Mahābhārata · Adhyāya 12.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.117.1
व्याघ्रश्वोटजमूलस्थस्तृप्तः सुप्तो हतैर्मृगैः ।
नागभागात्तमुद्देशं मत्तो मेघ इवोत्थितः ॥ १२.११७.१ ॥
Um tigre, de pé junto à raiz da cabana do eremita, dormia saciado pelos veados abatidos; então, enlouquecido pela parte do elefante, ergueu-se daquele lugar como uma nuvem.
12.117.2
प्र…करटः प्रांशुः पद्मी विततकुम्भकः ।
सु…णो महाकायो मेघगम्भीरनिः स्वनः ॥ १२.११७.२ ॥
[Lacuna]karaṭaḥ, alto, portador de lótus, de têmporas largas; [lacuna], de corpo grande, com um rugido profundo como uma nuvem.
12.117.3
तं दृष्ट्वा कुञ्जरं मत्तमायान्तं बलगर्वितम् ।
व्या हस्तिभयान्त्रस्तस्तमृषिं शरणं ययौ ॥ १२.११७.३ ॥
Ao ver o elefante enlouquecido aproximar-se, orgulhoso de sua força, o tigre, aterrorizado pelo medo do elefante, buscou refúgio junto àquele sábio.
12.117.4
ततोऽनयत्कुञ्जरत्वं व्याघ्रं तमृषिसत्तमः ।
महमेघोपमं दृष्ट्वा स भीतो ह्यभवद्गजः ॥ १२.११७.४ ॥
Então aquele melhor dos sábios transformou o tigre no estado de elefante; vendo-o como uma grande nuvem, aquele elefante ficou assustado.
12.117.5
ततः कमलषण्डानि सल्लकीगहनानि च ।
व्य…रत्स मुदायुक्तः पझरेणुविभूषितः ॥ १२.११७.५ ॥
Então, entre grupos de lótus e densos matagais de árvores sallakī, […] encantado, adornado com pólen de lótus…
12.117.6
कदचिद्दममाणस्य हस्तिनः संमुखं तदा ।
ऋषेस्तस्योटस्थस्य कालोऽगच्छद्दिवानिशम् ॥ १२.११७.६ ॥
Certa vez, enquanto o elefante era domado diante dele, o tempo daquele sábio, de pé junto à cabana, passou dia e noite.
12.117.7
अथाजगाम तं देशं केसरी केसरारुणः ।
गिन्विन्दरजो भीमः सिंहो नागकुलान्तकः ॥ १२.११७.७ ॥
Então o leão de juba chegou àquela região, rubro pela sua juba, temível, destruidor da linhagem dos elefantes.
12.117.8
तं… सिंहमायान्तं नागः सिंहभयार्दितः ।
ऋषिं शरणमापेदे वेपमानो भयातुरः ॥ १२.११७.८ ॥
Ao ver o … leão aproximar-se, o elefante, atormentado pelo medo do leão, tremendo e aterrorizado, buscou refúgio junto ao sábio.
12.117.9
स त-ः सिंहतां नीतो गजेन्द्रो मुनिना तदा ।
तं च नागणयत्सिंहं तुल्यजातिसमन्वयात् ॥ १२.११७.९ ॥
Aquele … senhor dos elefantes foi então transformado em leão pelo sábio; e o elefante, pelo vínculo da mesma espécie, tomou aquele leão como um dos seus.
12.117.10
दृष्ट्वा च सोऽभवत्सिंहो वन्यो हिंसन्नवाग्बलः ।
स चाश्रपेऽवसत्सिंहस्तस्मिन्नेव सुखी वने ॥ १२.११७.१० ॥
Ao vê-lo, tornou-se um leão selvagem, ferindo com sua nova força; e aquele leão viveu feliz naquela mesma floresta, junto ao eremitério.
12.117.11
न चान्ये क्षुद्रपशवस्तपोवनसमीपतः ।
व्यदृश्यन्त तदा त्रस्ता जीविताकाङ्क्षिणस्तथा ॥ १२.११७.११ ॥
Perto da floresta de ascese não se viam então outros pequenos animais; estavam aterrorizados, desejando apenas salvar a vida, e tinham se escondido.
12.117.12
कदाचित्कालयोगेन सर्वप्राणिविहिंसकः ।
बलवान्क्षतजाहारो नानासत्वभयंकरः ॥ १२.११७.१२ ॥
Certa vez, pelo curso do tempo, tornou-se poderoso, prejudicial a todos os seres vivos, alimentando-se de sangue, terror de seres de muitas espécies.
12.117.13
अष्टपादर्ध्वनयनः शरभो वनगोचरः ।
तं सिंहं हन्तुमागच्छन्मुनेस्तस्य निवेशने ॥ १२.११७.१३ ॥
O śarabha de oito patas e olhos voltados para cima, que vagueava pela floresta, chegou à morada do sábio para matar aquele leão.
12.117.14
तं दृष्ट्वा शरभं यान्तं सिंहः परभयान्वितः ।
ऋषिं शरणमापेदे वेपमानः कृताञ्जलिः ॥ १२.११७.१४ ॥
Ao ver o śarabha se aproximar, o leão, tomado de medo de outro, trêmulo e de mãos postas, buscou refúgio junto ao sábio.
12.117.15
सं मुनिः शरभं चक्रे बलोत्कटमरिंदम ।
ततः स शरभो वन्यो मुनेः शरभमग्रतः।
दृष्ट्वा बलिनमत्युग्रं द्रुतं संप्राद्रवद्वनम् ॥ १२.११७.१५ ॥
O sábio tornou aquele śarabha extremamente forte, ó domador de inimigos. Então o śarabha selvagem, vendo diante do sábio um ser tão poderoso e feroz, fugiu depressa para a floresta.
12.117.16
स एवं शरभस्थाने न्यस्तो वै मुनिना तदा ।
मुनेः पार्श्वगतो नित्यं शरभः सुखमाप्तवान् ॥ १२.११७.१६ ॥
Assim colocado no lugar do śarabha pelo sábio, ele sempre permaneceu ao lado do sábio e alcançou a felicidade.
12.117.17
ततः शरभसंत्रस्ताः सर्वे मृगगणा वनात् ।
दिशः संप्राद्रवत्राजन्भयाज्जीवितकाङ्क्षिणः ॥ १२.११७.१७ ॥
Então todos os rebanhos de veados, aterrorizados pelo śarabha e desejosos de viver, fugiram da floresta em todas as direções por medo, ó rei.
12.117.18
शरभोऽप्यतिसंहृष्टो नित्यं प्राणिवधे रतः ।
फलमूलाशनं कर्तुं नैच्छत्स पिशिताशनः ॥ १२.११७.१८ ॥
O śarabha, também muito exultante, deleitava-se constantemente em matar seres vivos; sendo carnívoro, não queria comer frutos nem raízes.
12.117.19
ततः क्षुद्रसमाचारो बलेन च समन्वितः ।
इयेष तं मुनिं हन्तुमकृतज्ञः कृतान्वयः ॥ १२.११७.१९ ॥
Então ele, de conduta vil e dotado de força, ingrato embora de linhagem nobre, quis matar aquele sábio.
12.117.20
चिन्तयामास च तदा शरभः श्वानपूर्वकः ॥ १२.११७.२० ॥
Então o śarabha, que antes fora um cão, pôs-se a refletir.
12.117.21
अस्य प्रभावात्संप्राप्तो वाङ्भात्रेणैव केवलम् ।
शरभत्वं सुदुष्प्रापं सर्वभूतभयंकरम् ॥ १२.११७.२१ ॥
Pelo poder dele, apenas por palavras, alcancei a condição de śarabha, muito difícil de obter e terrível para todos os seres.
12.117.22
अन्येऽप्यत्र भयत्रस्ताः सन्ति सत्वा भयार्दिताः ।
मुनिमाश्रित्य जीवन्तो मृगाः पक्षिगणास्तथा ॥ १२.११७.२२ ॥
Aqui há outros seres, aterrorizados e afligidos pelo medo, que vivem refugiando-se naquele sábio: cervos e bandos de pássaros também.
12.117.23
तेषामपि कदाचिच्च शरभत्वं प्रयच्छति ।
सर्वसत्वोत्तमं लोके बलं यत्र प्रतिष्ठितम् ॥ १२.११७.२३ ॥
Às vezes ele também lhes concede a condição de śarabha, a mais elevada de todos os seres do mundo, na qual a força está estabelecida.
12.117.24
पक्षिणामप्ययं दद्यात्कदाचिद्गारुडं बलम् ॥ १२.११७.२४ ॥
Às vezes ele pode também conceder às aves a força de Garuḍa.
12.117.25
यावदन्यस्य संप्रीतः कारुण्यं तु समाश्रितः ।
न ददाति बलं तुष्टः सत्वस्यान्यस्य कस्यचित् ॥ १२.११७.२५ ॥
Enquanto alguém, satisfeito com outro, se abriga na compaixão, aquele que está contente não dá força a nenhuma outra criatura.
12.117.26
तावदेनमहं विप्रं वधिष्यामि च शीघ्रतः ।
स्थातुं मया शक्यमिह मुनिघातान्न संशयः ॥ १२.११७.२६ ॥
Então matarei rapidamente este brâmane; ao matar um sábio poderei permanecer aqui, não há dúvida.
12.117.27
ततस्तेन तपःशक्त्या विदितो ज्ञानचक्षुषा ।
विज्ञाय च मुनिः प्राज्ञस्ततः शापं प्रयुक्तवान् ॥ १२.११७.२७ ॥
Então o sábio, tendo-o percebido pelo poder de sua ascese com o olho do conhecimento e compreendendo-o, proferiu uma maldição.
12.117.28
अहमग्निप्रभो नाम मुनिर्भृगुकुलान्वयः ।
मनसा निर्दहेयं च जगत्संधारयामि च ॥ १२.११७.२८ ॥
Sou o sábio chamado Agniprabha, nascido na linhagem dos Bhṛgu. Só pela mente eu poderia queimar, e sustento o mundo.
12.117.29
मम वश्यं जगत्सर्वं देवा यच्च चराचरम् ।
सन्ति देवाश्च ये भीताः स्वधर्मं न त्यजन्ति ये।
स्वधर्माच्चलितान्सर्वान्वाङ्भात्रेणापि निर्दहे ॥ १२.११७.२९ ॥
O mundo inteiro está sob meu controle, os deuses e tudo o que se move e não se move. Mesmo os deuses temerosos não abandonam o seu dever; todos os que se desviam do seu dever posso queimá-los com uma simples palavra.
12.117.30
किमङ्ग त्वं मया नीतः शरभत्वमनामयम् ।
क्रूरः स सर्वभूतेषु हीनश्चाशुचिरेव च ॥ १२.११७.३० ॥
Amigo, por que te levei ao estado sem mal de um śarabha? Ele é cruel com todos os seres, vil e, de fato, impuro.
12.117.31
श्वा त्वं द्वीपित्वमापन्नो द्वीपी व्याघ्रत्वमागतः ।
व्याघ्रान्नागो मदपटुर्नागः सिंहत्वमागतः ॥ १२.११७.३१ ॥
Tu, de cão, alcançaste o estado de leopardo; o leopardo chegou ao estado de tigre; do tigre, um elefante hábil no seu cio, e esse elefante alcançou o estado de leão.
12.117.32
सिंहस्त्वं बलमापन्नो भूयः शरभतां गतः ।
मया स्नेहपरीतेन विसृष्टो न कुलान्वयः ॥ १२.११७.३२ ॥
Tornaste-te leão e alcançaste a força; depois voltaste ao estado de śarabha; vencido pela afeição, libertei-te sem atender à linhagem nem à descendência.
12.117.33
यस्मादेवमपापं मां पाप हिंसितुमिच्छसि ।
तस्मात्स्वयोनिमापन्नः पुनः श्वानो भविष्यसि ॥ १२.११७.३३ ॥
Porque desejas ferir-me assim, a mim que sou sem pecado, ó pecador, por isso, tendo voltado à tua própria origem de nascimento, tornar-te-ás cão novamente.
12.117.34
ततो मुनिजनद्वेष्टा दुष्टात्मा प्राकृतोऽबुधः ।
ऋषिणा शरभः शप्तस्तद्रूपं पुनराप्तवान् ॥ १२.११७.३४ ॥
Então aquele inimigo dos sábios, de mente perversa, vil e insensato, amaldiçoado pelo sábio a tornar-se śarabha, recuperou novamente aquela mesma forma.