Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 12.103

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

12.103.1

कथं मृदौ कथं तीक्ष्णे महापक्षे च भारत ।
अरौ वर्तेत नृपतिस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.१०३.१ ॥

ภารตะ ราชาควรประพฤติต่อศัตรูอย่างไร ทั้งเมื่อศัตรูอ่อนโยนหรือดุร้าย และเมื่อมีพันธมิตรผู้ยิ่งใหญ่ ท่านปู่ขอโปรดบอกข้าพเจ้าด้วย

12.103.2

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
बृहस्पतेश्च संवादमिन्द्रस्य च युधिष्ठिर ॥ १२.१०३.२ ॥

ที่นี่ผู้คนยังเล่าเรื่องเก่าแก่นี้ไว้ คือบทสนทนาระหว่างพระพฤหัสปติกับพระอินทร์ ยุธิษฐิระ

12.103.3

बृहस्पतिं देवपतिरभिवाद्य कृताञ्जलिः ।
उपसंगम्य पप्रच्छ वासवः परवीरहा ॥ १२.१०३.३ ॥

พระวาสวะ เจ้าแห่งเทพ ผู้สังหารวีรบุรุษของข้าศึก ประนมมือถวายความเคารพพระพฤหัสปติ แล้วเข้าไปเฝ้าและทูลถาม

12.103.4

अहितेषु कथं ब्रह्मन्प्रवर्तेयमतन्द्रितः ।
असमुछिद्य चैवैतान्नियच्छेयमुपायतः ॥ १२.१०३.४ ॥

ข้าแต่พราหมณ์ ข้าพเจ้าควรปฏิบัติต่อศัตรูอย่างไรโดยไม่เกียจคร้าน และควรควบคุมพวกเขาด้วยอุบายโดยไม่ถอนรากถอนโคนพวกเขาจนหมดสิ้นได้อย่างไร

12.103.5

सेनयोर्थ्यतिषङ्गे च जयः साधारणो भवेत् ।
किं कुर्वाणं न मां जह्याज्ज्वलिता श्रीः प्रतापिनी ॥ १२.१०३.५ ॥

เมื่อชัยชนะในการปะทะกันของสองกองทัพเพื่อจุดมุ่งหมายเป็นของร่วมกัน ข้าพเจ้าควรทำอย่างไรเพื่อไม่ให้พระศรีผู้รุ่งโรจน์และทรงอำนาจละทิ้งข้าพเจ้าไป

12.103.6

ततो र्मार्थकामानां कुशलः प्रतिभानवान् ।
राजधर्मविधानज्ञः प्रत्युवाच पुरंदरम् ॥ १२.१०३.६ ॥

ครั้งนั้น ท่านผู้ชำนาญในธรรม อรรถ และกาม มีปฏิภาณ รู้ข้อปฏิบัติของหน้าที่กษัตริย์ จึงกล่าวตอบพระปุรันทระ

12.103.7

न जा कलहेनेच्छेन्नियन्तुमपकारिणः ।
बालैर सवितं ह्येतद्यदमर्षो यदक्षमा ॥ १२.१०३.७ ॥

ไม่ควรปรารถนาจะควบคุมผู้ที่ทำร้ายด้วยการทะเลาะวิวาท เพราะสิ่งนี้แม้เด็กก็ทนได้ยาก คือความโกรธและการไม่อดทน เพียงเท่านี้

12.103.8

न शत्रुर्विवृतः कार्यो वधमस्याभिकाङ्क्षता ॥ १२.१०३.८ ॥

ผู้ที่ปรารถนาความพินาศของศัตรูไม่ควรปล่อยให้ศัตรูถูกเปิดเผย

12.103.9

क्रोधं भयं च हर्षं च नियम्य स्वयमात्मनि ।
अमित्र पसेवेत विश्वस्तवदविश्वसन् ॥ १२.१०३.९ ॥

ให้ควบคุมความโกรธ ความกลัว และความยินดีไว้ในตนเอง แล้วปฏิบัติต่อศัตรูเหมือนผู้ที่ไว้วางใจ แต่ไม่ไว้วางใจจริง

12.103.10

प्रियमेव वदेन्नित्यं नाप्रियं किंचिदाचरेत् ।
विरमेच्छुष्कवैरेभ्यः कर्णजापं च वर्जयेत् ॥ १२.१०३.१० ॥

ให้พูดแต่สิ่งที่น่ารื่นหูเสมอ และอย่าประพฤติสิ่งใดที่ไม่น่าพอใจ ให้งดการจองเวรที่ไร้ประโยชน์ และหลีกเลี่ยงการกระซิบข้างหู

12.103.11

यथा वैतंसिको युक्तो द्विजानां सदृशस्वरः ।
तान्द्विजान्कुरुते वश्यांस्तथायुक्तो महीपतिः।
वशं चोपनयेच्छत्रून्निहन्याच्च पुंरदर ॥ १२.१०३.११ ॥

เหมือนนายพรานผู้ชำนาญซึ่งมีเสียงคล้ายนกของพวกทวิชาติ ย่อมนำพวกทวิชาติเหล่านั้นมาอยู่ในอำนาจ พระราชาก็ควรประพฤติตนอย่างเหมาะสม นำศัตรูมาอยู่ในอำนาจและสังหารเสีย ข้าแต่พระปุรันทระ

12.103.12

न नित्यं परिभूयारीन्सुखं स्वपिति वासव ।
जागर्त्येव हि दुष्टात्मा संकरेऽग्निरिवोत्थितः ॥ १२.१०३.१२ ॥

ข้าแต่พระวาสวะ ไม่ควรหลับสบายตลอดไปหลังจากข่มศัตรูได้แล้ว เพราะผู้มีจิตชั่วร้ายย่อมตื่นตัวอยู่เสมอ เหมือนไฟที่ลุกขึ้นท่ามกลางความยุ่งเหยิง

12.103.13

न सन्निपातः कर्तव्यः सामान्ये विजये सति ।
विश्वास्यैवोपसंनम्यो वशे कृत्वा रिपुः प्रभो ॥ १२.१०३.१३ ॥

เมื่อได้ชัยชนะธรรมดาแล้ว ไม่ควรเข้าปะทะศัตรูโดยตรง ข้าแต่พระผู้เป็นใหญ่ ควรทำให้ศัตรูไว้วางใจก่อน นำมาอยู่ในอำนาจ แล้วจึงเข้าไปหาด้วยความถ่อมตน

12.103.14

संप्रधार्य सहामात्यैर्मन्त्रविद्भिर्महात्मभिः ।
उपेक्ष्यमाणो विज्ञातो हृदयेनापराजितः।
अथास्य प्रहरेत्काले विधेर्वित्तलितो यदा ॥ १२.१०३.१४ ॥

เมื่อได้ปรึกษาหารืออย่างรอบคอบกับรัฐมนตรีและบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่รู้ในการวางแผน ควรโจมตีศัตรูผู้ถูกละเลย ซึ่งจิตใจได้รู้แล้ว และยังไม่พ่ายแพ้ในจิตวิญญาณ ในเวลาอันควร เมื่อโชคชะตาทำให้เขาหวั่นไหว

12.103.15

दण्डं च दूषयेदस्य पुरुषैराप्तकारिभिः ॥ १२.१०३.१५ ॥

และควรทำให้กองทัพของศัตรูเสื่อมเสียด้วยบุรุษที่ไว้วางใจได้ซึ่งทำงานให้

12.103.16

आदिमध्यावसानज्ञान्प्रच्छन्नं च विचारयेत् ।
बलानि दूषयेदस्य जानन्नेव प्रमाणतः ॥ १२.१०३.१६ ॥

ควรสืบสวนอย่างลับๆ ผ่านผู้ที่รู้ตอนต้น ตอนกลาง และตอนจบ และเมื่อรู้กำลังของเขาอย่างถูกต้องแล้ว จึงควรทำให้กำลังเหล่านั้นเสื่อมลง

12.103.17

भेदेनोपप्रदानेन संसृजेदौषधैस्तथा ।
न त्वेव खलु संसर्गं रोचयेदरिभिः सह ॥ १२.१०३.१७ ॥

ควรผูกมิตรกับผู้อื่นด้วยการสร้างความแตกแยก ด้วยของกำนัล และด้วยยาเช่นนั้น แต่ไม่ควรปรารถนาการคบหาอย่างใกล้ชิดกับศัตรูเด็ดขาด

12.103.18

दीर्घकालमपीक्षेत्त निग्राह्या एव शत्रवः ।
कालकाङ्गी च युक्तः सन्नुपासीत शचीपते ॥ १२.१०३.१८ ॥

แม้เป็นเวลานาน ก็ควรเฝ้าดูศัตรู เพราะศัตรูนั้นต้องถูกปราบอย่างแน่นอน ข้าแต่เจ้าแห่งศจี ผู้ปรารถนาเวลาอันเหมาะและมีวินัยอยู่ ควรรอคอยเวลานั้น

12.103.19

तथा प्रियं च वक्तव्यं यथा विस्रम्भमाप्नुयात् ।
न सद्योऽरीन्विहन्याच्च द्रष्टव्यो विजयो ध्रुवः।
भूयः शल्यं घटयति नवं च कुरुते व्रणम् ॥ १२.१०३.१९ ॥

ควรพูดจาอย่างน่ารื่นหูเช่นกัน เพื่อให้ได้รับความไว้วางใจ ไม่ควรโจมตีศัตรูทันที ควรให้เห็นว่าชัยชนะนั้นแน่นอน ความรีบร้อนย่อมผลักหนามให้ลึกลงไปอีก และก่อแผลใหม่ขึ้นมา

12.103.20

प्राप्ते च प्रहरेत्काले न च संवर्तते पुनः ।
हन्तुकामस्य देवेन्द्र पुरुषस्य रिपून्प्रति ॥ १२.१०३.२० ॥

เมื่อถึงเวลาอันควร ควรโจมตี และเมื่อผ่านไปแล้วก็ไม่กลับมาอีก ข้าแต่พระอินทร์ เจ้าแห่งเทพ บุรุษผู้ปรารถนาจะสังหารศัตรูก็ควรปฏิบัติเช่นนั้น

12.103.21

यं हि कालो व्यतिक्रामेत्पुरुषं कालकाङ्क्षिणम् ।
दुर्लभः स पुनस्तेन कालः कर्म चिकीर्षता ॥ १२.१०३.२१ ॥

เมื่อกาลเวลาล่วงผ่านบุรุษผู้รอคอยเวลาอันเหมาะสม เวลานั้นย่อมยากที่เขาจะได้กลับคืนมาอีก สำหรับผู้ปรารถนาจะลงมือกระทำการ เวลาจะไม่หวนกลับมา

12.103.22

औजस्यं जनयेदेव संगृह्णन्साधुसंमतम् ।
कालेन साधयेत्कृत्यमप्राप्तो न हि पीडयेत् ॥ १२.१०३.२२ ॥

พึงสร้างพลังอันเป็นที่เห็นชอบของผู้ประเสริฐขึ้น และรักษาไว้ พึงทำกิจให้สำเร็จตามกาลเวลา อย่าบีบคั้นสิ่งที่ยังมาไม่ถึงด้วยความรีบร้อน

12.103.23

विहाय कामं क्रोधं च तथाऽहंकारमेव च ।
युक्तो विवरमन्विच्छेदहितानां सदा नृपः ॥ १२.१०३.२३ ॥

พระราชาพึงละกามและโทสะ รวมทั้งอหังการด้วย และผู้ตื่นตัวอยู่เสมอพึงแสวงหาช่องโหว่ของศัตรูอยู่เสมอ

12.103.24

मार्दवं दण्ड आलस्यं प्रमादश्च सुरोत्तम ।
मायाः सुविहिताः शक्र शातयन्त्यविचक्षणम् ॥ १२.१०३.२४ ॥

ข้าแต่ผู้ประเสริฐแห่งเหล่าเทพ ท้าวศักระ ความอ่อนโยน การลงโทษ ความเกียจคร้าน และความประมาท เล่ห์กลที่จัดวางอย่างชาญฉลาดย่อมโค่นล้มผู้ไร้ปัญญา

12.103.25

निहत्यैतानि चत्वारि मायां प्रतिविधाय च ।
ततः शक्नोति शत्रूणां प्रहर्तुमविचारयन् ॥ १२.१०३.२५ ॥

เมื่อกำจัดสิ่งทั้งสี่นี้ได้ และต่อต้านการหลอกลวงแล้ว ผู้นั้นจึงสามารถโจมตีศัตรูได้โดยไม่ต้องลังเล

12.103.26

यदेवैतेन शक्येत गुह्यं कर्तुं तदाऽऽचरेत् ।
यच्छन्ति सतिवा गुह्यं मिथो विश्रावयन्त्यपि ॥ १२.१०३.२६ ॥

สิ่งใดที่อาจทำได้อย่างลับโดยวิธีนี้ ก็พึงลงมือกระทำสิ่งนั้น บางคนแม้อยู่ต่อหน้ากันก็ยังเปิดเผยความลับแก่กันและกัน

12.103.27

अशक्यमिति कृत्वा वा ततोऽन्यैः संविदं चरेत् ।
ब्रह्मदण्डमदृष्टेषु दृष्टेषु चतुरङ्गिणीम् ॥ १२.१०३.२७ ॥

หรือเมื่อเห็นว่าเป็นไปไม่ได้ ก็พึงทำข้อตกลงกับผู้อื่น ต่อสิ่งที่มองไม่เห็นให้ใช้ไม้เท้าของพราหมณ์ ต่อสิ่งที่มองเห็นให้ใช้กองทัพสี่เหล่า

12.103.28

भेदं च प्रथमं विद्यात्तूष्णीं दण्डं तथैव च ।
काले प्रयोजयेद्राजा तस्मिंस्तस्मिंस्तदातदा ॥ १२.१०३.२८ ॥

พึงรู้การแตกแยกเป็นอันดับแรก และการลงโทษอย่างเงียบ ๆ ก็เช่นกัน พระราชาพึงใช้สิ่งเหล่านี้ในเวลาอันควร ในแต่ละกรณี ในแต่ละโอกาส

12.103.29

प्रणिपातं च गच्छेत काले शत्रोर्बलीयसः ।
युक्तोऽस्य वधमन्विच्छेदप्रमत्तः प्रमाद्यतः ॥ १२.१०३.२९ ॥

ในเวลาอันควร เมื่อเผชิญศัตรูที่มีกำลังมากกว่า พึงยอมน้อมลงเป็นผู้ยอมจำนน ผู้ตื่นตัวและตั้งใจมั่นพึงแสวงหาความพินาศของผู้ที่ประมาท

12.103.30

प्रणिपातेन दानेन वाचा मधुरया ब्रुवन् ।
अमित्रमुपसेवेत न च जातु विशङ्कयेत् ॥ १२.१०३.३० ॥

พึงกล่าวด้วยถ้อยคำอ่อนหวานพร้อมการน้อมตัวยอมจำนน การให้ของกำนัล และวาจาอ่อนโยน พึงเข้าใกล้ศัตรู และอย่าได้สงสัยเป็นอันขาด

12.103.31

स्थानानि शङ्कितानां च नित्यमेव विवर्जयेत् ।
न च तेष्वाश्वसेद्राजा जाग्रतीह निराकृताः ॥ १२.१०३.३१ ॥

พระราชาพึงหลีกเลี่ยงที่อยู่ของผู้ที่ถูกสงสัยเสมอ และอย่าไว้วางใจพวกเขา ผู้ที่ถูกขับไล่ออกไปแล้วก็เช่นกัน พระราชาพึงระวังตัวอยู่เสมอ

12.103.32

न ह्यतो दुष्करं कर्म किंचिदस्ति सुरोत्तम ।
यथा विविधवृत्तानामैश्वर्यममराधिप ॥ १२.१०३.३२ ॥

ข้าแต่ผู้ประเสริฐแห่งเหล่าเทพ ข้าแต่ท้าวแห่งอมรเทพ ไม่มีกิจใดที่ยากยิ่งกว่านี้ เหมือนการได้มาซึ่งอำนาจปกครองสำหรับผู้มีความประพฤติหลากหลาย

12.103.33

तथा विविधशीलानामपि संभव उच्यते ।
प्रयतेद्योगमास्थाय मित्रामित्रानधारयन् ॥ १२.१०३.३३ ॥

ในทำนองเดียวกัน กล่าวกันว่าความสำเร็จก็เป็นไปได้สำหรับผู้มีอุปนิสัยหลากหลาย พึงพยายามโดยอาศัยอุบายต่าง ๆ พลางจดจำทั้งมิตรและศัตรูไว้ในใจ

12.103.34

मृदुमप्यवमन्यन्ते तीक्ष्णादुद्विजते जनः ।
मातीक्ष्णो मा मृदुर्भूस्त्वं तीक्ष्णो भव मृदुर्भव ॥ १२.१०३.३४ ॥

คนทั้งหลายย่อมดูหมิ่นแม้ผู้อ่อนโยน และหวาดหวั่นต่อผู้ดุร้าย อย่าดุร้ายเกินไป อย่าอ่อนโยนเกินไป จงดุร้ายบ้าง และจงอ่อนโยนบ้าง

12.103.35

यथा वप्रे वेगवति सर्वतः संप्लतोदके ।
नित्यं विचरणाद्वाधस्तथा राज्यं प्रमाद्यतः ॥ १२.१०३.३५ ॥

เหมือนอันตรายที่เกิดขึ้นแก่ผู้เดินวนอยู่บนคันดินเสมอ เมื่อน้ำเชี่ยวไหลท่วมไปทุกด้าน อันตรายก็เกิดแก่อาณาจักรของพระราชาผู้ประมาทฉันนั้น

12.103.36

न बहूनुपरुध्येत यौगपद्येन शात्रवान् ।
साम्ना दानेन भेदेन दण्डेन च पुरंदर ॥ १२.१०३.३६ ॥

พึงอย่าล้อมศัตรูจำนวนมากพร้อมกัน ข้าแต่ปุรันทระ พึงปราบศัตรูด้วยการประนีประนอม การให้ของกำนัล การแตกแยก และการลงโทษ ทีละอย่าง จนอยู่ในอำนาจ

12.103.37

एकैकमेषां निष्पिष्य शिष्टेषु निपुणं चरेत् ।
न तु शक्तोऽपि मेधावी सर्वानेवाचरेद्बुधः ॥ १२.१०३.३७ ॥

พึงบดขยี้ศัตรูเหล่านี้ทีละคน แล้วจัดการกับที่เหลืออย่างชำนาญ แต่แม้จะมีความสามารถ ผู้มีปัญญาและฉลาดก็ไม่ควรลงมือต่อสู้กับทั้งหมดพร้อมกัน

12.103.38

यदा स्यान्महती सेना हयनागरथाकुला ।
पदातियन्त्रबहुला अनुरक्ता षडङ्गिनी ॥ १२.१०३.३८ ॥

เมื่อมีกองทัพอันยิ่งใหญ่ เต็มไปด้วยม้า ช้าง และรถศึก มีทหารราบและเครื่องยนต์สงครามมากมาย จงรักภักดี และประกอบด้วยองค์ทั้งหกของกองทัพ

12.103.39

यदा बहुविधां वृद्धिं मन्येत प्रतियोगतः ।
तदा विवृत्य प्रहरेद्दस्यूनामविचारयन् ॥ १२.१०३.३९ ॥

เมื่อเห็นว่าความเจริญหลากหลายรูปแบบกำลังมาจากการต่อต้าน ก็พึงเปิดเผยตนและโจมตีโจรทั้งหลายโดยไม่ลังเล

12.103.40

न साम दण्डोपनिषत्प्रशस्यते ।
न मार्दवं शत्रुषु यात्रिकं सदा।
न सस्यघातो न च संकरक्रिया ।
न चापि भूयः प्रकृतेर्विचारणा ॥ १२.१०३.४० ॥

ความลับของการประนีประนอมและการลงโทษไม่เป็นที่สรรเสริญ ความอ่อนโยนต่อศัตรูเสมอไปก็ไม่เหมาะแก่การยกทัพ ทั้งการทำลายพืชผล การผสมปนกัน และการพิจารณาประชาชนอีกครั้งก็ไม่ควรทำเช่นกัน

12.103.41

मायाविभेदानुपसर्जनानि ।
वाचं तथैव प्रथमं प्रयोगात्।
आप्तैर्मनुष्यैरुपचारयेत ।
पुरेषु राष्ट्रेषु च संप्रयुक्तान् ॥ १२.१०३.४१ ॥

การหลอกลวง การแตกความสามัคคี และวิธีการรอง ทั้งการใช้วาจาเป็นอันดับแรกเช่นกัน ควรใช้คนที่ไว้ใจได้ให้ปฏิบัติต่อผู้ที่ถูกส่งไปทำงานในเมืองและแคว้นทั้งหลาย

12.103.42

पुराऽपि चैताननुसृत्य भूमिपाः ।
पुरेषु भोगानखिलाञ्जयन्ति
पुरेषु नीतिं विहितां यथाविधि ।
प्रयोजयन्तो बलवृत्रसूदन ॥ १२.१०३.४२ ॥

แม้ในอดีต พระมหากษัตริย์ทั้งหลายที่ดำเนินตามวิธีเหล่านี้ ได้ครอบครองความรื่นรมย์ทั้งสิ้นของบรรดาเมือง โดยใช้นโยบายที่กำหนดไว้ในเมืองต่างๆ ตามวิธีการที่ถูกต้อง โอ้ผู้ทำลายวฤตร ผู้มีพลังอันยิ่งใหญ่

12.103.43

प्रदाय गूढानि वसूनि नाम ।
प्रच्छिद्य भोगानपहाय च स्वान्।
दुष्टाः स्वदोषैरिति कीर्तयित्वा ।
पुरेषु राष्ट्रेषु च योजयन्ति ॥ १२.१०३.४३ ॥

เมื่อได้มอบทรัพย์สินที่ซ่อนเร้นและเรียกชื่อแล้ว ตัดหรือเอาความสุขสบายของพวกเขาไปเสียเอง และประกาศว่าคนชั่วเป็นเช่นนั้นเพราะความผิดของตนเอง ก็จัดให้ไปอยู่ในเมืองและแคว้นทั้งหลาย

12.103.44

तथैव चान्यैरपि शास्त्रवेदिभिः ।
स्वलंकृतैः शास्त्रविधानलिङ्गितैः।
सुशिक्षितैर्भाष्यकथाविशारदैः ।
परेषु कृत्यामुपधारयेच्च ॥ १२.१०३.४४ ॥

ในทำนองเดียวกัน ควรให้ผู้อื่นที่รู้คัมภีร์ศาสตร์ มีการแต่งกายงดงาม มีลักษณะตามกฎของคัมภีร์ ฝึกฝนมาดี และชำนาญในการพูดและอธิบาย เป็นผู้ตรวจสอบกิจการในหมู่ศัตรู

12.103.45

कानि लिङ्गानि दुष्टस्य भवन्ति द्विजसत्तम ।
कथं दुष्टं विजानीयादेतत्पुष्टो ब्रवीहि मे ॥ १२.१०३.४५ ॥

คนชั่วมีเครื่องหมายอะไรบ้าง โอ้ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้เกิดสองครั้ง ควรรู้จักคนชั่วได้อย่างไร ขอท่านบอกข้าพเจ้าเรื่องนี้เถิด โอ้ผู้มีความรู้รอบ

12.103.46

परोक्षमगुणानाह सद्रुणानभ्यसूयति ।
परैर्वा कीर्त्यमानेषु तूष्णीमास्ते पराङ्भुखः ॥ १२.१०३.४६ ॥

เขาพูดถึงความผิดของผู้อื่นเมื่อคนนั้นไม่อยู่ ริษยาในคุณความดี และเมื่อผู้อื่นถูกสรรเสริญ เขาก็นั่งเงียบและหันหน้าหนี

12.103.47

तूष्णींभावेऽपि विज्ञेयं न चेद्भवति कारणम् ।
विश्वासं चोष्ठसंदंशं शिरसश्च प्रकम्पनम् ॥ १२.१०३.४७ ॥

แม้ในความเงียบ ก็พึงรู้ได้ หากไม่มีเหตุอันควร คือความไม่ไว้วางใจ การกัดริมฝีปาก และการสั่นศีรษะ

12.103.48

करोत्यभीक्ष्णं संसृष्टमसंसृष्टश्च भाषते ।
अदृष्टवद्विकुरुते दृष्ट्वा वा नाभिभाषते ॥ १२.१०३.४८ ॥

เขาคลุกคลีกับคนหนึ่งอยู่เสมอ และพูดกับคนที่ไม่คลุกคลีด้วย เขาทำตัวราวกับไม่เคยเห็น หรือเมื่อเห็นแล้วก็ไม่พูดด้วย

12.103.49

पृथगेत्य समश्नाति नेदमद्य यथाविधि ।
आसने शयने याने भावा लक्ष्या विशेषतः ॥ १२.१०३.४९ ॥

หากเขาแยกไปรับประทานต่างหาก และวันนี้ไม่ทำตามที่กำหนดไว้ อุปนิสัยของเขาในการนั่ง การนอน และการเดินทาง ต้องเฝ้าสังเกตอย่างละเอียด

12.103.50

आर्तिरार्ते प्रिये प्रीतिरेतावन्मित्रलक्षणम् ।
विपरीतं तु बोद्धव्यमरिलक्षणमेव तत् ॥ १२.१०३.५० ॥

เสียใจเมื่อผู้ที่กำลังทุกข์ทรมานเสียใจ ยินดีเมื่อผู้เป็นที่รักยินดี นี่เป็นเครื่องหมายของมิตร ส่วนตรงกันข้ามพึงรู้ว่าเป็นเครื่องหมายของศัตรู

12.103.51

एतान्येव यथोक्तानि बुध्येथास्त्रिदशाधिप ।
पुरुषाणां प्रदुष्टानां स्वभावो बलवत्तरः ॥ १२.१०३.५१ ॥

จงรู้เครื่องหมายเหล่านี้ตามที่กล่าวไว้นั่นเอง โอ้เจ้าแห่งเทพทั้งหลาย ธรรมชาติของคนที่เสื่อมทรามนั้นแข็งแกร่งยิ่งนัก

12.103.52

इति दुष्टस्य विज्ञानमुक्तं ते सुतसत्तम ।
निशाम्य शास्त्रतत्त्वार्थं यथावदमरेश्वरः ॥ १२.१०३.५२ ॥

ความรู้ในการจำแนกคนชั่วได้กล่าวไว้แก่ท่านแล้ว โอ้ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่บุตร เจ้าแห่งอมร ได้สดับความหมายแท้จริงของคัมภีร์ตามสมควรแล้ว จึงน้อมรับไว้ในใจ

12.103.53

स तद्वचः शत्रुनिबर्हणे रत ।
स्तथा चकारावितथं बृहस्पतेः।
चचार काले विजयाय चारिहा ।
वशं च शत्रूननयत्पुरंदरः ॥ १२.१०३.५३ ॥

พระองค์ยินดีในการปราบศัตรู ทรงกระทำตามคำของพระพฤหัสบดีอย่างไม่คลาดเคลื่อน ผู้ปราบศัตรูทรงดำเนินการในเวลาอันควรเพื่อชัยชนะ และทรงนำศัตรูให้อยู่ใต้อำนาจ พระปุรันทร