മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.10.1
श्रोत्रियस्येव ते राजन्मन्दकस्याविपश्चितः ।
अनुवाकहता बुद्धिर्नैषा तत्त्वार्थदर्शिनी ॥ १२.१०.१ ॥
ഹേ രാജാവേ, നിന്റെ ഈ ബുദ്ധി കേവലം പാഠം ചൊല്ലി നശിച്ച, മന്ദനും അവിവേകിയുമായ ശ്രോത്രിയന്റെ ബുദ്ധിപോലെയാണ്; ഇത് തത്ത്വാർത്ഥം കാണുന്ന ബുദ്ധിയല്ല.
12.10.2
आलस्ये कृतचित्तस्य राजधर्मानसूयतः ।
विनाशे धार्तराष्ट्राणां किं फलं भरतर्षभ ॥ १२.१०.२ ॥
ഹേ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അലസതയിൽ മനസ്സുറപ്പിച്ച് രാജധർമ്മത്തെ നിന്ദിക്കുന്ന നിനക്ക് ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ നാശത്തിൽ എന്ത് ഫലം?
12.10.3
क्षमाऽनुकम्पा कारुण्यमानृशंस्यं न विद्यते ।
क्षात्रमाचरतो मार्गमपि बन्धोस्त्वदन्तरे ॥ १२.१०.३ ॥
ക്ഷമയും അനുകമ്പയും കാരുണ്യവും അനൃശംസ്യവും നിന്നിലില്ല; ക്ഷത്രിയമാർഗം ആചരിക്കുന്നവന് ബന്ധുക്കളോടും ഇവ ഉണ്ടാകാറില്ല.
12.10.4
यदीमां भवतो बुद्धिं विद्याम वयमीदृशीम् ।
शस्त्रं नैव ग्रहीष्यामो न वधिष्याम कंचन ॥ १२.१०.४ ॥
നിന്റെ ഇത്തരം ബുദ്ധി ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ, ആയുധം എടുക്കുമായിരുന്നില്ല; ആരെയും വധിക്കുമായിരുന്നുമില്ല.
12.10.5
भैक्षमेवाचरिष्याम शरीरस्याविमोक्षणात् ।
न चेदं दारुणं युद्धमभविष्यन्महीक्षिताम् ॥ १२.१०.५ ॥
ശരീരം നിലനിർത്താൻ ഭിക്ഷ യാചിച്ചുമാത്രം ജീവിക്കുമായിരുന്നു; ഭൂപാലന്മാർക്കിടയിൽ ഈ ഭയങ്കര യുദ്ധം ഉണ്ടാകില്ലായിരുന്നു.
12.10.6
प्राणस्यान्नमिदं सर्वमिति वै कवयो विदुः ।
स्थावरं जङ्गमं चैव सर्वं प्राणस्य भोजनम् ॥ १२.१०.६ ॥
ഇവയെല്ലാം പ്രാണന്റെ ആഹാരമാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ അറിയുന്നു; സ്ഥാവരവും ജംഗമവും എല്ലാം പ്രാണന്റെ ഭക്ഷണമാണ്.
12.10.7
आददानस्य चेद्राज्यं ये केचित्परिपन्थिनः ।
हन्तव्यास्त इति प्राज्ञाः क्षत्रधर्मविदो विदुः ॥ १२.१०.७ ॥
രാജ്യം സ്വീകരിക്കുന്നവന് തടസ്സമായി നിൽക്കുന്നവരെ കൊല്ലണം എന്ന് ക്ഷത്രധർമ്മജ്ഞരായ ജ്ഞാനികൾ അറിയുന്നു.
12.10.8
ते सदोषा हताऽस्माभिरन्नस्य परिपन्थिनः ।
तान्हत्वा भुङ्क्ष्व धर्मेण युधिष्ठिर महीमिमाम् ॥ १२.१०.८ ॥
അവർ കുറ്റക്കാരായിരുന്നു; ഭക്ഷണത്തിന് തടസ്സമായിരുന്നവരെ ഞങ്ങൾ കൊന്നു. യുധിഷ്ഠിരാ, അവരെ കൊന്ന് ധർമ്മത്തോടെ ഈ ഭൂമി ഭുജിക്കുക.
12.10.9
यथा हि पुरुषः खात्वा कूपमप्राप्य चोदकम् ।
पङ्कदिग्धो निवर्तेत् कर्मेदं नस्तथोपमम् ॥ १२.१०.९ ॥
ഒരാൾ കിണർ കുഴിച്ച് വെള്ളം കിട്ടാതെ ചെളിപുരണ്ട് മടങ്ങുന്നതുപോലെ, നമ്മുടെ ഈ കർമ്മവും അതുപോലെയുള്ള ഉപമയാണ്.
12.10.10
यथाऽऽरुह्य महावृक्षमपहृत्य ततो मधु ।
अप्राश्य निधनं गच्छेत्कर्मेदं नस्तथोपमम् ॥ १२.१०.१० ॥
ഒരാൾ വലിയ മരത്തിൽ കയറി തേൻ എടുത്തിട്ടും അത് ഭക്ഷിക്കാതെ മരിക്കുന്നതുപോലെ, നമ്മുടെ ഈ കർമ്മവും അതുപോലെയുള്ള ഉപമയാണ്.
12.10.11
यथा महान्तमध्वानमाशया पुरुषः पतन् ।
स निराशो निवर्तेत कर्मैतन्नस्तथोपमम् ॥ १२.१०.११ ॥
ഒരാൾ നീണ്ട വഴിയിൽ പ്രതീക്ഷയോടെ നടന്ന് വീണ് നിരാശനായി മടങ്ങുന്നതുപോലെ, നമ്മുടെ ഈ കർമ്മവും അതുപോലെയുള്ള ഉപമയാണ്.
12.10.12
यथा शत्रून्घातयित्वा पुरुषः कुरुनन्दन ।
आत्मानं घातयेत्पश्चात्कर्मेदं नस्तथोपमम् ॥ १२.१०.१२ ॥
കുരുനന്ദനാ, ഒരാൾ ശത്രുക്കളെ കൊല്ലിച്ചിട്ട് പിന്നീട് സ്വയം കൊല്ലപ്പെടുന്നതുപോലെ, നമ്മുടെ ഈ കർമ്മവും അതുപോലെയുള്ള ഉപമയാണ്.
12.10.13
यथान्नं क्षुधितो लब्ध्वा न भुञ्जीयाद्यदृच्छया ।
कामी च कामिनीं लब्ध्वा कर्मेदं नस्तथोपमम् ॥ १२.१०.१३ ॥
വിശന്നിരിക്കുന്നവൻ യാദൃച്ഛികമായി ലഭിച്ച അന്നം ഭക്ഷിക്കാതിരിക്കുന്നതുപോലെയും, കാമുകൻ ലഭിച്ച പ്രിയ സ്ത്രീയെ ഉപയോഗിക്കാതിരിക്കുന്നതുപോലെയും ആണ് നമ്മുടെ ഈ കർമ്മം.
12.10.14
वयमेवात्र गर्ह्या हि यद्वयं मन्दचेतसम् ।
त्वां राजन्ननुगच्छामो ज्येष्ठोऽयमिति भारत ॥ १२.१०.१४ ॥
ഇവിടെ നാം തന്നെയാണ് നിന്ദ്യർ, കാരണം മന്ദബുദ്ധിയായ ഒരുവനെ നാം അനുഗമിക്കുന്നു — ഓ രാജാവേ, ഓ ഭാരതാ, ഇവൻ ജ്യേഷ്ഠനാണെന്ന കാരണത്താൽ മാത്രം.
12.10.15
वयं हि बाहुबलिनः कृतविद्या मनस्विनः ।
क्लीबस्य वाक्ये तिष्ठामो यथैवाशक्तयस्तथा ॥ १२.१०.१५ ॥
നാം ബാഹുബലമുള്ളവരും വിദ്യ നേടിയവരും മനസ്വികളുമാണ്. എന്നിട്ടും ഷണ്ഡന്റെ വാക്കിന് വഴങ്ങി, കഴിവില്ലാത്തവരെപ്പോലെ നിൽക്കുന്നു.
12.10.16
अगतीकगतीनस्मान्नष्टार्थनर्थसिद्धये ।
कथं वै नानुपश्येयुर्जनाः पश्यत यादृशम् ॥ १२.१०.१६ ॥
വഴിയില്ലാത്തവരായി, നഷ്ടമായ ലക്ഷ്യത്തോടും വ്യർത്ഥകർമ്മത്തിനുമായി ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്ന നമ്മെ ജനങ്ങൾ എങ്ങനെ കാണാതിരിക്കും? നോക്കൂ, ഇത് എത്ര വിധമാണെന്ന്.
12.10.17
आपत्काले हि संन्यासः कर्तव्य इति शिष्यते ।
जरयाऽभिपरीतेन शत्रुभिर्व्यंसितेन वा ॥ १२.१०.१७ ॥
ആപത്തുകാലത്ത് സംന്യാസം സ്വീകരിക്കണമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു — വാർദ്ധക്യത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനും, ശത്രുക്കളാൽ പീഡിതനുമായവന്.
12.10.18
तस्मादिह कृतप्रज्ञास्त्यागं न परिचक्षते ।
धर्मव्यतिक्रमं चैव मन्यन्ते सूक्ष्मदर्शिनः ॥ १२.१०.१८ ॥
അതിനാൽ ഇവിടെ പ്രജ്ഞരായവർ ത്യാഗത്തെ (ആപത്തിൽ ഉപേക്ഷിക്കലായി) പറയുന്നില്ല; സൂക്ഷ്മദർശികൾ അതിനെ ധർമ്മലംഘനമായി കരുതുന്നു.
12.10.19
कथं तस्मात्समुत्पन्नास्तन्निष्ठास्तदुपाश्रयाः ।
तदेव निन्दां भाषेयुर्धाता तत्र न गर्ह्यते ॥ १२.१०.१९ ॥
അതിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ച്, അതിൽ നിഷ്ഠയുള്ളവരായി, അതിനെ ആശ്രയിച്ചവർ എങ്ങനെ അതിനെത്തന്നെ നിന്ദിക്കും? അവിടെ സ്രഷ്ടാവ് നിന്ദിക്കപ്പെടുന്നില്ല.
12.10.20
श्रिया विहीनैरधनैर्नास्तिकैः संप्रवर्तितम् ।
वेदवादस्य विज्ञानं सत्याभासमिवानृत् ॥ १२.१०.२० ॥
സമ്പത്തില്ലാത്ത, ശ്രീയില്ലാത്ത നാസ്തികരാൽ പ്രവർത്തിപ്പിക്കപ്പെട്ട വേദവാദത്തിന്റെ ജ്ഞാനം സത്യത്തിന്റെ തോന്നൽ പോലെയുള്ള അസത്യമാണ്.
12.10.21
शक्यं तु मौनमास्थाय बिभ्रताऽऽत्मानमात्मना ।
धर्मच्छझ समास्थाय च्यवितुं न तु जीवितुम्। ॥ १२.१०.२१ ॥
മൗനം സ്വീകരിച്ച്, സ്വയം തന്നെ താങ്ങി നിൽക്കുന്നത് സാധ്യമാണ്; എന്നാൽ ധർമ്മത്തിന്റെ മറ സ്വീകരിച്ചാൽ വീഴാം, ജീവിക്കാനാവില്ല.
12.10.22
शक्यं पुनररण्येषु सुखमेकेन जीवितुम् ।
अबिभ्रता पुत्रपौत्रान्देवर्षीनतिथीन्पितॄन् ॥ १२.१०.२२ ॥
കാടുകളിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് സുഖമായി ജീവിക്കുന്നത് സാധ്യമാണ്; എന്നാൽ പുത്രപൗത്രന്മാരെയും ദേവർഷികളെയും അതിഥികളെയും പിതൃക്കളെയും പോഷിപ്പിക്കാതെ.
12.10.23
नेमे मृगाः स्वर्गजितो न वराहा न पक्षिणः ।
अथान्येन प्रकारेण पुण्यमाहुर्न ते जनाः ॥ १२.१०.२३ ॥
ഈ മാൻകൾ സ്വർഗ്ഗം ജയിച്ചവയല്ല, പന്നികളും അല്ല, പക്ഷികളും അല്ല; മറ്റൊരു വിധത്തിലും ആ ജനങ്ങൾ അവയെ പുണ്യമെന്ന് പറയുന്നില്ല.
12.10.24
यदि संन्यासतः सिद्धिं राजा कश्चिदवाप्नुयात् ।
पर्वताश्च दुमाश्चैव क्षिप्तं सिद्धिमवाप्नुयुः ॥ १२.१०.२४ ॥
സംന്യാസത്താൽ ഏതെങ്കിലും രാജാവ് സിദ്ധി നേടുമെങ്കിൽ, പർവതങ്ങളും വൃക്ഷങ്ങളും ഉടൻ തന്നെ സിദ്ധി നേടുമായിരുന്നു.
12.10.25
एते हि नित्यसंन्यासा दृश्यन्ते निरुपद्रवाः ।
अपरिग्रहवन्तश्च सततं ब्रह्मचारिणः ॥ १२.१०.२५ ॥
ഇവർതന്നെയാണ് നിത്യ സന്യാസികളായി കാണപ്പെടുന്നത്; ഉപദ്രവരഹിതരും പരിഗ്രഹമില്ലാത്തവരും എപ്പോഴും ബ്രഹ്മചാരികളുമായവർ.
12.10.26
अथ चेदात्मभाग्येषु नान्येषां सिद्धिमश्र्नुते ।
तस्मात्कर्मैव कर्तव्यं नास्ति सिद्धिरकर्मणः ॥ १२.१०.२६ ॥
ഒരാൾ സ്വന്തം ഭാഗ്യത്താൽ മാത്രമേ സിദ്ധി നേടുന്നുള്ളൂ, മറ്റുള്ളവരുടേതിനാലല്ല എങ്കിൽ, അതിനാൽ കർമ്മം തന്നെ ചെയ്യേണ്ടതാണ്; കർമ്മം ചെയ്യാത്തവന് സിദ്ധിയില്ല.
12.10.27
औदकाः सृष्टयश्चैव जन्तवः सिद्धिमाप्नुयुः ।
तेषामात्मैव भर्तव्यो नान्यः कश्चन विद्यते ॥ १२.१०.२७ ॥
ജലജീവികളും മറ്റ് ജന്തുക്കളും സിദ്ധി നേടുന്നു; അവയുടെ ആത്മാവ് തന്നെയാണ് പോഷിപ്പിക്കേണ്ടത്, മറ്റൊരാളുമില്ല.
12.10.28
अवेक्षस्व यथा स्वैः कर्मभिर्व्यापृतं जगत् ।
तस्मात्कर्मैव कर्तव्यं न्प्रस्ति सिद्धिरकर्मणः ॥ १२.१०.२८ ॥
ലോകം സ്വന്തം കർമ്മങ്ങളിൽ എങ്ങനെ വ്യാപൃതമാണെന്ന് നോക്കുക; അതിനാൽ കർമ്മം തന്നെ ചെയ്യേണ്ടതാണ്; കർമ്മം ചെയ്യാത്തവന് സിദ്ധിയില്ല.