マハーバーラタ · 章 12.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.117.1
व्याघ्रश्वोटजमूलस्थस्तृप्तः सुप्तो हतैर्मृगैः ।
नागभागात्तमुद्देशं मत्तो मेघ इवोत्थितः ॥ १२.११७.१ ॥
仙人の庵の根元に立っていた虎は、殺された鹿に満ち足りて眠っていた。象の分け前によって酔い、その場所から雲のように立ち上がった。
12.117.2
प्र…करटः प्रांशुः पद्मी विततकुम्भकः ।
सु…णो महाकायो मेघगम्भीरनिः स्वनः ॥ १२.११७.२ ॥
[欠]karaṭaḥ、背が高く、蓮を持ち、額の広い者；[欠]、大きな体で、雲のように深い咆哮をする者。
12.117.3
तं दृष्ट्वा कुञ्जरं मत्तमायान्तं बलगर्वितम् ।
व्या हस्तिभयान्त्रस्तस्तमृषिं शरणं ययौ ॥ १२.११७.३ ॥
力に誇り、狂ったように近づいてくる象を見て、象の恐怖に怯えた虎は、その聖者のもとへ庇護を求めて行った。
12.117.4
ततोऽनयत्कुञ्जरत्वं व्याघ्रं तमृषिसत्तमः ।
महमेघोपमं दृष्ट्वा स भीतो ह्यभवद्गजः ॥ १२.११७.४ ॥
そこで最も優れた聖者は虎を象の姿に変えた。大きな雲のようなその象を見て、象は怯えた。
12.117.5
ततः कमलषण्डानि सल्लकीगहनानि च ।
व्य…रत्स मुदायुक्तः पझरेणुविभूषितः ॥ १२.११७.५ ॥
その後、蓮の群れやサッラキーの木の深い茂みの中で、[欠]喜びに満ち、蓮の花粉で飾られて……
12.117.6
कदचिद्दममाणस्य हस्तिनः संमुखं तदा ।
ऋषेस्तस्योटस्थस्य कालोऽगच्छद्दिवानिशम् ॥ १२.११७.६ ॥
ある時、目の前で象が調教されていた折、庵のそばに立つその聖者の時は昼も夜も過ぎていった。
12.117.7
अथाजगाम तं देशं केसरी केसरारुणः ।
गिन्विन्दरजो भीमः सिंहो नागकुलान्तकः ॥ १२.११७.७ ॥
そこへ、たてがみが赤褐色の獅子がその地にやって来た。恐ろしく、象の一族を滅ぼす者である。
12.117.8
तं… सिंहमायान्तं नागः सिंहभयार्दितः ।
ऋषिं शरणमापेदे वेपमानो भयातुरः ॥ १२.११७.८ ॥
その……獅子が近づいてくるのを見て、獅子への恐怖に苛まれた象は、震え、怯えて、聖者の庇護を求めた。
12.117.9
स त-ः सिंहतां नीतो गजेन्द्रो मुनिना तदा ।
तं च नागणयत्सिंहं तुल्यजातिसमन्वयात् ॥ १२.११७.९ ॥
その……象王は、聖者によって獅子の姿に変えられた。そして象は同じ種族の縁から、その獅子を自分の仲間と見なした。
12.117.10
दृष्ट्वा च सोऽभवत्सिंहो वन्यो हिंसन्नवाग्बलः ।
स चाश्रपेऽवसत्सिंहस्तस्मिन्नेव सुखी वने ॥ १२.११७.१० ॥
それを見て、彼は新たな力で生き物を害する野生の獅子となった。その獅子はその森の中、庵の近くで幸せに暮らした。
12.117.11
न चान्ये क्षुद्रपशवस्तपोवनसमीपतः ।
व्यदृश्यन्त तदा त्रस्ता जीविताकाङ्क्षिणस्तथा ॥ १२.११७.११ ॥
苦行の林の近くでは、その時ほかの小さな動物は見当たらなかった。彼らは怯え、ただ命を守ろうとして身を隠していた。
12.117.12
कदाचित्कालयोगेन सर्वप्राणिविहिंसकः ।
बलवान्क्षतजाहारो नानासत्वभयंकरः ॥ १२.११७.१२ ॥
やがて時の流れのうちに、彼は強大となり、あらゆる生き物を害し、血を食らい、さまざまな生き物にとって恐怖の存在となった。
12.117.13
अष्टपादर्ध्वनयनः शरभो वनगोचरः ।
तं सिंहं हन्तुमागच्छन्मुनेस्तस्य निवेशने ॥ १२.११७.१३ ॥
八本の脚と上を向いた目を持ち、森をさまよう沙羅婆は、そのライオンを殺すために仙人の住まいへやって来た。
12.117.14
तं दृष्ट्वा शरभं यान्तं सिंहः परभयान्वितः ।
ऋषिं शरणमापेदे वेपमानः कृताञ्जलिः ॥ १२.११७.१४ ॥
沙羅婆が近づくのを見て、別の者への恐怖に満たされたそのライオンは、震えながら合掌して仙人に庇護を求めた。
12.117.15
सं मुनिः शरभं चक्रे बलोत्कटमरिंदम ।
ततः स शरभो वन्यो मुनेः शरभमग्रतः।
दृष्ट्वा बलिनमत्युग्रं द्रुतं संप्राद्रवद्वनम् ॥ १२.११७.१५ ॥
仙人はそのシャラバを極めて強力にした。敵を制する者よ。すると野生のシャラバは、仙人の前にいるあまりに力強く猛々しいシャラバを見て、すぐさま森へと逃げ去った。
12.117.16
स एवं शरभस्थाने न्यस्तो वै मुनिना तदा ।
मुनेः पार्श्वगतो नित्यं शरभः सुखमाप्तवान् ॥ १२.११७.१६ ॥
こうして仙人によってシャラバの位置に置かれた彼は、いつも仙人のそばにいて幸福を得た。
12.117.17
ततः शरभसंत्रस्ताः सर्वे मृगगणा वनात् ।
दिशः संप्राद्रवत्राजन्भयाज्जीवितकाङ्क्षिणः ॥ १२.११७.१७ ॥
すると沙羅婆に怯えた鹿の群れは皆、命を惜しんで、王よ、恐れから森から四方へと逃げ散った。
12.117.18
शरभोऽप्यतिसंहृष्टो नित्यं प्राणिवधे रतः ।
फलमूलाशनं कर्तुं नैच्छत्स पिशिताशनः ॥ १२.११७.१८ ॥
シャラバもまた大いに喜び、常に生き物を殺すことに喜びを見出していた。肉食の彼は果実や根を食べることを望まなかった。
12.117.19
ततः क्षुद्रसमाचारो बलेन च समन्वितः ।
इयेष तं मुनिं हन्तुमकृतज्ञः कृतान्वयः ॥ १२.११७.१९ ॥
そのとき、卑劣な振る舞いをし、力を備え、恩知らずであった彼は、高貴な家柄であったが、その聖者を殺そうと望んだ。
12.117.20
चिन्तयामास च तदा शरभः श्वानपूर्वकः ॥ १२.११७.२० ॥
そのとき、以前は犬であったシャラバは思いを巡らせた。
12.117.21
अस्य प्रभावात्संप्राप्तो वाङ्भात्रेणैव केवलम् ।
शरभत्वं सुदुष्प्रापं सर्वभूतभयंकरम् ॥ १२.११७.२१ ॥
彼の威力により、ただ言葉だけで、極めて得難く、あらゆる生き物を恐れさせるシャラバの身を私は得たのだ。
12.117.22
अन्येऽप्यत्र भयत्रस्ताः सन्ति सत्वा भयार्दिताः ।
मुनिमाश्रित्य जीवन्तो मृगाः पक्षिगणास्तथा ॥ १२.११७.२२ ॥
ここには他にも、恐怖におののき、恐れに苦しむ生き物がいて、その聖者に身を寄せて生きている。鹿や鳥の群れもそうである。
12.117.23
तेषामपि कदाचिच्च शरभत्वं प्रयच्छति ।
सर्वसत्वोत्तमं लोके बलं यत्र प्रतिष्ठितम् ॥ १२.११७.२३ ॥
時にはそれらにも、世のあらゆる生き物の中で最も優れ、力が確立されたシャラバの身を授けるのである。
12.117.24
पक्षिणामप्ययं दद्यात्कदाचिद्गारुडं बलम् ॥ १२.११७.२४ ॥
時には鳥たちにもガルダの力を授けることがある。
12.117.25
यावदन्यस्य संप्रीतः कारुण्यं तु समाश्रितः ।
न ददाति बलं तुष्टः सत्वस्यान्यस्य कस्यचित् ॥ १२.११७.२५ ॥
ある者が他者に満足して慈悲に身を寄せている間は、満ち足りた者は他のいかなる生き物にも力を与えない。
12.117.26
तावदेनमहं विप्रं वधिष्यामि च शीघ्रतः ।
स्थातुं मया शक्यमिह मुनिघातान्न संशयः ॥ १२.११७.२६ ॥
その時、私はこのバラモンを速やかに殺すだろう。聖者を殺すことで私はここに留まることができる、疑いはない。
12.117.27
ततस्तेन तपःशक्त्या विदितो ज्ञानचक्षुषा ।
विज्ञाय च मुनिः प्राज्ञस्ततः शापं प्रयुक्तवान् ॥ १२.११७.२७ ॥
その時、賢い聖者は苦行の力で、知恵の眼によって彼を見抜き理解して、呪いを放った。
12.117.28
अहमग्निप्रभो नाम मुनिर्भृगुकुलान्वयः ।
मनसा निर्दहेयं च जगत्संधारयामि च ॥ १२.११७.२८ ॥
私はアグニプラバという名の聖者で、バーグ族の家系に生まれた。意念だけで焼き尽くすことができ、世界を支えてもいる。
12.117.29
मम वश्यं जगत्सर्वं देवा यच्च चराचरम् ।
सन्ति देवाश्च ये भीताः स्वधर्मं न त्यजन्ति ये।
स्वधर्माच्चलितान्सर्वान्वाङ्भात्रेणापि निर्दहे ॥ १२.११७.२९ ॥
世界全体、神々、そして動くものも動かないものも、すべて私の支配下にある。怯える神々も自らの義務を捨てない。義務から逸れた者はすべて、言葉ひとつで焼き尽くすことができる。
12.117.30
किमङ्ग त्वं मया नीतः शरभत्वमनामयम् ।
क्रूरः स सर्वभूतेषु हीनश्चाशुचिरेव च ॥ १२.११७.३० ॥
友よ、どうしてお前を無病の沙羅婆の状態へ導いたのか。彼はあらゆる生き物に残酷で、卑しく、実に不浄である。
12.117.31
श्वा त्वं द्वीपित्वमापन्नो द्वीपी व्याघ्रत्वमागतः ।
व्याघ्रान्नागो मदपटुर्नागः सिंहत्वमागतः ॥ १२.११७.३१ ॥
あなたは犬から豹の状態に至った。豹は虎の状態に至り、虎からは発情に長けた象が生まれ、その象は獅子の状態に至った。
12.117.32
सिंहस्त्वं बलमापन्नो भूयः शरभतां गतः ।
मया स्नेहपरीतेन विसृष्टो न कुलान्वयः ॥ १२.११७.३२ ॥
あなたは獅子となって力を得たが、再び沙羅婆の状態に戻った。愛情に支配された私は、家系も血筋も顧みずあなたを放した。
12.117.33
यस्मादेवमपापं मां पाप हिंसितुमिच्छसि ।
तस्मात्स्वयोनिमापन्नः पुनः श्वानो भविष्यसि ॥ १२.११७.३३ ॥
無垢な私をこのように害そうとするのだから、罪人よ、あなたは本来の生まれの胎に戻り、再び犬となるだろう。
12.117.34
ततो मुनिजनद्वेष्टा दुष्टात्मा प्राकृतोऽबुधः ।
ऋषिणा शरभः शप्तस्तद्रूपं पुनराप्तवान् ॥ १२.११७.३४ ॥
そこで、聖者たちを憎み、心の邪な、卑しく愚かなその者は、聖仙に沙羅婆となるよう呪われ、再びその姿を得た。