतीरे शोकव्याकुलचेतसम् ।
आश्वासयन्तो राजेन्द्रं विप्राः शतसहस्रशः ॥ १२.१.८ ॥
Na margem sagrada do Bhāgīrathī, centenas de milhares de brâmanes consolavam o rei dos reis, cujo espírito estava perturbado pela dor.
12.1.9
नारदस्त्वव्रवीत्काले धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
संभाष्य मुनिभिः सार्धं कृष्णद्वैपायनादिभिः ॥ १२.१.९ ॥
Então Nārada, no momento certo, falou a Yudhiṣṭhira, filho de Dharma, depois de conversar com os sábios, Kṛṣṇa Dvaipāyana e os demais.
12.1.10
पार्थस्य बाहुवीर्येण प्रसादान्माधवस्य च ।
जिता सेयं मही कृत्स्ना धर्मेण च युधिष्ठिर ॥ १२.१.१० ॥
Pelo poder dos braços de Pārtha e pelo favor de Mādhava, e também pela retidão, esta terra inteira foi conquistada, ó Yudhiṣṭhira.
12.1.11
दिष्ट्या मुक्ताः स्थ संग्रामादस्माल्लोकभयंकरात् ।
क्षत्रधर्मरतश्चासि कच्चिन्मोदसि पाण्डव ॥ १२.१.११ ॥
Por boa sorte fostes libertados desta batalha, tão terrível para o mundo. Alegras-te, ó filho de Pāṇḍu, dedicado ao dever do guerreiro?
12.1.12
कच्चिच्च निहतामित्रः प्रीणासि सुहृदो नृप ।
कच्चिच्छ्रियमिमां प्राप्य न त्वां शोकः प्रबाधते ॥ १२.१.१२ ॥
Tendo abatido os teus inimigos, agradas aos teus amigos, ó rei? Tendo alcançado esta prosperidade, a dor não te oprime?
12.1.13
विजितेयं मही कृत्स्ना कृष्णबाहुबलाश्रयात् ।
ब्राह्मणानां प्रसादेन भीमार्जुनबलेन च ॥ १२.१.१३ ॥
Apoiando-nos na força dos braços de Kṛṣṇa, pela graça dos brâmanes e pelo poder de Bhīma e Arjuna, toda esta terra foi conquistada.
12.1.14
इदं तु मे महद्दुःखं वर्तते हृदि नित्यदा ।
कृत्वा ज्ञातिक्षयमिमं महान्तं घोरदर्शनम् ॥ १२.१.१४ ॥
Mas em meu coração permanece sempre esta grande dor: ter causado esta grande destruição dos parentes, terrível de se contemplar.
12.1.15
सौभद्रं द्रौपदेयांश्च घातयित्वा सुतान्प्रियान् ।
जयोऽयमजयाकारो भगवन्प्रतिभाति मे ॥ १२.१.१५ ॥
Ó venerável, tendo feito matar o filho de Subhadrā, os filhos de Draupadī e meus queridos filhos, esta vitória me parece uma derrota.
12.1.16
किंनु वक्ष्यति वार्ष्णेयी वधूर्मे मधुसूदनम् ।
द्वारकावासिनी कृष्णमितः प्रतिगतं हरिम् ॥ १२.१.१६ ॥
O que dirá minha nora da linhagem dos Vṛṣṇi, que vive em Dvārakā, a Madhusūdana Kṛṣṇa, que daqui se foi?
12.1.17
द्रौपदी हतपुत्रेयं कृपणा हतबान्धवा ।
अस्मत्प्रियहिते युक्ता भूयः पीडयतीव माम् ॥ १२.१.१७ ॥
Esta Draupadī, cujos filhos foram mortos e cujos parentes foram mortos, digna de pena, sempre dedicada ao bem de nossos entes queridos, parece atormentar-me de novo.
12.1.18
इदमन्यच्च भगवन्यत्त्वां वक्ष्यामि नारद ।
मन्त्रसंवरणेनास्मि कुन्त्या दुःखेन योजितः ॥ १२.१.१८ ॥
Ó venerável Nārada, também vou te contar outro assunto: por guardar um segredo fui atado à dor de Kuntī.
12.1.19
यः स नागायुतप्राणो लोकेऽप्रतिरथो रणे ।
सिंहविक्रान्तगामी च जितकाशी यतव्रतः ॥ १२.१.१९ ॥
Aquele que tinha a força vital de dez mil elefantes, que no mundo não tinha igual como condutor de carro na batalha, que andava com o passo de um leão, vitorioso em Kāśī, firme em seu voto.
12.1.20
आश्रयो धार्तराष्ट्राणां मानी तीक्ष्णपराक्रमः ।
अमर्षी नित्यसंरम्भी क्षेप्ताऽस्माकं रणेरणे ॥ १२.१.२० ॥
Ele era o refúgio dos filhos de Dhṛtarāṣṭra, orgulhoso, de valor agudo, impaciente com o insulto, sempre ardentemente excitado, e em cada batalha aquele que nos insultava.
12.1.21
शीघ्रास्त्रश्चित्रयोधी च कृती चाद्भुतविक्रमः ।
गूढोत्पन्नः सुतः कुन्त्या भ्राताऽस्माकमसौ किल ॥ १२.१.२१ ॥
Veloz com as armas, um guerreiro maravilhoso, hábil e de valor prodigioso, o filho de Kuntī nascido em segredo — ele é, de fato, nosso irmão.
12.1.22
तोयकर्मणि तं कुन्ती कथयामास मे तदा ।
पुत्रं सर्वगुणोयेतं कर्णं त्यक्तं जले पुरा ॥ १२.१.२२ ॥
No rito das águas, Kuntī então me falou dele — o filho dotado de todas as virtudes, Karṇa, que outrora fora abandonado nas águas.
12.1.23
मञ्जूषायां समाधाय गङ्गास्रोतस्यमज्जयत् ।
यं सूतपुत्रं लोकोऽयं राधेयं चाभ्यमन्यत ॥ १२.१.२३ ॥
Colocando-o num cofre, ela o deixou afundar na corrente do Ganges; este mundo o tomou por filho do cocheiro e por Rādheya.
12.1.24
स सूर्यपुत्रः कुन्त्या यै भ्राताऽस्माकं च मातृतः ।
अजानता मया सड्ख्ये राज्यलुब्धेन घातितः।
तन्मे दहति गात्राणि तूलराशिमिवानलः ॥ १२.१.२४ ॥
Ele é o filho do Sol, o filho de Kuntī, nosso irmão, e também nosso irmão por parte de mãe; ávido pelo reino, sem saber, fiz com que fosse morto em batalha. Isso queima meus membros como o fogo queima um monte de algodão.
12.1.25
न हि तं वेद पार्थोऽपि भ्रातरं श्वेतवाहनः ।
नाहं न भीमो न यमौ स त्वस्मान्वेद तत्वतः ॥ १२.१.२५ ॥
Nem mesmo Pārtha, o de cavalos brancos, conhecia aquele irmão; nem eu, nem Bhīma, nem os gêmeos. Mas ele nos conhecia em verdade.
12.1.26
गता किल पृथा तस्य सकाशमिति नः श्चुतम् ।
अस्माकं शमकामा वै त्वं च पुत्रो ममेत्यथ ॥ १२.१.२६ ॥
Ouvimos que Pṛthā foi até ele, desejando a paz para nós, e disse: "Tu também és meu filho".
12.1.27
पृथाया न कृतः कामस्तेन चापि महात्मना ।
अतीवानुचितं मातरवोच इति सोऽब्रवीत् ॥ १२.१.२७ ॥
Aquele magnânimo também não cumpriu o desejo de Pṛthā, e disse: "Mãe, falaste de modo muito impróprio".
12.1.28
न हि शक्ष्यामि संत्यक्तुमहं दुर्योधनं रणे ।
अनार्यत्वं नृशंसत्वं कृतघ्नत्वं च मे भवेत् ॥ १२.१.२८ ॥
Não conseguirei abandonar Duryodhana na batalha; pois então seria ignóbil, cruel e ingrato.
12.1.29
युधिष्ठिरेण सन्धिं हि यदि कुर्यां मते तव ।
भीतो रणे श्वेतवाहादिति मां मंस्यते जनः ॥ १२.१.२९ ॥
Se, por teu conselho, eu fizesse a paz com Yudhiṣṭhira, as pessoas pensariam que tive medo na batalha, eu, o de cavalos brancos.
12.1.30
सोऽहं निर्जित्य समरे विजयं सहकेशवम् ।
संधास्ये धर्मपुत्रेण पश्चादिति च सोऽब्रवीत् ॥ १२.१.३० ॥
"Depois de vencer na batalha, junto com Keśava, farei a paz com o filho de Dharma", assim disse ele.
12.1.31
तमवोचत्किल पृथा पुनः पृथुलवक्षसम् ।
चतुर्णामभयं देहि कामं युध्यस्व फल्गुनम् ॥ १२.१.३१ ॥
Pṛthā disse novamente ao de peito largo: concede segurança aos quatro; depois, combate Phalguna como quiseres.
12.1.32
सोऽब्रवीन्मातरं धीमान्वेपमानां कृताञ्जलिः ।
प्राप्तान्विषह्यांश्चतुरो न हनिष्यामि ते सुतान् ॥ १२.१.३२ ॥
O sábio, de mãos juntas, disse à mãe trêmula: não matarei teus quatro filhos, que vieram e são capazes de resistir.
12.1.33
पञ्चैव हि सुता देवि भविष्यन्ति तव ध्रुवाः ।
सार्जुना वा हते कर्णे सकर्णा वा हतेऽर्जुने ॥ १२.१.३३ ॥
Ó deusa, certamente terás cinco filhos: com Arjuna, se Karṇa for morto, ou com Karṇa, se Arjuna for morto.
12.1.34
तं पुत्रगृद्धिनी भूयो माता पुत्रमथाब्रवीत् ।
भ्रातॄणां स्वस्ति कुर्वीथा येषां स्वस्ति चिकीर्षसि ॥ १२.१.३४ ॥
Então a mãe, ávida por filhos, disse novamente àquele filho: faze o bem aos irmãos cujo bem-estar desejas.
12.1.35
एवमुक्त्वा किल पृथा विसृज्योपययौ गृहान् ।
सोऽर्जुनेन हतो वीरो भ्रात्रा भ्राता सहोदरः ॥ १२.१.३५ ॥
Tendo falado assim, Pṛthā despediu-o e voltou para casa. Aquele herói, irmão da mesma mãe, foi morto por Arjuna, pelo próprio irmão.
12.1.36
न चैव निःसृतो मन्त्रः पृथायास्तस्य वा मुने ।
अथ शूरो महेष्वासः पार्थेनाजौ निपातितः ॥ १२.१.३६ ॥
Ó sábio, o segredo de Pṛthā ou o dele não havia sido revelado. Então aquele herói, grande arqueiro, foi abatido em combate pelo filho de Pṛthā.
12.1.37
अहं त्वज्ञासिषं पश्चात्स्वसोदर्यं द्विजोत्तम ।
पूर्वजं भ्रातरं कर्णं पृथाया वचनात्प्रभो ॥ १२.१.३७ ॥
Melhor dos nascidos duas vezes, soube depois, pelas palavras de Pṛthā, que Karṇa era meu próprio irmão mais velho. Ó senhor!
12.1.38
तेन मे दूयते तीव्रं हृदयं भ्रातृघातिनः ।
कर्णार्जुनसहायोऽहं जयेयमपि वासवम् ॥ १२.१.३८ ॥
Por isso meu coração é intensamente atormentado — pelo matador de um irmão. Tendo Karṇa e Arjuna como auxiliares, eu poderia vencer até Indra.
12.1.39
सभायां क्लिश्यमानस्य धार्तराष्ट्रैर्दुरात्मभिः ।
सहसोत्पतितः क्रोधः कर्णं दृष्ट्वा प्रशाम्यति ॥ १२.१.३९ ॥
A ira que surgiu de repente quando fui atormentado na assembleia pelos filhos malvados de Dhṛtarāṣṭra se acalma ao ver Karṇa.
12.1.40
यदा ह्यस्य गिरो रूक्षाः श्रृणोमि कटुकोदयाः ।
सभायां गदतो द्यूते दुर्योधनहितैषिणः ॥ १२.१.४० ॥
Quando ouço suas palavras duras e amargas, ditas na assembleia durante o jogo de dados por quem desejava o bem de Duryodhana,
12.1.41
तदा नश्यति मे रोषः पादौ तस्य निरीक्ष्य ह ।
कुन्त्या हि सदृशौ पादौ कर्णस्येति मतिर्मम ॥ १२.१.४१ ॥
Então, ao olhar seus pés, minha ira se desvanece; pois os pés de Karṇa, penso eu, são semelhantes aos de Kuntī.
12.1.42
सादृश्यहेतुमन्विच्छन्पृथायास्तस्य चैव ह ।
कारणं नाधिगच्छामि कथंचिदपि चिन्तयन् ॥ १२.१.४२ ॥
Buscando a causa da semelhança entre Pṛthā e ele, refletindo sobre ela, não consigo encontrar a razão disso de maneira alguma.
12.1.43
कथं नु तस्य संग्रामे पृथिवी चक्रमग्रसत् ।
कथं नु शप्तो भ्राता मे तत्त्वं वक्तुमिहार्हसि ॥ १२.१.४३ ॥
Como a terra engoliu a roda do seu carro naquela batalha? Como foi amaldiçoado meu irmão? Vós sois digno de dizer aqui a verdade.
12.1.44
श्रोतुमिच्छामि भगवंस्त्वत्तः सर्वं यथातथम् ।
भवान्हि सर्वविद्विद्वाँल्लोके वेद कृताकृतम् ॥ १२.१.४४ ॥
Ó venerável, desejo ouvir de vós tudo exatamente como é. Vós sois o sábio onisciente e conheceis no mundo o feito e o não feito.