മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.11.1
अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
तापसैः सह संवादं शक्रस्य भरतर्षभ ॥ १२.११.१ ॥
ഭരതർഷഭാ, ഇതേക്കുറിച്ചു തപസ്വികളോടുള്ള ഇന്ദ്രന്റെ സംവാദമെന്ന പുരാതനേതിഹാസം ജനങ്ങൾ പറയാറുണ്ട്.
12.11.2
शक्यं पुनररण्येषु सुखमेतेन जीवितुम् ।
केचिद्गृहान्परित्यज्य वनमभ्यागमन्द्विजाः।
अजातश्मश्रवो मन्दाः कुले जाताः प्रवव्रजुः ॥ १२.११.२ ॥
ഇതിനാൽ കാടുകളിൽ വീണ്ടും സുഖമായി ജീവിക്കാം. ചില ദ്വിജന്മാർ ഗൃഹം ഉപേക്ഷിച്ച് വനത്തിലേക്ക് പോയി — താടിമീശ വരാത്ത, ബുദ്ധിമാന്ദ്യമുള്ള, ഉത്തമകുലങ്ങളിൽ ജനിച്ചവർ പ്രവ്രജിച്ചു.
12.11.3
धर्मोऽयमिति मन्वानाः समृद्धा धर्मचारिणः ।
त्यक्त्वा भ्रातॄन्पितॄंश्चैव तानिन्द्रोऽन्वकृपायत ॥ १२.११.३ ॥
'ഇതാണ് ധർമ്മം' എന്നു കരുതി, സമൃദ്ധരായിരുന്നിട്ടും ധർമ്മാചാരികളായവർ സഹോദരന്മാരെയും പിതാക്കന്മാരെയും ഉപേക്ഷിച്ചു — അവരോട് ഇന്ദ്രൻ അനുകമ്പ കാണിച്ചു.
12.11.4
स तान्बभाषे मघवान्पक्षीभूत्वा हिरण्मयः ।
सुदुष्करं मनुष्यैस्तु यत्कृतं विघसाशिभिः ॥ १२.११.४ ॥
ആ മഘവാൻ (ഇന്ദ്രൻ) സ്വർണ്ണപ്പക്ഷിയായി രൂപം ധരിച്ച് അവരോട് പറഞ്ഞു — 'വിഘസാശികൾ (അവശിഷ്ടം ഭക്ഷിക്കുന്നവർ) ചെയ്ത ഈ കർമ്മം മനുഷ്യർക്ക് അതി ദുഷ്കരമാണ്.'
12.11.5
पुण्यं भवति कर्मैषां प्रशस्तं चैव जीवितम् ।
सिद्धार्थास्ते गतिं मुख्यां प्राप्ताः कर्मपरायणाः ॥ १२.११.५ ॥
ഇവരുടെ കർമ്മം പുണ്യമാണ്; ജീവിതവും പ്രശംസനീയം. കർമ്മപരായണരായ അവർ സിദ്ധാർത്ഥരായി ഉത്തമഗതി നേടി.
12.11.6
अहो बतायं शकुनिर्विघसाशान्प्रशंसति ।
अस्मान्नूनमयं शास्ति वयं च विघसाशिनः ॥ १२.११.६ ॥
'അഹോ! ഈ പക്ഷി വിഘസാശികളെ പ്രശംസിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും ഇത് നമ്മെ ഉപദേശിക്കുന്നു; നാമും വിഘസാശികളല്ലോ.'
12.11.7
नाहं युष्मान्प्रशंसामि पङ्कदिग्धान्रजस्वलान् ।
उच्छिष्टभोजिनो मन्दानन्ये वै विघसाशिनः ॥ १२.११.७ ॥
ചെളിപുരണ്ടവരും പൊടിയണിഞ്ഞവരും എച്ചിൽ തിന്നുന്നവരും മന്ദബുദ്ധികളുമായ നിങ്ങളെ ഞാൻ പ്രശംസിക്കുന്നില്ല; മറ്റുള്ളവരും ഉച്ഛിഷ്ടം ഭക്ഷിക്കുന്നവരാണ്.
12.11.8
इदं श्रेयः परमिति वयमेवममंस्महि ।
शकुने ब्रूहि यच्छ्रेयो वयं ते श्रद्दधामहे ॥ १२.११.८ ॥
ഇതാണ് പരമമായ നന്മ എന്നു ഞങ്ങൾ കരുതി. ശകുനീ, ഏതാണ് നന്മ എന്നു പറയൂ; ഞങ്ങൾ നിന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു.
12.11.9
यदि मां नाभिशङ्कध्वं विभज्यात्मानमात्मना ।
ततोऽहं वः प्रवक्ष्यामि याथातथ्यं हितं वचः ॥ १२.११.९ ॥
എന്നെ സംശയിക്കാതെ, നിങ്ങൾ സ്വയം വിവേചിച്ചു നോക്കുമെങ്കിൽ, ഞാൻ നിങ്ങളോട് യഥാർത്ഥവും ഹിതകരവുമായ വാക്ക് പറയാം.
12.11.10
शृणुमस्ते वचस्तात पन्थानो विदितास्तव ।
नियोगे चैव धर्मात्मन्स्थातुमिच्छाम शाधि नः ॥ १२.११.१० ॥
പ്രിയനേ, നിന്റെ വാക്ക് ഞങ്ങൾ കേൾക്കുന്നു; എല്ലാ വഴികളും നിനക്കറിയാം. ധർമ്മാത്മാവേ, ആ നിയമത്തിൽത്തന്നെ നിലകൊള്ളാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഞങ്ങളെ ഉപദേശിക്കൂ.
12.11.11
चतुष्पदां गौः प्रवरा लोहानां काञ्चनं वरम् ।
शब्दानां प्रवरो मन्त्रो ब्राह्मणो द्विपदां वरः ॥ १२.११.११ ॥
നാൽക്കാലികളിൽ പശു ശ്രേഷ്ഠം; ലോഹങ്ങളിൽ സ്വർണ്ണം ശ്രേഷ്ഠം; ശബ്ദങ്ങളിൽ മന്ത്രം ശ്രേഷ്ഠം; ദ്വിപാദികളിൽ ബ്രാഹ്മണൻ ശ്രേഷ്ഠൻ.
12.11.12
मन्त्रोऽयं जातकर्मादिर्ब्राह्मणस्य विधीयते ।
जीवतोऽपि यथाकालं श्मशाननिधनान्तकः ॥ १२.११.१२ ॥
ജാതകർമ്മം മുതൽ ഈ മന്ത്രം ബ്രാഹ്മണന് വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും യഥാകാലം ശ്മശാനത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നതുവരെ.
12.11.13
कर्माणि वैदिकान्यस्य स्वर्ग्यः पन्थास्त्वनुत्तमः ।
अथ सर्वाणि कर्माणि मन्त्रसिद्धानि चक्षते।
आम्नायदृढवादीनि तथा सिद्धिरिहेष्यते ॥ १२.११.१३ ॥
ഇവന്റെ വൈദിക കർമ്മങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന മാർഗമാണ്; അതാണ് ഉത്തമമായ പാത. എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും മന്ത്രസിദ്ധമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; ആമ്നായത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞവയാണ് ഇവിടെ സിദ്ധി നൽകുന്നത്.
12.11.14
मासार्धमासा ऋतव आदित्यशशितारकम् ।
ग्रसन्ते कर्म भूतानि तदिदं कर्मशंसिनाम् ॥ १२.११.१४ ॥
മാസങ്ങളും പക്ഷങ്ങളും ഋതുക്കളും, സൂര്യനും ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളും ജീവികളുടെ കർമ്മങ്ങളെ വിഴുങ്ങുന്നു; ഇത് കർമ്മത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നവരുടെ വാക്കാണ്.
12.11.15
सिद्धिक्षेत्रमिदं पुण्यमयमेवाश्रमो महान् ॥ १२.११.१५ ॥
ഇത് പവിത്രമായ സിദ്ധിക്ഷേത്രം; ഇതുതന്നെ മഹത്തായ ആശ്രമം.
12.11.16
अथ ये कर्म निन्दन्तो मनुष्याः कापथं गताः ।
मूढानामर्थहीनानां तेषामेनस्तु विद्यते ॥ १२.११.१६ ॥
എന്നാൽ കർമ്മങ്ങളെ നിന്ദിച്ച് കുമാർഗ്ഗത്തിൽ പോയ മനുഷ്യർ — മൂഢരും അർത്ഥശൂന്യരുമായ അവർക്കാണ് പാപമുള്ളത്.
12.11.17
देववंशान्पितृवंशान्ब्रह्मवंशांश्च शाश्चतान् ।
संत्यज्य मूढा वर्तन्ते ततो यान्त्यशुचीन्पथः ॥ १२.११.१७ ॥
ദേവവംശം, പിതൃവംശം, ബ്രഹ്മവംശം — ഇവ ശാശ്വതമാണ്; ഇവയെ ഉപേക്ഷിച്ച് മൂഢർ പെരുമാറുന്നു; അതിനാൽ അശുദ്ധമായ പാതകളിലേക്ക് പോകുന്നു.
12.11.18
एतद्वोऽस्तु तपोयुक्तं ददामीत्यृषिचोदितम् ।
तस्मात्तदध्यावसतस्तपस्वित्वमिहोच्यते ॥ १२.११.१८ ॥
"ഇത് നിങ്ങൾക്ക് തപസ്സോടുകൂടിയതായിരിക്കട്ടെ; ഞാൻ ഇത് നൽകുന്നു" എന്ന് ഋഷി പറഞ്ഞതിനാൽ, ഇതിൽ വസിക്കുന്നവന് ഇവിടെ തപസ്വിത്വം പറയപ്പെടുന്നു.
12.11.19
देववंशान्ब्रह्मवंशान्पितृवंशांश्च शाश्वतान् ।
संविभज्य गुरोश्चर्यां तद्वै दुष्करमुच्यते ॥ १२.११.१९ ॥
ദേവവംശങ്ങളെയും ബ്രാഹ്മണവംശങ്ങളെയും പിതൃവംശങ്ങളെയും ശാശ്വതമായവയെ യഥാവിധി വിഭജിച്ച് ഗുരുവിന്റെ ആചാരം പാലിക്കുന്നത് ദുഷ്കരമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
12.11.20
देवा वै दुष्करं कृत्वा विभूतिं परमां गताः ।
तस्माद्गार्हस्थ्यमुद्वोढुं दुष्करं प्रब्रवीमि वः ॥ १२.११.२० ॥
ദേവന്മാർ ദുഷ്കരമായ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത് പരമമായ വിഭൂതി നേടി. അതുകൊണ്ട് ഗാർഹസ്ഥ്യം വഹിക്കുന്നതും ദുഷ്കരമെന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു.
12.11.21
तपः श्रेष्ठं प्रजानां हि मूलमेतन्न संशयः ।
कुटुम्वविधिनाऽनेन यस्मिन्सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ १२.११.२१ ॥
തപസ്സ് ജീവികളിൽ ശ്രേഷ്ഠമാണ്; ഇതുതന്നെയാണ് മൂലം, സംശയമില്ല. ഈ കുടുംബവിധിയിലാണ് എല്ലാം സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നത്.
12.11.22
एतद्विदुस्तपो विप्रा द्वन्द्वातीता विमत्सराः ।
एतस्माद्वनमध्ये तु लोकेषु तप उच्यते ॥ १२.११.२२ ॥
ദ്വന്ദ്വങ്ങൾ കടന്ന, മാത്സര്യമില്ലാത്ത വിപ്രന്മാർ ഇതിനെ തപസ്സായി അറിയുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വനമധ്യത്തിലും ലോകങ്ങളിലും ഇത് തപസ്സെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
12.11.23
दुराधर्षं पदं चैव गच्छन्ति विघसाशिनः ।
सायंप्रातर्विभज्यान्नं स्वकुटुम्बे यथाविधि ॥ १२.११.२३ ॥
വിഘസാശികൾ അജേയമായ പദം പ്രാപിക്കുന്നു; സന്ധ്യയിലും പ്രഭാതത്തിലും അന്നം തന്റെ കുടുംബത്തിൽ യഥാവിധി വിഭജിച്ച്.
12.11.24
दत्त्वाऽतिथिभ्यो देवेभ्यः पितृभ्यः स्वजनाय च ।
अवशिष्टानि येऽश्नन्ति तानाहुर्विघसाशिनः ॥ १२.११.२४ ॥
അതിഥികൾക്കും ദേവന്മാർക്കും പിതൃക്കൾക്കും സ്വജനങ്ങൾക്കും നൽകിയ ശേഷം ശേഷിച്ചത് ഭക്ഷിക്കുന്നവരെ വിഘസാശികൾ എന്ന് പറയുന്നു.
12.11.25
तस्मात्स्वधर्ममास्थाय सुव्रताः सत्यवादिनः ।
लोकस्य गुरवो भूत्वा ते भवन्त्यनुपस्कृताः ॥ १२.११.२५ ॥
അതിനാൽ സ്വധർമ്മത്തെ പാലിച്ച്, നല്ല വ്രതങ്ങളുള്ളവരും സത്യവാദികളുമായി, ലോകത്തിന്റെ ഗുരുക്കന്മാരായി അവർ കളങ്കമില്ലാത്തവരായിത്തീരുന്നു.
12.11.26
त्रिदिवं प्राप्य शक्रस्य स्वर्गलोके विमत्सराः ।
वसन्ति शाश्वतान्वर्षाञ्जना दुष्करकारिणः ॥ १२.११.२६ ॥
ഇന്ദ്രന്റെ ത്രിദിവം പ്രാപിച്ച്, അസൂയയില്ലാതെ, ദുഷ്കരകർമ്മം ചെയ്തവർ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ ശാശ്വതവർഷങ്ങളോളം വസിക്കുന്നു.
12.11.27
ततस्ते तद्वचः श्रुत्वा धर्मार्थसहितं हितम् ।
उत्सृज्य नास्तिकमतिं गार्हस्थ्यं धर्ममाश्रिताः ॥ १२.११.२७ ॥
അപ്പോൾ അവർ ധർമ്മവും അർത്ഥവും ചേർന്ന ആ ഹിതവചനം കേട്ട്, നാസ്തിക ബുദ്ധി ഉപേക്ഷിച്ച്, ഗാർഹസ്ഥ്യധർമ്മത്തെ ആശ്രയിച്ചു.
12.11.28
तस्मात्त्वमपि सर्वज्ञ धैर्यमालम्ब्य शाश्वतम् ।
प्रशाधि पृथिवीं कृत्स्नां हतामित्रां नरोत्तम ॥ १२.११.२८ ॥
അതിനാൽ സർവ്വജ്ഞനായ നീയും ശാശ്വതമായ ധൈര്യം അവലംബിച്ച്, ശത്രുക്കൾ ഹതരായ സമസ്ത ഭൂമിയെയും ഭരിക്കുക, നരോത്തമാ.